Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/19/7439119/html/book/page.php:1) in /home/content/19/7439119/html/book/page.php on line 12
สัตว์รู้จักเจ็บปวดรักตัวกลัวตายเสือช้างยึดป่าเป็นบ้านสำนึกผิด | หนังสือธรรมะ ::mindcyber

สัตว์รู้จักเจ็บปวดรักตัวกลัวตายเสือช้างยึดป่าเป็นบ้านสำนึกผิด

188 Views

สัตว์รู้จักเจ็บปวดรักตัวกลัวตาย
เสือช้างยึดป่าเป็นบ้านสำนึกผิด

อรหันต์จี้กงเสด็จประทับทรง วันที่ 21 ตุลาคม 2524 กลอนว่า: 

 ธรรมชาติช่างเสกสรรให้กำเนิด    วิญญาณเกิดแก่สัตว์ไม่ลำเอียง
มีเลือดเนื้อฉันพี่น้องส่อสำเนียง    ยึดครองเพียงร่างอยู่กระจายทั่ว
อันความรักเมตตายิ่งใหญ่นัก        ช่วยคนหนักปลดทุกข์พ้นมืดมัว
ในวันเร่งปล่อยสัตว์ไม่ต้องกลัว     อย่าปล่อยตัวคิดใช้หนี้ในวันหนึ่ง

          อรหันต์จี้กง: อาตมาหมู่นี้รู้สึกแจ่มใสนัก เห็นว่าจังหวัด นี้พื้นที่ทางตอนใต้ ตำบลผิงตง มีโรงเรียนต่างๆ ได้ปวารณา ตัวเพื่อปกป้องสัตว์ธรรมชาติ ดูแลนกตามฤดูกาล ในโรงเรียน ก็มีการประกวดเรียงความ เพื่อชีวิตของสาวน้อยๆ ใส่ใจดูแล รักษาสัตว์ การกระทำครั้งนี้มีผลมาถึงครอบครัว ทำให้ทุก คนแสดงออกถึงความเมตตาการุณย์ ส่งผลให้สัตว์สามารถมีชีวิตอยู่และเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ ฟ้ากว้างทะเลลึกสามารถ เที่ยวเล่นตามสบาย เหล่านี้เป็นความหวังของมนุษย์และสัตว์ สัตว์ต่างๆ ที่ไม่เป็นอันตรายต่อมนุษย์ สมควรดูแลให้มากๆ คิด แต่จะกินสัตว์ที่อ่อนแอกว่านั้น เหมือนการกระทำที่ป่าเถื่อน ผู้มีอารยธรรมสูงควรจะมีน้ำใจงาม     ถ้าหากเข่นฆ่าตาม อำเภอใจ สัตว์ที่มีอยู่ตามธรรมชาติก็ย่อมจะสูญพันธุ์ อาตมา รับเทวโองการกับนายหยางเซิงให้แต่งหนังสือ “วงเวียนกรรม ของสัตว์โลก” โดยมีจุดมุ่งหมายที่จะให้เกิด “ความรักสัตว์มี เมตตา” มีสุภาพชนก่อตั้งสมาคมรักสัตว์ขึ้น เพื่อจะ ได้คำขวัญ ที่ว่า “สวรรค์น้อมนำคนเมตตาสัตว์” หวังว่า “วงเวียนกรรม ของสัตว์โลก”  นี้จะสร้างประโยชน์ที่ดีต่อสังคม  ขอพวกเรา อย่าได้ดูแคลน หยางเซิงเตรียมตัวออกเดินทางกันเถอะ 

          หยางเซิง: ผมขึ้นนั่งเรียบร้อยแล้ว ขอเชิญท่านอาจารย์ ออกเดินทางได้ 

          อรหันต์จี้กง: วันนี้จะไปไกลถึงทวีปอัฟริกา 

          หยางเซิง: โดยสารปทุมทิพย์ไปทวีปอัฟริกา    โดยไม่ เสียค่าโดยสารเป็นสิ่งแปลกใหม่ดี 

          อรหันต์จี้กง: โลกของจิตวิญญาณไม่มีใกล้ไกล ดังนั้นชาวโลกควรระมัดระวังดูแลรักษาจิตเป็นสำคัญ จากร่างกาย เนื้อธรรมดานี้ เมื่อจิตวิญญาณได้ออกจากร่างไปแล้ว มันรวดเร็วยิ่งกว่ากระแสไฟฟ้า มันสามารถไปถึงทุกมุม ของโลกได้ สิ่งเหล่านี้เป็นความสามารถของพระพุทธเจ้า ทั้งหลาย เมื่อได้ฝึกถึงที่นี้แล้ว ตายหรือเกิด ประดุจเดียวกัน ไม่ถูกผูกมัดในวงเวียนกรรม เราไปอัฟริกากันเถอะ.... ถึงที่ หมายแล้วลงมาได้ 

          หยางเซิง: แถวนี้เป็นป่าทึบ พื้นที่ไร้การบุกเบิก มองดู น่ากลัวเหมือนกัน 

          อรหันต์จี้กง: ไม่ต้องกลัว อาจารย์อยู่นี่ สบายใจเถอะ 

          หยางเซิง: ข้างหน้ามีเสืออยู่ฝูงหนึ่ง ท่าทางน่าสะพึง กลัว เราจะถูกกัดไหมเนี้ย? 

          อรหันต์จี้กง: ตอนนี้เรามาแต่กายทิพย์ พวกเสือไม่ สามารถทำร้ายเราได้ ไม่ต้องกลัว 

          หยางเซิง: พวกเสือที่อยู่ป่าดูดุร้าย 

          อรหันต์จี้กง: มันมีชีวิตอยู่ในป่าลึก ไม่มีคนดูแล จึงเต็ม ไปด้วยป่าเถื่อน คนเราถ้าไม่ได้รับการศึกษา ไม่มีครูบา อาจารย์ พ่อแม่คอยอบรมสั่งสอน ก็จะกลายเป็นเด็กป่าเถื่อน “เจ้าเสือ เจ้าเสือ”  อย่าแสดงหน้าแยกเขี้ยวเลย อยู่เฉยๆเถอะ ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ อย่างนี้ไม่ใช่เปล่าเปลี่ยว ป่าเถื่อนหรือ รีบๆ สำนึกเสีย เปลี่ยนหัวเปลี่ยนหน้าประพฤติตัวใหม่ เก็บ ความกักขฬะได้ อรหันต์จี้กงจะเจิมเสก รีบๆ แสดงออกความ เป็นมาชาติที่แล้วเพื่อเตือนสติชาวโลก จะได้กลับร่างไปเกิด เป็นคนใหม่ 

          หยางเซิง: พวกเสือได้รับการเจิมของอาจารย์ กลับ กลายร่างเป็นคนขึ้นมา มีทั้งหญิงและชาย รูปร่างกำยำ ดุร้าย มีอารมณ์และพลังที่ข่มคนอยู่ 

          อรหันต์จี้กง: หยางเซิง เจ้าสัมภาษณ์ได้แล้ว 

          หยางเซิง: ฉันเป็นคนทรงสำนักเซินเต๋อถัง เมืองไถจง ได้รับคำสั่งให้ติดตามอาจารย์อรหันต์จี้กง มาทำหนังสือ “วงเวียนกรรมของสัตว์โลก” เพื่อเตือนใจชาวโลก วันนี้มา สัมภาษณ์พวกท่านเป็นพิเศษ หวังว่าจะเล่าถึงการก่อกรรมแต่ชาติก่อนเป็นการสร้างบุญกุศล ชาติหน้าจะได้เกิดเป็นคน จะได้ไม่ต้องมีชีวิตอยู่ในป่า รีบๆ เล่ามา 

          เสือ ก: ฉันชาติก่อนเป็นคนบ้านนอก อาศัยอยู่ในเขา รูปร่างกำยำหยาบกร้าน ได้แต่ล่าสัตว์ จับสัตว์ป่ายังชีพ ใช้ชีวิตชาวป่า มีอยู่วันหนึ่งเกิดทะเลาะกับเพื่อนบ้าน อารมณ์ พุ่งแล่นใช้มีดไล่แทงฆ่าฟันตายทั้งบ้าน เสร็จแล้วก็ปล่อยไฟ เผาบ้าน เมื่อก่อนกฎหมายยื่นมือไปไม่ถึง ฉันก็ไม่ได้รับโทษ อะไร แต่พอตายลงตกนรก ได้รับกรรมทรมาน ถูกมีดร้อยๆ เล่มจ้วงแทงตัดผ่า  แล้วนำลงต้มในกระทะร้อนๆ  พอพ้นโทษ กลับชาติไปเกิดเป็นสิงโตมาแล้วชาติหนึ่ง ชาตินี้เกิดเป็นเสือ อาศัยอยู่ในป่าลึก รู้สึกทุกข์เยือกเย็นยิ่งนัก 

          อรหันต์จี้กง: อารมณ์เธอรุนแรงมาก ฆ่าคนดุจฆ่าสัตว์ เหมือนไม่มีจิตคน กระทำการไร้มนุษยธรรม ตอนมีชีวิต อยู่ก็ชอบกินของสดๆ มีเลือดจนเคยเป็นนิสัย ชาตินี้เลยต้อง อยู่ในป่า    จะสลัดอารมณ์สัตว์ทิ้งเสีย  สวมใส่จิตคน ค่อยๆ แปรเปลี่ยน ชาติหน้าจะได้เกิดเป็นคน แต่ก็เป็นคนจน ต้อง เป็นกรรมกรเลี้ยงชีพ เพื่อชดใช้บาปที่ก่อไว้ 

          เสือ ก: ขอบคุณท่านอรหันต์และคุณหยางเซิง ชาติหน้า เกิดเป็นคนจะประพฤติให้ดี ไม่กล้าทำบาป จะได้ไม่ต้องเกิด ในเส้นทางนี้อีก 

          หยางเซิง: ผมจะถามอีกคน คุณทำบาปอะไรไว้? 

          เสือ ข: ผมชาติก่อนเป็นหัวหน้ามาเฟีย (ซ่องโจร)ปล้นจี้ ฆ่าคน ปล่อยให้ไฟเผาบ้าน ข่มขืนหญิงชาวบ้าน ไม่มี อะไรที่ไม่ทำเหมือนชีวิตประจำวัน เคยฆ่าคนตายสองคน บาดเจ็บสิบสามคน ปล้นทรัพย์สินมูลค่าสองล้านเหรียญ ปล่อยไฟเผาบ้านสองครั้ง ข่มขืนสองครั้ง ตลอดชีวิตไม่เคย ทำดี ผู้คนโกรธแค้นนับหมื่น อยู่มาวันหนึ่ง ดวงชะตาตกอับ ตำรวจตามจับข้อหาฆ่าคน เลยหลบหนีเข้าไปอยู่ในป่าเขา เพียงขโมยของชาวบ้านยังชีพ อาศัยนอนหลับอยู่บนต้นไม้ในป่า วันหนึ่งถูกงูกัดตาย    ถูกยมทูตจับลงนรกรับกรรม   พอพ้น เคราะห์ก็กลับไปเกิดเป็นงูสองชาติ เป็นเสือหนึ่งชาติ วัวหนึ่ง ชาติ ค่อยกลับไปเกิดเป็นคนใหม่อีก เวรงูจบไปแล้ว ตอนนี้เกิด เป็นเสือในป่าอัฟริกา รู้สึกสำนึกผิด 

          อรหันต์จี้กง: เกิดเป็นเสือร้าย เที่ยวกินคนเป็นอาหาร บาปใหญ่นักหนา ตายแล้วกระดูกไม่ได้ฝัง ขุมนรกเคร่งครัด ยังให้เกิดเป็นสัตว์อีก วันนี้เจ้าโชคดีที่เล่าเรื่องชาติก่อนเป็น การสร้างบุญชดใช้กรรมเก่า ชาติหน้าจะให้เกิดเป็นคนไม่ต้อง เกิดเป็นวัวควายอีก แต่จะไม่สมประกอบนะ ต้องเป็นขอทาน จะได้ไม่ทำร้ายคน 

          เสือ ข: ขอบคุณท่านอรหันต์จี้กง ช่วยปลดทุกข์ให้ผม ด้วย 

          อรหันต์จี้กง: ทุกข์เราก่อขึ้นเอง ก็ต้องรับทุกข์ไว้เอง ฉันก็ช่วยเธอมากแล้ว ควรจะพอใจ อย่าขอมากเลย 

          เสือ ข: ครับผม 

          หยางเซิง: ขอถามอีกคน คนนี้เป็นหญิง เธอทำบาป อะไรไว้แต่ชาติก่อน จึงเกิดเป็นเสือเพศเมีย? 

          เสือ ค: ขอท่านหยางเซิงอย่าหัวเราะเลย ฉันสำนึก ผิดแล้วแต่ก็สายเกินแก้ ฉันเมื่อชาติที่แล้วเป็นหญิงปราด เปรียว เนื่องจากตอนเด็กๆ ไม่ค่อยอยู่กับบ้าน สร้างสมนิสัย เที่ยวเล่นสำส่อน ในที่สุดก็เข้าสังคมมืด ขายยาเสพติด และค้าประเวณี ทั้งพวกผู้หญิงพวกผู้ชายล้วนต้องเชื่อฟัง คำสั่งฉัน มิฉะนั้นจะถูกตี ถูกฆ่า โดยไร้ความปราณี มันเป็น กฎหมู่ของสังคมมืด ทุกคนขนานนามฉันว่า “นางกุหลาบดำ” ตลอดชีวิตสร้างบาปมากมาย โหดเหี้ยมอย่างนางสิงห์ ในที่สุด ก็ตายจากพิษร้าย รับโทษนานัปการในขุมนรก ชาตินี้เลยเกิด เป็นนางเสือ นี่เป็นประวัติที่ก่อกรรมไว้ 

          อรหันต์จี้กง: เธอนี่ไม่ใช่คนเลยเป็นนางเสือร้าย ตอนนี้ เกิดเป็นเสือ เที่ยวสัญจรไปในป่าลึก แต่ไม่มีอิทธิฤทธิ์ ดังเช่น แต่ก่อน หวังว่าคงสำนึกตัวกลับใจได้ ชาติหน้าจะได้เกิดเป็น คน แต่เนื้อหนังคงต้องให้เขาเหยียบย่ำ เพื่อชดใช้บาปกรรม หวังว่าชาติหน้าจะประพฤติตัวดี 

          เสือ ค: ขอบคุณที่ท่านอรหันต์ช่วยเหลือ

          อรหันต์จี้กง: การสัมภาษณ์พวกเสือเอาเพียงแค่นี้ เรา เปลี่ยนสถานที่สัมภาษณ์โขลงช้างกันเถอะ 

          หยางเซิง: ดีครับ ผมขึ้นนั่งเรียบร้อยแล้ว เชิญอาจารย์ ออกเดินทางได้ 

          อรหันต์จี้กง: ถึงแล้ว 

          หยางเซิง: ที่นี่มีช้างอยู่โขลงใหญ่ มีบางเชือกดูตัวเล็กอยู่คงเป็นลูกช้าง 

          อรหันต์จี้กง: อย่าสนใจว่าเป็นช้างเล็กช้างใหญ่ ยังไง ก็ไม่ใช่คน 

          หยางเซิง: อาจารย์พูดปริศนา พวกช้างเหล่านี้ร่างกาย หยาบกร้าน พวกมันคงต้องมีประวัติความเป็นมาต่างจาก พวกอื่น 

          อรหันต์จี้กง: ให้ฉันได้เสกเจิมพวกมันก่อน “ช้างเล็ก ช้างใหญ่รูปร่างน่าชัง ผิวกายหยาบกร้าน น้ำหนักก็มากกว่า จะขยับตัวได้ดูช่างอุ่ยอ้าย รีบๆ ตื่นจากภวังค์ กลับตัวกลับใจ เล่าความเป็นมา” 

          หยางเซิง: พวกโขลงช้างพอถูกอาจารย์เสกเจิมเท่านั้น ทำไมจึงส่ายหัวกันใหญ่? 

          อรหันต์จี้กง: ตอนนี้พวกมันรู้สึกทรมานมาก เพราะ ฉันใช้พลังพุทธะกดลงบนฐานวิญญาณ เนื่องจากช้างมี ร่างกายใหญ่มาก จึงมีรัศมีสะท้อนกลับ ส่องให้เห็นจิตเดิม จะเกิดการขัดข้องบ้าง เพราะร่างกายใหญ่เกินไป การเคลื่อนไหวลำบากจึงมีลักษณะเช่นนี้ปรากฏ 

          หยางเซิง: ที่แท้เป็นเช่นนี้ ตอนนี้โขลงช้างค่อยๆ เปลี่ยนร่างมาเป็นร่างคน ทุกคนมีลักษณะร่างกายล่ำสัน แลดูน่ากลัว 

          อรหันต์จี้กง: พวกมันล้วนแล้ว แต่เป็นพวกนักกล้าม ดังนั้นรูปร่างจึงสูงใหญ่ หยางเซิงเธอถามเขาได้แล้ว 

          หยางเซิง: ฉันเป็นคนทรงแห่งสำนักเซินเต๋อถัง เมือง ไถจงได้รับเทวโองการ ให้ติดตามท่านอรหันต์จี้กงมาทำ หนังสือ “วงเวียนกรรมของสัตว์โลก” เที่ยวสัมภาษณ์ทั่วไป ให้เล่าถึงกรรมเก่าที่ทำไว้ เพื่อเตือนสติชาวโลก เพื่อจะได้ สร้างคุณความดีชดเชยบาปกรรม เป็นโอกาสที่ดี พวกท่าน อย่าปกปิดความจริง ช่วยเล่ารายละเอียดถึงการกระทำใน อดีตชาติ 

          ช้าง: เรื่องอย่างนี้เอง! ท่านอรหันต์จี้กงช่วยเสกเจิม พวกเรา เมื่อกี้ตื่นตระหนกแทบแย่ ตื่นขึ้นมาก็นึกถึงอดีต ชาติ ถ้ามีโอกาสสร้างบุญอย่างนี้ ผมก็จะถือโอกาสเล่าเรื่อง ผลกรรมชาติก่อน ผมเป็นอาจารย์สอนกายกรรมแห่งชาติ ตั้งแต่เล็กก็ฝึกฝนศิลปกายกรรม จึงมีร่างกายพลานามัย สมบูรณ์ ทำให้เป็นคนหยิ่งยะโสเลยคบค้ากับเพื่อนอันธพาล ชกต่อยฆ่าฟันกันเป็นเรื่องปกติวิสัย  พอได้ข่าวว่าเพื่อนถูก เขารังแกหรือถูกมองก็ตามไปเอาเรื่อง ทั้งตีทั้งฆ่า ไม่เคยกลัวเกรง วันหนึ่งอยู่ในตลาดโต้รุ่ง ดื่มเหล้าเฮฮา ส่งเสียงโวยวาย ท่าทางใหญ่โตไม่เกรงกลัวใคร แขกโต๊ะ ข้างเคียงเห็นแล้วไม่พอใจ ก็พูดกับผมว่า “พี่น้องครับโปรด ให้ความเกรงใจหน่อย” ผมได้ยินเท่านั้นโกรธขึ้นทันที ทั้งตี ทั้งถีบ ทำให้เขาบาดเจ็บช้ำในมาก ถึงกับมีเลือดออก แล้ว ตายลงในที่สุด ตอนนี้เห็นท่าไม่ดีรีบร้องตะโกนให้หลบหนี ต่อมาถูกจับได้ ได้รับการลงทัณฑ์อย่างหนักหลังจากพ้นคุก ความชั่วร้ายก็ยังไม่เบาบางลง ก็ยังตั้งแก๊งก่อกวนไปทั่ว เที่ยว รังแกคนดีๆ ก่อบาปไว้มากมายล้นฟ้า พอตายยมบาลลงโทษแล้วให้ไปเกิดเป็นช้างอัฟริกา นี่คือเรื่องราวของผม 

          หยางเซิง: เธอเกิดเป็นช้างมีความรู้สึกอย่างไรบ้าง 

          ช้าง ก: มีร่างกายใหญ่โต แบกน้ำหนักไว้มาก เวลาเดิน ต้องกินแรงมาก รู้สึกไม่สบายกาย 

          อรหันต์จี้กง: ร่างกายเจ้าทื่อมาก แต่มือก็หยาบกร้าน แต่ก็ไม่สามารถใช้มันได้ 

          หยางเซิง: แต่ช้างกินอาหาร ต้องใช้งวงจับของยัดเข้า ปากอันนี้เนื่องจากอะไร? 

          อรหันต์จี้กง: เพราะชาติก่อนมีวิชากายกรรม มือเท้า ไวไฟทั้งยืดทั้งหด ดังนั้นชาตินี้เลยให้มีงวง (มือพิสดาร) สามารถยืดหดได้ จับของจับคนก็คล่องแคล่ว แต่ว่าความ ยาวของงวงดูน่าเกลียด 

          หยางเซิง: สวรรค์ช่างสร้างสรรค์ ได้เหมาะสมยิ่งนัก วงเวียนกรรมนี้คนสามารถจะเลือกได้ตามสะดวก และก็ได้ลิ้มลองรสชาติที่ตนเองชอบ (ก่อไว้) ขอถามช้างอีกเชือกว่า เธอทำอะไรไว้เมื่อชาติก่อน ทำไมจึงเกิดเป็นช้างล่ะ? 

          ช้าง ข: ชาติก่อนผมมีชีวิตอยู่ในหุบเขา นิสัยป่าเถื่อน ยังไม่คลายอารมณ์ดุร้ายรุนแรง มีความรักกับหญิงสาว เผ่าพันธุ์เดียวกัน แต่พ่อแม่เธอไม่เห็นด้วย ก็เกิดโทสะขึ้น รุนแรง ฆ่าฟันไม่เลือกเลย ฆ่าตายทั้งบ้าน พร้อมกับกินเนื้อ เป็นอาหารด้วย เพื่อระบายความโกรธ พูดได้ว่าเหี้ยมโหด ทารุณที่สุด ชาติก่อนได้ก่อกรรมที่ผิดศีลธรรมอย่างมาก ดังนั้นชาตินี้จึงเกิดเป็นช้าง 

          หยางเซิง: ดูแล้วเหมือนประเทศที่ด้อยพัฒนา อารยธรรมไม่เจริญ ใบหน้าก็มีรอยสัก มีอารมณ์ของความ ดุร้ายอยู่ 

          อรหันต์จี้กง: ช้างตัวนี้มีงาที่ใหญ่โตเป็นพิเศษ อันนี้ก็ เป็นเขี้ยวของสัตว์กินเนื้อ ฟันของคนเล็กและเรียบ อันนี้เป็น ความต้องการของสวรรค์ที่จะให้คนกินผัก ถ้าหากก่อนกิน อาหารต้องบดเคี้ยวฟันละก็     สัตว์พวกนี้ก็น่ากลัวยิ่งนัก การแบ่งแยกเป็นคนหรือสัตว์ แบ่งได้ตามความแตกต่างกัน ของฟันนี้ คนที่มีอารยธรรมจะมีฟันที่เล็กสั้นและเรียบร้อย พวกป่าเถื่อนฟันจะหนาใหญ่  และยาวแหลมคมเหมือนธนู ดังนั้น จึงหวังว่าชาวโลกที่มีอารยธรรม จะประพฤติชอบ ปฏิบัติชอบ อย่าซ่อนมีดคอยทำลายคน ข่มเหงรังแกคน อันนี้ เป็นการกระทำของสัตว์ วันนี้เยี่ยมเยือนถึงนี่พอแล้ว หยาง เซิงเตรียมตัวกลับสำนัก 

          หยางเซิง: ผมนั่งเรียบร้อยแล้ว เชิญอาจารย์เดินทาง กลับได้ 

          อรหันต์จี้กง: สำนักเซินเต๋อถังถึงแล้ว หยางเซิงลง จากปทุมทิพย์ได้ วิญญาณกลับเข้าร่างเดิม