เอาแต่กินงานไม่ทำเกิดเป็นหมูหลอกลวงคนไม่รู้ เนื้อต้องให้เขากิน

164 Views

เอาแต่กินงานไม่ทำเกิดเป็นหมู
หลอกลวงคนไม่รู้ เนื้อต้องให้เขากิน

อรหันต์จี้กงเสด็จประทับทรง วันที่ 15 กรกฎาคม 2524 กลอนว่า: 

 ต่อหน้าพระรู้สำนึกบำเพ็ญธรรม     เรื่องที่ทำรู้ว่าผิดใจระบม
ในกรงเล้าหมูร้องทุกข์เสียงระงม    เพราะมีปมบาปทำร้ายคน
สูญสิ้นร่างมนุษย์ทุกข์เข็ญนัก         ไร้ที่พักหลับนอนตากลมฝน
ก่อกรรมไว้ชดใช้คืนต้องฝึกทน       เขาขืนตนเขาฆ่าตามใจเขา

          อรหันต์จี้กง: สัตว์เดรัจฉานมีชีวิตอยู่ในกรงในเล้า แม้ จะมีคนเลี้ยงอย่างสุขสบาย  แต่ก็กินอาหารที่ไม่ถูกปาก   มี ปากก็พูดไม่ได้ ได้แต่ฝืนกลืนเข้าไป ชาวโลกถ้าอาหารไม่มี ทั้ง เนื้อทั้งปลารสชาติก็ไม่อร่อย อาหารของสัตว์ส่วนใหญ่ กิน แต่เศษอาหารของคนที่เขาเททิ้ง เชื่อแน่ว่าพวกมันก็ไม่ชอบ เหมือนกัน ดังนั้นเมื่อเกิดมาเป็นคนแล้ว ควรจะประพฤติ ให้ดีๆ ทำงานเพื่อสังคมและประเทศชาติ งานบุญงานกุศล อย่าได้ละเว้น ชาวโลกอยากกินอะไรก็แสวงหามากินได้ แต่ สัตว์นั้นหมดสิทธิ์ที่ทำได้ หยางเซิงขึ้นปทุมทิพย์ เตรียมออก เยี่ยมสัตว์เดรัจฉานกันเถอะ หนังสือเรายังไม่ได้ครึ่งเลย 

          หยางเซิง: วันนี้เราจะไปที่ไหนดี? 

          อรหันต์จี้กง: ตามฉันมาก็แล้วกัน ...ถึงที่หมายแล้ว ลงมาได้ 

          หยางเซิง: ที่นี่เป็นที่เลี้ยงหมูนี่

          อรหันต์จี้กง: ที่นี่เป็นฟาร์มเลี้ยงหมูชนบท วันนี้เราเข้า ไปถามบรรดาสหายหมู เธอคิดว่าเป็นอย่างไร 

          หยางเซิง: ดีครับ แต่ว่าพวกมันกำลังพักผ่อนอยู่ มีบาง ตัวก็กำลังวิ่งเล่นอยู่ เรามาถึงที่นี่ พวกมันคงไม่รู้ตัว 

          อรหันต์จี้กง: เดี๋ยวฉันจะเสกคาถา พวกหมูโง่ไม่รู้ว่า เกิดอะไรขึ้นดูนะ 1 2 3 ....9 10 หมู 10 ตัว พวกเธอเป็นโรคเฉื่อย ชา รู้แต่กินอิ่มแล้วนอน นอนอิ่มแล้วกิน แล้วก็รอๆ รอจนกว่า เติบโตแล้วก็ไปโรงฆ่าสัตว์ ดำรงชีวิตอยู่อย่างเมาเหล้า แล้ว ก็ตายอย่างฝัน ไม่มีการรู้ตัว ดูอรหันต์อย่างอาตมาจะเสก มันตื่นเปิดขุมปัญญา รู้แจ้งเกิด-ตาย รู้แจ้งความเป็นมา เพื่อหลุดพ้นวัฏสงสาร 

          หยางเซิง: อาจารย์ใช้พัดตีหัวมันทีละตัว พวกมันสะดุ้ง เหมือนถูกไฟฟ้าช็อต  ดูเหมือนกำลังหวนคิดถึงเรื่องราวแต่ อดีต คงพูดกับพวกมันรู้เรื่องแล้วนะ? 

          อรหันต์จี้กง: พวกมันค่อยๆ ตื่นรู้ตัว ใช้ภาษาคนพูด กับมันได้แล้ว เธอเริ่มถามได้แล้ว 

          หยางเซิง: นี่พี่หมู เมื่อตะกี้รู้สึกอย่างไร 

          หมู ก: ฉันกำลังนอน ทันใดนั้นก็ตกใจตื่น ที่จริงใจ คอไม่ค่อยจะพอใจ แต่ก็พูดไม่ออก พอถูกอาจารย์ผู้นี้ตีที่หัว ทีหนึ่งรู้สึกเจ็บ เข้าไปสู่ขั้วหัวใจ ค่อยๆ รู้สึกตัวขึ้นแล้วเห็นภาพ อดีตของตัวเองเหมือนกินน้ำ “ระลึกชาติ” ก็ไม่ปานน่าแปลก ใจมาก! 

          หยางเซิง: ท่านเป็นอาจารย์ผม อรหันต์จี้กง เธออย่าไร้ มารยาท 

          หมู ก: มิกล้าไร้มารยาท ที่แท้คือ อรหันต์จี้กงเสด็จมา โปรดจึงรู้สึกตกใจกลัวอย่างประหลาด รีบคุกเข่าลงคารวะ ท่านอรหันต์จี้กง แล้วคุณผู้อายุน้อยผู้นี้ละเป็นใคร ทำไมจึงมา กับอาจารย์ มาดึกดื่นค่อนคืนหนาวอย่างนี้ 

          อรหันต์จี้กง: เขาเป็นลูกศิษย์ฉันเอง เราอาจารย์ศิษย์ ได้รับเทวโองการจากสวรรค์ ให้มาทำหนังสือ“เที่ยวเมืองนรก เที่ยวเมืองสวรรค์” ซึ่งทำเสร็จแล้ว บัดนี้กำลังทำหนังสือ “วงเวียนกรรมของสัตว์โลก” ต้องการความจริงที่เกิดกับสัตว์ เดรัจฉานเพื่อเตือนสติชาวโลก พวกสัตว์เองก็ได้รับความช่วย เหลือไปเกิดเป็นคนอีกครั้งหนึ่ง วันนี้ก็มาจากสำนักเซินเต๋อ ถัง แห่งเมืองไถจง มาสัมภาษณ์พวกเธอ รีบบอกความจริง ของอดีตชาติ จะได้เป็นสาระบอกเตือนชาวโลก 

          หมู ก: เมื่อสักครู่ไม่ทราบว่า ท่านทั้งสองเป็นใคร ไร้มารยาทมาก กรุณาให้อภัยด้วยเถอะ เมื่อชาติที่แล้ว บ้าน อยู่เมืองไทเป (ไถเปเมืองหลวงของไต้หวัน) เปิดร้านขาย จูเวลรี่เพชรทองต่างๆ การค้าแบบนี้อยากรวยเร็วต้องมี จิตใจอำมหิตลงทุนน้อยกำไรมาก ในการค้ากับคนที่มาซื้อ ที่ไม่ประสีประสา ก็ใช้กลอุบายทอง ตะกั่ว เอาพลอยปลอม บอกว่าเป็นพลอยจริง คนไม่รู้ดูไม่เป็นก็คิดว่าราคาสูงเป็น ของแท้  ยิ่งพวกนักท่องเที่ยวก็ถูกต้มตุ๋นไปมาก  ยิ่งพวกนาง โสเภณีจ่ายเงินมากแต่ไม่ได้ของแท้ นานๆ เข้าเรื่องเริ่มแดงขึ้น มา พวกเขาก็เอาของมาต่อว่า ฉันก็ไม่ยอมรับว่าเป็นของฉัน นานๆ ไปคงแย่ฉันเลยขายร้าน แล้วย้ายไปอยู่ไถนาน (ไถนาน เมืองสำคัญทางใต้ของไต้หวัน) ก็เปิดกิจการอย่างเดียวกัน กำไรเข้ามามาก โบราณกล่าวว่า “อิ่มอุ่นกามารมณ์พล่าน” พอมีเงินมากก็เที่ยวเสเพลดื่มเหล้า เที่ยวทั่วสถานที่เริงรมย์ มีลูกชายอยู่คนหนึ่งก็ใช้ไม่ได้คบแต่อันธพาล ขี้เหล้าเมายา การพนันมีพร้อม อบายมุขทุกอย่างไม่ละเว้น ฉันตักเตือน เท่าไรก็ไร้ผล ต่อมายิ่งเลวขึ้นใหญ่อกตัญญู ยื่นมือ ขอแต่เงิน ถ้าหากไม่ได้ดั่งใจก็จะด่ากราด ฉันโกรธจน อยากจะกระอักเลือดตาย อยากจะตีมันเห็นมันชั่วช้าไร้สติ ก็กลัวว่าอารมณ์ชั่ววูบ ทำให้เกิดเรื่องลูกฆ่าพ่อ ก็เลย ปล่อยตามใจมัน สุดท้ายก็พาเพื่อนอันธพาลเข้ามาอาศัยอยู่ในบ้าน ทำให้บ้านไม่มีความสงบ ฉันพยายามอธิบายให้ฟัง มันกับพูดว่าเงินทองเป็นของมันทั้งหมด ถ้าหากยุ่งมาก มันก็จะขับไล่ฉันออกจากบ้าน เลยเลิกประกอบกิจการงาน อาศัยเหล้าเป็นเพื่อน กาลเวลาผ่านไปครึ่งปี โรคเบาหวาน ก็หนักขึ้น โรคหัวใจกำเริบซ้ำมีโรคตับแข็งอีก เพียรรักษา ไปทั่วแต่ก็ไม่ทุเลา ในที่สุดก็ตายลง พอตายก็ถูกยมทูตขาวดำ จับตัวลงไปเมืองนรก ถูกสอบความผิดหาเงินโดยทางมิชอบ เลยมีลูกอกตัญญู  ช่วยผลาญเงินเป็นการใช้หนี้กรรมทันตา เห็น ภายหลังเกิดเป็นหมูเพื่อใช้หนี้เงินทอง หมดหนี้เมื่อไรจะ ได้เกิดเป็นคนใหม่ หวังว่าเมื่อชาวโลกรู้ดั่งนี้แล้ว จะไม่ประ พฤติในทางมิชอบ ละจิตใจงามเอาแต่หาเงิน มิฉะนั้นแล้ว เงินทองก็ไม่สามารถสร้างบุญได้ แถมยังเป็นการสะสมบาป ให้ไว้กับลูกหลาน ตายลงก็ยังเกิดเป็นหมู ให้แยกร่างเป็น อาหาร ฉันเองเกิดเป็นหมูสองครั้งแล้ว ยังต้องเกิดอีกครั้ง จึงจะหมดหนี้กรรม ขอท่านอาจารย์จี้กงโปรดเมตตาให้ผมได้หลุดพ้นจากทุกข์กรรมโดยเร็วเถิด 

          อรหันต์จี้กง: เธอถูกฉันเสกคาถา เปิดเผยความจริง สารภาพบาป สำนึกตัวเพื่อเตือนสติชาวโลก เมื่อตายลงจะ ได้เกิดเป็นคนอีกครั้ง 

          หมู ก: ขอบพระคุณท่านอรหันต์จี้กง ที่เมตตาช่วยลด ทุกข์กรรม 

          อรหันต์จี้กง: หยางเซิง เธอสอบถามหมูตัวอื่นต่อไป เถอะ 

          หยางเซิง: ขอถามพี่หมู ทำไมเกิดเป็นหมูเล่า? 

          หมู ข: ฉันชาติก่อน พอจบโรงเรียนชั้นมัธยมต้น เอาแต่ กินลูกเดียว งานการไม่ทำ วันๆ เอาแต่เที่ยวเล่น คบเพื่อนไม่ดี ทุกวันเอาแต่ขโมยเงิน เล่นการพนัน เสพดื่มอย่างฟุ่มเฟือย เมื่อ 5 ปีก่อน พอเมาเหล้าก็ขับมอเตอร์ไซด์ ไปชนกับเสาไฟฟ้าตาย รู้สึกสำนึกผิดต่อบิดา มารดา พอตายลงก็จับไปลงนรกผี ตายโหงรับกรรมอยู่นาน พอหมดกรรมก็มาเกิดเป็นหมูได้ 2 เดือนแล้ว รู้สึกชีวิตได้รับการทรมานทุกข์แสนสาหัส 

          อรหันต์จี้กง: เพราะเธอชอบกิน การงานไม่ทำ เกิดเป็น หมูไม่เหมาะสมหรือไง? ทำไมไม่รู้สึกดีละ? 

          หมู ข: ท่านอรหันต์ อาจจะยังไม่รู้ ตอนเป็นคนนั้น กินแต่ของสดๆ จากทะเล จากป่า อาหารประณีต ยังมี เหล้าดีๆ มีนารีเป็นเพื่อน อยู่โรงแรมล้วนห้องสูท ตอนนี้ 3 มื้อ มีแต่อาหารที่เขาทิ้งจากโรงงาน  อาหารบูดเน่า รสชาติ อย่าให้พูดไปเลย พอนานๆ เข้า ก็เกิดความเคยชิน นอนอยู่ กับพื้น  ขี้เยี่ยวก็กองอยู่บนที่นอน  เริ่มแรกก็ไม่ค่อยสบาย ตอนนี้ก็เริ่มเคยชิน     ที่แน่ในใจก็รู้สึกอยู่เสมอว่า สถานที่ สกปรกไม่น้อย หวังว่าชาวโลกจะหลีกเลี่ยงความชั่ว จะได้ไม่ ต้องมาเกิดเยี่ยงผมแบบนี้ 
หยางเซิง: ได้ฟังเธอเล่าความทุกข์ทั้งหมด รู้สึกน่า สงสารนัก แต่ทว่าปัจจุบันนี้ชีวิตหมูก็สุขสบายขึ้นแยะ คอกหมู ก็ถูกสุขลักษณะ การกินก็มีการค้นคว้า ไม่ต้องทุกข์ร้อนเรื่อง การกินอยู่ และไม่ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ยังได้อาบน้ำเย็นๆ อย่าง เช่นอากาศร้อนๆ แบบนี้ก็น่าจะมีความสุขแล้ว 

          หมู ข: ท่านหยางท่านยังไม่รู้ ไม่นานพวกเราก็เติบ ใหญ่ หมูอาภัพอายุสั้น ถูกส่งไปยังโรงฆ่าสัตว์ เนื้อหมูถูกเขา แบ่งไปกิน คิดขึ้นมาแล้วน่ากลัวมาก ตัวชาไปหมด เป็นคน นั้นดีกว่า ไม่ต้องถูกแขวนสาวไส้แหวะท้องแยกซากศพไปกิน 

          หยางเซิง: ฟังแล้วอยากอาเจียนจัง 

          อรหันต์จี้กง: เธอได้รับโทษจากขุมนรกไม่นาน ก็เกิด เป็นหมูถูกเขาแหวะใจ สาวไส้ ก็เหมือนได้รับโทษทั้งเป็น ดังนั้น หวังว่าชาวโลกอย่าเห็นแก่ได้โดยไม่เป็นธรรม ให้พวกมันใช้ กรรมหมด ก็จะได้ไปเกิดเป็นคน ตอนนี้ก็ได้รับการเสกเป่า แล้วชาติหน้าจะได้เกิดเป็นคน ก็อย่าเอาแต่กินงานไม่ทำ ก่อ กรรมทำชั่วอีกละ หยางเซิงรีบกลับไปตลาดเนื้อสดเมืองไถจง (เป็นเมืองใหญ่อยู่ภาคกลาง เป็นที่ตั้งสำนักเซินเต๋อถัง) กันเถอะ ที่นี้มีเครื่องฆ่าสัตว์อัตโนมัติ ไปสอบถามพวกหมูที่ กำลังจะถูกฆ่ากันเถอะ 

          หยางเซิง: ครับผม ผมขึ้นนั่งเรียบร้อยแล้ว ขอเชิญ อาจารย์เดินทางได้ 

          อรหันต์จี้กง: มาถึงตลาดเนื้อสดแล้ว 

          หยางเซิง: อาคารหลังคาทรงกลม เป็นอาคารกว้าง ใหญ่ 

          อรหันต์จี้กง: เราเข้าไปดูๆ ว่า พวกหมูที่จะถูกฆ่าอยู่ ไหน ถามมันดู 

          หยางเซิง: ดีครับ! ในนั้นเต็มไปด้วยหมูที่รอการฆ่า บนหัวของมัน มีลำแสงที่ไม่มีระเบียบพุ่งระเกะระกะไปหมด ไม่ทราบว่าเป็นเพราะอะไร?

          อรหันต์จี้กง: พวกมันถูกจับมาจากคอกหมู ส่วน ใหญ่ก็รู้ตัวว่าถึงคราวตายแล้ว จิตใจก็ตกตื่นกลัวราน หมด หนทางที่ขอความช่วยเหลือ อาการตกใจทำให้วิญญาณ พล่านไปหมด เกิดมีแสงพุ่งระเกะระกะ ฉันจะเสกเป่ามัน เธอจะได้สอบถามพวกมัน 

          หยางเซิง: ขอถามพี่หมูตัวนี้หน่อย เธอมาถึงโรงฆ่า สัตว์นี้รู้สึกอย่างไรบ้าง? 

          หมู ก: พรุ่งนี้ก็จะถูกฆ่าแล้ว ในใจกลัวมาก ขอให้ท่าน ช่วยเหลือเถอะ 

          อรหันต์จี้กง: ไม่ต้องกลัวหรอก มาอย่างไงก็สงบใจ อย่างนั้น อุทิศเลือดเนื้อเป็นอาหารแก่ชาวโลกเป็นการชดใช้ หนี้กรรม 

          หมู ข: ไหว้ละไหว้ละ ขอให้ช่วยชีวิตด้วย 

          อรหันต์จี้กง: “คนที่จวนจะตายคำพูดก็อ่อนลง นกจวน ตายเสียงร้องก็เศร้า หมูที่กำลังจะขาดใจเสียงร้องก็น่าสง  สาร” ใครให้เธอชาติก่อนไม่มีเมตตา  หลอกลวงพวกคนดี ฆ่าคนไม่เลือก ชาตินี้รับกรรมต้องจำยอมสละร่างเป็นอาหาร ฉันก็ได้เสกเป่าให้แล้ว   พรุ่งนี้ก็หมดเวรหมดกรรม  เปลี่ยน รูปเปลี่ยนร่าง ควรจะหน้าชื่นรับกรรมเถอะ ถึงแม้อาตมาจะ ทนไม่ได้ที่จะได้เห็น แต่ก็ช่วยเหลือไม่ได้ เวรกรรมก่อเอง รับเอง ใครก็ไม่สามารถช่วยเจ้าได้ 

          หยางเซิง: เห็นพวกมันน่าสงสารมาก รู้สึกทนไม่ค่อย ได้ ไม่ทราบว่าเนื้อถูกผู้คนเขาแบ่งกัน ไม่รู้ว่าคนกินมีผล อะไรบ้าง 

          อรหันต์จี้กง: มีคำพังเพยว่า ตัวหนังสือที่เขียนว่า “เนื้อ” (อักษรจีนคำว่า“เนื้อ”จะประกอบด้วยอักษร “คน” 2 ตัว ตัวหนึ่งอยู่ด้านนอกรูป ตัวหนึ่งอยู่ข้างใน) ประกอบด้วย อักษร “คน 2 ตัว นอกประตูมีคนหนึ่ง ในประตูมีคนหนึ่ง มองดูแล้วก็เหมือนคนกินคน

          ถ้าหากผู้ใดนิยมกินเนื้อ อาตมาจะบอกให้ฟัง คนที่กิน มากเกินไป ก็มีแต่โทษมากกว่าประโยชน์ ถ้าหากไม่เชื่อก็ให้ ถามนายแพทย์ดู ยิ่งคนอายุมาก  ความต้านทานลดลง กิน เนื้อมากไปร่างกายก็มีโรคมากขึ้น เช่น    คอเลสเตอรอลใน เลือดซึ่งทำให้เกิดความดันโลหิตสูง โรคหัวใจ มีไขมันไปเกาะ มากขึ้นและอื่นๆ   อีกมาก   คนที่ฉลาดบริโภคน้อยลงหน่อย จะดีกว่า ตอนนี้อาตมาจะเล่าเรื่องสัตว์ 6 ประเภท ให้ฟัง

          ประเภทที่ 1 วัว ควาย ในสมัยโบราณวิทยาการไม่ก้าว หน้า สวรรค์เมตตาให้วัว ควาย เป็นสัตว์ช่วยทำไร่ไถนาเป็น เพื่อนที่มีคุณที่สุดของมนุษย์ นอกจากนี้ยังให้น้ำนมช่วย เลี้ยงดูบุตร พอแก่ลงคนก็เนรคุณ ด้วยการจับไปฆ่ากินเนื้อ ไม่น่าสงสารหรือ? 

          ประเภทที่ 2 ม้า ม้าเกิดมาเพื่อการเดินทางของมนุษย์ บรรทุกของ มิใช่ไว้สวนสัตว์ให้คนดูเล่น แต่ปัจจุบันวิทยาการก้าวหน้าทำให้ม้าหมดหน้าที่ไป

          ประเภทที่ 3 แพะ แพะช่วยถางหญ้าให้กับชาวนา และ เป็นการชี้ทิศทางให้คนอีก จะได้ไม่เดินทางไปในที่มีอันตราย มิใช่เป็นเครื่องสังเวยในการหาลูกสะใภ้ หรือเป็นยาบำรุง ของคน

          ประเภทที่ 4 สุนัข ทำหน้าที่เฝ้าดูแลบ้าน เป็นบ่าวที่ ซื่อสัตย์ที่สุดของคน มันจะไม่ทิ้งนายของมันไปเพราะความ มีจนของนาย    แต่คนซิกลับไม่เห็นใจมัน กลับเอามันไปทำ “เนื้อหอม” เอ้อ  น่าสงสาร เนื้อหมานั้นหอมจริงหรือเปล่า? ถ้าหากเอาเนื้อเพื่อนที่ซื่อสัตย์ของเธอมากินแล้ว บอกว่าห้อม หอมละก็ คงจะไม่ใช่จิตคนแล้วกระมัง? 

          ประเภทที่ 5 ไก่ ได้รับหน้าที่อันสำคัญ ขันในตอนเช้าตรู่ ไม่ว่าฝนตก ฟ้าร้อง ฟ้าใส หรือเจ็บไข้ได้ป่วยอะไร มันก็ยังคง ทำหน้าที่ไม่รู้จบของมัน  บำเพ็ญประโยชน์ให้คนมามากแล้ว แต่คนก็เลี้ยงอย่างเป็นล่ำเป็นสัน   เพื่อประโยชน์ในทางกอบ โกยอย่างนี้ จะให้เรียกว่ามีเมตตาหรอกหรือ? 

          ประเภทที่ 6 คนเราไม่ควรเทข้าวที่เหลือทิ้ง แล้วจะให้ ทำอย่างไรเล่า?  สวรรค์เลยให้หมูรับหน้าที่กินของเหลือเดน เพื่อคนจะได้ไม่บาปในการทิ้งขว้างอาหารที่เหลือ  แต่คนคิด ว่าหมูเป็นสัตว์ที่คนเลี้ยงไม่มีคุณค่า ควรตอบสนองในการกินเนื้อเป็นอาหาร ด้วยเหตุนี้จึงกินได้โดยชอบธรรม ยิ่งกินใหญ่
ที่เล่ามาทั้งหมดเป็นหน้าที่ และความเป็นมาของสัตว์ เลี้ยง อยากให้ผู้คนได้ไตร่ตรองดูให้ดีๆ หยางเซิงกลับสำนัก เถอะ 

          หยางเซิง: ครับผม นั่งเรียบร้อยแล้วเชิญอาจารย์กลับสำนักได้ 

          อรหันต์จี้กง: ถึงสำนักเซินเต๋อถังแล้ว ลงมาเถิด วิญญาณกลับเข้าร่างเดิ