มั่วกามเคล้าโลกีย์เกิดเป็นกวาง

198 Views

มั่วกามเคล้าโลกีย์เกิดเป็นกวาง 
อยู่ในป่าดงพงพลีห่างผู้คน

อรหันต์จี้กงเสด็จประทับทรง วันที่ 11 เมษายน 2524 กลอนว่า:

ป่าลึกไม้ใหญ่นับพันปี                  คนร้อยปีมีเท่าไรอย่าโง่งม
ไผ่เขียวไร้ราคีน่าภิรมย์                โพธิสัตว์พรหมจิตจรัสเชิดธรรมไว้
กวางป่าไวว่องวิ่งไปเป็นหมู่          เขาเขียวอยู่คู่เคียงเพื่อนชาวไร่
ยาบำรุงกายเขาใช้เขากวางไป    เพราะหลงใหลในโลกีย์เร่งพลัง

           อรหันต์จี้กง: วิทยาการก้าวหน้า เภสัชวิทยารุ่งเรือง บรรดานักวิชาการต่างมุ่งหน้าที่จะผลิตยาวิเศษ เพื่อชลอ ความแก่ หรือกลับเป็นหนุ่มสาว หรือมีอายุวัฒนะ มีผลิต ภัณฑ์ใหม่ๆ เกิดขึ้น อาทิเช่น มีการฉีดดึงหน้าให้เต่งตึง เพื่อ ให้ร่างกายดูอ่อนวัยสดสวยอยู่เสมอ แต่ว่าจะมีวิธีต่ออายุ แต่งโฉมให้ดี ก็เพียงชั่วระยะหนึ่งเท่านั้น จะมีใครมีชีวิต ยืนยาวถึงร้อยปี นับคนได้เลย

           ในป่าดงดิบ ต้นไม้สูงเสียดฟ้า พวกมันไม่เห็นมีใคร คอยรดน้ำใส่ปุ๋ย คอยตกคอยแต่ง ทั้งยังโดนฝนพายุพัดกระ แทกก็ยังอยู่ได้ไม่ล้ม มีชีวิตถึงพันปี อันนี้เพราะมันยืนอยู่บนพื้นฐานของมันเอง ยึดมั่นอยู่กับที่ ไม่เคยขยับแม้แต่ก้าวเดียว เกิดที่นี่ก็ตายที่นี่ เป็นไปตามกฎของธรรมชาติ ค่อยๆ เจริญ เติบโตขึ้นทำให้อยู่อย่างมั่นคง  ไม่เหมือนคนที่มีการชิงดีชิงเด่น ไม่มีความใคร่มัวเมากามารมณ์ ดังนั้นจึงมีอายุนานถึงพันปี ซึ่งอาจเรียกว่าไม้เทพ ชาวโลกลืมกันหมดมัวพูดถึงแต่ความ สวยงาม เสื้อผ้าก็ต้องใหม่สด หน้าตาก็ต้องรักษาบำรุง ยาอายุวัฒนะมีขนานใหม่ๆ อยู่เสมอ แล้วทำไมไม่มีปัญญา รักษาให้อยู่ถึง 200 ปีสักคน ฉันว่ามนุษย์นั้นตรากตรำเกินไป ไม่เหลียวแลสุขภาพ วันนี้ฉันจะพาหยางเซิงไปพบกับปัญหา อันนี้ 

           หยางเซิง: ผมนั่งเรียบร้อยแล้ว อาจารย์ออกเดินทางเถิด 

           อรหันต์จี้กง: ที่นี่ก็คือป่าอารีซานละ วันนี้เราจะมาหา กวาง 

           หยางเซิง: ในป่าลึกไม่พบแม้แต่กลิ่นไอมนุษย์ แต่ข้าง หน้ามีกวางนอนอยู่ 4 ตัว เราไปถามมันดู 

           อรหันต์จี้กง: ข้าจะเสกสักหน่อย มันจะได้ระลึกชาติได้ โอมเพี้ยง! เจ้ากวางน้อย พวกเธอนอนอยู่ทำไม? นายพราน มาแล้วยังไม่รีบหนีไป ฮาฮ้า! เธอดูซิพอฉันพูดเท่านั้น พวกมัน ก็ตื่นเตรียมตัววิ่งหนี แต่ว่าฟ้ามืดสลัวๆ อย่างนี้ จะหนีไปไหน? ฉันจะแผ่รัศมีพุทธะมันเห็นแสงสว่าง ก็จะรีบมาหา 

           หยางเซิง: กวางป่าได้ยินอาจารย์พูด รู้สึกเข้าใจ 

           อรหันต์จี้กง: อิทธิฤทธิ์พุทธที่ข้าพูดไม่ต่างไปกับคน แต่ธรรมจิตย่อมเข้าสู่จิต พวกมันฟังแล้วย่อมเข้าใจ พุทธพจน์  ล้วนเป็นจริงทุกอย่างเทวดาก็ใช้จิตพุทธะนี้ พูดจากับสัตว์ พวกมันฟังแล้วเข้าใจ 

           หยางเซิง: อัศจรรย์จนพูดไม่ถูก สรรพสัตว์กายต่างกัน แต่พุทธจิตเสมอภาคกัน แม้แต่สัตว์เดรัจฉานก็สามารถรู้ถึง ใจคนยอมฟังคนสอน  ในทางกลับกัน คนไม่น้อยทีเดียวกลับฟัง ไม่รู้เรื่องว่าพระท่านพูดว่าอะไร เอาแต่อันธพาล ณ  ที่นี่โลก วิญญาณจะมีความรู้สึกเหมือนกันหมดดุจเดียวกับจิตพุทธะ 
           อรหันต์จี้กง: เธอพูดถูก เธอไปถามพวกมันได้แล้ว 

           หยางเซิง: เชิญครับ อาจารย์เสกเป่าแล้ว พูดจากันรู้ เรื่อง 

           อรหันต์จี้กง: เมื่อกี้เสกนิดหน่อย ตอนนี้จะเสกให้มาก ขึ้นเพื่อวิญญาณจะได้เข้าใจ กวางป่าเห็นมือข้าพุทธกรเบิก พุทธจิต พุทธกรเบิกประตูพุทธะ พุทธกรโปรดสรรพสัตว์ พุทธจิตปัดเป่ามารมายา พุทธกรสัมผัสพุทธกรเธอฉันกับ กลายเป็นพุทธ

           กวางป่ามีค่าควรแก่ป่าเขา นิสัยบริสุทธิ์แจ้งเกิดในเขา เขียว ฟ้าดินประดุจบ้าน รักนวลสงวนตัว ร่างกายดุจทองคำวิ่งเร็วเหมือนบิน พริ้วๆ ดังเทวดา สัตว์เทวดาๆ จงเข้าใจจิตเดิม 

           หยางเซิง: อาจารย์เอาพัดปัดที่หัวกวางตัวหนึ่ง ทันทีทันใดก็มีแสงสีเขียวพุ่งออกมาจากหัวไม่ทราบว่าเป็นอะไร หรือ? 

           อรหันต์จี้กง: กวางป่าเกิดมา อยู่กับเขาเขียวน้ำใส ต้นหญ้าเป็นพลังงานของดิน น้ำเป็นพลังงานของฟ้าวิ่งเล่น อยู่ท่ามกลางฟ้าดิน ได้รับแสงเงินแสงทองของตะวันจันทรา เลี้ยงให้โตขึ้นอย่างบริสุทธิ์ ตอนนี้ถูกฉันปัดเป่า วิญญาณตื่นขึ้นก็เลยมีรัศมีพุ่งสู่ท้องฟ้า 

           หยางเซิง: มิน่าเล่า กวางป่ามีธรรมะลึกล้ำเหมือนกัน 

           อรหันต์จี้กง: หยางเซิง เธอพูดกับกวางป่าได้แล้ว 

           หยางเซิง: ครับผม ขอถามพี่กวางหน่อย เธออาศัยอยู่ ในป่าลึก รู้สึกอย่างไรบ้าง 

           กวางป่า: พวกท่านเป็นใคร ทำไมมาตีที่หัวฉันเล่า? ฉันยืนอยู่นิ่งๆ แทบไม่ไหว มีความรู้สึกจะบินลอยไปในอากาศ ปานนั้น 

           หยางเซิง: ผมเป็นคนที่มาจากสำนักเซินเต๋อถัง ในเมือง  ไถจง ท่านนี้เป็นอาจารย์อรหันต์จี้กง เราอาจารย์ศิษย์ ได้รับ  คำบัญชาให้มาทำหนังสือ “วงเวียนกรรมของสัตว์โลก” วันนี้มาเยี่ยมเยือนพวกท่านขออย่าได้กลัวเกรง 

           กวางป่า: ที่แท้ก็เป็นท่านอรหันต์จี้กง ท่านได้เสกเป่า เบิกวิญญาณ พวกเราขอถวายคารวะด้วยความขอบคุณยิ่ง 

           อรหันต์จี้กง: ไม่ต้องมีมารยาทหรอก ช่วยตอบคำถาม หยางเซิงเถอะ 

           กวางป่า: ครับผม ท่านหยางเซิงถามว่าอยู่ที่นี่รสชาติเป็นอย่างไร ผมจะพูดให้ฟัง  ตั้งแต่เกิดจากท้องแม่ก็มีตะวัน จันทรา ขุนเขาเป็นเพื่อน กินหญ้าสด ดื่มน้ำลำธาร ตากลมเย็น บ้านเราก็คือต้นไม้ชายเขา ผ่านชีวิตกับธรรมชาติอันยิ่งใหญ่ เนื่องจากมีนักล่าสัตว์ ทำแร้วดักสัตว์ และมีปืนผาหน้าไม้ พวกเราต้องอพยพหลายครั้ง ถอยลึกเข้าไปในป่าเขา ในใจ ก็ยังหวาดผวาไม่หาย อิจฉาความอิสรเสรีของคน อยู่ด้วย ความสงบสุข แต่สิ่งที่น่ากลัวของมนุษย์ก็คือ ชอบรังแกสัตว์ที่ อ่อนแอเช่นเรา คุณหยางท่านช่วยบอกพวกท่านอย่าได้มา ตามล้างตามล่าพวกเราเลย พวกท่านดีใจที่ได้สัตว์ไป แต่พวกเราก็สูญเสียเพื่อนไปเช่นกัน อย่างนี้ไม่น่าสงสารหรอกหรือ? 

           หยางเซิง: ฉันรู้สึกสงสารพวกเธอ จะใช้ความพยายาม แต่ก็โปรดระมัดระวังตนเองเป็นสำคัญ ไม่ทราบว่าชาติก่อน พวกท่านทำอะไรมา ชาตินี้จึงเกิดมาเป็นกวาง 

           กวางป่า: พวกเราไม่มีมือ มีเพียงเขาคู่เดียวที่จะปกป้อง ตนเอง รู้สึกไม่ค่อยมีความสะดวก เพราะว่าชาติก่อนประ พฤติผิดศีลมักมากในกามารมณ์ หาเงินมาโดยมิชอบ รีดไถ ชาวบ้าน ชาตินี้เลยมาเกิดเป็นกวาง 

           หยางเซิง: จะพูดให้ละเอียดกว่านี้สักหน่อย เพื่อเตือน สติชาวบ้าน เป็นการสร้างกุศลไปด้วย 

           กวางป่า: พูดแล้วขายหน้ายิ่งนัก 

           อรหันต์จี้กง: อย่ามัวรีรอ ตอนนี้เธอก็มีเขา หน้ามีขน จะเอาหน้าอะไรไปขาย พูดให้ชาวบ้านฟังเป็นการสร้างกุศล เพื่อชาติหน้าจะได้เกิดเป็นคน

           กวางป่า: ครับผม ผมชาติที่แล้วเกิดเป็นชายชอบ เซ็กส์มั่วกาม ตลอดชีวิตหลอกลวงหญิงชาวบ้านไม่รู้กี่คนแล้ว เท่าที่จำได้ก็ข่มขืนชาวบ้าน 3 ราย แม่หม้าย 2 ราย และภรรยาชาวบ้าน 3 ราย แล้วผู้หญิงไม่ดีอีกไม่รู้เท่าไร ทั้งล่อลวงตัวทั้งไถเงิน ทั้งวันเอาแต่กินเหล้าเมายา เงินที่ละ เลงไปล้วนเป็นเงินของผู้หญิงทั้งนั้น ทำแบบนี้ตลอดชีวิต พอแก่ลงก็เป็นโรคไตอักเสบ ในที่สุดก็ตายลง พอตาย ยมบาลก็ลงโทษ 20 ปี และให้เกิดมาเป็นกวาง เพื่อชดใช้ หนี้กรรม ผมหวังว่าชาวบ้านจะไม่เลียนแบบผม มักมาก ในเซ็กส์ หลอกลวงเงินทองไร้ศีลธรรม ชาตินี้เลยต้องเกิด เป็นสัตว์เดรัจฉาน ไม่ได้กินอาหารสดๆ กินแต่หญ้าเขียว เป็นอาหารเจไปเลย แม้จะมีอารมณ์เซ็กส์อยู่บ้างแต่ก็เมื่อ ไม่ถึงหน้าก็สมสู่ไม่ได้ ดังนั้นพลังงานก็ขึ้นข้างบนไปสะสม อยู่ที่เขาทั้งสองข้าง นานเข้าก็แข็งตัว กลายเป็นเขาแหลมคม ในใจพูดไม่ออกว่าทุกข์แค่ไหน 

           อรหันต์จี้กง: ชาติก่อนเธอมักมากในเซ็กส์ ชาตินี้ไม่ สามารถจะกระทำได้ พลังงานจึงสะสมอยู่ที่เขาทั้งสอง ข้าง ขาวบ้านก็ตัดเขามาเป็นยาบำรุง แล้วก็เอ็นกวาง (ตัวเดียวอันเดียว) ชาวบ้านก็ตัดมาเป็นยาบำรุงเช่นกัน ชาติก่อนรากเง้า (อวัยวะ) เซ็กส์ เขาเวรเขากรรม ถูกเชือด เฉือน ก็นับว่าเป็นการชดใช้หนี้กรรม ยังโชคดีที่อยู่ในป่าลึก ไม่ได้อยู่ในย่านจอแจ (ย่านกามารมณ์) ทำตัวเป็นหนุ่มเจ้า สำราญ (เซ็กส์จัด) เป็นกวางป่าอาศัยอยู่ในป่าเขา ได้แต่กิน หญ้าและน้ำ ถูกห้ามจากอาหารสดๆ ใหม่ๆ พยายามบำเพ็ญ เพียรไปเถิด อย่าได้ย่างเข้าสู่ถนนกามารมณ์อีกเลย 

           หยางเซิง: บาปกรรมของกวางตัวนี้หนักมาก ชาตินี้ เลยเกิดอยู่ในป่าลึก (บำเพ็ญเพียร) ก็ยังนับว่าโชคดี กวาง เอ๋ย! เธอไม่ต้องโทษใคร เพราะตนเองก่อกรรมทำเข็ญ เธอได้ เล่าเรื่องทำบาปชาติก่อน สามารถเตือนสติชาวโลก วันหลัง สิ้นอายุขัย ก็จะได้เกิดเป็นคนใหม่ 

           กวางป่า: ขอบคุณ คุณหยางเซิงผู้ทรงศีลชี้แนะ ถ้าผมเกิดเป็นคนได้อีก ต้องประพฤติตนให้ดีแน่นอน มิกล้า ที่จะเดินทางเก่าอีก 

           อรหันต์จี้กง: รู้สำนึกกลับใจ เมื่อได้เกิดใหม่เป็นคน ก็จะได้รับการโปรด หยางเซิงเธอถามกวางตัวอื่นดูซิ 

           หยางเซิง: ครับผม นี่เจ้ากวาง เมื่อกี้เจ้าก็ได้ยินข้ากับ เขาสนทนากัน ในใจรู้สึกเป็นอย่างไร? 

           กวางป่า: ก่อนอื่น ต้องขอขอบใจท่านอรหันต์ที่เสก เป่าพวกเรา เมื่อได้ฟังการสนทนาก็รู้สึกละอายใจมากแล้ว 

           หยางเซิง: เป็นคนไม่กลัวการกระทำ แต่กลัวไม่สำนึก ผิด เมื่อรู้สำนึกผิดแล้ว ก็จงเล่าอดีตชาติที่แล้วให้ฟังหน่อย 

           กวางป่า: ได้ครับ ฉันจะเล่าเรื่องอดีตให้ฟัง จะได้ไม่ เอาเยี่ยงอย่างผม จะได้ไม่ต้องเกิดเป็นสัตว์ ชาติก่อนผมเกิด มามีรูปร่างสง่างามมาก ข้างบ้านภรรยาเขาหน้าตาเซ็กซี่ ทำให้เกิดใจชั่วค่อยๆ ตีสนิท ในที่สุดก็สนิทสนมรักใคร่กัน ไฟราคะร้อนแรงพิศวาสคุกรุ่น เลยอยากให้มีความสัมพันธ์ ตลอดไป เลยวางแผนวางยาสามีนาง ทำให้สามีนางไร้ สมรรถภาพ ภรรยาเลยยกเรื่องนี้ร้องเรียนต่อศาลขอหย่า ขาด ภายหลังแต่งงานกับผมทำให้เรามีสุขตลอดนาน 
           ภายหลังสามีรู้ต้นสายปลายเหตุ โกรธแค้นเหลือหลาย กลับกลายเป็นคนละคน แต่ก็ทำอะไรผมไม่ได้ ทุกวันเอา แต่ดื่มเหล้าเมายา สติฟั่นเฟือน วันหนึ่งเมามากถูกรถชน ตายวิญญาณพยาบาทก็ไปฟ้องยมบาล กล่าวหาว่าถูกผม ล่อลวงภรรยา และใส่ยาพิษให้กิน ต้องการล้างแค้น ยมทูต เลยอนุญาตให้มาแก้แค้น ดังนั้น วันหนึ่งผมกับภรรยาขับรถ มาถึงสถานที่ๆ สามีคนก่อนถูกรถชนตาย ฉับพลันสติเลื่อน ลอย ถูกรถชนล้มลง รถข้างหลังเบรคไม่ทันก็เลยทับผมตาย วิญญาณยมทูตขาวดำจับตัวไป  ถูกยมบาลลงโทษอย่างหนัก  พอพ้นโทษมาก็มาเกิดเป็นกวางป่านี้แหละ ภรรยาเกิดเป็น แม่ไก่ แยกไปคนละทาง วันนี้โชคดีที่อรหันต์จี้กงมาโปรด ทำให้มีโอกาสพ้นกรรม ประวัติที่ผ่านมาขอท่านทั้งหลายอย่าหัวเราะเยาะ   ขอท่านทั้งหลายอย่าแสดงบทเจ้าสำราญเลย จะได้ไม่ต้องเกิดมาเป็นสัตว์เหมือนผม 

           หยางเซิง: กฎแห่งกรรมนั้น น่ากลัวมาก อาจารย์ครับ กวางอีกตัวทำไมมีลำแสงที่หัวสว่างมาก

           อรหันต์จี้กง: เธอถามเขาก็จะรู้เรื่องเอง 

           หยางเซิง: ขอถามพี่กวาง ทำไมจึงมีรัศมีพวยพุ่งสว่าง มาก? 

           กวางป่า: ฉันเป็นกวางตัวเมีย ไม่ใช่กวางตัวผู้ เธอเรียก ฉันแบบนี้ฉันอายแย่ซิ 

           หยางเซิง: พี่สาว ฉันรู้สึกเธอจะเกรงใจมากไปหน่อย บำเพ็ญเพียรเคร่งครัด รู้สึกไม่เหมือนคนอื่น ช่วยบอกหน่อยว่ารัศมีบนหัวนั้นเกิดขึ้นเพราะอะไร? 

           กวางป่า: ได้ซิ ชาติก่อนฉันเป็นศิษย์พุทธเจ้า บวช เป็นชี ต่อมาภายหลังเกิดใจรวนเร หนีไปหาคาวโลกีย์ พอตายลงเลยเกิดเป็นกวางอยู่ในป่าลึก บำเพ็ญเพียรเพื่อลด กรรมเวรชาติก่อน ฉันหลงผิดชั่ววูบ แต่จิตพุทธะยังอยู่ และ คิดจะชดใช้กรรมเวร เลยตั้งหน้าตั้งตาบำเพ็ญเพียร พอเกิด เป็นกวางก็ตั้งอยู่ในความบริสุทธิ์ เพื่อรักษาจิตให้สะอาด บริสุทธิ์ พอรุ่งอรุณก็ขึ้นไปบนยอดเขาอารีซานรับแสงตะวัน ตกกลางคืนก็เช่นกันรับแสงจันทรา  หวังพึ่งพลังงานตะวัน จันทรา เพิ่มพูนสมาธิ เสริมสร้างส่วนที่ขาดตกบกพร่องไป กินแต่หญ้าสด น้ำลำธารเป็นอาหารเจ ทำสมาธิบำเพ็ญ เพียรเพื่อลดบาปกรรม เพราะการสะสมความเพียร ทำให้ มีพลัง พอท่านอรหันต์เสกเป่าเท่านั้นประตูสวรรค์เปิดกว้าง สมาธิที่แก่กล้า      สะสมมานานก็เลยเปล่งรัศมีพวยพุ่งดุจ แสงตะวันจันทรา     ขอให้ชาวโลกหมั่นต้องแสงตะวันจันทรา หล่อเลี้ยงพลังบริสุทธิ์  สะสมพลังฟ้าดิน  ทำให้ร่างกายมีสุข ภาพดี การบำเพ็ญเพียรก็ดีด้วย 
           หยางเซิง: กวางป่าก็บำเพ็ญเพียรได้ เป็นสิ่งที่คิดไม่ ถึงจริงๆ 

           อรหันต์จี้กง: กลอนว่า : 

    กลางขุนเขา     กวางป่า              ฝึกธรรมะ
หมั่นมานะ            สมสะพลัง           อิทธิฤทธิ์
สุริยัน                   จันทรา                พลังฤทธิ์
ผลสุทธิ               เปลี่ยนเพศเมีย    เป็นเพศผู้

           สัตว์เดรัจฉานสามารถบำเพ็ญธรรม ไม่ช้าก็แปรเปลี่ยน เป็นสุทธิผล เห็นกวางแล้วย้อนคิดถึงคน บำเพ็ญเพียรง่ายยิ่ง ขอประชาจงสำนึกบาป กลับใจเลิกบาปยังเห็นฝั่ง อย่า หลงอยู่ในทะเลทุกข์ไม่สะดุ้งตื่น ทางวงเวียนนั้นไม่มีที่สุด เมื่อไรโลกจะพบสัจธรรม จะไม่พ้นกรรมเวร วันนี้พอแล้ว กลับสำนักกันเถอะ 

           หยางเซิง: ครับผม 

           อรหันต์จี้กง: ถึงแล้ว วิญญาณจงกลับเข้าร่าง