Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/19/7439119/html/book/page.php:1) in /home/content/19/7439119/html/book/page.php on line 12
7. ผู้ปฏิบัติธรรมที่แท้จริงล้วนกินเจ | หนังสือธรรมะ ::mindcyber

7. ผู้ปฏิบัติธรรมที่แท้จริงล้วนกินเจ

615 Views

      มีผู้ปฏิบัติธรรมบางท่านพูดว่า หากปฏิบัติธรรมไม่จำเป็นต้องกินเจ ถ้าจิตใจดีก็สำเร็จธรรมได้คำพูดเช่นนี้ก็คือ “หลงผิด” คนที่จิตใจดีจริง จะทนเห็นเขาตายได้หรือ? จะทนได้ยินเสียงร้องคร่ำครวญขอชีวิตจากผู้ที่กำลังจะตายได้หรือ ? หากทั้งรู้ทั้งเห็น ทั้งได้ยิน แต่ไม่รู้สึกอย่างไรเลย เขาจะเป็นคนที่จิตใจดีได้อย่างไร?
      คนเช่นไร ? ที่เห็นสัตว์ถูกฆ่าตายอย่างทารุณเพื่อเอามาเป็นอาหารให้ตนกินโดยไม่รู้สึกสะเทือนใจ ความไม่เบียดเบียนกันเป็นหลักแห่งสันติธรรมอันสูงยิ่ง เรากินเลือดกินเนื้อสัตว์อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน เป็นการเบียดเบียนใช่หรือไม่ ผู้ที่รับศีลมาปฏิบัติว่าจะไม่ฆ่าสัตว์ แค่ลิ้นของคนผู้นั้นก็ยังแปดเปื้อนคลุกเคล้าอยู่ด้วยเลือดเนื้อและชีวิตของสัตว์อยู่ชั่วนาตาปี จะถือว่าผู้นั้นยังมีศีลอยู่หรือไม่?
     อาหารที่ได้จากการปล้นเอาชีวิตผู้อื่นเขามาไม่ใช่อาหารของผู้ปฏิบัติธรรมที่แท้จริง คนปฏิบัติธรรมกินอาหารที่ไม่วิ่งหนีไม่ขัดขืนเท่านั้น
     ไม่มีบาปใดจะร้ายแรงไปกว่า “ทำเนื้อเขาแยก เอากระดูกเขาแบ่ง” ลองคิดให้ดีว่าเป็นการเหี้ยมโหดทารุณเพียงใด ที่สัตว์ทั้งหลายเขามีชีวิตอยู่เป็นตัวสมบูรณ์ดี คนก็เอามีดไปเชือดให้ตายแล้วผ่าแยกร่างเขาออกจากกัน สับกระดูกเขา แบ่งออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยแล้วแย่งกันกินลงในกระเพาะของแต่ละคน เสร็จแล้วก็แยกย้ายกันไปคนละทิศละทาง แต่ถ้าเป็นคน หากตายโดยอุบัติเหตุศพกระจัดกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย คนก็ยังพยายามเก็บมารวบรวมไว้ให้ครบเป็นตัว จึงจะยอมนำไปเผาไปฝัง แต่กับสัตว์อื่นไม่เคยคิดถึงเลย
     ฉะนั้นผู้บำเพ็ญธรรมที่แท้จริง ต้องไม่เข้าไปมีส่วนในการกระทำเช่นนั้นเลย ไม่มีใครจะสามารถสำเร็จธรรมหลุดพ้นไปได้ หากยังคงมีหนี้สินเวรกรรม แม้เพียงเสี้ยวธุลีหลงเหลือผู้กพันอยู่กับเหล่าสรรพสัตว์ทั้งหลาย
      “แม้โลกต้องถึงกาลวิบัติอันปางลง ไม่มีพืชผักหลงเหลือไห้เราได้กิน หากไม่กินเนื้อสัตว์จะต้องตาย เราก็ยอมตายเพื่อดำรงความยุติธรรมให้คงเหลือไว้จนถึงที่สุด” นี้คือปณิธานอันมั่นคงที่อยู่ในใจของคนกินเจ ซึ่งคนทั่วไปยากที่จะล่วงรู้ได้
     ผิดมากที่คิดว่า “คนเพียงคนเดียวจะทำอะไรได้” ทั้งนี้เพราะศรัทธาอันแรงกล้าของคนเพียงคนเดียวสามารถสะเทือนฟ้าดินจิตที่สว่างไสวเพียงดวงเดียวสามารถส่องแสงนำทางแก่ดวงวิญญาณของเหล่าเวไนยสัตว์นับแสน นับล้านดวงสู่ความพ้นทุกข์