Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/19/7439119/html/book/page.php:1) in /home/content/19/7439119/html/book/page.php on line 12
3. ซื้อเนื้อกิน ไม่ได้ฆ่าเอง มีความผิดหรือไม่? | หนังสือธรรมะ ::mindcyber

3. ซื้อเนื้อกิน ไม่ได้ฆ่าเอง มีความผิดหรือไม่?

557 Views

      คนขายเนื้อสัตว์ทุกคนพูดอย่างเดียวกันหมดว่า “ถ้าไม่มีคนซื้อ ก็คงไม่มีใครขาย” คนที่อยากกินเนื้อ แต่ไม่ฆ่าเองเพราะกลัวบาป ใช้เงินไปซื้อเนื้อที่คนอื่นฆ่าให้ เงินที่จ่ายเป็นค่าเนื้อที่ตลาด ก็เป็น “ค่าจ้างฆ่า” นั่นเอง
      ในทางโลก ศาลก็ต้องลงโทษคนที่รับจ้างฆ่า และคนจ้างวานให้ฆ่าเพราะทั้ง 2 ฝ่าย ต้องการผลประโยชน์จากชีวิตผู้อื่นร่วมกันคนซื้อก็ต้องการได้กิน คนขายก้ต้องการเงิน
      คนที่ซื้อเนื้อคนอื่นมากิน ไม่ใช่จะมีความผิดในข้อจ้างวานให้ผู้อื่นฆ่าแทนเท่านั้น ยังต้องรับผิดโทษฐาน "รับซื้อของโจร” อีกด้วย
      หากผู้ซื้อรับทรัพย์สิ่งของที่ได้มาจากการปล้นชิงจากผู้อื่นกฎหมายก็ระบุไว้ว่า “รับซื้อของโจร ถือว่าไม่พิจารณาถึงการได้มาต้องได้รับความผิด” เนื้อสัตว์ที่นำมาขายก็เช่นกัน ไม่มีสัตว์ตัวไหนที่ยินยอม เต็มใจให้คนฆ่า
      ทุกตัวต่างพากันหวีดร้อง ปากกัด ตีนถีบ ต่อสู้ ดิ้นรน สุดชีวิต ไม่มีใครยอมยกชีวิตให้อย่างเต็มใจ บางตัวหากหนีรอดไปได้ก็ไม่ยอมกลับมาให้เห็นอีก
      คนได้ถืออำนาจบาตรใหญ่ ข่มเหงรังแก ปล้นชิงเอาชีวิตเลือดเนื้อเขามา การกระทำเช่นนี้มีวิสัยเยี่ยงโจร ดังนั้นเนื้อที่ได้ก็เป็นเนื้อที่ได้จากการปล้นฆ่าเอามา ผู้ซื้อเนื้อก็คือ “ซื้อของโจร” เงินทองที่ป้นเขามา ใครเอามาใช้ก็มีความผิด เนื้อที่ปล้นฆ่าเขามา ใครเอาไปกินก็มีความผิดเช่านกัน       ในโลกนี้มีใครบ้างไม่รักชีวิตแม้แต่มดตัวนิดเดียว ยามตกน้ำยังดิ้นรนตะเกียกตะกายเอาชีวิตรอด ดูแต่มนุษย์ยามมีภัยพิบัติมาถึง พากันหวาดกลัว แตกตื่น เสียขวัญ วิ่งลนลานหนีตายไม่ต่างไปจากสัตว์เลย
      ทุกชีวิตที่เกิดมาบนโลกนี้แล้วย่อมมีสิทธิ์เท่ากันที่จะมีชีวิตอยู่ได้ตามอายุขัยของตน มนุษย์ไม่มีสิทธิ์ไปทำลายล้างผลาญชีวิตผู้อื่น

      หลักของเมตตาธรรมที่เที่ยงแท้ก็คือการไม่เบียดเบียนซึ่งกันและกันให้ได้รับความเดือดร้อน เพียงแค่การเบียดเบียนผู้อื่นก็เป็นบาปอย่างยิ่งแล้ว
      จะกล่าวไปไยถึงการฆ่าอันเป็นบาปอย่างมหันต์
      คนที่เกิดมาพิกลพิการ แขนขาดขาด้วน หูหนวกตาบอดช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ใครก็ไม่มีสิทธิ์ไปเบียดเบียนทำร้ายเขาสัตว์ทั้งหลายไม่ได้ทำความผิดอะไร ฉะนั้นเพียงการเฆี่ยนตีให้เขาต้องเจ็บปวดทุกข์ทรมาน ก็ถือเป็นบาปอย่างยิ่งแล้ว
      ความจริงก็คือความจริง การเลี่ยงกฎหมาย เลี่ยงความยุติธรรม ทางโลกอาจเล็ดลอดหลบเลี่ยงกันไปได้บ้าง แต่จะหลบเลี่ยงกฎแห่งกรรมนั้นไม่ได้เลย ในโลกมนุษย์คนทำผิดมีทนายคอยแก้ต่างในกฎแห่งกรรมมีเพียงตัวเราคนเดียวเท่านั้นเป็นทนายให้ตัวเอง
      จงสำนึกไว้อยู่เสมอว่า กฎแห่งกรรมเป็นหลักสัจธรรมที่เที่ยงตรง ไม่ใช่บทบัญญัติที่ชาวโลกสร้างขึ้นเอง แล้วจะใช้ความฉลาดแกมโกงหลบเลี่ยงความผิดของตนไปได้
      การแก้ตัวอย่างไม่มีเมตตากรุณาต่อสัตว์ แก้ตัวอย่างไรไม่ซื่อตรง เป็นการแก้ตัวของคนคดโกงที่ต้องการจะกินเลือด กินเนื้อ กินหัวใจ ตับไต ไส้ พุงเขาฟรีๆ โดยไม่ยอมรับผิดชอบใดๆ
      ถ้าเราคิดแต่เพียงว่า “ซื้อมากินไม่บาป สัตว์มากมายก็จะต้องตายอยู่ร่ำไป”
      ใครก็ตามที่ได้ประโยชน์จากการฆ่าทำลายชีวิตผู้อื่น ไม่ว่าจะเป็นคนฆ่า คนขาย คนซื้อต่างมีความผิดต้องได้รับโทษเสมอเหมือนกันทั้งหมด “นี่คือความยุติธรรม”