Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/19/7439119/html/book/page.php:1) in /home/content/19/7439119/html/book/page.php on line 12
บาปมิใช่บุญเป็นอันมาก | หนังสือธรรมะ ::mindcyber

บาปมิใช่บุญเป็นอันมาก

426 Views

ผู้ใดฆ่าสัตว์เจาะจงตถาคตหรือศิษย์ของตถาคตผู้นั้นย่อมพบบาปมิใช่บุญเป็นอันมากคือ
1.ผู้นั้นกล่าวอย่างนี้ว่า “จงไปนำสัตว์ชื่อโน้นมา” ดังนี้ชื่อว่าย่อมพบบาปมิใช่บุญเป็นอันมาก
2.สัตว์นั้นเมื่อถูกผูกคอนำมาได้รับทุกข์โศกเสียใจดังนี้ชื่อว่าย่อมพบบาปมิใช่บุญเป็นอันมาก
3.ผู้นั้นพูดอย่างนี้ว่า “จงไปฆ่าสัตว์นี้” ดังนี้ชื่อว่าย่อมพบบาปมิใช่บุญเป็นอันมาก
4.สัตว์นั้นเมื่อกำลังถูกฆ่า ย่อมได้รับทุกข์ทรมาน ดังนี้ชื่อว่าย่อมพบบาปมิบุญเป็นอันมาก
5.ผู้นั้นยังคถาคตและศิษย์ของคถาคต ให้ยินดีด้วยเนื้อสัตว์อันเป็นของต้องห้าม ไม่ให้ภิกษุฉัน ดังนี้ชื่อว่าย่อมพบบาปมิใช่บุญเป็นอันมาก
ข้อคิด บาปในการฆ่าสัตว์ มันไล่เรียงกันมาเป็นลำดับเพียงแต่ดำริคิดว่าจะฆ่าเขาพระพุทธองค์ทรงตรัสว่า “ก็เป็นบาปแล้ว” คนที่ฆ่าได้เอง ดูเขาถูกฆ่าได้ ยอมให้ตัวเองเป็นเหตุให้เขาถูกฆ่า เรียกว่า เป็นคนใจเหี้ยมโหด ใจกระด้าง ใจเย็นชา ใจยักษ์ ใจอสูร
ในพระไตรปิฎกเล่าว่า “มีภิกษุรูปหนึ่งกำลังบำเพ็ญภาวนาอยู่ ขณะนั้นหมูตัวหนึ่งซึ่งดิ้นหลุดจากการถูกฆ่า หนีมาซ่อนอยู่ในโพรงไม้ข้างหน้าตน เมื่อชาวบ้านวิ่งตามมามองหาไม่เจอ จึงถามภิกษุรูปนั้นว่า เห็นหมูของตนวิ่งมาทางนี้ไหม พระภิกษุรูปนั้นได้ชี้ไปทางโพรงไม้ ชาวบ้านจึงสามารถจับหมูไปฆ่าได้ ด้วยบาปกรรมที่ตนเป็นเหตุทำให้หมูตาย ภิกษุรูปนั้นจึงต้องไปเกิดเป็นหมู เมื่อระลึกถึงกรรมที่ตนได้กระทำก็เสียใจวิ่งไปกระโดดหน้าผาฆ่าตัวตาย เผอิญกลับตกลงมาทับไก่ที่อยู่เบื้องล่างตายอีก ก็ต้องไปเกิดเป็นไก่เสียอีกหลายชาติเวรกรรมจริงๆ ผิดพลาดนิดเดียวก่อกรรมไม่รู้จบสิ้น