Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/19/7439119/html/book/page.php:1) in /home/content/19/7439119/html/book/page.php on line 12
พ่อค้าเกิดเป็นโค | หนังสือธรรมะ ::mindcyber

พ่อค้าเกิดเป็นโค

515 Views

     แต่ก่อนมีพี่น้องสองคน พี่ชายทำกิจการค้าจนร่ำรวยส่วนน้องชายชอบทางธรรม จึงออกบวชบำเพ็ญเพียร จนสำเร็จอรหัตผลได้อภิญญาหก

     พระอรหันต์อยากจะโปรดพี่ชายให้หลุดพ้นจากทะเลทุกข์จึงมักไปบ้านของพี่ชาย แล้วตักเตือนชี้แนะพี่ชายให้ปฏิบัติธรรมหมั่นสร้างบุญกุศล พระอรหันต์กล่าวว่า “โยมพี่ อายุขัยของคนเรามีเพียงไม่กี่สิบปี แต่พี่วางโครงการถึงพันปี” พระสูตรกล่าวว่าชีวิตไม่เที่ยง สรรพสิ่งในโลกนี้ล้วนแต่ว่างเปล่า วันใดมัจจุราชมาถึงแม้จะมีเงินพันล้านหมื่นล้าน มีทองกองเท่าภูเขา ก็ไร้ประโยชน์โดยเฉพาะการสะสมทรัพย์สมบัติ ไม่เพียงแต่ไม่สามารถหลุดพ้นจากทุกข์แห่งความเกิด ความตาย แต่อาจเป็นเพราะเหตุนี้ทำให้ไปสร้างบาปกรรมต่าง ๆ ส่งผลให้ต้องตกลงสู่อบายภูมิ

      “โยมพี่ ชีวิตเป็นของไม่เที่ยง ตอนนี้พี่ก็มีเงินเป็นสิบ ๆ ล้านแล้ว อย่าไปตรากตรำทุกวันเพื่อเงินทองอยู่อีกเลย ควรรีบสรณะพระรัตนตรัย ฝึกฝนปฏิบัติธรรม สร้างบุญกุศล เพื่อเป็นเสบียงในชาติภพต่อไป”

     พี่ชายท่านกล่าวว่า “ท่านน้อง ที่ท่านพูดก็ดีอยู่หรอกแต่ตอนนี้โยมพี่กำลังขยายโรงงาน เพื่อเร่งออกผลิตภัณฑ์ชนิดใหม่งานยุ่งจนแม้แต่จะกินข้าวก็ยังไม่มีเวลา ไหนเลยจะมีเวลาไปปฏิบัติธรรม หรือสร้างบุญกุศล หาเงินสำคัญกว่า เรื่องทำบุญวันหลังก็ได้” พี่ชายของพระอรหัตนต์ จะปฏิเสธทุกครั้งโดยอ้างว่า “กิจการงานยุ่ง” พระอรหันต์ไม่ทราบจะทำอย่างไร จึงต้องกลับไปด้วยความผิดหวัง

     เวลาผ่านไปไม่นาน พี่ชายของพระอรหันต์ เกิดป่วยหนักและถึงแก่กรรมลง พระอรหันต์รู้สึกเสียใจและเวทนาสงสารอย่างสุดซึ้ง

     ต่อมา พระอรหันต์อยากทราบว่า พี่ชายของท่านตายแล้วจิตวิญญาณไปปฏิสนธิอยู่ ณ ภพภูมิใด จึงใช้ธรรมจักษุสอดส่องดูทั่วทั้งเทวภูมิ มนุษยภูมิ แต่หาไม่พบพี่ชายของท่าน ในนรกภูมิในเปรตภูมิ ก็หาไม่พบเช่นกัน สุดท้าย ในเดรัจฉานภูมิ ท่านเห็นพี่ชายไปเกิดเป็นโค ขณะนั้นคนขับเกวียน กำลังเฆี่ยนเจ้าโคให้ลากเกวียนที่บรรทุกสินค้าไว้เต็ม ให้รีบเร่งเดินทาง เนื่องจากถนนขรุขระ ล้อเกวียนตกหล่มอยู่ในดินโคลน เจ้าโคพยายามออกแรงลากอย่างสุดกำลัง คนขับเกวียนไม่เพียงแต่ไม่มีความเมตตาสงสาร กลับใช้แส้เฆี่ยนอย่างแรง เจ้าโคเจ็บปวดเหลือจะกล่าวได้แต่ทอดถอนใจส่งเสียงร้องไม่หยุด คล้ายกับว่าปลงตก ไม่มีทางหลุดพ้นจากความทุกขเวทนานี้

     พระอรหันต์เห็นพี่ชายไปเกิดเป็นโค ต้องทนทุกข์ทรมานเช่นนี้ก็ยิ่งรู้สึกเวทนาสงสาร จึงใช้อิทธิฤทธิ์มายืนอยู่ข้างกายเจ้าโคแล้วกล่าวคำพูดที่พี่ชายเคยพูดบ่อย ๆ ให้เจ้าโคฟังว่า “หาเงินสำคัญกว่า เรื่องสร้างบุญกุศลไว้ทีหลังก็ได้ การดิ้นรนหาเงินมาตลอดชีวิตผลสุดท้ายรสชาติเป็นยังไง ?”

     เจ้าโคได้ฟังคำของพระอรหันต์ ก็ก้มหัวหลั่งน้ำตาด้วยความละอายใจ แล้วก็กลั้นใจตาย เจ้าของเกวียนรู้สึกแปลกใจมาก พระภิกษุรูปนั้นสวดคาถาอาคมอะไรนะ ถึงได้ทำให้โคของเราตาย จึงให้คนนิมนต์พระอรหันต์มาสอบถาม พระอรหันต์อธิบายว่า “พี่ชายของอาตมา มาเกิดเป็นโคตัวนี้ ชาติก่อนเพราะความหลงเขาเอาแต่หาเงิน อาตมาเตือนเขาให้ปฏิบัติธรรม หมั่นสร้างบุญกุศลเขาได้แต่บอกว่า “หาเงินสำคัญกว่าเรื่องสร้างบุญไว้ทีหลังก็ได้” เพราเขาไม่ทราบว่าชีวิตเป็นของไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไร้ตัวตน ได้แต่ยึดมั่นในความหลงไม่รู้แจ้ง วันหนึ่งเขาเกิดเจ็บป่วยกระทันหันและตายลงในที่สุด เนื่องจากชาติก่อนเขาไม่ยอมปฏิบัติธรรม และยังไม่ได้สร้างบุญกุศล ดังนั้นตายแล้ว จึงมาเกิดเป็นโคเพื่อชดใช้หนี้กรรมอันทุกข์ทรมานเช่นนี้

     หลังจากพี่ชายของอาตมาถึงแก่กรรม อาตมาสงสารเขาจึงใช้ธรรมจักษุส่องดูว่าเขาเกิดอยู่ที่ไหน เมื่อทราบว่าเขามาเกิดเป็นโค อาตมาจึงมาที่นี่ และพูดคุยกับเขาเพื่อให้เขารู้แจ้ง เขาเสียใจที่ชาติก่อนไม่ได้ปฏิบัติธรรม บำเพ็ญกุศลตามที่อาตมาแนะนำเมื่อตายแล้วมาเกิดเป็นโค ต้องใช้กรรมอย่างทุกขเวทนา จึงเกิดความละอายใจ ก็เลยกลั้นใจตาย”

     เมื่อพระอรหันต์กล่าวจบลง ทุกคนต่างก็เกิดความรู้แจ้งว่า ชีวิตเป็นของไม่เที่ยง เป็นทุกข์ และไม่เป็นตัวตน