พระโอวาทเกี่ยวกับอภัยทาน

498 Views

พระโอวาทพระอาจารย์จี้กง
การอภัยคนเป็นสิ่งที่ต้องมีอยู่ทุกๆ วัน
เมื่อรู้จักอภัยคนจิตใจก็จะใสสว่างขึ้นทุกวัน
ถอยหนึ่งก้าวไม่ใช่ถอยออกมาจากคนกลุ่มนั้น
แต่ให้ถอยออกมาจากอารมณ์ของตน
โดยไม่ต้องมีเหตผุลอะไรทั้งสิ้น อย่าบอกว่าทำไม่ได้

มนุษย์ทุกคนเกิดมาต่างเคยทำผิด
เพียงแต่โลกนี้ขาดแคลนคนอภัย
ความผิดครั้งเดียวลบล้างความดีร้อยครั้งทิ้ง
สมควรหรือไม่ (ไม่) ฉะนั้นแม้ความผิดครั้งเดียว
จะเป็นความผิดที่ใหญ่กว่าสิ่งที่เขาทำดีร้อยครั้งนั้น
เราก็ยังต้องมีใจกว้างพร้อมที่จะอภัย
ถ้าเราไม่รู้จักอภัยคนอื่น
แล้วคนอื่นจะอภัยตัวเราได้อย่างไร

พระโอวาทท่านองค์ประธานคุมสอบสามภูมิ
“อภัยคนในสิ่งที่ยากอภัย
อดทนในสิ่งยากทนย่อมส่งผล
หัดบำเพ็ญบรรลุเป็นคนเหนือคน
สุกงอมผลคืนหรือเวียนอยู่ที่ตน”

พระโอวาทท่านแปดเซียนหันเซียงจื่อ
บ่อยครั้งที่พยายามทำทุกอย่าง ดีกับเขาสารพัด
แต่สิ่งที่ตอบแทนกลับมาคือคำด่า
แต่พระพุทธองค์ถูกทำร้ายถึงขนาดโดนฆ่า โดนว่า
แต่ท่านก็ไม่ถือโกรธ พร้อมจะฝึกเมตตาให้อภัย
เมื่อไรที่เราพร้อมจะฝึกเมตตาให้อภัย
เมื่อนั้นก็ได้ย่างก้าวฝึกการเป็นพุทธะ

พระโอวาทพระอาจารย์จี้กง
บางคนบำเพ็ญธรรม แต่ทำตัวลับๆ ล่อๆ ดูแล้วไม่สง่างาม
เมื่อเราเป็นคนเปิดเผยก็ต้องรู้จักที่จะให้อภัยคน
จึงจะเพิ่มความมีราศี เพิ่มบารมี
และสง่างามเหมือนปราชญ์ได้
เพราะฉะนั้นปราชญ์เปิดเผย จริงใจ อภัยคนให้จำไว้

พระโอวาทพระนาจา
บางครั้งคนอื่นทำให้เราโมโห บางครั้งเราก็โมโหคนอื่น
แต่เมื่อเขาทำผิดต้องให้อภัยเขา
อย่าได้เอามาพูดซ้ำแล้วซ้ำอีกเพราะปากที่เราพูด
เมื่อไรที่เห็นคนผิดต้องคิดว่า แม้แต่ตัวเราก็ยังผิดได้
คนอื่นก็ผิดบ้างเป็นธรรมดาต้องพร้อมที่จะให้โอกาสเขา
ทำความดี และให้เวลาเขา เพื่อจะเป็นคนใหม่
หากศิษย์น้องทำได้ คนในโลกนี้แม้จะทำผิดพลาด
ก็พร้อมที่จะลุกขึ้นยืน
แล้วเดินต่อไปข้างหน้าด้วยกำลังใจที่เกิดจากเรา

“ใครเกิดมาดีพร้อม”
ส่วนมากทุกคนต่างมีทั้งข้อดี ข้อเสีย
คนอื่นก็เหมือนกัน มีทั้งข้อดีและข้อเสีย
การอยู่ร่วมกันเราย่อมให้อภัยเขาได้
เมื่อไรฟังแล้วไม่ถูกหู มองแล้วไม่ถูกตา
ต้องคิดว่านั่นคือความไม่สมบูรณ์ของเขา
ให้อภัยเข้าใจเราถึงมีสุข
และอยู่ร่วมกับเขาได้อย่างฉันท์มิตร

พระโอวาทท่านต้าเซี่ยวฝอถง
เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร
ฉะนั้นการให้อะไรก็ไม่ยิ่งใหญ่เท่ากับการให้อภัย

พระโอวาทท่านแปดเซียนหลันไฉ่เหอ
การให้อภัยหนึ่งวันไม่สามารถลบล้าง
ความเกลียดหนึ่งชีวิตได้
เหมือนเขาอภัยท่านหนึ่งครั้งจะสามารถล้างความเกลียด
ที่ท่านเคยมีมาเป็นปีๆ นั้นได้หรือไม่ (ไม่ได้)
เช่นเดียวกับเอาน้ำความดีหนึ่งขัน
มาราดความชั่วหรือความสกปรก
ที่สะสมมานานจะล้างได้หมดไหม

พระโอวาทพระอาจารย์จี้กง
ถ้าหากว่ามีคนๆ หนึ่ง
อยากจะปรับเปลี่ยนตนเองให้ดียิ่งขึ้น
แต่อีกฝ่ายก็ยังมองแต่สิ่งเก่าๆ อย่างนี้ไม่ยุติธรรม
อาจารย์จึงอยากสอนให้ศิษย์นั้นลืมตาให้กว้างๆ
เพื่อเป็นการมองให้เห็นชัด
ในเมื่อตานั้นมองได้แต่ข้างหน้า มองข้างหลังไม่ได้
เมื่อตามีองศาอยู่แค่นี้ ก็จำเป็นที่จะต้องลืมตาให้กว้าง
เพื่อมองหน้าให้ถึงหลัง
มองบนให้ถึงล่างด้วยตาเล็กๆ นี้แหละ
ภายในหนึ่งปี ถ้าเราทำดีคงไว้ ร้ายขจัดได้อย่างจริงจัง
คนที่เคยเกลียดก็จะเปลี่ยนมารักเรา แต่อย่ารู้สึกท้อใจ
หากในที่สุดเขาก็ไม่ยอมที่จะมองเห็นสิ่งดีของเรา
นั่นอาจแสดงว่าความไม่ดีที่เราทำไว้
กับคนๆ นั้นอาจจะมากเกินไป
ศิษย์ต้องรู้จักให้อภัย อันว่าโซ่นั้นยิ่งต่อก็ยิ่งยาว
หากศิษย์นั้นไม่ไปต่อกับผู้อื่น
แต่กลับตัดเสีย ๑ ห่วงก็จะสั้นลง
แล้วโซ่ที่แข็งแรงเส้นนั้นก็จะไม่กลับมามัดเรา
ยืมโอกาสที่คนอื่นนั้นให้ร้าย แล้วกลับมาให้โอกาสตัวเอง
ด้วยการปลดโซ่ไม่ทำกรรมต่อ
ยังปลดโซ่ที่ไปเกี่ยวกับคนอื่นทิ้งด้วย
ปกติการปลดโซ่นั้นได้ทีละ ๑ ข้อ
แต่การปลดโซ่ของศิษย์ครั้งนี้ได้ทีเดียว ๒ ข้อ ยิ่งคุ้มค่า
หากไม่คว้าโอกาสนี้ไว้ ถือว่าเป็นคนโง่

ฟังธรรมะไม่ใช่เข้าหูซ้ายทะลุหูขวา
แต่ต้องนำมาปฏิบัติ ต้องจดจำไว้แล้วนำออกมาใช้
อย่าทำเหมือนคนที่จำอะไรไม่ได้

พระโอวาทพระพฤฒาชันษาแห่งทักษิณาลัย
อย่าได้เรียกร้องทุกอย่างที่เราเห็น
ทุกอย่างที่เราจับได้ ว่าจะต้องเป็นสิ่งที่ถูกต้องเสมอไป
เพราะตัวเราเองก็มีทั้งความดีและความชั่วอยู่ในใจ
คนอื่นที่เรามอง เขาก็อาจจะมีข้อบกพร่องได้
ถ้าหากว่าเราเรียกร้องจากคนอื่นว่า
เขาต้องสมบูรณ์ ๑๐๐ %
ตัวเราก็ต้องสมบูรณ์ ๑๐๐% เหมือนกัน
ถ้าเป็นไปไม่ได้ก็จงอย่าไปเรียกร้องในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้

พระโอวาทพระอาจารย์จี้กง
การอยู่ร่วมกันต้องรู้จักอดทนและมีความสามัคคี
การให้อภัยเกิดก่อนความสามัคคี
หากศิษย์นั้นรู้จักทำใจ รู้จักอดทน อดกลั้น รู้จักให้อภัย
รู้จักเสียสละบ้าง
สิ่งเหล่านี้จะทำให้ศิษย์เป็นผู้ที่อยู่เหนือคน

พระโอวาทท่านแปดเซียนหลันไฉ่เหอ
คิดจะทำสิ่งใดขอให้พินิจไตร่ตรองให้ดีว่ามีคุณค่าเหมาะสมไหม
หากมีสิ่งที่เราผิดพลาดอยู่ก็อย่าได้ว่าผู้อื่น
เมื่อไรที่เราให้อภัยตนเองได้
ก็ต้องพร้อมที่จะให้อภัยผู้อื่นได้
การให้ที่ไม่ต้องเสียแรงกาย คือ การให้อภัย
การให้อภัยจะทำให้โลกสันติ ทำให้จิตใจผ่องแผ้ว
ปลอดโปร่งสบายซึ่งดีกว่าผูกใจเจ็บ เก็บไว้ก็หนักหน่วงใจ
ฉะนั้นเมื่ออยู่ด้วยกันก็ให้อภัยกัน
ก่อนที่จะกล่าวโทษเขานั้น
ต้องถามตัวเองก่อนว่าเราทำผิดหรือไม่

 

พระโอวาทพระนาจา
คำว่า “อภัย” นี้ ถ้าทำได้ คนที่เป็นสุขก็คือตัวเราเอง
มีคำกล่าวว่า การปีนขึ้นภูเขานั้นปีนยาก
แต่การลงภูเขานั้นง่าย
การทำความดีก็เหมือนกับการปีนภูเขาที่ยากและเหนื่อย
ไม่เหมือนการลื่นไถลที่ง่ายนิดเดียว
การปฎิบัติธรรมก็เช่นเดียวกันต้องพบอุปสรรค
บางครั้งเราเห็นคนอื่นทำผิดครั้งเดียว
ก็จะคิดอยู่ตลอดเวลาว่าคนนี้คือคนที่เป็นแบบนี้
อันที่จริงเขาสามารถแก้ไขและเปลี่ยนแปลงได้
ฉะนั้นอย่าไปยึดติดว่าเขาเป็นแบบนี้ตลอดไป
สักวันเขาอาจจะพลิกกลับมาดีก็ได้
ส่วนคนที่ดีก็อาจจะพลิกกลับมาร้ายก็เป็นได้

พระโอวาทท่านแปดเซียนหลันไฉ่เหอ
คนทุกคนในโลกนี้ไม่มีใครที่ไม่เคยผิดพลาด
ไม่มีใครที่ไม่เคยบกพร่อง

พระโอวาทท่านแปดเซียนหันเซียงจื่อ
จิตใจจะมีธรรมะต้องหนักแน่น
อย่าปล่อยใจไปตามกระแสภายนอก
มนุษย์นอกจากจะทำไม่ดีเพราะว่าความคิดชั่ววูบแล้ว
มนุษย์ยังยอมพลั้งเผลอทำไม่ดีเพราะสภาพแวดล้อมพาไป
ฉะนั้นถ้าคนดีต้องเลวร้ายไปเราต้องฉุดช่วยเขา
ต่างก็มีจิตเมตตาด้วยกันทุกคน
ผู้บำเพ็ญที่ดีจะต้องมีจิตใจที่เมตตาปราณี
ต่อผู้อื่นนั้นต้องมีใจเที่ยงตรง ใจกว้าง
ผูกมิตรสัมพันธ์กับผู้อื่น
และพร้อมให้อภัยกับผู้อื่นได้เสมอ
ต่อความผิดของผู้อื่นนั้นอย่าเก็บมาฝังใจ
อย่าเก็บมาว่าเขา แต่ให้เป็นบทเรียนต่อตนเอง
ทุกคนต่างมีสิ่งไม่ดี เมื่อใดที่ให้อภัยตนเองได้
เมื่อนั้นก็ต้องมีจิตเมตตาให้อภัยผู้อื่นได้เช่นเดียวกัน

พระโอวาทท่านแปดเซียนเฉากว๋อจิ้วและท่านหลี่เถียไกว่
อภัยธรรมส่งให้ อยู่เย็น เป็นสุข
จงอย่าถือโทษเช่น ก่อนนี้
โกรธเก็บฉีกแม้เอ็นในร่าง รวดร้าว
ผิดถูกเวลาชี้ อย่ารู้ ตัดสิน

พระโอวาทท่านแปดเซียนเหอเซียนกู
พระโอวาทซ้อนพระโอวาท “เวลาพิสูจน์”
การรู้จักขอบคุณ รู้จักให้อภัยเป็นสิ่งที่ดี
หากเราอยากได้คำขอโทษจากคนอื่น
ก็ต้องรู้จักให้คำขอโทษกับเขาก่อน
เราอยากให้คนอื่นให้อภัย
เราต้องรู้จักให้อภัยเขาก่อน

พระโอวาทท่านแปดเซียนหันเซียงจื่อ
การเป็นพุทธะที่ดีหรือเวไนยที่รู้จักตัวตน คือ
ไม่โกรธแค้นแม้คนนั้นจะกระทำอย่างไร้เหตุผล
เพราะเรารู้จักให้อภัย การให้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือการให้อภัย

พระโอวาทพระนาจา
อยู่ร่วมกันต่างต้องการคือน้ำใจ
ใครเกิดภัยเข้าประคองช่วยมิหนี
ความตระหนี่บรรเทาได้หมั่นเพียรพลี
โกรธนับปีชนะได้ด้วยอภัย
การแผ่เมตตา คือ การมีจิตเมตตากับเขา
เมื่อเขาโกรธเราก็ต้องไม่โกรธตอบ
เมื่อเขาร้ายเราต้องไม่ร้ายตอบ
คนที่โกรธคือตัวเรา เหนื่อยในความโกรธ ร้อนรุ่มในความโกรธ
ฉะนั้นการจะเอาชนะคนอื่น
และดับความเร่าร้อนภายนอกได้
คือเราต้องใช้คุณธรรมจากจิตภายในของเรา
จากมโนธรรมสำนึกของเราออกไปสู่เขา
เขารักเรา เราก็รักตอบ แม้ใครไม่รักเรา เราก็ยังต้องรักเขา
นั่นคือ จิตแห่งพระพุทธองค์หรือจิตแห่งพระโพธิสัตว์
เป็นจิตดีงาม เป็นจิตที่สังคมหรือโลกใบนี้ต้องการได้
ต้องรู้จักเอาชนะได้อย่างถูกต้อง

พระโอวาทพระอาจารย์จี้กง
เพื่อนร่วมงานไม่ดีคอยยั่วยวนโทสะ
หรือโดนเขาใส่ร้าย ปรักปรำเสมอๆ เราต้องรู้จักให้อภัย
ไม่ใช่แค่เขียนคำว่าอภัยเป็น
แต่ศิษย์ต้องให้อภัยเป็น
ทำให้คนอื่นรู้จักอภัยจากการแสดงออกของศิษย์
จะต้องรู้จักอภัยให้ผู้อื่น
เพราะทุกคนนั้นมีเหตุผลเป็นของตนเอง
วันนี้เราไม่เห็นใจเขา วันหน้าเขาก็ไม่เห็นใจเรา

พระโอวาทท่านเจี้ยวฮว่าผู่ซ่า
ไม่มีใครทำอะไรได้ถูกใจเราเสียหมด
แม้กระทั่งตัวเราเองยังทำไม่ถูกใจตัวเราเองเลย
รู้เช่นนี้แล้วก็อย่าได้บ่นตัดพ้อต่อว่าคนอื่นบ่อยๆ

พระโอวาทพระนาจา
ผู้ที่เปิดใจกว้างและให้อภัย
ไม่ว่าทำการใดย่อมสำเร็จและมีความสุขในการทำงาน
แต่คนใจคอคับแคบคิดถึงและมองแต่ตัวเอง
ทำอะไรก็มีแต่ความยากลำบาก
เพราะคิดถึงแต่ตนเองมากเกินไป
ฉะนั้นคนที่ใจกว้างและรู้จักให้อภัยจะมีความสุข
เมื่ออยู่บนโลกนี้ อย่าแบ่งเขาแบ่งเรา
แล้วโลกนี้จะกว้างขึ้นอีกเยอะ การทำเพื่อคนอื่นเราต้องยอม
ยอมให้อภัยเขา ยอมรับเขาได้ หากทำได้ก็เป็นคนเก่ง
คนหนึ่งที่สามารถฝึกให้เป็นพุทธะองค์หนึ่งได้
พระโอวาทพระอาจารย์จี้กง
สู้ทั้งทีต้องสู้ให้ชนะ
ที่สุดของการชนะ คือ ชนะใจตนเอง
โกรธเคืองกันมากเท่าไร อภัยกันมากเท่านั้น
คนใจกว้างเท่านั้นจึงจะมีคนเคารพมาก

พระโอวาทท่านแปดเซียนเหอเซียนกู
อยู่ร่วมกันกับผู้อื่นอาจจะมีบ้าง
ที่ต่างความคิดเห็น ต่างเหตุผล
แต่ถ้าเราน้อมลงให้อภัยซึ่งกันและกัน
ข้อบกพร่องของแต่ละคนเราอย่าใส่ใจ
ถ้าเรานำข้อบกพร่องของแต่ละคนมาใส่ใจ
ตำหนิ ติเตียนเขาตลอดเวลาไม่ให้อภัยเขา
เช่นนี้ตนเองยังสามารถให้อภัยตนเองได้อีกหรือ
แม้ตัวเราเองทำผิดยังอยากที่จะแก้ไขข้อผิดพลาด
แล้วผู้อื่นทำผิดโดยไม่ตั้งใจ
อาจมีสักวันที่เขาคิดจะแก้ไขข้อผิดพลาดได้
การอยู่ร่วมกันต้องให้อภัยซึ่งกันและกัน
เอาความผิดพลาดนั้นตัดทิ้งไป
เอื้ออาทรผูกมิตรกันเป็นสิ่งที่ดี

พระโอวาทพระอาจารย์จี้กง
ควรมีใจกว้างอะไรอภัยได้ก็รู้จักอภัย
จงยอมรับเสียง่ายๆ ไม่เช่นนั้นแล้วความทุกข์ก็ตกที่เรา

พระโอวาทท่านแปดเซียนหลันไฉ่เหอ
การดำเนินชีวิตอยู่บนโลกนี้เราต้องอยู่ร่วมกับคนในสังคม
ที่มีลักษณะแตกต่างกันออกไป
บางครั้งเราต้องรู้จักอดทน
และเปิดใจแห่งความเมตตากรุณาเพื่ออยู่ร่วมกับเขา
และไม่ยึดมั่นถือมั่นในตัวเอง
ถือว่าทุกเรื่องบนโลกนี้เป็นอนัตตา ความว่างเปล่า
เมื่อไม่มีเขา ไม่มีเรา
ความผูกพยาบาทความเจ็บแค้นก็ไม่เกิดขึ้น
ความทุกข์ยากที่เกิดจากการทะเลาะเบาะแว้งย่อมไม่บังเกิด
เพราะเรื่องราวบนโลกนี้ ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป
ไม่มีตัวเรา ไม่มีตัวเขา ย่อมอยู่บนโลกนี้ได้อย่างมีความสุข
หากมีอารมณ์เกิดขึ้นแล้วไม่รู้จักอดทน ระงับจิตใจ
ก็จะต้องเกิดความโกรธแค้นและทำร้ายกัน
ผูกกันเป็นปมต่อไปไม่สิ้นสุด แค้นมาก็ต้องแค้นตอบ
แต่หากเราดำเนินชีวิตเรารู้จักให้อภัย ลด ละ
ก็ไม่มีความแค้นให้แก้
พระโอวาทพระอาจารย์จี้กง
ต้องทำทุกสิ่งด้วยความเมตตา
ให้อภัยตราบจนวันสุดท้าย
หากทำได้ศิษย์ก็มีจิตแห่งพระโพธิสัตว์
ดวงญาณนั้นก็จะเกิดความเบา ลอยขึ้นสู่เบื้องบน

พระโอวาทท่านเสี่ยวเซี่ยวฝอถง
การจองเวร คือ การมุ่งไปสู่ความหายนะ
เพราะอดไม่ได้ แรงมาก็แรงตอบ
คนที่ใจคับแคบไม่ใช่ทำร้ายแต่คนอื่น แต่ทำร้ายตนเองด้วย
คนเปิดใจกว้าง ให้อภัยกัน มองกันในแง่ดีก็เป็นพลังอันบริสุทธิ์
เอาความคับแคบ เอาความจองเวรมาเกี่ยวกันมาโต้ตอบกัน
ย่อมเป็นการนำไปสู่ความทุกข์ทนและทรมานที่ไม่มีที่สิ้นสุด
ไม่เหมือนการมีใจกว้างกับการอภัยให้กัน
การใจกว้างนั้นนอกจากจะทำให้เราเป็นสุขแล้ว
อารมณ์เย็น จิตใจปลอดโปร่ง ความคิดแจ่มใส

พระโอวาทพระอาจารย์จี้กง
อภัย คือ หนึ่งในคุณธรรมของอริยะ
หากถูกคนอื่นว่าแล้วยังให้อภัยเขาได้ สิ่งนี้เรียกว่าปัญญา
“คนทุกคนต่างจิตใจ อภัยเขา รู้เราได้บทเรียน”
พระโอวาทท่านแปดเซียนฮั่นจงหลี
เราล่วงเกินใครก็หวังให้เขาให้อภัย
ครั้นใครล่วงเกินเราก็อย่าลืมให้อภัย
“ความคุมแค้นใช้อภัยแลสงบ”
ยากที่เราจะอยู่คนเดียวในโลก
บ่อยครั้งเราต้องพบปะผู้คนทำงานร่วมกับผู้อื่น
มีถูกใจบ้าง ไม่ถูกใจบ้าง
แต่ไม่มีใครอยากมีศัตรูคู่แค้น มีแต่อยากมีมิตรที่ดี
ยึดตัวตนเป็นหลักจนไม่ยอมให้อภัย
ไม่ยอมอดทนในการทำความดี
แต่หากเรายอมได้ อดทนได้ ก็จะเป็นหนึ่งเมล็ดพันธุ์แห่งคนดี
เพื่อประสบผลสำเร็จในการทำความดี
การอยู่ร่วมกันต้องรู้จักสามัคคีปรองดอง ให้อภัยกัน
แม้เขาจะทำผิด ทำสิ่งที่ไม่ถูกใจเราบ้างก็ตาม
เราต้องอดทนและยอมรับได้
เพราะคนคนเดียวไม่อาจจะทำงานยิ่งใหญ่ให้สำเร็จได้
“กาลผ่านเร็วไม่เคยคอยรอให้คิดได้
บางคนสายจนยากแก้ค่อยรู้ว่า
คุณค่าคนต้องหมั่นสร้างจึงได้มา
ล้วนแลกมาจากอดทนรู้อภัย”
“ความลำบากใช้อดทนแลหนักแน่น
ความคมแค้นให้อภัยแลสงบ
การไม่รบคือสุดยอดแห่งการรบ
การบรรจบคือจุดเริ่มแห่งการลา”
อย่าเป็นผู้ที่ให้อภัยตนเองได้ แต่ให้อภัยคนอื่นไม่ได้
อย่างนี้จะเรียกว่าเป็นคนที่มีความยุติธรรมไม่ได้

 

พระโอวาทท่านแปดเซียนจงหลีเฉวียนและพระอาจารย์จี้กง
การให้อภัยได้แม้แต่คนที่เราเกลียดนั้นเป็นสิ่งที่ดี
ความวุ่นวายก็ยากจะเกิดขึ้นได้
การให้อภัยตนเองเมื่อกระทำผิดไปแล้วนั้น
จงอย่าได้กลับไปผิดอีก จึงจะเกิดความสงบสุขได้
พระโอวาทพระอาจารย์จี้กง
“ให้อภัยได้สันติ”
ในโลกนี้ต้องมีการให้อภัยซึ่งกันและกัน
ในประโยคนี้ มีทั้งคำว่า “ให้” และ “ได้”
หมายความว่า ถ้าเราให้อภัยออกไป
ก็จะได้รับการอภัยกลับมา สังคมเกิดสันติ
ศิษย์ต้องสร้างความสันติสุขให้เกิดขึ้นบนโลกให้จงได้

พระโอวาทพระโพธิสัตว์อนุศาสน์
บางครั้งเราทำผิด เราให้อภัยตนเองได้
แต่ทำไมไม่ให้อภัยคนอื่นบ้าง
บางครั้งทำผิดพลาดไปตีเขา ไปว่าเขา
เรายังบอกว่าคราวหน้าเราจะไม่ทำ
เรายังให้อภัยตนเองได้และทำไมไม่ให้อภัยคนอื่นบ้าง
เวลาโกรธเขาเราสามารถทำให้เขาเจ็บปวด เรารู้สึกพอใจ
แท้ที่จริงแล้วความดีใจในความเจ็บปวดนั้น
ก็แฝงความกลัวไว้ภายในว่าวันหนึ่งเขาอาจมาทำร้ายเราได้

พระโอวาทพระอาจารย์จี้กง
“เคืองแค้นใครเพราะกมลเฝ้าย้ำ”
การที่เราเคืองแค้นเพราะใจเฝ้าย้ำเสมอว่า
เขาทำเราเจ็บ เคยคิดหรือไม่ว่าต้องอภัยเขา
กว่าความคิดเหล่านี้จะออกมาบางครั้งก็สายไปแล้ว
ศิษย์ต้องรู้ว่าการที่คนจะทำอะไรโดยไม่ผิดพลาดนั้น
ตัวเราเองต้องมีสติตลอดเวลา