Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/19/7439119/html/book/page.php:1) in /home/content/19/7439119/html/book/page.php on line 12
พระโอวาทเกี่ยวกับความจริงใจ | หนังสือธรรมะ ::mindcyber

พระโอวาทเกี่ยวกับความจริงใจ

1,083 Views

พระโอวาทพระอาจารย์จี้กง
ความจริงใจคนปัจจุบันช่างเหลือน้อย
มองคนอื่นอยู่บ่อยบ่อยว่าเขาแย่
แล้วตัวเราไฉนเล่าไม่มาแล
ผิดก็แก้ถูกก็คงไว้คล้ายบำเพ็ญ

ปัจจุบันนี้มนุษย์ขาดแคลนความจริงใจต่อกัน
สวมหน้ากากเข้าหากัน
หน้าตาจริงๆ ของเราแม้ไม่สวย แต่เป็นหน้าตาที่บริสุทธิ์

หากชีวิตมีคุณค่าเพราะความซื่อตรง จริงใจ
แต่หากไม่จริงใจ ไม่ซื่อตรง
ไม่มีความเมตตาแท้จริงต่อผู้อื่น
ชีวิตของเราก็มีคุณค่าที่ไม่เต็ม

ยิ้มที่สวยที่สุดเป็นรอยยิ้มจากความจริงใจ
ถ้าหากว่าคนไม่มีความจริงใจแล้ว ชีวิตของเราก็ไม่มีความสุข
หากอยู่กับคนที่ไม่ดีแล้วรู้สึกว่ามีความทุกข์
ก็เลยไม่ยอมยิ้ม คนที่เป็นทุกข์ย่อมไม่พ้นตัวเรา
ริมฝีปากของเรามีไว้สำหรับยิ้มมีอยู่ติดตัวตลอดเวลา
เหมือนกับจิตใจที่มีติดตัวอยู่ตลอดเวลา
จิตใจของเราเปลี่ยนไปได้หลายอย่าง
เหมือนรอยยิ้มอันเดียวกัน
แต่สื่อไปด้วยความรู้สึกหลายอย่าง
ยิ้มสวยมาจากความจริงใจ
ยิ้มแบบเหยียดๆ ยิ้มแบบไม่พอใจ
ยิ้มเขินอายหรือว่ายิ้มไปอย่างนั้นๆ
มีตั้งหลายยิ้ม เปลี่ยนไปได้หลายรูปแบบ
หลายอารมณ์ตามสภาพจิตใจของเรา
หากจิตใจดวงนี้จะเดินสู่ทางสายกลางอย่างจริงๆ
ก็ต้องควบคุมจิตใจของตัวเอง
คนยิ่งฝึกฝนบำเพ็ญธรรม จิตใจจะยิ่งอ่อนโยนลง
หากสามารถอ่อนโยนได้จนถึงที่สุด
และเห็นทุกชีวิตเหมือนชีวิตของตัวเอง
อย่าเสแสร้งว่าเรามีความอ่อนโยน
เพราะการที่เสแสร้งทำได้เพียงภายนอก จิตใจจะตกลงเรื่อยๆ
หากฉาบความดีไว้เพียงภายนอก
จะทำให้บำเพ็ญยิ่งลำบาก ยิ่งไกล

พระโอวาทท่านแปดเซียนหันเซียงจื่อ
การอยู่ร่วมกันของคนในสังคมนั้น
อยากให้คนที่เราอยู่ด้วยเป็นคนที่จริงใจ
และเป็นคนที่รักเราจริง ขึ้นอยู่กับตัวเราเองว่า
มีความจริงใจ ความศรัทธา
และอยากคบเขาเป็นมิตรหรือไม่
แม้วันนี้เขายังไม่เชื่อมั่นในตัวเรา
แต่ถ้าหมั่นทำอย่างนี้ทุกครั้งที่เจอ
ความเปลี่ยนแปลงในตัวเขาก็บังเกิดขึ้นได้
ฉะนั้นการอยู่ร่วมกันของคนในสังคมนั้น
สิ่งแรกก็คือความจริงใจต่อกัน และมีความศรัทธาต่อกัน

พระโอวาทพระอาจารย์จี้กง
คนที่ซื่อตรง จริงใจ พูดอย่างที่ใจคิด
ไม่พูดอย่าง ใจอย่าง ก็ไม่ต้องกลัวว่าใครจะรังเกียจเรา

โอวาทท่านแปดเซียนหันเซียงจื่อ
ความเชื่อมั่นนั้นเป็นพื้นฐานของความจริงใจ
ความหวาดระแวงนั้นทำให้รู้สึกว่าถูกหลอกลวง
แต่ถ้าเรามีความจริงใจเสมอต้นเสมอปลาย
ไม่แน่คนที่คิดจะหลอกลวงเรา เขาอาจจะเปลี่ยนแปลงจิตใจ
หันกลับมาจริงใจกับเราก็ได้
ถ้าทุกคนมีความจริงใจ ก็จะไม่มีการหลอกลวงกัน
ในสังคมไม่มีใครอยากเจอคนที่หลอกลวง
และไม่อยากเป็นคนโง่ให้คนอื่นหลอกลวง
แต่หากเรายอมโง่สักนิดหนึ่ง
แต่สามารถทำให้คนคนหนึ่งเกิดความยินดี
เปลี่ยนแปลงได้ก็เป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยม

พระโอวาทพระอาจารย์จี้กง
เวลาพูดให้ใช้ใจพูด เวลาที่คิดก็ใช้ใจคิด
ใจซึ่งเป็นส่วนที่บังคับปากและการกระทำ
ใช้ใจพูดไม่ได้ยินเสียง อาจจะหลอกคนได้ทั้งหมด
แต่ไม่สามารถหลอกตนเองได้
สิ่งที่สำคัญสำหรับตนเองก็คือความจริง
สิ่งที่สำคัญสำหรับผู้อื่นคือความจริงใจ
ไม่ว่าใครก็แล้วแต่ ถ้าไม่มอบความจริงใจให้กับผู้อื่น
บาดหมางกับผู้อื่นแล้ว
คนที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดก็คือตนเองไม่ใช่ผู้อื่น

สิ่งที่ต้องดีก่อนอื่นใดคือ ความคิด
ต้องเป็นคนที่คิดดี จึงจะพูดดีและทำดีได้
ถ้าเราเป็นคนที่คิดไม่ดี เราจะพูดดีและจะทำดีได้ไหม
แต่ถ้าหากว่าคิดไม่ดีแต่พูดดีทำดี ก็เรียกว่าเสแสร้ง
กระจกบานนั้นส่องไม่ออกว่าเราเป็นคนดีหรือไม่ดี
แต่ว่าตัวเราเองรู้ เมื่อเรารู้ ฟ้ารู้ ดินรู้
ในที่สุดแล้วความลับไม่มีในโลก
เมื่อผู้อื่นรู้ เราก็กลายเป็นคนที่ไม่มีคุณค่า

เสียงที่ดีต้องออกมาจากใจที่ดี
คนที่มีใจที่ไม่ดี พูดสิ่งที่ดี ก็เป็นการหลอกตัวเองแล้ว
และหลอกผู้อื่นด้วย
ถ้าเราไม่หลอกตัวเองก็ย่อมไม่หลอกผู้อื่นด้วย
ผีชอบหลอกคนถ้าเราหลอกตัวเองและหลอกผู้อื่น
ก็กลายเป็นผีในคราบคน
ชาตินี้บำเพ็ญให้เป็นพุทธะไม่ได้ บำเพ็ญไปเป็นผี

พระโอวาทพระนาจา
มีคำกล่าวว่า “ของปลอม สิ่งหลอกลวง
สิ่งที่ไม่ใช่ของดี แม้ตอนนี้จะใช้ได้แต่ไม่จีรัง”
ไม่เหมือนการใช้ของจริงหรือใช้ธรรมะ
ตอนนี้แม้จะใช้ไม่ได้ ใช้แล้วยังติดขัด
แต่ถ้าสามารถดำรงให้ดี ก็ย่อมใช้ได้นาน คนย่อมวางใจ เชื่อใจ
ไม่เหมือนความชั่วร้าย ความคดโกง ความไม่ซื่อสัตย์
คุณธรรมความดี ทำไปเถิด ใช้ไปเถิด
ไม่ว่าตอนไหนใช้ได้ตลอด
ไม่ว่าตอนไหนค่าของความดีก็พิสูจน์ได้ตลอด
รู้หน้าไม่รู้ใจคน ดั่งสำนวนว่า
“คบคนให้ดูหน้า ซื้อผ้าให้ดูเนื้อ”
เพราะคนดุยิ่งกว่าเสือ ร้ายยิ่งกว่ายุง
มีทั้งเล่ห์เหลี่ยม เสแสร้ง เปลี่ยนได้พันหน้า
ร้อยแปดพันอย่าง เข้าใจยากเหลือเกิน
วันนี้พูดดีๆ แต่วันหลังก็แทงหลังเรา
ปลอบใจเราแต่อีกสักพักหนึ่งก็แอบเอาเราไปนินทา
บางทีบอกว่าคนข้างนอกไว้ใจไม่ได้ มีแต่อันตราย
เรื่องน่ากลัว แต่ลองมองในบ้านเรา
บ่อยครั้งที่เกลือเป็นหนอน คนในบ้านเราเองทำร้ายกันเอง
บางทีก็ตัวเรานี่เองเป็นคนสร้างเรื่องให้เกิดในบ้าน
มักก่อเหตุ ก่อภัยให้กับชีวิต ทำให้คนรอบข้างเดือดร้อน
เป็นเพราะว่าตัวเราเองขาดธรรมะไป
จึงทำให้มักก่อเหตุ ก่อภัยให้กับชีวิตเรา
แล้วก็ทำให้คนรอบข้างเดือดร้อน
ความจริงไม่ขาด แต่ไม่รู้จักควบคุมตนให้มีธรรมะที่ดีงาม
เรารู้ว่าธรรมะเป็นสิ่งที่ดี ใครทำคนนั้นย่อมดี
มาดูกันว่าคนที่มีธรรมะและมีจิตใจดีเป็นอย่างไร
คือยิ้มแย้มแจ่มใส มีจิตใจที่ดีงาม มีเมตตา
ชอบทำบุญทำทาน ใจต้องมีคุณธรรม
แต่บ่อยครั้งเราก็เห็นยิ้มเก่ง เข้าใจก็เก่ง พูดก็เก่ง
ผลเป็นอย่างไร หลอกลวงเราก็มี
แสดงว่ายิ้มเก่งแต่หน้า ใจดีแต่ปาก (คิดดี ทำดี พูดดี)
นั่นคือต้องกลั่นออกมาจากภายในไม่ใช่ภายนอก (มีเมตตากรุณา)
ความเมตตา คือเห็นคนอื่นแล้วอดสงสารไม่ได้
แต่ไม่ใช่แค่พูดว่าสงสารจังเลย ก็ถือว่ามีเมตตาแล้ว
ต้องดีด้วยกาย วาจา ใจ
นั่นคือต้องมีจิตใจที่บริสุทธิ์อย่างแท้จริง
คนที่มีจิตใจบริสุทธิ์ การจะคิดเคลือบแฝง
การจะคิดหลอกลวงผู้อื่นก็เป็นไปไม่ได้
เพราะว่าความบริสุทธิ์ก็คือความสะอาดใส ไร้สิ่งมลทิน
ไร้สิ่งที่เป็นกิเลสหรือสิ่งสกปรกทั้งมวล
ฉะนั้นเมื่อมีลักษณะจิตใจที่ดี
นั่นก็คือมีจิตใจภายในที่บริสุทธิ์
การที่จะมีลักษณะที่ดีออกมาจากตัวเราย่อมบังเกิดได้
ภายนอกจะขับเคลื่อน
ต้องเกิดจากภายในใจเคลื่อนไหวเสียก่อน
เมื่อภายในเริ่มต้นออกมาดี ภายนอกย่อมมาสู่สิ่งที่ดี

พระโอวาทท่านเปดเซียนหลันไฉ่เหอ
เมื่ออยู่ร่วมกันในสังคม อย่าปฏิบัติกับเขาเหมือนคนที่ไร้ใจ
คนที่ไร้ใจก็คือคนที่ไม่ต่างจากหุ่นยนต์
ท่าทีที่เราปฏิบัติต่อกัน มักขาดความเป็นคนอันประเสริฐ
ขาดปัญญาหรือจิตใจอันดีงามนี้
เราจึงกลายเป็นหุ่นยนต์ในคราบมนุษย์
แต่ตราบใดที่ยังมีมโนธรรมสำนึกอันดีงาม
เราก็จะไม่มีทางเป็นหุ่นยนต์ในคราบมนุษย์ได้

พระโอวาทพระอาจารย์จี้กง
เวลาเรามองผู้อื่น ด้วยสายตาขวางๆ
ตาของเราสื่อความหมายไหม
ดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ
ถึงจะปิดบังผู้อื่นได้ แต่ปิดตัวเองไม่ได้
ความลับไม่มีในโลก
ต้องเป็นผู้ที่มีความจริงใจและบริสุทธิ์ใจ
ทั้งนี้เป็นผลดีต่อตัวเอง

การทำความดีไม่ควรทำอย่างลวกๆ และไม่ได้ทำกันง่ายๆ
ต้องทำความดีมาก จึงสามารถประสบความสำเร็จ
บางคนทำสิ่งใดก็ไม่สำเร็จ บางคนไม่เคยทำความดีมาก่อน
เวลาจะทำความดีแต่ละครั้งจึงยากลำบาก

พระโอวาทท่านแปดเซียนเหอเซียนกู
ความสุขในการอยู่ร่วมกัน
เขารักเรา เรารักเขา
เขาเชื่อใจเรา เราเชื่อใจเขา
แต่ถ้าไม่ละความเห็นแก่ตัว
และความไม่จริงใจยังหลบๆ ซ่อนๆ ในการกระทำอยู่
ความเชื่อถือย่อมยากจะบังเกิดได้
หวังเพียงให้ท่านรู้ตื่นจากชีวิต โดยใช้คุณธรรมเป็นกุญแจไข
มากำราบความชั่วร้ายในตัวตน
อยากชนะใจใครก็ต้องละความเห็นแก่ตน
อยากเป็นที่ไว้เนื้อเชื่อใจ มีคนไว้วางใจก็ต้องมีความจริงใจ

พระโอวาทพระนาจา
ทุกคนสามารถมีความจริงใจได้
แต่ความจริงใจจะเกิดได้ก็ต่อเมื่อ ศิษย์น้องไม่เห็นแก่ตน

พระโอวาทพระอาจารย์จี้กง
“การเปิดใจเลิศเหนือสิ่งใด”
เราอยู่กับใครก็แล้วแต่ จะต้องมีความจริงใจ
เอาใจจริงๆ นั้นไปต้อนรับเขา
ทำเช่นนี้เราจะเป็นผู้ที่ไม่มีศัตรู
คนที่มีศัตรูล้อมรอบตัวก็เพราะว่าเรานั้นไม่รู้จักจริงใจต่อใคร
จึงไม่มีใครเขาจริงใจต่อเรา อดทนจริงใจก็จะไม่มีศัตรู
เวลาศิษย์มีเรื่องไม่สบายใจ ชอบไปหาคนที่มีความจริงใจ
เวลาเราพูดอะไรเขาฟังแล้วพยักหน้าอย่างเดียว
ก็ชอบเขามากเป็นพิเศษ
หากว่าเลือกจะเป็นคนจริงใจ ใจจริงของเราต้องเห็นใจที่แท้จริง
ถ้าหากไม่สามารถจะเอาใจจริงมาเป็นใจที่จริงใจได้
ก็จะเป็นคนที่แพ้ภัยตัวเอง

อาจารย์อยากให้ศิษยน์นั้นบำเพ็ญธรรมะ
เป็นคนดีแบบคนดีแท้ๆ
ไม่ใช่เป็นคนดีชนิดที่เปลือกนอกดูดี
คนไม่ดีที่ทำตนเหมือนคนดี
แสดงกิริยามารยาทเหมือนคนดีนั้น
น่ากลัวยิ่งกว่าคนไม่ดีที่จงใจทำไม่ดีนั้นอีก
เพราะว่าเป็นการสวมหน้ากาก
บำเพ็ญธรรมไม่สวมหน้ากาก
ทำได้เท่าไหนก็เท่านั้น ทำอะไรได้ก็ทำสิ่งนั้น
ทำไม่ได้ก็โค้งสักทีหนึ่งแล้วบอกว่าทำไม่ได้
ขอให้ช่วยชี้แนะหน่อย

พระโอวาทพระนาจา
คนที่อยู่ในโลกนี้ ต่างคนต่างปั้นหน้าเข้าหากัน
ต่างคนต่างไม่มีความจริงใจให้แก่กัน
แต่ก่อนที่เราจะพูดแบบนี้
เราต้องถามตัวเราก่อนว่าเราได้ยิ้มบ้างหรือยัง

พระโอวาทพระอาจารย์จี้กง
แม้บางคนรับธรรมะมีใจศรัทธาแล้ว แต่เป็นใจปลอม
ก็ไม่สามารถที่จะอยู่ยืนยงได้ เปลือกนอกดี
แต่จิตใจไม่ดีอย่างที่แสดงออก วันหนึ่งผู้ที่ถูกตัดสินก็คือเรา

เมื่ออยู่ร่วมกันใครดีหรือไม่ดีดูจากการกระทำ
ความจริงใจของเขา ใช้ใจของเราสัมผัส
มนุษย์ขาดแคลนความจริงใจ
ใจคิดอย่างก็พูดออกมาอีกอย่างหนึ่ง
ฉะนั้นคำพูดที่สัตว์ประเสริฐเท่านั้นมีไว้สื่อสารกัน
จึงไม่มีความหมาย
มนุษย์สื่อสารด้วยการพูดและการเขียน
แต่ว่าสิ่งที่เขียนออกมาก็ไม่ใช่ความจริงจากใจ
จึงทำให้โลกนี้วุ่นวาย
เพราะฉะนั้นเราจึงต้องหัดเป็นคนที่จริงใจ
และมีความจริงออกจากใจ
ไม่ว่าเราพูดสิ่งใดไปก็ให้พูดแต่สิ่งที่จริง

คิดสิ่งใด เขียนสิ่งใด ก็ให้เขียนแต่สิ่งที่จริง
เป็นความจริงที่มีเหตุผล
เป็นความจริงที่ออกมาจากจิตใจที่ดี
ถ้าออกมาจากจิตใจที่ชอบทำร้ายผู้อื่น
อย่างนี้สู้ไม่พูดดีกว่า
พระโอวาทท่านแปดเซียนหลันไฉ่เหอ
ชีวิตเราต้องอยู่ร่วมกับคน บางคนเป็นญาติพี่น้อง
บางคนอยู่ร่วมกันเพราะหน้าที่
บางคนอยู่ด้วยเพราะมีเหตุจำเป็นต้องอยู่
แต่ว่าอยู่ด้วยกันแล้วสิ่งหนึ่งที่เราจะสร้างได้
อย่างมีความสุขและอยู่กับเขาได้อย่างเป็นมิตร
นั่นก็คือ ความจริงใจ
ในโลกที่เต็มไปด้วยการแก่งแย่งแข่งขันชิงดีชิงเด่น
ความจริงใจก็หาน้อยเต็มที
ความเข้าใจกันกลับบางเบาลงไปทุกที
ความเห็นแก่ตัวมักทวีคูณ ความเห็นแก่ได้มักเพิ่มพูน
ถ้าอยากจะบำเพ็ญธรรมะ เป็นผู้มีธรรมะในใจ
แต่ปฏิบัติไม่ได้จะมีประโยชน์อะไร