ถอยก้าวหนึ่งฟ้ากว้าง

402 Views

พระภิกษุถุงย่ามเขียนคติธรรมบทหนึ่งว่า “มือถือกล้าดำเต็มนา ก้มหัวเห็นฟ้าในน้ำ อายตนะทั้งหกสะอาดหมดจดจึงเป็นธรรมถอยหลังก้าวที่แท้มุ่งหน้า”

ความสุขอันแท้จริงมิใช่หล่นลงมาจากฟ้า แต่เกิดท่ามกลางการต่อสู้ ข้าพเจ้าคิดว่าความสุขอันแท้จริง ไม่ใช่ค้นหาด้วยใจจด จ่อและก็ไม่อยู่กับการหลบหนีความเจ็บทุกข์ แต่ทว่าความเจ็บทุกข์ที่ไม่จำเป็นก็อย่าให้มันกร้ำกรายเข้ามา เพราะถ้าหากปราศจากความเจ็บทุกข์ก็ถือว่าเป็นบุญวาสนา เพราะบุญวาสนาสามารถทำให้คนมีความสุข

สาเหตุส่วนใหญ่ที่ก่อเกิดความเจ็บทุกข์ ก็อยู่ที่ความใคร่อยากที่ไม่สมหวัง ด้วยเหตุนี้ การไปไม่ถึงจุดสูงสุดตามความคิดของตนเอง เป็นสาเหตุแห่งเจ็บทุกข์ กับบุคคลอื่นที่เกินระดับความคาดหวังจนสูญเปล่า ก็ทำให้ใจผิดหวัง ระหว่างสามีภรรยาที่ต่างแสวงหาเรียกร้องซึ่งกันและกัน แต่ไม่ได้ก็พูดจาไม่ดีใส่กันตลอดจนเรื่องราวต่าง ๆ ที่ไม่โปร่งใสก่อให้เกิดโทสะเหล่านี้ เป็นต้น

ทำไมพวกเราไม่ถอยสักก้าวหนึ่ง แล้วคิดมาเข้าใจถึงศักย ภาพของตนเอง แล้วกำหนดหลักการที่สามารถเป็นไปได้ ลดความใคร่อยากของตนเองให้น้อยลง รู้จักพอก็สุขเสมอ เคารพ ความพอใจ และศักยภาพของผู้อื่น จงอย่าได้คาดหวังให้ผู้อื่น มาสนองความต้องการของตนเองอย่างเหมาะสม กับเรื่องราวที่ยังไม่ สามารถเห็นประจักษ์ ที่ให้ตนเองปล่อยวางชั่วคราวไว้ข้างนอก เชื่อว่าจะได้ประจักษ์หลักฐานเพิ่มให้ อะไรที่ไม่จำเป็นต้องไปถก เถียงก็ให้หยุดไว้

ในโลกนี้นอกเสียจากชีวิตที่ไม่มีทางกลับมาได้อีก นอกนั้น ล้วนมีทางหันกลับมาได้ เป็นทางคู่ขนานที่สามารถเดินไปได้ ชีวิตมีไม่ถึงร้อยปี ทำไมชีวิตจึงต้องลำบากไปเจ็บทุกข์จนสูญเสียคุณ ค่าของชีวิตไป สู้ถอยหลังสักก้าวหนึ่งมาคิดเพื่อตัวเอง มาคิดเพื่อผู้อื่น ความสุขแม้จะไม่เพิ่มขึ้นเพราะเหตุนี้ก็ตาม แต่ความเจ็บทุกข์ก็ลดน้อยลงได้ด้วยเหตุนี้ ความหมายของคติธรรมนี้ย่อมมี ความหมายสภาพนี้