Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/19/7439119/html/book/page.php:1) in /home/content/19/7439119/html/book/page.php on line 12
เซ็นแห่งความกลมกลืนระหว่างมนุษย์ | หนังสือธรรมะ ::mindcyber

เซ็นแห่งความกลมกลืนระหว่างมนุษย์

438 Views

พระพุทธจี้กง

มนุษย์ไม่อาจดำรงชีวิตโดยปลีกออกจากหมู่ชน หากพ้นจากหมู่ชน ก็จะสูญเสียคุณสมบัติของความเป็นคนไป เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะอยู่ในสภาพเช่นใดก็ตาม ก็ไม่อาจหลีกพ้นจากความเกี่ยวข้องระหว่างมนุษย์ด้วยกัน เพราะผลการกระทำที่เกี่ยวเนื่องกันระหว่างมนุษย์ ก่อให้เกิดวิสัยต่างๆ ที่ไม่เหมือนกัน และก็เนื่องด้วยความเกี่ยวเนื่องกันระหว่างมนุษย์ ก่อกำเนิดความก้าวหน้าของมนุษยชาติเหล่านี้จะเห็นได้ว่า กิจกรรมระหว่างมนุษย์มีความหมายอันสำคัญ ที่เป็นคุณสมบัติแท้จริงเหลืออยู่ แสดงออกมาถึงความกลมกลืนอันเกี่ยวเนื่อง ระหว่างมนุษย์ที่เป็นวิสัยสำคัญ

ระหว่างมนุษย์ที่เกี่ยวข้องกัน พูดขึ้นมาแล้วก็เหมือนกับว่าเป็นสิ่งที่อาตมา มักนำมาเป็นข้ออภิปราย แต่ว่าถ้าหากสามารถเพิ่มความค้นคว้าให้ลึกซึ้งอีกขั้นหนึ่งละก็ ไม่เพียงเป็นศิลปะระดับสูงอย่างหนึ่งแล้ว ยังเป็นปัญหาที่ฝึกฝนของมนุษยชาติอีกด้วย ยิ่งเป็นการยกระดับการดำรงชีวิตให้สูงขึ้น ยังเป็นหินทดสอบทอง เป็นข้อยืนยันการเข้าสู่โลกุตรธรรมที่ดีที่สุด ที่ผ่านมาชาวเซ็นถือเป็นรายการสำคัญอันหนึ่ง ดังนั้นชาวเซ็นมักพูดว่า “เดินอยู่นอนนิ่งล้วนมีเซ็น” ตอนนี้อาตมา จะรวบรวมวิธีการปฏิบัติให้ชาวโลกพิจารณาดู เพื่อให้ชาวโลกที่อยู่ในโลกและที่ออกจากโลก ล้วนสามารถที่จะกลมกลืนสมานฉันระหว่างมนุษย์

ให้อภัยรับความอัปยศอดสู เป็นคนต้องสามารถยอมรับความอัปยศอดสูได้ เปิดใจให้กว้างอภัยในความผิดผู้อื่น จึงจะกลมกลืนสมานฉัน การให้อภัยสามารถ สร้างอารมณ์ สมานฉันกันได้ขณะเดียวกันนี้ก็กล่อมเกลาผู้อื่นให้เข้าถึงประสิทธิผลของการสั่งสอน “รับความอัปยศอดสู” มิใช่เป็นการยอมรับโดยไม่มีเหตุผลหากแต่เอา “ความเมตตาอารี” มาอบรมกล่อมเกลากับใจของตนเองก็เป็นการเพิ่มบุญกุศลต่อกับผู้อื่น ก็เป็นการลดความรุนแรงให้เป็นความสุขมีมงคล สิ่งเหล่านี้เป็นหลักธรรมพื้นฐานของพุทธธรรมมหายานเป็นการเจริญฟูเฟื่องของมหายาน

ผู้ที่มีความสามารถอดทนต่อความอัปยศอดสูได้ ชีวิตจะรู้สึกสบายกว่า เมื่อพบอุปสรรคหรือความล้มเหลว อารมณ์ก็ค่อนข้างจะแน่วแน่ ความคิดก็ค่อนไปในแง่ดี อาทิเช่น ชีวิตครอบครัวรู้จักให้อภัยระหว่างสามีภรรยา จึงจะเชื่อมโยงให้สมบูรณ์ ก็จะมีโชคลาภที่สวยงามระหว่างเพื่อน หากสามารถรู้จักให้อภัย ก็จะสามารถปัดเป่าเมฆหมอกทั้งปวงได้ ขจัดสิ่งติดขัดระหว่างกันเสริมสร้างมิตรภาพให้แน่นแฟ้น ถ้าพูดโดยรวมกับสังคมก็มีเพียง “ให้อภัย” กับ “เคารพ” เท่านั้น จึงจะทำให้สังคมเรียบร้อย

ใจเป็นสุขฌานนิ่ง หากใจกังวลอารมณ์ก็ร้อนหงุดหงิด ไม่เป็นสุขด้วย ความเกี่ยวเนื่องกันระหว่างมนุษย์จนชีวิตต้องบาดเจ็บ เดิมทีชีวิตที่สงบสุข เหตุด้วยมีความหลากหลายเกิดขึ้น ก็กลับกลายเป็นความรับผิดชอบอันหนักหน่วงอย่างหนึ่ง จึงไม่มีความสุขใจของคน เดิมทีคือมีความสุขและอ่อนโยน และที่ไม่มีความสุข ก็เพราะไปแสวงหาความกังวล จากการดำรงชีวิตฟุ้งซ่าน เพิ่มการแคะไค้ ก่อให้เกิดการตามหาอย่างรุนแรง แรงกดดันจิตใจ ที่รุนแรงเช่นนี้ ก็เพราะขาดแคลน การชะล้างให้เกิด “ฌานนิ่ง” หมดหนทางที่จะเผยปรากฏจิตตนให้สว่างไสวออกมา เพื่อให้ตนเองปีติยินดีที่จะกลมกลืนกับความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ นำมาซึ่งอุปสรรคต่าง ๆ ของชีวิต ขาดแคลนความว่างในการลิ้มรส ฌานอันบริสุทธิ์ เรื่องราวก็ควรจะไม่มา ทำให้การก้าวย่างของชีวิตหลงทาง

ใจต้องเป็นสุข จิตต้องได้ฌานนิ่ง เริ่มแรกก็ให้ประโยชน์ระหว่างมนุษย์ ให้มีอารมณ์สุขอนามัย ชีวิตจึงจะมีหลักจิตที่แข็งแรง คนต่อคนที่พบปะกัน ก็จะสามารถเชื่อมต่อกันด้วยความถ่อมตนที่สูงส่ง

ไปรับและรักถนอม มนุษย์มีชะตาชีวิตที่มีคุณค่าก็เพื่อการมีชีวิตอยู่ไม่อาจลืมคุณสมบัติของชีวิต ก่อให้เกิดความอัตคัตภายใน ทำให้ชีวิตกลายเป็นลักษณะที่ทุกข์ระทม ตลอดจนฟั่นเฟือน ควรต้องยืนติดดิน ศรัทธาไปรับเวไนย์สัตว์ทั้งหลายที่มีอารมณ์ รักถนอมดอกไม้ชีวิตระหว่างมนุษย์ด้วยกัน เพราะว่าสิ่งเหล่านี้ ล้วนมีค่าควรแก่การชมเชย ท่ามกลางชีวิตที่เผชิญหน้าของแต่ละคน พบปะเพราะกรรมสัมพันธ์สถานที่ไปล้วนควรผ่านการปลด ปล่อยจิตวิญญาณตนเองไปรับ และเข้าถึงความงามสมบูรณ์ต่อ คนงานและสิ่งของตามมา โดยในใจก่อเกิดมหาเมตตาโดยไม่มี

กรรมสัมพันธ์มีจิตใจมหาเมตตาดุจกายเดียวกัน แต่ผู้อื่นหรือบนจุดสัมผัสตนเองสนองตอบด้วยใจยิ้มรับ ไปรับด้วยความดีงามชื่นชม รักถนอมมีอารมณ์ตื่นต่อชีวิตแวดล้อม ก็จะได้รับจุดสวยงามอันเกี่ยวเนื่องระหว่างมนุษย์

การรู้ตัวตื่นของชีวิตอันเกี่ยวเนื่องระหว่างมนุษย์ และก็เป็นการเผยปรากฏของจิตตน ควรให้มันกลายเป็นความปีติยินดีชนิดหนึ่ง ก็ให้อาศัยสิ่งนี้ไปร่วมเสพความสำเร็จ อันสวยงามกับคนอื่นเอาใจตรงไปเผชิญหน้า หวนคืนสู่ความจริง ที่บริสุทธิ์ของตนเองกำหนดตนเองเช่นนั้นแล้ว ความเกี่ยวเนื่องระหว่างมนุษย์ก็ไม่มีหรอกที่จะไม่กลมกลืน