ข้อ ๑๐. เปลี่ยนแปลงนิสัยความเคยชินที่ไม่ดี

394 Views

ความสับสนวุ่นวายทั้งหมด ล้วนมาจากนิสัยอารมณ์ ครอบ ครัวขาดความสุขก็มาจากอารมณ์นิสัยของเจ้า เกิดจากอารมณ์ โมโหโทโสชั่ววูบของเจ้า อาจารย์สอนพวกเจ้าให้ตื่นขึ้นเวลาเช้า ส่องกระจกแล้วพูดว่า วันนี้ฉันจะเป็นพระอาจารย์ วันนี้ฉันจะเป็นพระโพธิสัตว์กวนอิม ฉันจะไม่โมโห แม้แต่ลูกๆ เอาใบประเมินผล การเรียนมาจากโรงเรียน ซึ่งมีแต่ขีดแดงๆ เจ้าก็ไม่โกรธ ปกติมักจะแหกปากด่าโขมงโฉงเฉง วันนี้เจ้าไม่โกรธลูกๆ จะมีความรู้สึกว่า วันนี้คุณพ่อทำไมไม่โกรธ คุณแม่ก็ใจดีขึ้น เจ้าก็ควรจะพูดว่า วันนี้พ่อเป็นพระอาจารย์จี้กง วันนี้แม่เป็นพระโพธิสัตว์กวนอิม ไม่โกรธทุกอย่างก็ผ่านไป ความวุ่นวายครั้งนี้ก็ไม่เกิดขึ้น

สามีกลับบ้านด้วยอาการมึนเมา วันนี้ไม่โกรธ ปล่อยเขาไป รอให้เขาสร่างเมา แล้วจึงค่อยๆ เตือนเขา ภรรยามั่วสุมอยู่ในวง ไพ่ทั้งวันครอบครัวไม่ดูแล ผมเผ้าไม่หวี บางครั้งภรรยาก็อย่า ไปโทษสามีที่ไปนอกบ้านทำนอกลู่นอกทาง ตัวเองควรใช้แรง เสน่ห์บ้างในบางครั้ง ผมเผ้าหวีให้เรียบร้อย แต่งตัวพอเหมาะสม จัดการดูแลครอบครัวให้ดี นั่นแหละคือ แรงเสน่ห์ ไม่ใช่ให้เจ้า แต่งตัวเหมือนพวกดารานักแสดง อย่างน้อยต้องให้สุภาพเรียบ ร้อยครอบครัวจึงปรองดองกันได้

เห็นอะไรไม่สบอารมณ์ก็ไม่โกรธ แต่ว่าการไม่โกรธก็ไม่ง่าย นัก หนึ่งสัปดาห์อดได้ห้าวันก็ยังดี ถ้าอดไม่ได้พูดว่าพระอาจารย์ วันนี้ศิษย์ขอลาหนึ่งวัน เปรี้ยง! เปรี้ยง! (โมโหโกรธาแล้ว) ไม่ เป็นไรบำเพ็ญอารมณ์ต้องบำเพ็ญหนึ่งมหาอสงไขยกัปป์ ไม่ใช่เรื่องง่าย ดังนั้น จึงอนุญาตให้ลาได้ในบางครั้ง โกรธทะเลาะกัน ทุกๆ วันเกิด ปฏิวัติในครอบครัวกลายเป็นปฏิวัติสัปดาห์ละครั้ง ค่อยๆ กลายเป็นสิบวันมีการเคลื่อนไหวหนึ่งวัน (เคลื่อนไหวในครอบครัว) ค่อยๆ แก้ไขให้ดีขึ้นการบำเพ็ญธรรมะทำให้เจ้าได้รับสิ่งที่ดี ธรรมะเกิดบทบาทต่อเจ้า เนื่องจากเจ้าได้เข้มงวดตัวเอง เพราะฉะนั้นพยายามอย่าให้เกิดอารมณ์ เกิดอารมณ์เมื่อไรผู้ที่น่าสงสารที่สุดคือ เด็กๆ เที่ยวหลบอยู่ข้างๆ ไม่รู้จะทำอย่างไรดี สังคมมีปัญหาเรื่องวัยรุ่นล้วนมาจากครอบครัวที่มีปัญหาทั้งนั้น ครอบครัวมีความสมบูรณ์เด็กๆ ก็มีสุขภาพจิตที่ดี

เตือนพวกเจ้าที่เป็นพ่อแม่ จงอย่ารักลูกจนเลยเถิดไป ต้อง รู้จักดัดตั้งแต่เล็กๆ ในยุคปัจจุบันมีลูกกันเพียงคนสองคนเท่านั้น จึงรักลูกเหมือนหัวแก้วหัวแหวน รอจนวันข้างหน้าจับไม่อยู่แล้ว จึงมาร้องไห้เสียใจก็สายไปเสียแล้ว ตัวเองสูบบุหรี่ดื่มเหล้า สอนให้เด็กเล่นเกมส์วีดีโอย่อมเป็นไปไม่ได้ ทำตัวเป็นแบบอย่างเป็นสิ่งสำคัญ ตั้งแต่เล็กแต่ละคนต้องมีความคิดอ่าน ทัศนคติอย่างนี้ ให้เด็กที่มาศึกษาฟังธรรมะ ทำให้เขามีทัศนคติที่ดี บุคคลิกภาพให้สมบูรณ์ดีงาม อย่าตามใจอย่างเดียว

เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมภายนอกต้องจำกัด อย่าให้เรื่องราวหรือคนมาทำลายความสุขในครอบครัว ต้องควบคุมไว้ให้ได้สิ่งที่อยู่ต่อหน้า ที่ได้สั่งสมไว้ไม่ใช่ง่ายๆ ภรรยาไม่เคยผิดต่อเจ้าสามีก็ไม่เคยผิดต่อเจ้า มีข้าวนาอาหารธรรมดาๆ ก็ผ่านไปอย่างมีความสุขรู้ไหม?

วันนี้พูดแบบฟังง่ายๆ ธรรมะแห่งความสุข ในใจมีความรู้สึกอย่างไร หากมีความรู้สึกกลับไปพยายามแก้ไขเปลี่ยนแปลงตัวเอง เปลี่ยนแปลงตัวเองสร้างความผาสุก เจ้าต้องสอบตัวเองให้คะแนนตัวเองเดือนหนึ่งหรือครึ่งเดือนให้หลัง บรรยากาศในครอบครัวมีการเปลี่ยนแปลง ก็คือเจ้ากำลังสร้างสรรค์ความสุขในครอบครัว ถ้าหากดีเจ้าก็ยังต้องรักษาไว้ให้ดีงามยิ่งขึ้น ถ้าไม่มีเจ้าต้องไปพยายามสร้างสรรค์ ไม่ใช่บอกว่าให้อยู่แต่ในบ้านงานอย่างอื่นไม่ทำ การบำเพ็ญธรรมก็บำเพ็ญไป ส่วนการทำงานธรรมก็ทำไป ความปกติมีสิ่งประทับใจในครอบครัว ก็พยายามไปสร้างสรรค์ สามีสนับสนุนเจ้า ภรรยาสนับสนุนเจ้า เจ้าบำเพ็ญธรรมปฏิบัติธรรม จึงไม่ต้องเป็นห่วงกังวลผู้ที่อยู่ข้างหลังจึงจะมีความหมาย หากมีคนไม่สนับสนุนเจ้า เจ้าก็มีอุปสรรคใช่ไหม? เพราะฉะนั้น ธรรมะแห่งความสุข เพื่อให้เจ้าไปปรับปรุงแก้ไขให้ดี ไปขจัดอุปสรรคดีไหม? (ดี) ดีแล้ว ก็ไม่ต้องพูดมากแล้ว