Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/19/7439119/html/book/page.php:1) in /home/content/19/7439119/html/book/page.php on line 12
นิสัยอารมณ์ไม่ได้แก้ไข จึงเกิดไฟเผาผลาญบุญกุศล | หนังสือธรรมะ ::mindcyber

นิสัยอารมณ์ไม่ได้แก้ไข จึงเกิดไฟเผาผลาญบุญกุศล

490 Views

หลินชิงเหอเจี่ยงซือ

ข้าพเจ้าคือ “หลินชิงเหอ” ผู้ฝึกหัดบำเพ็ญอยู่ที่ “ด่านสงบ วิสุทธิ์” ในสามด่านเก้าทวาร ขอบพระคุณมหาปณิธานของพระบรรพจารย์ ขอบพระคุณบารมีธรรมอันยิ่งใหญ่ของพระอาจารย์ ชายและพระอาจารย์หญิงที่ได้ปรกโปรดอย่างยิ่งใหญ่ทั้งสามโลก ธรรมะลงสู่ครัวเรือน พุทธบุตรที่มีวาสนาได้รับหนึ่งจุดชี้จากพระ วิสุทธิ์อาจารย์ เมื่อบำเพ็ญได้ดีจึงสามารถกลับคืนสู่รากฐานต้น กำเนิดเดิมได้ สามารถอาศัยกายปลอมบำเพ็ญให้กายจริงปรากฏ เผยแพร่ประกาศธรรมแทนฟ้า สามารถฉุดช่วยนำพาพุทธบุตร คนเดิมให้ได้ขึ้นเรือธรรม ล้วนแต่ได้รับพระมหากรุณาธิคุณเบื้อง บน และพระคุณพระบรรพจารย์ จึงอาจหลีกพ้นความทุกข์ของ ชาติกำเนิดสี่และภูมิวิถีหกได้ สามารถข้ามพ้นจากพันธนาการ ของธาตุทั้งห้า จิตใจราบเรียบสงบวิสุทธิ์ ต้องร่วมบำเพ็ญให้ดีๆ ทำสุขาวดีให้สะอาด ร่วมกันสร้างสวรรค์บนแดนดินสร้างสะพาน เชื่อมไปยังเบื้องบน สามารถอยู่บนหนทางกลับคืนสวรรค์ต้อง มานะพยายามบำเพ็ญจริงขัดเกลาจริง หลังจากที่ตายไปแล้ว เบื้องบนจะได้ให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์มารับพวกเรากลับคืนไป

เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ ข้าพเจ้ารู้สึกละอายแก่ใจเป็นอย่างยิ่ง ในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ได้รับการชักนำจากอาจารย์แนะนำ และ อาจารย์รับรอง หลังจากได้รับวิถีธรรมแล้วจึงค่อยๆ ใกล้ชิด อาณาจักรธรรม ศึกษาอริยธรรม หลังจากจบชั้นประชุมธรรม ใหญ่แล้ว ได้รับความเมตตาจากเตี่ยนฉวนซือ และนักธรรม อาวุโส ยกระดับแต่งตั้งให้เป็นเจี่ยงชือ คนอื่นๆ บอกว่า ข้าพเจ้า เป็นคนวัยกลางคน เวลาพูดก็จะมีพลัง และมีประสบการณ์ มาก มายในชีวิต ดังนั้นนักธรรมอาวุโสมากมายจึงรักใคร่ และเสริมส่ง ยกระดับข้าพเจ้า ให้ข้าพเจ้ามีความกล้าหาญที่จะทำเพื่ออาณา จักรธรรม ที่จะทำเพื่อเวไนยสัตว์ ที่จะให้บริการแก่ศิษย์พี่น้อง ชายหญิงทั้งหลาย ได้อาศัยโอกาสนี้มาตอบแทนพระคุณของ เบื้องบน เพื่อบรรลุปณิธานจากหลายๆ ชาติก่อน ข้าพเจ้าจึง มุมานะเป็นอย่างยิ่ง เพียงแค่นักธรรมอาวุโสมอบหมายให้ไปบรร- ยายธรรมที่ไหน ข้าพเจ้าก็จะปฏิบัติตามคำสั่งนั้นๆ ข้าพเจ้าพาก เพียรในการศึกษาฝึกฝน ได้ทำความเข้าใจต่อจตุรปกรณ์และ เบญจคัมภีร์ จะได้แก้ข้อสงสัยของเวไนยสัตว์ได้ ซึ่งเป็นการฉุดช่วย นำพาพวกเขาให้ขึ้นสู่เรือธรรมอย่างแท้จริง ให้พวกเขาได้พบเจอ ตัวจริงแท้ของตนเอง จึงไม่ต้องเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในโลกโลกีย์ แห่งนี้อีก สามารถข้ามพ้นจากกำแพงขวางกั้นทั้งสี่ คือสุรา กาม ราคะ ทรัพย์ และอารมณ์ ไม่ต้องลุ่มหลงอยู่บนหนทางสี่แพร่งอีก จึงจะไม่ต้องตกลงสู่นรกภูมิในท้ายที่สุด

เพื่อตอบแทนพระคุณของพระอาจารย์ชาย ที่ได้ฉุดช่วย ชีวิต จึงเพิ่มความพยายามมากขึ้น สิ่งที่แย่ที่สุดก็คือ ข้าพเจ้า มีนิสัยอารมณ์ที่ไม่ดี เมื่อจะมีการประชุมของเจี่ยงซือและถันจู่ ถ้าหากได้ยินว่าใครจะไม่ไปร่วมการประชุมแล้วละก็ ข้าพเจ้า จะตำหนิด่าว่าเสียงดัง เมื่อเจี่ยงซือและถันจู่หลายคนเห็นอย่าง นี้แล้ว ต่างก็ไม่กล้าพูดอะไร และพวกเขายิ่งไม่กล้าบอกเตือนข้อ บกพร่องของข้าพเจ้าอีกด้วย ในขณะนั้นข้าพเจ้าเป็นบุคลากรที่ ยอดเยี่ยมคนหนึ่ง ดังนั้นจึงไม่มีใครกล้าล่วงเกิน นักธรรมอาวุโส ก็ยังให้อภัยในความผิดพลาดทุกสิ่งทุกอย่างของข้าพเจ้า บางครั้ง เมื่อเห็นข้าพเจ้าอารมณ์ดี จึงค่อยมาบอกเตือนข้าพเจ้า ข้าพเจ้า เองก็ยอมรับ และยิ่งขอบคุณในความเมตตาของนักธรรมอาวุโส แต่ก็ด้วยมีนิสัยอารมณ์ที่ไม่ดีนี้ จึงเป็นการเตะถ่วงหน่วงเหนี่ยว ช่วงครึ่งหลังของชีวิตข้าพเจ้าไป

ตอนที่อายุ ๖๙ ปี รู้สึกกว่าหัวใจไม่ค่อยดี ร่างกายจึงไร้เรี่ยว แรง จึงบริจาคเงินให้กับอาณาจักรธรรมหกแสนเหรียญ เพื่อจัด ตั้งเป็นมูลนิธิ แต่ทุกสิ่งทุกอย่างยังต้องปรึกษาหารือกับลูกชาย ของข้าพเจ้าก่อน เมื่อบริจาคเงินหกแสนเหรียญให้แก่ อาณาจักร ธรรมไปแล้ว สุภาพร่างกายก็ไม่ดีขึ้นเลย ถึงแม้ว่าข้าพเจ้าจะไม่ เคืองแค้นกล่าวโทษเบื้องบน เนื่องจากเข้าใจว่าเป็นกรรมเวรของ ชาติก่อนๆ มาของตนเอง ด้วยเหตุนี้จึงอดทนแต่ไม่สามารถ ประกาศธรรมแทนฟ้าได้อีก ต้องนอนป่วยอยู่บนเตียง รู้สึก ละอายแก่ใจเป็นอย่างยิ่ง เฉียนเหยิน เตี่ยนฉวนซือ และถันจู่ ต่างมีความเป็นห่วงเป็นใย ทุกท่านได้มาเยี่ยมอาการของ ข้าพเจ้าถึงที่บ้าน ทุกท่านต้องการให้ข้าพเจ้ารักษาตัวอย่าง สงบ พวกท่านได้ให้กำลังใจว่า เบื้องบนรับรู้ และขอให้ข้าพเจ้า อย่าได้เศร้าโศกเสียใจ ตัวข้าพเจ้าเองก็จดจำเป็นแม่นมั่น อยู่ที่ บ้านทั้งภรรยา ลูกชาย และลูกสาวล้วนพูดไม่ดีกับข้าพเจ้า แต่ ข้าพเจ้ายังจำคำตักเตือนของนักธรรมอาวุโสได้ จึงไม่กล้าระเบิด อารมณ์ และยังอยากให้ภรรยาพยายามบริจาคทรัพย์เสมอๆ ในครั้งที่สอง จึงให้ภรรยานำเงินห้าแสนเหรียญไปช่วยนักธรรม อาวุโสสร้างตำหนักพระใหญ่ ดังนั้นการบริจาคเงินทั้งสองครั้ง รวมเป็นหนึ่งล้านหนึ่งแสนเหรียญ

จนเมื่อข้าพเจ้าอายุ ๗๕ ปี หัวใจล้มเหลว จึงทิ้งกายสังขาร จากโลกไป ได้รับการนำพาจากเบื้องบน ไม่คาดว่าข้าพเจ้าต้องไป อยู่ที่ด่านสงบวิสุทธิ์ในสามด่านเก้าทวาร จะต้องบำเพ็ญขัดเกลาให้ สงบวิสุทธิ์ก่อนบำเพ็ญขัดเกลาอยู่หนึ่งร้อยวัน เดิมทีสามารถกลับ คืนสู่พระนิพพานเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่อิสรเสรี ใครจะไปรู้ว่าในหนึ่ง ร้อยวันนั้น จะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เกิดขึ้น คือลูกชายของ ข้าพเจ้าไปพูดคุยกับเฉียนเหยิน เพื่อต้องการให้ท่านคืนเงินทั้งหมดมา เฉียนเหยินเองก็ไม่อยากทดสอบให้ลูกชายของข้าพเจ้า ต้องร่วงหล่นไปจึงคืนเงินจำนวนนั้นให้ แต่ลูกชายของข้าพเจ้า ยังไปพูดกับคนอื่นๆ ทั่วไปว่า เฉียนเหยินหลอกลวงเงินทองของ ผู้อื่น ภรรยาของข้าพเจ้าเตือนลูกแล้ว แต่ลูกก็ไม่ฟังเพราะเฉียน เหยินเห็นแก่ส่วนรวม จึงคืนเงินจำนวนนั้นให้ไป หลังจากลูกชาย ของข้าพเจ้าได้เงินคืนไปแล้ว ก็ใช้จ่ายอย่างสุรุ่ยสร่าย ดื่มสุรา ยาเมาและขับรถประสบอุบัติเหตุ ต้องชดใช้เงินให้แก่คู่กรณี เงิน จำนวนนั้นที่ได้คืนไป จึงหมดไปด้วยสาเหตุเหล่านี้ เมื่อญาติธรรม มากมายเห็นครอบครัวของข้าพเจ้าเป็นเช่นนี้ ต่างจึงค่อยๆ ถด ถอยจากธรรมะไปข้าพเจ้าเองไม่อาจเป็นสุขใจได้ นั่นเป็นเพราะ ขณะมีชีวิตอยู่บำเพ็ญได้ไม่ดี นิสัยอารมณ์ไม่ได้เปลี่ยนแปลง จึง ส่งผลกระทบมาถึงลูกชาย และเกิดเหตุการณ์เหล่านี้ขึ้น

ตอนที่ข้าพเจ้านอนป่วยรักษาตัวอยู่หลายปี จึงได้ตระหนัก ถึงความเหนื่อยยากของนักธรรมอาวุโส หลังจากที่ข้าพเจ้ากลับคืน เบื้องบนใจจึงยังไม่สงบ จึงต้องมาบำเพ็ญขัดเกลาที่ด่านสงบวิสุทธิ์ อาจจะกล่าวได้ว่า ความเกี่ยวโยงระหว่างพ่อกับลูกนั้นมีมาก ถึงแม้ จะกล่าวว่าสามีบำเพ็ญสามีก็ได้รับ ภรรยาบำเพ็ญภรรยาก็ได้รับ แต่เนื่องจากลูกชายก่อความวุ่นวาย ในอาณาจักรธรรมอยู่ช่วง หนึ่ง ข้าพเจ้าซึ่งเป็นพ่อจึงต้องแบกรับความผิดบาปนี้ด้วย และ ไม่สามารถ กลับคืนสู่พระนิพพานอย่างสงบวิสุทธิ์ได้ จึงต้องมา บำเพ็ญขัดเกลาอยู่ที่ด่านสงบวิสุทธิ์นี้

พระอาจารย์เมตตาเป็นอย่างยิ่ง ในวันนี้จึงได้นำพาข้าพเจ้ามาข้าพเจ้าขอบอกเตือนศิษย์พี่น้องชายหญิงทั้งหลาย ต่อให้ทุกคน บริจาคทรัพย์สินเงินทองทั้งหมดให้กับอาณาจักรธรรม ก็จะต้อง จริงใจศรัทธาอย่าได้ก่อให้เกิดความไม่พออกไม่พอใจขึ้นในอาณาจักรธรรม เบื้องบนบันทึกเอาไว้อย่างชัดเจน สิ่งที่สละอุทิศออกมาจะต้องกำชับสั่งความให้ชัดเจน และนักธรรมอาวุโสก็ต้องจัด การตามอย่างถูกต้อง เงินทั้งหมดที่ถูกลูกชายของข้าพเจ้านำกลับ ไป จึงทำให้ความดีของข้าพเจ้าก่อนหน้านี้หมดสิ้นไป ต่ออาณา จักรธรรมก็ไม่อาจมอบหมายได้ และยังส่งผลกระทบต่องานธรรมกิจด้วยรู้สึกละอายเป็นอย่างยิ่ง ขอบพระคุณที่พระอาจารย์เมต- ตาประทานอภัยให้และได้เตือนสติ ขอบคุณนักธรรมอาวุโสที่ลำบากเหนื่อยยากส่งเสริมลูกหลานในครอบครัวของข้าพเจ้า ซึ่งจะทำให้ข้าพเจ้ากลับคืนสู่พระนิพพานได้อย่างสงบวิสุทธิ์

การปรกโปรดสามโลกอย่างกว้างขวาง พระแม่องค์ธรรม ทรงมีมหาเมตตา ถ้าลูกหลานมีใจก็สามารถฉุดช่วยวิญญาณ บรรพบุรุษให้กลับคืนเบื้องบนได้ บรรพบุรุษย่อมดีใจ แต่ถ้าหาก ลูกหลานมากมายต่างบำเพ็ญกันครึ่งๆ กลางๆ บรรพบุรุษก็จะ ถูกลดระดับลงทุกวันๆ ใจย่อมไม่อาจสงบได้ จะให้พวกเราทำ อย่างไรจึงจะดี ลูกหลานไม่เป็นสุขบรรพบุรุษก็ไม่เป็นสุขไปด้วย ความเกี่ยวโยงนั้นมากมาย ทุกๆวันเฝ้าคอยให้ลูกหลานอุทิศบุญ กุศลมาให้ จึงจะมีหน้ายืนเคียงข้างอยู่กับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ได้

ถ้าลูกหลานถดถอยต่อธรรมะ ก็ต้องรับทุกข์และการลง โทษเป็นเพราะข้าพเจ้ามีผิดบาป จึงต้องมารับการลงโทษอยู่ที่ สามด่านเก้าทวาร ไม่ใช่ว่ากลับไปยังสามด่านเก้าทวารแล้ว จะไม่มีอะไร ถ้าลูกหลานไม่ได้อุทิศบุญกุศลมาให้ บรรพบุรุษ ที่ได้รับการฉุดช่วย ดวงวิญญาณก็ย่อมมีบุญกุศลไม่เพียงพอ บาปเวรเหล่านั้นก็จะทำให้อยู่ที่สามด่านเก้าทวารเช่นกัน ต้อง บำเพ็ญขัดเกลาอีก แต่จะนานหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับบาปกรรมที่มีเศร้าใจเป็นอย่างยิ่ง เดิมทีที่ได้เข้าสู่สามด่านเก้าทวารก็รู้สึก โชคดีเป็นอย่างมากแล้ว สามารถบำเพ็ญขัดเกลาได้ เบื้องบน อาศัย บาปบุญมาตัดสินพิจารณา แต่ว่าวิญญาณเจ้ากรรมมาก มายไม่ยินยอม จึงต้องบำเพ็ญฝึกฝนขัดเกลาอยู่ที่ทวารด่านทั้ง หลายอีกครั้ง ยังต้องดูที่ความประพฤติและความผิดบาปของ แต่ ละคน ล้วนแต่ต้องขัดฝนให้กระจ่างใสที่ทวารด่าน เมื่อฝึกฝนขัด เกลาจนสำเร็จแล้ว เพียงแค่ลูกหลานส่งข่าวที่ไม่ดีมาให้ (คือลูก หลานทำไม่ดี) ก็ต้องคุกเข่ารอคอยอยู่ที่นั่น ทุกสิ่งทุกอย่างจำต้อง ขอให้เฉียนเหยิน และเตี่ยนฉวนซือ ฉุดจูงนำพาเวไนยสัตว์ที่ลุ่ม หลงให้ดีๆ

เพื่อเวไนยสัตว์ในทะเลทุกข์ ได้ขจัดจนสะอาดทุกอย่าง จริงๆ โลกที่สกปรกโสมมทำให้ผู้คนไม่สามารถก้าวข้ามพ้นได้ เศร้าใจจริงๆ หากไม่มีกายสังขาร คิดจะหาผู้มีบุญสัมพันธ์ให้มา ช่วยนั้นก็ยากแสนยาก เป็นที่น่าเศร้าใจที่ผู้คนบนโลกฟังไม่ได้ ยินเสียงร่ำร้องซึ่งไร้รูปลักษณ์ จึงถดถอยกันไปอย่างง่ายๆ นี่ก็ เหมือนกับเสียงฟ้าร้องที่ส่งไปถึงเบื้องบน ข้าพเจ้าไม่กล้าที่จะรบ กวนเวลา จึงขอกราบลาพระแม่องค์ธรรมและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้ง หลาย และกราบลาเฉียนเหยินกับทั้งเตี่ยนฉวนซือที่อยู่แดนไกล อีกด้วย งานปรกโปรดสามโลก ถ้าสามารถทำได้ก็จงทำอย่างเต็ม กำลัง และอย่าได้วิพากษ์วิจารณ์กันและกันเป็นอันขาด พุทธบุตร คนเดิมยากที่จะได้อาศัยโอกาสนี้ พระแม่องค์ธรรมทรงนิรโทษ กรรมผ่อนผัน โอกาสมีเพียงแค่หนึ่งครั้งเท่านั้น ต้องยอมแบก รับภาระหนักเหล่านี้เอาไว้ ขอให้ทุกคนยึดหลักธรรมบำเพ็ญจริง กาลเวลาของฟ้าชะตาของฟ้า เจตนาของฟ้า ตัวเราเองต้องยึด ฉวยเอาไว้เอง