วิญญาณตาพรานมาขอบุญ

424 Views

ณ มูลนิธิชินบัญชร ต.สิชล อ.สิชล จ.นครศรีธรรมราช

วันเสาร์ ที่ 9 ตุลาคม พุทธศักราช 2547 เวลา 07.38 น.

มีวิญญาณตนหนึ่งมาอาศัยร่างเพื่อจะมาบอกเรื่องราว

เดี๋ยวก่อน ตั้งหลักก่อน กูเหนื่อย คนแก่ก็อย่างนี้แหละ จะเอาอะไรมาก

กูนั้นชื่อ ตาพราน อยู่ทุ่งสง ตำบลที่วัง ไอ้หนูคนดำๆ ที่มา เมื่อวานนี้ เป็นเหลน ตายตอนอายุ 78 ปี เป็นลมตาย ตายมา 120 ปี ตรงกับรัชกาลที่ 3 ตอนปลาย เมื่อก่อนมีอาชีพจับปลาขาย

ตายแล้วรับกรรมอยู่ที่ข้างล่าง(นรก) อยู่นาน เสร็จแล้วก็กลับ ขึ้นมา

มาเมื่อวาน มากับคนดำๆ แก่ๆ เขาบอกว่าให้มากับอีหนูคน ดำๆ นิสัยเกเรมาก แต่งตัวไม่เรียบร้อย เด็กสมัยนี้มันไม่เหมือน เด็กสมัยก่อน กูอยู่ที่ชายป่าข้างบ้านมัน บ้านย่าบ้านปู่มัน อยู่มา 60-70 ปีแล้ว

มาจากนรก แล้วมาอยู่นั่นนานหลายปีแล้ว คนไปๆ มาๆ ก็เห็น

เหตุที่เพิ่งตามเสก(เด็กชายศุภฤกษ์ พระประดิษฐ์)มา เพราะ เขาผูกขาติดกับตอไม้ไว้ มาไม่ได้ เขาบอกว่าอยู่เฝ้าที่นั้นก่อนค่อย ไป เขาให้เฝ้าปลาเฝ้าอะไรในนั้นแหละ เมื่อก่อนเป็นของเรานี่

เขาให้ขึ้นมาข้างบน ให้ขึ้นมาสร้างบุญมาช่วยคน ช่วยเหลือ ลูกหลานกูน่ะสิ แม่มันไม่ค่อยสบาย กูก็ช่วยให้มันหายไข้ ช่วยผ่อน หนักให้เป็นเบา แต่มันไม่รู้หรอก แต่บางทีมันก็รู้สึกว่ากูเดินตาม หลังมัน

กูได้รับบุญจากเขาบ้าง เขาเอ่ยชื่อบรรพบุรุษ พอเอ่ยชื่อว่า บรรพบุรุษก็ได้รับบุญ สดชื่น สดใส เหมือนลม บางทีกูนั่งๆ ก็หงาย หลัง

เวลาที่ได้รับบุญตอนเย็นๆ บางทีก็เที่ยงๆ เวลาเขาไปสร้างบุญเขาเอ่ยชื่อก็ได้บุญ

ที่รู้ว่าได้ เหมือนกับลมพัดเย็นๆ โดนตัว กูรู้สึกสดชื่นแบบ นั้น เขาเรียกว่าได้บุญ มันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ พลังสดชื่นนั้น เพิ่มตลอด บางทีไปแรงหงายหลังเลย

ที่ว่าไปแรงๆ ความสดชื่นของกูเพิ่มมากมันเต็มขึ้นมา(แสดงท่าทางให้ดู) มันแน่นๆ หนักแน่นดี มีความสุข

เมื่อวานจึงได้ตามเสกมา เขาบอกว่าถึงเวลาแล้ว ให้มารับ บุญที่นี่ ส่วนใหญ่ได้จากแม่มันมาก จากลูกๆ ได้นิดหน่อย

บางทีมันก็ตั้งใจนะ ไม่รู้ว่ามันตั้งใจยังไง แต่เหมือนเอานิ้วจิ้ม ที่ขี้โคลน

วันนี้มาตามแสงของไอ้หนูนั่นแหละ แสงใหญ่มาก แสงใหญ่ ติดหลังมัน เหมือนกับพัดลมมันดูดกูมา มันไม่รู้เรื่องหรอกว่าตา พรานตามมา ไม่ได้มาคนเดียว

พอเขาขึ้นรถ กูมานั่งที่พื้น ที่ข้างล่างเหล็กน่ะ เวลารถวิ่งกู นั่งจับขากางเกงมันนิดหนึ่ง

เมื่อวานมาถึงที่นี่แล้ว อยู่ข้างต้นโพธิ์

เขาประกาศเสียงดัง เขาพูดชักชวนพี่น้องว่าอีกไม่กี่วันแล้ว มีงานใหญ่จะได้รำวงติดธงทิวประดับสวยงามโบร่ำโบราณเขาติดกันทั้งนั้นแหละลูก เมื่อก่อนมีงานทีก็ติดธงเพดาน ติดธงหลายสี พวกเจ้าเพิ่งมาอาจจะยังไม่เคยเห็น แต่ที่นี่มีให้เห็น เขาบอกว่าให้พวกเจ้ามากันให้มากๆ จะได้บุญ ได้กินข้าว ได้กินขนมหวาน ได้กินกล้วยกินอ้อย

มีคนอ้วนๆ คนจีนตีนใหญ่ๆ ยืนอยู่ข้างหลัง อยู่บนภูเขา อยู่ข้างเนิน เขายืนดู ยืนดูคนประกาศ

ที่บ่อน้ำกูเห็นไฟทั้งนั้น กองไฟเต็มไปหมด

คนอ้วนๆ ที่ยืนอยู่ เขาไม่กลัวไฟไหม้ เขาก็ยืนเฉย ยิ้ม สบายใจ พุงใหญ่มาก ตีนใหญ่ๆ ไม่ใส่รองเท้า เขาไม่พูดอะไร แต่เขายิ้มแบบมีความสุข

เห็นผู้หญิงด้วย คนเขานุ่งผ้าสมัยก่อน มีผ้าสไบเฉียงมีเข็ม ขัดนุ่งโจงกระเบน

ศาลาที่นี่สวยงาม ข้างบนมุงกระเบื้อง ข้างล่างกั้น ปูนทา สีขาวครึ่งท่อน แต่เป็นลายไทย หลังใหญ่ทีเดียว ศาลากลางแปลง หลังใหญ่มาก จัดยังไม่เสร็จ กำลังปูเสื่ออยู่ โต๊ะยังไม่มี ไฟที่ติด ตั้งให้สวยเหมือนธงชาติ (แสดงท่าทางให้ดู)

พอมาถึงที่นี่ ก็มีคนแก่ๆ คนดำๆ นั่นแหละ เขาบอกว่าไปบอกสิว่ามาแล้ว มารอลูกรอหลานเอาบุญกุศล ให้มาพักก่อนล่วงหน้า

สวัสดีตาหรือยัง (หมายถึง สินีนาฏ กับ ศุภฤกษ์ พรประดิษฐ์) มันดื้อ ผู้ชายดื้อกว่า ผู้หญิงก็ไม่ค่อยดื้อเท่าไหร่ แม่เขาพูดดี พูด เพราะ เวลาอยู่บ้าน คนนี้ชอบชวนทะเลาะ

กูเตือนแล้วว่ามึงอย่าสร้างกรรมกับแม่ มันบาป สร้างกรรม กับแม่กูก็เคยทำ จึงไม่ได้ไปเกิดสักที สมัยก่อนก็ทะเลาะกับแม่ เก่งเหมือนกัน ถึงไม่ได้ไปผุดไปเกิด เป็นบาปอย่าทำเดี๋ยวจะ เหมือนกับกู ที่เที่ยวหาปลาก็เป็นกรรมทั้งนั้น

สมัยนั้นกูมีเมียคนเดียว มีลูก 2 คน ลูกของกูเป็นอะไรกับสองคนนี้ นับไม่ถูกแล้วลูกชื่อโทน เป็นผู้ชาย อีกคนชื่ออีมุกเป็น ผู้หญิง

อยากกินลูกสมอ ตอนแรกไม่ได้กินหมาก ก็กินลูกสมอนี่ แหละ ลูกหม้อที่เป็นยาไทย (เอามาให้วิญญาณกิน) กูไม่กล้าจับ

สดชื่น! มันบอกไม่ถูก มันหวานสดชื่น หายอยากแล้วลูกเอ๊ย หวานสดชื่น หอมบอกไม่ถูก ขอบใจนะลูก หอมดอกมะลิ หอม!

ลูกหลานพูดอะไรไม่ถูกหรอก พวกมันคงไม่รู้จักกู มันคงจำไม่ได้ว่ามีปู่ย่าตาทวด บางทีมันก็ลืม ถ้าไม่มีกู วันนี้มึงก็ไม่ได้เกิด มาหรอก

ขอบใจ ถึงกูจะพูดไม่มาก กูก็ดีใจที่ได้พบหน้าลูกหลาน ได้มาพบคนใจดี บ้านก็สวย ลานก็กว้าง สะอาดเรียบร้อย

ที่นี่! ทรายขาว หน้าบ้านเจ้านั่นแหละ ทรายเรียบไปหมด

ขอบใจ ทำแต่สิ่งดีๆ มึงก็ได้รับของดี ถ้ากูไม่ได้มาวันนี้กูก็ไม่ ได้เห็นว่าที่นี่เป็นยังไง มาแล้วกูก็ได้เห็นแล้ว เห็นแล้วเหมือนกับ ริมชายหาดที่สวยงาม มีแสงสีเหลืองสว่างมันเหลืองเหมือนไฟฟ้า กูว่าสวยก็สวย ริมหาดหน้าบ้านก็ขาว

บอกไม่ถูก แต่กูว่ากูสดชื่น กูสบายใจ มีความสุขที่สุดวันนี้ พูดไม่ถูก

มันมีความสุข มันพูดไม่ออก บอกไม่ถูก แต่มีความสุข

เมื่อก่อนกูไม่ได้ไปวัด เมื่อก่อนไม่มีวัด มีแต่ที่ไกลๆ นะ แล้ววัดที่ว่าก็อยู่ไกลจากในเมืองมากนะ เดินไปทางป่า เป็นป่าเสม็ด

กูเพิ่งจะได้ยินว่าตอนนี้เขาจะจัดงานส่งตายาย ขอบใจนะ นี่ถ้ากูไม่ได้มาที่นี่ กูก็ไม่ได้เห็น นี่มาแล้วเห็นแล้ว สบายใจแล้ว ลูกหลานนั่งกันเต็มไปหมด หน้าสวย หน้าแดง หน้าเด็กๆ กัน ทั้งนั้น

พวกเจ้านี่แหละลูก หน้าสวย หน้าเด็กกันทั้งนั้น

กูมาแล้วก็อยู่จนถึงงานส่งตายาย จะได้ไปช่วยงานสักหน่อย คนมาก่อนได้ช่วยงาน ได้สร้างบุญอีก พอถึงวันงานก็ได้เข้างาน กูจะช่วยงานสักหน่อย ทำให้มันเรียบร้อย ให้มันสวยงาม

กูจะทำข้างต้นโพธิ์ลูก กูเข้ามาในนี้ไม่ได้

นี่แหละลูกเป็นบุญใหญ่ พวกเจ้าบารมีสูงกันทั้งนั้น สร้าง บุญกันเก่ง ทำงานก็เก่ง เขาประกาศชื่อกันพวกเจ้าทำ หน้าที่ อะไรเขาก็ประกาศ เขาประกาศให้คนมาในงานรู้ว่าใครเท่าไหร่ เดี๋ยวกูจะไปข้างนอกนะลูก กูจะไปเอามือลูบทรายให้เสมอ ทำกับ มือมันสวย

หนูคนนี้พาพี่พาน้องมาด้วยนะลูก พ่อแม่พี่น้องนะลูก อะไร ที่เขาผิดพลาดไป คุยให้เขาเข้าใจ ให้เขามาสร้างบุญเหมือน เจ้านะ ลูก มึงบารมีสูงพอสมควรแล้วช่วยได้ พูดให้มันเพราะๆ หวานๆ ช่วยเขานะลูก พี่น้องมึง พี่สาวมึง ช่วยเขาหน่อยนะลูก อย่าให้เขา ไปทำอย่างนั้น มึงรู้ใช่ไหม?

ช่วยเขาหน่อยนะลูก

มึงต้องช่วยพูด ช่วยคุยให้เขามาสร้างบารมี ให้เขาหัดก่อน บารมีที่เคยมีมันหมด ให้เขามาสร้างบารมี มึงช่วยเขานะลูก ถ้ามึง ไม่ช่วยพี่ช่วยน้องมึงจะช่วยใครล่ะลูก บารมีของเขาตอนนี้จะหมด แล้ว ส่วนของมึงมีแต่เพิ่ม ของเขามีแต่หมดลงทุกวัน กูสงสาร อย่าให้เหมือนกูเลย มันหนัก มันเหนื่อยกว่าจะได้มา กว่ากูจะ ได้มากูกราบแล้วกราบอีก ขอให้ได้มาอยู่ที่นี่ มันไม่ใช่ได้มาง่ายๆ ถ้าเราทำสิ่งที่ไม่ดี เขาก็ไม่ให้มา ถ้าเราได้ขับรถ ก็ให้มันนั่งด้วย นั่งข้างหลังก็ยังดี ดีกว่าไม่ได้ขึ้นรถขึ้นเรือ แล้วมึงจะให้กูพูดอะไรอีกล่ะลูก?

สอนลูกสอนหลานหรือ อีหนูนี่งานบ้านไม่ค่อยเอา (หมายถึง สินีนาฏ พรประดิษฐ์) จับอะไรไม่ค่อยเป็น มันไปติดผู้หญิงน่ะสิ

ไม่สอนหรอก เด็กสมัยนี้ ดีใจน่ะสิลูก มาที่นี่แล้วมีความสุข

สมัยใหม่มันเรียนหนังสือลูก พวกเจ้าก็เหมือนกัน สร้าง ความดีให้มากๆ นะลูก สมัยนี้โรคภัยไข้เจ็บมันมาไม่รู้ตัว สิ่งที่ไม่ดี เข้ามาเร็ว เพราะฉะนั้น เราทุกคนนะลูก กูขอร้องนะ ไหว้ก็ได้ ให้สร้างบุญกุศลให้มากที่สุด อะไรที่มีความสุขทำเถอะลูก สิ่งที่มีค่าสำหรับชีวิตทำนะลูก อย่าเอาสิ่งที่ไม่ดีมาเข้าตัวนะลูก เราทำ งานเพื่อความสุขของตัวเอง สร้างบุญให้บรรพชน มึงสร้างกูได้แล้ว มึงมีความสุขกูก็มีความสุข แล้วพวกเจ้าจะเอาอะไรอีกล่ะลูก สิ่งนี้ ที่ปรารถนา กูปรารถนา แต่มึงไม่รู้นะ แต่กูอยากให้มึงเหมือนกู มี ความสุขเท่าๆ กันแหละลูก

แม้กระทั่งทุกวันนี้ เหมือนที่มึงว่า มีอะไรที่เกิดขึ้นโดยที่เราไม่รู้ตัว

ช่วงนี้เป็นไข้กันน่ะลูก จิตด้วยลูก

จิตไม่ดีมันก็เป็นไข้ไปเรื่อยแหละคนเรา ข้อสำคัญนะลูก เราต้องสร้างบุญนะลูก เราสร้างบุญมากเท่าไหร่ เราก็ได้มาก เท่านั้น เราทำความดี ความดีก็ไม่ทิ้งเรา ถ้าหากว่าเราทำความชั่ว ความชั่วก็เข้ามาหาเราเอง เพราะฉะนั้น ความดีความชั่วแยก ให้เป็นนะลูก ความดีทำให้มีความสุข ความชั่วทำให้เราเป็นทุกข์ จำเอาไว้ไม่ใช่ว่ากูจะสอน พูดได้แค่นี้ ความรู้ก็ไม่มี จะพูดมาก กว่านี้ก็พูดไม่ถูก ตั้งใจนะลูก บำเพ็ญสร้างบุญ กูขอบุญนะลูก มาแล้วก็ขอลูกขอหลาน พวกเจ้าจะให้หรือไม่ให้กูก็ขอ เพราะกู ไม่มีบุญ บุญมีนิดเดียว ที่ได้จากไอ้หนูนี่แหละ

กูขอบใจทุกคนนะลูก ที่ได้พูดได้คุย ได้ให้มีความสุข ถึงพวก เจ้าไม่ใช่ลูกหลาน แต่ก็มีความสุขเหมือนลูกเหมือนหลาน ความสุข ที่ได้จากคำพูดของพวกเจ้าก็มีความสุขแล้ว เหมือนกับการที่ให้ ความสุขกันนะลูก สุขใดที่กูได้รับ สุขนั้นขอให้ส่งไปถึงพวกมึงด้วย กูขอบใจทุกสิ่งทุกอย่าง ความสุขที่มีให้กัน บุญที่ให้ทุกสิ่งทุกอย่าง ขอให้พวกเจ้ามีบารมีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆนะลูก บารมีที่พวกเจ้าสร้างที่ พวกเจ้าทำ ขอให้มรรคผลที่พวกเจ้าได้รับในวันนี้ ให้ถึงในวัน หน้านะ ขอให้พบกับสิ่งที่ดีในชีวิต ขอให้ครอบครัว พ่อแม่ พี่น้อง อยู่ดีกินดีมีความสุขกันทุกๆ คน ขอขอบใจที่ให้บุญอีกครั้งหนึ่ง บุญที่ให้ในวันนี้ ขอให้ตอบสนองในวันหน้า ขอบารมีพระพุทธเจ้า คุ้มครองลูกหลานทั้งหลายให้มีความสุขสดชื่น ขอให้อิ่มหนำ สำราญกับบุญกุศลที่สร้าง ขอให้ได้พบพระพุทธเจ้าที่มีรูปร่าง สวยงามนะลูกนะ.