วิญญาณยายเพลิงจากปากนคร

387 Views

ณ มูลนิธิชินบัญชร อ.สิชล จ.นครศรีธรรมราช

วันพฤหัสบดีที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2546 เวลา 12.30 น.

วันพฤหัสบดีที่ 25 กันยายน พ.ศ.2546 ซึ้งเป็นวันส่งตายาย ตามวัดต่างๆ ตรงกับวันแรม 15 ค่ำ เดือน 10 เนื่องจากมีวิญญาณเปรตมาขอพูดเป็นนัยๆให้เข้าใจว่า มีเปรตจำนวนมากที่อดอยาก น่าสงสาร จึงมีความคิดเกิดอย่างกะทันหัน ไม่ได้วางแผนไว้ก่อน ที่จะจัดเลี้ยงอาหารแก่ผีเปรตเป็นกรณีพิเศษ เนื่องในวันส่งตายาย ที่เปรตตามวัดต่างๆ บางตนที่ไม่มีลูกหลานไปทำบุญที่วัด เปรต เหล่านั้นก็ไม่มีโอกาสได้กิน แม้จะได้ขึ้นจากนรกมาแล้ว ก็อด อยากปากแห้ง กลับลงนรกด้วยความหิวโหยยิ่งกว่าเดิม จึงได้จัด โต๊ะเลี้ยงอย่างครบถ้วน ทั้งอาหาร ผลไม้ ขนมเดือนสิบ ประกอบกับ ญาติธรรมส่วนหนึ่งได้ไปทำบุญที่วัด และนำปิ่นโตอีกสายหนึ่งมาที่วัดพระศรีอาริย์ คือที่มูลนิธิชินบัญชร จึงได้จัดผลไม้ถวายพร้อม อาหารแด่เบื้องบน พระแม่องค์ธรรมและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย เสร็จ แล้วก็ไปเชิญให้เปรตกินอาหารจนได้เวลาอาหารกลางวัน เมื่อ พุทธบริกรรับประทานอาหารกลางวันแล้ว จึงได้ปรารภว่าวันนี้จะ ขอหลักฐานจากเปรตที่เรียกมาจากวัดต่างๆ ยังไม่ทันจะให้พุทธ บริกรพักให้ข้าวเรียงเม็ด วิญญาณหนึ่งก็ได้โอกาสมาให้หลักฐาน เวลาประมาณ 12.30 น.ใช้มือเช็ดปาก เสมือนหนึ่งเพิ่งอิ่มอาหาร ใหม่ๆ กิริยาอาการแสดงความสุข

อร่อย! วิญญาณมากันเยอะแยะมากมาย! ไม่รู้ได้กินกันครบ ทุกคนไหม แต่ยายกินอิ่มแล้ว!

ยายมาใช้ร่างนี้มาก่อนใครอื่น มาตั้งแต่ดวงอาทิตย์ขึ้น เขาอนุญาตแล้ว มาเข้าแถวอยู่ก่อนใครเขา

ยายชื่อ เพลิง อยู่ปากนคร นครครีธรรมราช ตายมา 200-300 ปีแล้ว มาจากพระธาตุมาหลายวันแล้ว ไปบ้านมา ยายเป็น ผีธรรมดา เขาให้ขึ้นมาตั้งแต่ตอนเช้า!

ยายขึ้นมาจากนรกอยู่ไม่ลึกเท่าไหร่ อยู่ใกล้จะถึงพื้นที่พวก เอ็งอยู่แล้ว อยู่ขุมที่หก

ยายขโมยปลาในบึงเขา (ขโมยจับปลาในหนองคนอื่นเขา) ตีไก่ ชนไก่ด้วย ตอนตายอายุ 102 ปี แก่ตาย ชอบฆ่าปลา ชอบ ตีวัว ยายเลี้ยงวัว

ยายตีวัว พอลงไปข้างล่าง(นรก)แล้วเขาลงโทษ เขาก็ตียาย ทำเหมือนวัวที่ยายตีมันตอนแรก ทำให้ยายนอนครางเหมือนกับ วัวนั่นแหละ เขาตี เขาเอาเชือกผูกคอแล้วลากจูงบนแผ่นเหล็ก ให้คลานมีไฟไหม้หัวเข่า

วันนี้ทางการยมโลกพายายขึ้นมาบนนี้ เขาจะพากลับตอน เสร็จงานแล้วพญายมเขาพามา มาเยอะแยะเต็มไปหมดเลย มีทุกประเภท เปรตก็มี วิญญาณอื่นก็มี วิญญาณตายโหง วิญญาณ ธรรมดา วิญญาณพเนจร เขาให้ขึ้นมารับบุญจากลูกหลาน

ทางยมโลกเขาบอกว่าใครมีลูกหลานที่ไปวัด ก็อนุญาตให้ ขึ้นมาเอาบุญ แต่ไม่ให้ไปเกะกะ ไม่ให้ไประรานใคร ถ้าใครไม่มี ลูกหลาน จะให้้ขึ้นมาอาศัยเพื่อนได้ ถ้าเพื่อนให้ ถ้าเพื่อนไม่ให้ ก็อด แต่ถ้าลูกหลานให้ คงจะได้สิทธิ์โดยสมบูรณ์

แต่ไม่เห็นหัวลูกหลานสักคนเลย

ตอนเช้ามาตั้งแต่ตีห้าแล้วเขาพามา เขาให้เข้าแถวตามกัน มาที่นี่

รู้ว่าที่นี่มีข้าวให้กิน เนื่องจากมีใครก็ไม่รู้ไปพูดไปบอก ได้ยิน แต่เสียง ไม่เห็นตัว บอกว่าให้มาที่สถานธรรม บอกให้มากินข้าว

ยายขึ้นมาตอนเจ้ากำลังจัดโต๊ะกันอยู่ ยายเห็นไฟติดหม้อ พวกเอ็ง ในหม้อพวกเอ็งมีไฟทั้งนั้น ยายไม่กล้าเข้ามา

เขาบอกให้มาพร้อมกัน พอพวกเอ็งชวนให้กินแล้วไฟจึงจะดับ ถ้าไม่เชิญกิน ไฟไม่ดับ เข้าใกล้ไม่ได้มันร้อน

กับข้าวที่วางให้กินมีเยอะแยะไปหมด ผักทั้งนั้น

เขาให้กินก็ต้องกินทุกคน มาแล้วเข้าแถวกิน

ยายกินกับมือ กินกับช้อนไม่เป็น กินน้ำกับกะลา อร่อย หวานหอม

กับข้าวที่กินมีพลังในตัว กินแล้วญาณตัวเองรู้สึกมีพลัง ที่มี พลังเพราะเจ้ากำหนดให้จากหน้าพระแท่นไปลงที่วิญญาณกินกันเหมือนลูกดาวหล่น หล่นในข้าวกินแล้วอร่อยไม่ต้องใส่อะไร

ยายว่าพอกินเสร็จ จะคดห่อ(ใส่ถุง) ก็ถูกตี ไม่อนุญาต ให้เก็บไว้

ส่วนวิญญาณอื่น เช่นวิญญาณเปรต……มีอยู่แถวหนึ่ง ทางด้านตะวันออก เขาไม่ให้ปนกับพวกเราคนที่พาเขามา ไม่เห็น ได้ยินแต่เสียง

ตอนนี้เขายังกินอยู่ เขาให้กินหลังเพื่อน

พวกเปรตกำลังกินกันอยู่ ท่านอย่ายกอาหารที่พวกเรากิน ไปเสียก่อนนะ ค่อยยกตอนเย็นๆ ตอนค่ำ ๆ

เมื่อกี้ยกจานออกไป(จานที่จะกินข้าวของพุทธบริกรไม่พอ ใช้ จึงไปหยิบจานที่ตั้งไว้ให้เปรตกินอยู่มากินข้าว) ข้าวคว่ำหมดเลย มันอยู่ในจานข้าวหกหมด ท่านยกจานนั้นไปข้าวคว่ำหมด

ข้าวมี แต่มันเก็บที่คว่ำมากินต่อ เขาไม่ให้ตก ไม่ให้หล่น น้ำแกงในถ้วยหกหมด

ออกไปกวาดให้เขา กำหนดจิตกวาดให้ดี กวาดใส่จานไว้ให้ เขา กวาดให้สะอาด กวาดกับมือ

ค่อยยกตอนเย็นโน่น มันกำลังหิวกัน

มันร้องกัน ท่านเชื่อไหม ท่านเห็นไหม มันร้อง

ยังเข้าแถวมากันเรื่อยๆ เขาดีใจ

ยายอิ่มก่อนใครเขา เพราะอยู่หัวแถว ยายมาหลบแดดอยู่ ที่เต๊นท์ของพวกเอ็งนะ

พอกินเสร็จ เขาให้เข้าแถวที่หน้าบ้านเรียบร้อย บ้านนี้สวย มากขาวไปหมด เวลากลับพากลับพร้อมกัน

วันนี้ลูกหลานยายไม่รู้มันไปอยู่ที่ไหนหมด บ้านยายอยู่ปาก นครโน่น

เขาพาวิญญาณมาเต็มไปหมด วิญญาณอยู่บริเวณนี้กว้าง ขวางเต็มไปหมด

เมื่อกินเสร็จแล้ว ก็แล้วแต่เขาจะพา ส่วนยายมาอยู่ในเต๊นท์

พรุ่งนี้ มะรืนเขาขังคอกแล้ว ออกไปไหนไม่ได้

ยายก็ไม่ได้พึ่งใบบุญพวกมึง เพราะยายยังหิวอีก ลูกเอ๋ย ยังหิวๆ เวลาหิว หิวจะตาย เจ็บท้องไปหมดแล้ว

ตอนนี้อิ่มสบายท้อง

ทีหลังลูกเอ๋ย อย่าทำนะ พูดให้พวกมึงเข้าใจ แต่พวก ที่ไม่ได้พูดโน่น มันไม่เข้าใจ มันเสียใจ มันร้องไห้ มันรู้สึกว่า เหมือนกับว่า ให้กินแล้วแกล้งคว่ำจานข้าวอีก หิวอยู่นะ

เปรตก็ยังทยอยกันมาเรื่อยๆ น่าสงสารกว่าพวกยายอีก มึงเอ๋ย บางคนปากเล็กนิดเดียว กินข้าวได้ทีละครึ่งเม็ด กินได้ที ละนิดๆ

ฉันทำให้ท่านดู ท่านนึกเอาเองนะ (แล้วเอานิ้วมาวาดที่ลำตัวแล้วก็สาธยายไปตามที่วาด) ยายอยู่ที่หนึ่ง พวกเปรตอยู่อีกที่หนึ่งเขาไม่ให้อยู่ใกล้กัน เขาให้อยู่ไกลกัน พวกเด็กๆ อยู่กันลูกเอ๋ย ไอ้พวกนี่ ไอ้พวกใส่เสื้อผ้าขาดๆ ที่สีดำๆ แต่งชุดดำ เขาแยกพวกกันเขาไม่ให้ปนกัน

เขาให้เข้าแถวมากินข้าว มีคนตัก มีช้อนใหญ่ตัก คนตักใส่ชุด เหมือนคนจีน เห็นแต่แขนนิดเดียวกับตะหลิว ที่ทำจากกะลา

เขาแยกเด็กแยกผู้ใหญ่ ถ้าไม่แยกวิญญาณบางวิญญาณมันหิวมาก มันจะแย่งกัน กับเด็กมันไม่สนใจมันผลักออกหมด เด็กมัน ไม่ได้กินซิ

ไม่มีคนคุมทุกแถว แต่มันจะมีเส้นอย่างนี้ (แล้ววาดให้ดู บนท้องร่าง) แล้วพวกเราอยู่ตรงกลาง ออกนอกเส้นนั้นไม่ได้ เส้นหนีบไว้ติดแน่น

วิญญาณกุ้ง หอย ปู ปลา ไม่เห็น เห็นแต่วิญญาณคน

เหตุที่ยายได้ขึ้นมาเร็ว เพราะยายเที่ยวขอบุญเขาอย่างนี้ แหละ ที่เหมือนพวกเอ็งให้นี่แหละ

พอขึ้นมาแล้วได้บุญมากหรือน้อย มันบอกไม่ถูกว่าได้บุญ มากไหม วิญญาณทุกดวงได้บุญหมด

ตอนเย็นเจ้าจะส่งบุญให้อีก กรวดน้ำให้

ต้องขอบใจมึงมากนะ ยายจะร้องไห้ แต่ท่านไม่ให้ร้อง ที่ร้องเพราะยายดีใจที่ได้กิน คนอื่นได้กิน เพื่อนได้กิน ถ้ายายอดเพื่อนอด คนอื่นก็อด ยายดีใจได้กินกับพวกท่าน

วันที่ 28 นี้ทำบุญใหญ่ เลี้ยงกันใหญ่โตอีก ท่านบอกให้เรามาด้วยนะท่าน

ขอบใจมากนะ กูจะบอกว่า คน(วิญญาณ) ที่มีลูกหลาน ก็ได้บุญ ใครไม่มีลูกหลานก็ไม่ได้บุญ เพราะไม่มีลูกหลานคอยส่ง ให้ ถ้าท่านไปเป็นวิญญาณเหมือนกับเราบ้าง ลองดูซิ ทรมานจะตาย ทรมานมากหลาย ทรมานไม่มีจบสิ้น ทรมานไม่มีที่อยู่ ว่าให้สร้าง บุญบ้างให้สร้างบุญเหมือนท่านบ้าง แต่ไม่ทราบว่าจะมีโอกาสไหม

เราอยากที่จะมาอยู่กับท่าน จะได้มาทำบุญมาสร้างบุญ แต่ ยายกลัวว่าจะไม่ได้มาเกิดเป็นคนอีก ไม่ทราบว่ายายจะเกิดเป็น สัตว์อะไร เพราะมันใกล้ที่จะหมดวาระการถูกทรมานแล้ว หรือว่า จะเกิดมาเป็นคนพิการก็ไม่รู้ ยายใกล้ที่จะหมดการทรมานจาก นรกแล้ว เหลืออีกไม่นาน ยายกลัว ลูกเอ๋ยยายกลัวที่จะไม่ได้เกิด มาเป็นคนอีกแล้ว

จะขอจากท่านก็ขอไม่ได้ เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกันเลยนะ ฮือๆๆๆ

ลูกหลานเอ๋ย เจ้าอย่าทำผิดกันนะ ฮือๆๆๆ เจ้าอย่า ทำผิดเด็ดขาด เจ้าทำผิดเจ้าก็ต้องไปอยู่เหมือนยายอีก เจ้าอย่า ทำผิดนะลูก สักนิดสักหน่อย ถ้าเจ้าทำผิดเจ้าก็ขอขมากับผู้ใหญ่ เจ้าอย่าเก็บไว้ในใจนะลูกนะ ถ้าเจ้าเก็บไว้ในใจเจ้าจะได้รับโทษ ทันทีเหมือนกัน ทำผิดต้องขอโทษผู้ใหญ่นะลูกนะ เจ้าอย่าลงไป ข้างล่างเหมือนยายลูกเอ๋ย มันทรมาน ฮือๆๆๆ

มีญาติอยู่ที่นครแต่ยายจำไม่ได้ มันแปลกหมดแล้ว สองร้อย กว่าปีแล้ว ยายจำไม่ได้ อยู่แถวๆ ริมชายทะเลโน่นลูก ฮือๆๆๆ

นรกลูกเอ๋ย มันทรมาน มีแต่ถูกตี ถูกซ้อม ถูกทุบตลอดเวลา ถ้าใครคิดไม่ดี ก็ถูกทำอย่างนั้นอีก นรกมีแต่เจ็บ มีแต่ปวด มีแต่ร้อง ไม่มีวันได้หัวเราะ เหมือนพวกท่าน หัวเราะมันไม่มี มีแต่ถูกตี ถูกกระทืบ ถูกเตะทั้งนั้น วันไหนที่พวกยายได้ยิ้ม วันนั้นแสดง ว่าได้พึ่งบุญกุศลของคนอื่น นิดหนึ่งก็ยังดี ดีกว่าไม่ได้รับเลย แต่พวกเอ็งยังมีโอกาสหัวเราะ มีความสุขที่ได้นั่งฟังธรรม ได้ไหว้พระ ได้สร้างบุญ ได้ไปโน่นได้ไปนี่ ไปที่ที่พวกเอ็งอยากจะไปนะลูกนะ แต่ยายไม่ได้ไปไหนเลย ถูกทรมานอยู่กับที่ ไปไหนไม่ได้ ฮือๆๆๆ

นานๆ จะมีบุญส่งไปให้นิดหนึ่ง ไม่รู้ว่ามันเป็นวันสำคัญวัน อะไร พอได้แล้วรู้สึกอิ่ม ลูกเอ๋ย

ขอบใจลูกเอ๋ยหลานเอ๋ยที่กรวดน้ำให้ยาย

ขอบใจอย่างนี้แหละลูกเอ๋ย ลูกหลานยายก็ไม่รู้ไปไหน ไม่คิดสร้างบุญให้ยายบ้าง ยายเที่ยวขอเขากินแล้วฮือๆๆๆ ยายหิว เหมือนกัน ยายเที่ยวขอเขากิน ถ้าเพื่อนให้ก็ได้กิน ถ้าเพื่อนไม่ให้ ก็ไม่ได้กิน ยายหิวต่ออีก ฮือๆๆๆ

ถ้าเพื่อนเขาเต็มใจ ถ้าเขาเต็มใจลูกนะ นิดหนึ่งก็ยังดี นิด เดียวเป็นเงาก็ยังดี ลูกเอ๋ย

ความรู้สึกหิวของวิญญาณเวลาหิวมันเหมือนกันกับกายเนื้อแหละลูกเอ๋ย มันทรมานเหมือนกันแหละ มันไม่มีแรงลูกเอ๋ย ฟุบกับที่เหมือนกัน ฮือ! เขาบอกว่าให้สร้างบุญเอง เมื่อตอนมีชีวิต บุญใครบุญมัน ไปขอกันกินไม่ได้

คนทุกวันนี้ไม่เชื่อ เรื่องบาป เรื่องบุญ เรื่องนรก เรื่องสวรรค์ ไม่เชื่อเรื่องวิญญาณเสียด้วย แล้วก็ไม่ยอมทำบุญ วัดก็ไม่ไปเสีย ด้วย คนประเภทนี้เวลาตายลงไปข้างล่าง ไม่ต้องพูดลูกเอ๋ย ไปลอยคออยู่ในกระทะทองแดงทั้งนั้น ไปลอยคอให้น้ำร้อนลวก กันอยู่โน่นลูกเอ๋ย เปื่อยกันหมด มันไปไหนไม่ได้ ลุกขึ้นก็ไม่รอด ทำได้แต่แหกปากร้อง ลูกเอ๋ยหลานเอ๋ย ช่วยด้วย ใครจะช่วยมันละ ตอนมีชีวิตมันไม่สร้างบุญเอาเอง แล้วใครจะช่วยมัน เหมือน ยายอย่างนี้แหละลูกเอ๋ย พอเป็นวิญญาณแล้วรู้สำนึก ใครจะช่วย ยายได้ละ ตอนมีชีวิตไม่รู้จักสร้างบุญ สร้างกุศล บุญไม่นำไป แล้วมันจะไปกินอะไรละ

นอกจากไม่สร้างบุญแล้ว สมัยนี้คนรวยๆ มีเงินมีทอง ไม่เชื่อ ก็มีไม่ใช่น้อย เขาถือว่าเขามีสตางค์ มีเงินทองใช้ ทำความชั่วก็ ตกนรกทั้งนั้นแหละลูก เชื่อยายนะลูกเอ๋ย ลงนรกแน่ๆ หนีไม่พ้น ฮือๆๆ

ตอนเป็นคนมันทำหยิ่งผยองลูกเอ๋ย จองหองพองขน ทำว่า กูมีสตางค์ แต่เวลาตาย ญาณมันนั่นแหละลำบาก ลูกหลาน ข้างหลังอยู่สบาย ทำชั่วเข้าไปอีกกับสมบัติที่มันสร้างให้ แต่ตัว ของมัน ญาณของมันไปถูกทรมาน ไปเจ็บ ไปร้องโหยหวนเหมือนเปรตลูกเอ๋ย

คนส่วนมากที่ไม่เชื่อเรื่องนี้ ก็ช่างเขา ที่ยายได้อิ่มก็เพราะ พวกมึง ยายได้ขึ้นมาเอาบุญก็เพราะพวกมึง ยายว่ามึงไม่บ้า มึงช่วยยายได้ ช่วยพวกเราได้ ช่วยได้มากได้น้อย ก็อยู่ที่เราจะรับได้ แต่พวกมึงได้ช่วยแล้ว นี่ประจักษ์หลักฐาน วันนี้มึงได้ช่วยพวกยาย ให้อิ่ม ช่วยพวกยายให้มีความสุข มึงไม่ได้ทำชั่วเหมือนกับที่คน อื่นเขาว่า ใครว่ามึงชั่วก็ช่างมันนะลูกนะ มึงอย่าไปใส่ใจ มึงทำ อย่างนี้ต่อไปนะลูกนะ ยายจะได้มาพึ่งใบบุญมึงบ้าง ฮือๆๆๆ

เขาก็ไม่เชื่อ เขาว่าเราบ้า ก็ปล่อยไปเถิดลูกเอ๋ย วันหนึ่งวันใด วันที่มันจะสิ้นใจนะลูกนะ บาปที่มันทำ กรรมที่มันสร้าง มันก็จะ พูดออกจากปากมันเองว่ามันได้ทำชั่ว ว่ามันต้องลงนรกแน่ๆ มันสารภาพออกมาเองแหละลูกเอ๋ย ที่มันได้พูดอะไรไว้กับพวกเอ็ง กรรมมันก็จะตามมันเอง มันตายไม่มีความสุข ถูกทรมาน ทุรนทุราย กว่าธาตุมันจะแตกดับสลาย มันทุกข์ยิ่งกว่าพวกเอ็ง อีกลูกเอ๋ย มันต้องลงนรก แต่พวกเอ็งไม่ต้องลงนรก ฮือๆๆๆ

ทำนะลูกนะ ความดีไม่ไปไหนลูกนะ ลูกสร้างลูกก็ได้รับ ลูกนะ ลูกสร้างลูกได้รับ จำเอาไว้นะลูกนะ ความดีไม่เคยทิ้ง เราสร้างความดี ฟ้าเบื้องบนก็รับทราบ ลูกเอ๋ย เขารู้ ยายทำ ความชั่วฟ้าก็รู้ ยายต้องลงนรกเพราะทำความชั่ว ทั้งที่ลับที่แจ้ง ฟ้าเขาไม่ให้อภัย ถึงเอาวิญญาณยายลงนรก ไปทรมาน ให้สมกับที่ยายทำความชั่ว ฟ้าไม่เปิดโอกาสให้คนทำชั่วหนี นรกได้ลูกนะ เอ็งจำเอาไว้นะลูกนะ........! ยายสงสาร คนที่ว่า พวกมึง ว่าคนที่ทำดี ว่าพระ ไม่นับถือศาสนา ยังดูหมิ่น พระพุทธเจ้าอีก ถึงยายทำชั่วจริง ยังยกมือไหว้พระเป็น ยังให้พระได้ ยังไม่คิดด่าพระ ยังไม่คิดหลบหลู่พระศาสนา เหมือนคนทุกวันนี้ วัดไม่เข้า พระไม่ไหว้ ยังด่าอีก พระหากิน ในผ้าเหลือง ยังด่าไปถึงพระพุทธเจ้าของเรา แต่ยายไม่เคยทำ เรื่องอย่างนี้ ถึงยายจะจน ทำชั่วอย่างอื่นก็จริง ลูกเอ๋ย แต่ไม่ เคยทำเรื่องอย่างนี้ ไม่เคยย่ำยีศาสนา ไม่เคยดูถูกพระศาสดา ลูกเอ๋ย ยายนับถือพระพุทธเจ้า ถึงเป็นสัตว์มาจากนรก เป็น วิญญาณนรกมาก่อน ก็ไม่เคยลืมบุญคุณของพระพุทธเจ้า ที่สอน ให้คนทำความดี มีศีลธรรม อย่าทำชั่ว ให้มีคุณธรรม ยายจำได้ลูก เอ๋ย ฮือๆๆๆ

สมัยนี้….ชอบนอกลู่ทางลูกเอ๋ย เดินทางผิด คิดออกนอก ลู่ทางศาสนา เขาเอาสิ่งที่ดีไปให้ถึงบ้านแล้ว มันยังไม่เอา แล้วมันจะเอาอะไรละลูกเอ๋ย เอ็งนั่งรถนั่งเรือเหนื่อยลำบาก พาไปให้ถึงที่ มันยังไม่เอาอีก แล้วมันจะเอาอะไรละลูก มันก็ต้องเอานรกไว้ ในใจมันอย่างเดียว มันไม่ได้เอาพระเข้าไว้ในใจ ถ้ามันเอาพระไป ไว้ในใจของมัน เวลาพวกเอ็งไปลูกเอ๋ย มันก็ต้องต้อนรับอย่างดี ไม่ไช่ดูถูกพวกเอ็ง ฮือๆๆๆ จำไว้นะลูกหลานนะ ถึงมึงกับยายไม่ได้ เป็นอะไรกันก็จริงลูกเอ๋ย ยายขอสั่งขอเตือน อย่าทำชั่วเป็นอันขาด ทำผิดก็ให้สำนึกขอโทษต่อผู้ใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กๆ เรื่อง ใหญ่ๆ ขอโทษให้หมดนะลูกนะ อย่าทำชั่วเป็นอันขาด บาปอย่า ให้ติดตัวกันนะลูกนะ อย่าให้บาปติดตัว มันจะลงนรก ฮือๆๆๆ

เขาขอบใจลูกเอ๋ย โน่นเขายกมืออนุโมทนากันทั้งนั้นลูกเอ๋ย สาธุ ! คนที่ได้ให้เขากินข้าว ให้มีความสุขสดชื่นเหมือนเขาได้รับ เขายกมือดีใจ บางคนร้องไห้ คิดถึงลูกคิดถึงหลานไม่เคยส่งข้าว ส่งน้ำให้กิน แต่วันนี้พวกเอ็งส่งข้าวส่งน้ำให้กิน ฮือๆๆๆ

ตอนนี้กินกันยังไม่เสร็จลูกเอ๋ย! มาเรื่อยๆ แหละลูกเอ๋ย มึงไม่ต้องรีบเก็บนะลูกนะ มึงตั้งใจสร้างบุญแล้วลูกนะ ไม่ต้อง เร่งเขา บางคนแก่ลูกเอ๋ย กินน่าสงสารกว่าจะได้สักกำมือ มือสั่น ข้าวหล่นหมด กว่าจะได้กิน ขยุ้มข้าวเต็มมือ แต่เวลากิน กินได้ ไม่กี่เม็ด มือสั่นข้าวหกหมด เข้าปาก 2-3 เม็ดนี่ลูก เมื่อมันสั่น หล่นหมดเลย มันหิวด้วยลูกเอ๋ย มันหิว กินกันน่าสงสาร ฮือๆๆๆ

ที่วัดที่เขาชิงเปรต เปรตเขาได้กินไหมที่ตั้งให้กิน ไม่ได้ลูก เอ๋ย มันเข้าไปไม่ถึง คนแย่งกัน บางทีเปรตไม่ทันได้มา คนแย่งกัน หมดแล้ว คนเอาหมดแล้ว เหลือที่มันเหยียบกันนั่นแหละ ที่เอา มากินกัน เขาเรียกว่าชิงเปรต คือไปชิงเอาจากเปรตมากิน พอพระ สวดเสร็จ ก็แย่งกันแล้ว เปรตไม่ทันได้มา บางครั้งพระไม่ทันสวดเสร็จก็แย่งกันแล้ว

แย่งกันเหมือนหมาแย่งเนื้อนั่นแหละลูกเอ๋ย เหมือนคน ไม่มีผิดลูกเอ๋ย

ไปถึงที่วัดไม่ใช่จะได้กิน วิญญาณกุ้งหอยปูปลาแย่งเอาไป หมดจริงๆ นั่นแหละลูกเอ๋ย เข้าไม่ถึงหรอก ทั้งคนทั้งวิญญาณสัตว์ ขี่มึงขี่กูกัน แย่งกันมั่วไปหมด คนที่มีชีวิตนะลูก มันแย่งเอากันเสีย ก่อน ของดีๆ มันชอบ อันนั้นกูต้องเอาก่อน คนอื่นเอาไม่เอา กูต้อง เอาก่อนเพื่อน มันจ้องตั้งแต่เพื่อนเอาไปวางโน่น ฮือๆๆๆ

ที่เป็นผงๆ เป็นเศษนะเปรตถึงจะได้กิน เมื่อตะกี้เขาไป ดูกันมา เหยียบข้าวของพองลากันพังเละหมด เป็นอย่างนั้นแหละ ลูกเอ๋ย มันเหยียบกันหมดเลย

เปรตทั้งหลาย ก็ต้องเก็บของที่เขาเหยียบย่ำเละเทะแล้ว เป็นเศษแล้วมากินกัน

น่าสงสารลูกเอ๋ย จะมีใครรู้ว่าวิญญาณถูกทรมานขนาดไหน มีความเจ็บปวด เข้าใจกันไหมละลูก

ให้มึงตั้งใจนะลูกนะ สร้างความดี ให้มีคุณธรรมอยู่ในใจ กันทุกคน นะลูกนะ สิ่งอะไรที่ไม่ดี อย่านำเข้ามาสร้างในใจ อย่าบิดพริ้วความจริง สิ่งอะไรก็ให้พูดตามความจริง อย่าโกหก อย่ามดเท็จนะลูกเอ๋ย ถ้าพวกเอ็งโกหก สิ่งที่ไม่ดีมันก็จะกลับ เข้าตัวเอ็งหมดนะ ยกตัวอย่างยายนี่ลูก เมื่อก่อนยายโกหกเก่ง ฮือๆๆๆ ผลสุดท้ายที่ยายโกหกใส่ร้ายเพื่อน ยายได้รับทั้งนั้นที่ยาย โกหกใส่เพื่อนยายได้รับทั้งนั้นลูกเอ๋ย ที่เขาเรียกว่าผลกรรมที่ สร้างตัวเองได้รับ ฮือๆๆๆ

เจ็บลูกเอ๋ย เจ็บเหมือนไม่มีที่จะอยู่ ไม่มีที่จะแขวนญาณ ตัวเองไว้ตรงไหน ที่จะให้พ้นจากการเจ็บ มันเจ็บทุกนาที ฮือๆๆๆ ลูกเอ๋ยหลานเอ๋ย สั่งสอนลูกหลานต่อไปนะลูกนะ อย่า ให้เขาทำชั่วเป็นอันขาด ให้เขาสร้างแต่คุณความดี มีศีลธรรม มีธรรมอยู่ในใจให้ได้ ไม่เช่นนั้นเขาก็จะเหมือนยายอีกลูกเอ๋ย ฮือๆๆๆ

ถึงเวลาแล้วลูกเอ๋ย เขาจะให้ยายไปแล้ว เขาจะให้ยายออก ไปอยู่ที่ข้างนอกแล้ว เขาจะให้ฟังธรรม มีคนมาสอนธรรมะให้

ลูกเอ๋ย หลานเอ๋ย บุญสร้างพวกเอ็งรับไปเถิดลูกเอ๋ย ตอนนี้ยายรับกรรมอยู่ กรรมที่สร้างกับมือของยายเอง กับปาก ของยายเอง ยายได้รับกรรมนั้นแล้วอย่างเต็มที่แล้ว นะลูกนะ เอ็งสร้างบุญวันนี้ บุญนั้นก็กลับเข้าหาพวกเอ็งทั้งหมดนั่นแหละ บารมีที่พวกเองสร้างกับพวกเปรตในวันนี้ ให้บารมีนั้นคุ้มครอง พวกเอ็งนะลูกนะ ยายไปแล้วลูกเอ๋ย ยายไม่อยากจะไปนรก แต่ ยายก็ต้องไปตามกฎแห่งกรรมลูกเอ๋ย

(กรีดร้องสุดเสียงจนญาณ ออกจากร่างไป)