วิญญาณเปรตปากเท่ารูเข็มสุพร นาคขำ

377 Views

จากจังหวัดเพชรบูรณ์

ณ มูลนิธิชินบัญชร อ.สิชล จ.นครศรีธรรมราช

วันพุธที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2546 เวลา 08.10 น.

เมื่อวันพุธที่ 24 กันยายน พ.ศ.2546 เวลาประมาณ 07.15 น.หลังจากรับประทานอาหารเช้าแล้ว พุทธบริกรท่านหนึ่ง บ่นว่ามีอาการหนาวๆ เย็นๆ ปวดตามร่างกายจึงได้ใช้พลังจักร วาลลูบ นำเอาพลังลบที่ทำให้เกิดอาการที่ปวดเจ็บแก่ร่างกาย ออกฝากลงสู่พื้นปฐพีแห่งพระแม่ธรณี ร่างนั้นรู้ตัวเองว่ามีอาการที่ ผิดปกติ และจะเริ่มปวดเจ็บขึ้นเรื่อยๆ มึนชา ทนไม่ไหวก็ร้องขึ้น

โอ๊ยยยยยยๆๆๆๆๆ (ร้องด้วยความเจ็บปวดยิ่งขึ้น)

ข้าเจ็บๆ ฮือ ๆๆๆ ข้าทรมานเหลือเกิน ทรมานเหลือเกิน

ข้าได้ทำผิดตอนเป็นมนุษย์ ข้าได้ลักเล็กขโมยน้อย ข้าได้ เที่ยวลักของกินของเขาในตลาด ข้าขโมยไข่ของเขา ข้าขโมยขนม ข้าขโมยเข้าของของเขาหลายอย่าง ข้าขโมยปลาเค็มเขา ข้าขโมยทุกอย่างที่เขาเผลอ ฮือๆๆๆ ที่ตลาดเพชรบูรณ์

ข้าเป็นคนนครสวรรค์ ข้าเป็นกรรมกรก่อสร้าง ข้าเป็นผู้หญิง ฮือๆๆ ข้าชื่อสุพร นาคขำ โอยๆๆๆ ขณะนั้น อายุ 47 ปี ฮือๆๆๆ พ.ศ. 2499 ข้ามีลูก 1 คน

ข้าจำไม่ได้ตายเมื่อไหร่ ข้าหิว ฮือ ๆๆ จนเป็นลม ได้เงินเดือน ละ 20 กว่าบาท ทำงานก่อสร้างบ้านให้เขา ที่จังหวัดเพชรบูรณ์

ตายแล้ววิญญาณไปไหน (พอถามอย่างนี้ วิญญาณร้องหนักขึ้นจนน่าสงสาร เป็นเสียงกรีดร้องโหยหวน เราจึงไม่อาจคาดคั้น เค้นเรื่องราวออกมา จึงต้องปล่อยให้ผ่านช่วงนี้ไปด้วยความรู้สึกสงสาร เพราะวิญญาณทั้งหลายที่ผ่านนรกมาแล้ว พอพูดถึงนรก ความเจ็บปวดที่เคยได้รับก็ประดังหลั่งไหลเข้ามา เสมือนถูก ทรมานในขณะที่ระลึกเพื่อจะเล่า จึงร้องสนั่นหวั่นไหว เสร็จกัน เลยไม่ต้องถามให้เล่า)

ข้าเจ็บ ข้าทุกข์ ฮือๆๆๆ มันเจ็บเหลือเกิน ไฟติดหลังข้า ตลอดเวลา ฮือ ๆๆ

ข้าเป็นเปรตมาประมาณ 70 กว่าปีแล้ว

ข้าเจ็บที่ปาก ฮือ ๆๆ สาเหตุข้าเจ็บที่ปาก เพราะขโมยของ เขากิน

ข้าเป็นเปรตปากเท่ารูเข็ม! ขโมยของวัดที่เพชรบูรณ์ ฮือๆๆๆ เมื่อข้าไปวัด ข้าหิว เมื่อเขาเอาปิ่นโตวางไว้ ข้าจะแอบ เปิดกิน ตอนที่เขาเก็บแล้วซึ่งเป็นของพระที่วัด ที่เขาเตรียมไว้ให้ พระ ก็แอบกินก่อนพระฉัน ข้าทำทุกครั้งเลย นอกจากแอบกิน ของก่อนพระฉันแล้ว ยังขโมยของชาวบ้าน ขโมยเงินของเขา ขโมยได้มาเป็นแบ๊งค์สิบ

ข้าทำทุกอย่างเพื่อให้ครอบครัวมีกิน นี่แหละความผิดของ คนที่ต้องลงนรกจำนวนมากหลาย รวมทั้งปู่ย่าตาทวดเราในวันนี้ ที่เราจะส่งบุญให้ตายายในสองสามวันนี้ ขอให้เราทั้งหลาย ได้ทราบกันให้ชัดๆด้วยว่า ท่านเหล่านั้นได้ทำความผิดอันเป็น เหตุให้ต้องลงไปรับโทษในนรก ก็เพราะความรักในลูกหลาน ท่าน เหล่านั้นทำไปเพราะหวังให้ลูกหลานอยู่ดีมีสุข ตายไปก็ลงนรก รับความทุกข์ทรมาน เดือนสิบปีละครั้งถึงได้ขึ้นมา และในทุกวันนี้ ลูกหลานก็ไม่เอาใจใส่ ไม่ส่งบุญให้ ไม่เชื่อว่าวิญญาณบรรพบุรุษที่รักเรา บัดนี้ได้ทุกข์ได้ยากแสนสาหัส ทรมานอยู่ในเมืองนรก ลูก หลาน กายเนื้อก็ไม่ได้ไปวัดกันเพราะเขาไม่เชื่อเรื่องเหล่านี้เสียแล้ว

ข้าเพิ่งมาเมื่อเช้า ข้ามาจากนรก พระกษิติครรภ์โพธิสัตว์ ท่านเมตตาให้ขึ้นมา ให้มาคอยลูกหลาน ให้มาเอาบุญ ที่ลูกหลานจะสร้างให้ในวันนี้ พรุ่งนี้ (เปรตมาแสดงตัววันที่ 24 พรุ่งนี้ 25 วันส่งตายายประจำปีของไท่ชุ่นฯ หลังจากที่วัดได้ส่งตายายไป แล้ว 3 วัน)

พอขึ้นมาจากนรก เขาพาข้ามาที่นี่ วิญญาณจากนรกตอนนี้มาเพียงไม่กี่ตน มาคอยลูกหลาน

คนอื่นเขามาคอยลูกคอยหลาน ข้าก็มาด้วย เผื่อลูกหลาน ข้าจะมาอยู่ทางนี้ เขาให้ขึ้นมา ข้าก็ถือโอกาสขออนุญาต ทาง การยมโลกอนุญาตให้มา พรุ่งนี้ก็จะมากันทั้งหมด (พรุ่งนี้ คือ วันพฤหัสบดีที่ 25 กันยายน 2546 ซึ่งเป็นวันแรม 15 ค่ำ เดือน 10 เป็นวันส่งตายายของทางโลกมนุษย์ ซึ่งเข้าใจกันว่า ในวันแรม 1 ค่ำ เดือน 10 ซึ่งเป็นวันรับตายาย ทางการยม โลกให้วิญญาณสัตว์นรกขึ้นมารับบุญ แล้วอยู่จนถึงวันส่งตายาย แต่ตามข้อเท็จจริง ซึ่งเปรตที่มาแสดงหลักฐานบอกให้เรารู้ว่า วันรับตายายทางการยมโลกนำส่งขึ้นมากินบุญจากลูกหลาน เฉพาะ ในวันนั้น แล้วนำกลับลงไปลงโทษในนรกตามเดิม และกลับ ขึ้นมาอีกในวันส่งตายาย แต่สัตว์นรกบางประเภทได้ขึ้นมาก่อน วันส่งตายายก็มี เหตุปัจจัยบุญ-บาปของแต่ละญาณไม่เหมือนกัน จึงได้รับโอกาสต่างกัน) ฮือๆ เราจะไปทุกแห่งที่ลูกหลานไป

ที่นี่ข้าไม่เห็นญาติ และลูกหลานของข้าเลย ฮือๆๆ ที่มาที่นี่ เพราะ มีเสียงสั่งลงมาว่า ให้มาที่นี่ เขาบอกว่ามีคน ต้องการ....อะไรก็ไม่รู้.... มีเสียงสั่งกำชับลงมา ให้ข้าต้องมาที่นี่ เสียงกังวาน จนข้าแสบแก้วหู จนทนไม่ได้ ข้าไม่รู้ แต่ข้าต้องมาที่นี่

ให้มาบอกเล่าความทุกข์ทรมานในนรกว่าถูกไฟเผาผลาญ จิตญาณของผีเปรตอย่างพวกข้า ฮือ ๆๆ ..ทุกจิตวิญญาณที่ลงสู่นรก จะต้องถูกเผาผลาญแหลกเหลวไม่มีชิ้นดี จะต้องถูกเฆี่ยนตี บ้างก็ถูกสับออกเป็นชิ้นๆ บ้างก็ผ่าจนร่างวิญญาณแหลกเหลวเป็นส่วนๆ บ้างก็เอาหนามมาตอกที่หัว ตัดแขนตัดขา ควักลูกนัยน์ตา ผ่าหัวกะโหลก เอามันสมองมาแบ่งกินกัน อือๆๆ

พวกสัตว์นรกต้องกินของแบบนี้ ตับไต ไส้พุง ไขสันหลัง วิญญาณ ก็พาแยกกันนั่งกิน แคะด้วยความหิว ฮือๆๆๆ เขาให้มาบอกถึงความทรมานในนรก ซี่โครงต้องหักออกเป็นชิ้นๆฮือๆๆๆ

เขาสั่งความให้มาบอกว่า ให้สร้างบุญให้พวกวิญญาณ พเนจรบ้าง วิญญาณผีในนรกบ้าง ฮือๆ วิญญาณไม่มีญาติ วิญญาณที่ติดอยู่หน้าด่าน ฮือๆๆๆ

วิญญาณที่ติดอยู่ขุมลึกๆ ฮือๆ วิญญาณที่ถูกตัดแขน ตัดขา เพราะเขาเหล่านั้นไม่มีบุญกุศลเลย ช่วยตัวเองไม่ได้ วิญาญาณจะไม่ได้ไปผุดไปเกิดที่ไหน จึงต้องลงอยู่ในนรกตลอดเวลา ถูกเคี่ยว กรำด้วยไฟนรกตลอดเวลา ไฟนรก วิญญาณต่างๆ กำลังคอยบุญกุศลจากผู้ใจบุญ อือๆๆๆ

วิญญาณทุกๆตน คอยบุญกุศลจากบนโลกมนุษย์ ถ้าพวก มนุษย์ด้วยกันไม่สร้างบุญกุศลให้ เขาเหล่านั้นก็ไม่มีบุญ กุศล หล่อเลี้ยงญาณเลย ญาณของเขาหมอง ไม่มีแสง มันมืด ไปไหน ไม่ได้ มันต้องถูกวนเวียนอยู่ในนรก ขุมแล้วขุมเล่า เวียนอยู่ทุกๆ ขุม หลุดจากขุมนี้ไปขุมโน้น จากขุมโน้นก็กลับมาขุมนี้อีก เพราะ ไม่มีบุญกุศลจะได้รับจึงต้องถูกทรมานไปเรื่อยๆ ทรมานจน กว่าเขาจะเมตตาให้เอง ฮือๆๆๆ ท่านบอกว่าจะทรมานให้มาก ที่สุด ทรมานให้หนักที่สุด ไอ้พวกไม่มีญาติทั้งหลาย ถึงแม้นมีแต่ ลูกหลานหรือผู้มีพระคุณไม่ส่งบุญกุศลไปให้ เขาจะไม่ปล่อยให้ มาลอยนวล ให้มาสุขสบายอีกแล้ว เพราะเปิดโอกาสให้เขา (ลูกหลานกายเนื้อ) ได้สร้างบุญ แต่เขาก็ไม่สนใจ เพราะฉะนั้น วิญญาณบรรพชนก็ต้องทรมานแทน ฮือๆๆๆ

เรื่องของจิตญาณได้รับความลำบาก ทุกข์ทรมานอยู่ในนรก ข้าทรมาน ทุกคนทรมาน ทุกคนกำลังแหวกว่ายอยู่ในกองทุกข์ อยู่ในทะเลความทุกข์ ทรมาน เวียนว่ายตายเกิดอยู่ในนรกนั่น แหละ ไม่มีโอกาสขึ้นมาเกิดอยู่ในเมืองมนุษย์ เพราะหมดสิทธิ์ที่ จะขึ้นแล้ว เขาไม่เปิดโอกาสจะให้ขึ้นมาง่ายๆ เขาบอกว่า ในเมื่อสมัยตอนมีชีวิตอยู่ ไม่คิดจะสร้างบุญสร้างกุศลเลย ก็อย่าได้ไปผุดไปเกิดอีกเลย ให้มันทรมานอยู่เช่นนี้ ฮือๆๆๆ

ท่านจะช่วย เฉพาะที่ลูกหลานสร้างบุญไปช่วยเท่านั้น ช่วย เท่าที่จะให้บุญกุศลไปถึง ถ้าลูกหลานในเมืองมนุษย์ ไม่ส่งบุญให้ไป ถึงเขาก็จะไม่อนุญาตให้ขึ้นและจะไม่ช่วยฮือ ๆๆ

ชื่อที่ท่านอ่านประกาศ ผู้ที่ทำบุญในเวลานี้ ได้ยินถึงข้างล่าง แต่ทำอะไรไม่ถูก เพราะมันก้อง มันมั่วไปหมด เพราะต่างคน ต่างปีนป่าย จะขึ้นมารับบุญ จึงแย่งกัน ร้องเสียงอื้ออึงไปหมด ไม่รู้ว่าเป็นจิตญาณของตนไหน เป็นวิญญาณของใคร ที่ลูกหลาน จะส่งบุญไปให้เขาได้ขึ้นมาในวันพรุ่งนี้ (25 กย.46) ได้บ้าง เขาจึงต้องแย่งกันร้องขอ ร้องขอบุญกุศลจากลูกหลาน ร้องขอ อย่างน่าเวทนา อย่างน่าสงสาร ร้องโหยหวนไม่มีที่สิ้นสุด ร้องด้วย ความเจ็บปวด แข่งกับการถูกทรมาน ฮือ ๆๆๆ

ข้าอยากให้ทุกท่านช่วยโปรดเมตตาสัตว์นรก เช่นพวกเรา ด้วย สัตว์นรกเช่นพวกเราไม่มีโอกาสช่วยเหลือตัวเองได้เลย ไม่มีบุญ ไม่มีกุศล ฮือๆๆ จะขอความกรุณาเมตตาจากท่านทั้ง หลาย ช่วยดึงวิญญาณเราขึ้นมาด้วย ช่วยให้เราพ้นทุกข์จากการ ถูกทรมานในนรกด้วยเถิด เราขอร้อง ช่วยพวกเราด้วย ฮือๆๆ

ทุกวันๆ ที่นี่ ท่านกรวดน้ำส่งบุญไปให้ พวกข้ารับไม่ได้! เขาไม่ให้รับ เพราะพวกข้าทำบาปหนัก เป็นเปรตที่ทรมาน จึงไม่มีสิทธิ์ จะรับบุญกุศลของใคร ถ้าเขาไม่อนุญาต

ถ้ามีลูกหลานที่สร้างบุญจริงๆ บำเพ็ญจริงๆ บรรพบุรุษถึงจะ ได้รับบุญกุศลนั้น

ถ้าลูกหลานไม่เข้ามาบำเพ็ญ บุญกุศลก็จะไม่เกิดแก่วิญ ญาณเหล่านั้น ถ้าลูกหลานเข้ามาบำเพ็ญ บุญกุศลเกิดแก่เขาเหล่า นั้น ทำให้วิญญาณเขามีความสุขนิดหน่อยก็ดี ดีกว่าไม่มีความสุข เลย เขาทุกข์ทรมาน

ผู้บำเพ็ญที่จิตตก มีผลกระทบต่อวิญญาณในนรกที่เกี่ยว ข้องเหล่านั้น จะถูกเฆี่ยนตี จะถูกหนามตำ จะถูกลวดหนามพันกาย จะโดนรัดด้วยไฟลวด

คนที่ได้เข้ามาสู่เส้นทางการบำเพ็ญแล้ว ยังคิดเพี้ยนๆ คิด ไม่ดี มาสู่สถานที่ดีแล้ว ยังคิดใฝ่ทางโลกอีกอย่างนี้เป็นต้น คิด อยากจะกลับบ้านวันละสิบหน ไม่คิดจะบำเพ็ญอย่างนี้ จะส่งผล ต่อบรรพบุรุษในนรก

เขาก็โดนทรมานทันทีเช่นกัน เมื่อลูกหลานคิด จิตก็ส่งถึงเขา เขานั่งอยู่ดีๆ ไฟก็จะลุก เขาก็จะเอาลวดไฟมาหวด(หมายถึงนักการยมบาลแห่งเมืองนรก) ทำให้ไฟติด แผลจะเน่าทันที ฮือๆๆ จะเจ็บจะปวด แล้วเขาก็เอาน้ำกรดมาราดที่ร่างวิญญาณ ร่างวิญญาณก็จะดิ้นทุรนทุราย ด้วยความเจ็บปวดแสบร้อน ด้วยน้ำกรด โลกันตร์

วิญญาณที่เจ็บปวดเหล่านั้น เขาก็จะร้อง ฮือๆๆ ด้วยความ เจ็บปวด กูเป็นอะไรๆ อีกแล้ว ทั้งๆที่เขาอยู่ๆ ก็ไม่รู้เรื่อง บางทีเขา นั่ง บางทีเขานอน.....

เขาเจ็บ เจ็บมากกว่าข้าบางครั้ง ฮือๆๆ เขาเจ็บแสนสาหัส และมันเป็นบางครั้งๆ ที่เขาเจ็บกว่าพวกข้า เขาจะเจ็บทะลุหน้าทะ ลุหลัง เจ็บไม่มีที่จะอยู่ เจ็บปวดทรมาน ฮือๆๆ

ข้าอยู่ในนรกมานาน และถูกทรมานมาตลอด ข้าอยาก อยู่สบาย มีความสุขเหมือนอย่างพวกท่าน แต่ข้าไม่มีสิทธิ์ ฮือๆๆ

เขาให้ข้าอยู่จนเสร็จภารกิจแล้ว ข้าต้องลงข้างล่างอีก ข้าก็ จะลงไปประมาณ 10 โมง ข้าไม่มีสิทธิ์ขออะไรจากใครทั้งนั้น นอกจากพวกท่านจะมีจิตเมตตาสัตว์นรกอย่างพวกเรา

สัตว์นรกก็ต้องเป็นเช่นพวกข้า ไม่ได้ผุด ไม่ได้เกิด ไม่ได้เงย หน้าเลย ฮือ ๆๆ

นรกนั้นมันไม่ใช่ที่จะสุขสบายเลย

ที่อื่นข้าไม่รู้ รู้แต่ว่าเขาได้นำวิญญาณมาที่นี่ ดวงญาณของข้าจึงได้มาที่นี่ ที่อื่นข้าไม่รู้ ข้ามองไม่เห็น เขาไม่เปิดให้ข้าได้เห็น ข้าไม่มีสิทธิ์ไปมองตรงอื่นๆ รู้แต่ว่าข้าต้องมาที่นี่ และที่นี่ข้าต้องมาให้คำพูด

เขา (หมายถึงทางการยมโลก) บอกให้เร่งสร้างบุญสร้างกุศล ฟ้าเบื้องบนเมตตาให้พวกท่านได้บำเพ็ญ ดีกว่าพวกข้าสัตว์นรกอีก ให้ตั้งใจบำเพ็ญ อย่าละทิ้งหน้าที่ ทำงานให้อดทน ให้เป็นคนดีให้ได้ สิ่งใดที่เขาบอก (น่าจะหมายถึงอาวุโสในอาณาจักรธรรม) ก็จง ทำ จงทำให้สำเร็จ ตามที่เราตั้งใจ อย่าปล่อยให้ความตั้งใจ ของเราละลายเหมือนสายน้ำ ผลบุญก็จะไม่เกิด เขาบอกว่า วิญญาณในนรกนั้น ก็จะละลายเหมือนที่ท่านไม่ตั้งใจ คือละลาย เป็นสายน้ำเหมือนกัน กาลเวลาของฟ้านั้น เขาได้กำหนดไว้ว่า เมื่อถึงเวลาฟ้าปิด หรือเปิดก็ตาม ดวงวิญญาณจะได้ขึ้นหรือลง ก็อยู่ที่กายเนื้อมนุษย์จะส่งผลบุญหรือไม่ ถ้ากายเนื้อมนุษย์ไม่ส่งผลบุญไปถึงหรือไม่ส่งไปให้ เขาเหล่านั้นก็ต้องทุกข์ทรมาน ต่อไป ฟ้าจะปิดหรือไม่อยู่ที่ท่านนั่นเองฟ้าจะเปิดต่อก็อยู่ที่ท่าน ถ้าท่านตั้งใจสร้างบุญกุศลฟ้าก็จะยืดเวลา แต่ถ้าท่านทำตัวผิดจิต หม่นหมอง ทำแต่สิ่งที่ไม่มีทำนองคลองธรรม ฟ้าก็จะปิด และ ก็จะมืดเหมือนกัน เพราะผู้บำเพ็ญที่ไม่ตั้งใจปะปนอยู่กับผู้บำ เพ็ญดี ญาณที่เคยใสสะอาดก็จะกลับหมอง จึงต้องแยกคนดีกับคนชั่วออกจากกัน เพราะทำให้ญาณคนดีก็พลอยลงนรกไปกับคนชั่ว ความเป็นปุถุชน ก็เป็นปุถุชนอยู่วันยังค่ำ ที่จะเป็นอริยะ หรือพุทธะนั้นก็ยากยิ่ง ถ้าผู้ตั้งใจที่จะบำเพ็ญธรรมก็จงหมั่นฝึกฝนจิตให้เป็นพุทธะให้ได้ ถ้าผึกฝนจิตให้เป็นพุทธะไม่ได้ ก็จะเป็นปุถุ ชนลงสู่เบื้องล่าง นรกมีไว้สำหรับผู้ใจร้าย เบื้องบนสวรรค์นั้นมีไว้ สำหรับผู้ใจบุญ ใครที่มีจิตใจการุณ มีเมตตากรุณา ฟ้าจะอยู่ข้างมัน ใครที่มีจิตใจสกปรกโสมม คิดแต่เรื่องต่ำๆ เรื่องอกุศล วิญญาณของ เขาก็จะลงสู่เบื้องล่าง เราดีใจที่วันนี้ที่ได้มาที่นี่ ฮือๆ

ข้าได้แค่รับบุญนิดหน่อย ข้ารับมากไม่ได้ เขาให้บุญกุศล แก่ข้า ที่ข้าได้มาบอกกล่าวตามคำสั่งของเขา ให้ข้ารับได้แค่ นิดหน่อย เพื่อเป็นพลังห่อหุ้มญาณ จิตญาณของข้า ข้าเจ็บ ข้าปวด มานานแล้ว วันนี้เขาให้มาขอบุญของท่าน มาสู่กายสังขาร วิญญาณของข้าบ้างเถิดนะ ข้าก็จะสุขสบายขึ้นมานิดหนึ่ง ข้าก็ขอ ขอบคุณทุกท่าน ภารกิจวันนี้ของข้าที่ได้มาบอกข่าว และที่ท่าน ให้บุญกุศลหล่อเลี้ยงแก่วิญญาณของข้า ข้าก็ต้องขอบใจทุกๆคน ขอให้มรรคผลที่ท่านสร้างนั้น จงส่งจิตญาณของท่านขึ้นสู่เบื้อง บนอย่าได้ลงต่ำเช่นพวกข้าอีกเลย ฮือๆๆ

ข้าไม่มีสิทธ์จะบอกใครได้ว่าข้าจะได้กลับขึ้นมาใหม่หรือไม่ แม้แต่ท่านจะเมตตา เพราะวาระบุญของข้า ที่ท่านให้ในวันนี้พอมีอยู่บ้าง ข้าก็คงจะได้มาพบกับท่านอีกครั้งหนึ่งในวันส่งตายาย ข้าอยากจะขอบใจ ขอบคุณผู้มีบุญทั้งหลาย จงช่วยชี้แนะผู้ที่ตก ทุกข์ได้ยาก ให้เขาพ้นจากทะเลทุกข์ อย่าให้เขาลงไปรับทุกข์ เช่นพวกข้า อย่าให้เขาต้องลงสู่อบายภูมิเช่นพวกข้า เปรตนรก สัตว์นรกนั้น มันไม่ใช่ของดีเลย มันเป็นวิญญาณที่ทุกข์แสน สาหัสตกอยู่ในอบายภูมิ ที่มีแต่ความเจ็บปวด แสบร้อน หาได้มี ที่สิ้นสุดไม่ ขอให้ผู้มีบุญทั้งหลาย จงตั้งใจบำเพ็ญช่วยลูกช่วย หลาน ช่วยบรรพชนกลับขึ้นสู่เบื้องบนกันเถิดนะ ถึงแม้นข้าไม่มีบรรพชนที่จะช่วยเหลือ ข้าก็อยากจะให้ท่านช่วยเหลือบรรพชน ของท่าน อย่าให้บรรพชนของท่านต้องทุกข์ทรมานเช่นข้า ไม่มีวัน จบสิ้น เวียนว่ายตายเกิดในนรกภูมิ ......ฮือๆๆๆ

ร้องอย่างสุดทรมาน จนถอนญาณออกไป