วิญญาณเปรตยายนิ่มจากนรก

379 Views

ณ มูลนิธิชินบัญชร อ.สิชล จ.นครศรีธรรมราช

วันพุธที่ 9 เดือน ตุลาคม พ.ศ.2545 เวลาประมาณ 11.25 น.

วันนี้ มูลนิธิฯได้จัดงานวันส่งตายายประจำปี พ.ศ.2545 เนื่องในเทศกาลส่งตายายประจำปี ซึ่งได้จัดมาหลายปีแล้ว แต่ จัดหลังจากวัดวาอารามต่างๆ ได้จัดเสร็จแล้วประมาณ 3 วัน ในเทศกาลส่งตายายนั้น ทางวัดได้จัดวันสาร์ทรับตายายเมื่อวันแรม 1 ค่ำเดือน 10 และส่งกลับวันแรม 15 ค่ำ เดือน 10 ซึ่งเรียกกันว่า “วันส่งตายาย” ส่งไปไหน ส่งไปรับความทุกข์ ทรมานเช่นเดิม แล้วรับมาทำอะไร รับมาให้ได้กินข้าวของ เพราะตลอดเวลาที่รับโทษทรมาน ทุกข์ยากอยู่ในอบายภูมิ ไม่มี โอกาสได้กินอะไรเลย หิวโหยตลอดเวลา ที่่มูลนิธิฯจัดเลี้ยงใน เทศกาลเดือนสิบนั้น มิได้เลี้ยงเฉพาะเปรต แต่เลี้ยงสัตว์นรกทั่วไป ที่สามารถขึ้นมาได้ เปรตที่มีญาติมาสถานธรรมหรือไม่มาก็อนุญาต ให้วิญญาณไร้ญาติมากินได้ พระมาลัยจึงนำพาวิญญาณเปรตไร้ ญาติเหล่านั้นให้มากินได้

ขณะที่กำลังแสดงความยินดีต้อนรับ และบอกให้สัตว์นรกทั้งหลายกินอาหารกันอย่างอิ่มหมีพีมัน ตามเจตนาของผู้จัดเลี้ยง เมื่อเชิญแขกมากินเลี้ยง ก็กล่าวเชิญชวนเขา เขาจะได้ไม่อึดอัด ให้ แขกกินกันอย่างมีความสุขอยู่นั้น เปรตตนหนึ่งก็ได้แสดงตัวเป็น หลักฐานด้วยการร้องโหยหวน ต่อเนื่องยาวนาน และเสียงร้อง แสดงถึงความหิวโหย เจ็บปวดทรมาน

เขาให้กูมาเป็นตัวแทน บอกลูกบอกหลานมากันมากมาย ตอนนี้แทบจะยืนไม่ถึงดินกันแล้ว

กูชื่อยายนิ่มลูกหลานของกูไม่มา มันออกทะเล แต่กูก็ได้กิน ก็ที่พวกมึงให้กูกิน กูอยู่ปากพนัง กูตายมา 300 กว่าปีแล้ว ตายตอนอายุ 112 ปี

มึงอย่าถามพอตายแล้วไปที่ไหน มึงก็รู้แล้ว ที่กูได้มาวันนี้ (ร้องไห้อยู่ตลอดเวลา)

กูเป็นเปรต (ร้องไห้)

กูไปนรกก่อน พอเหลือเศษกรรมไม่ได้ผุดไม่ได้เกิด ก็ต้องลงมาอยู่ขุมลึกของเปรต ลงขุมที่ 8

พอตายไปก็ต้องไปนรก แล้วก็ถูกส่งไปหลายๆขุม หลุดจาก ขุมนรกมาเป็นเปรต 3 ปีมาแล้ว (ขณะที่มาแสดงหลักฐาน วันพุธที่ 9 ตุลาคม พ.ศ.2545 เวลาประมาณ 11 นาฬิกา)

พระโพธิสัตว์กษิติครรภ์(พระมาลัย) ให้มาที่นี่มาบอกลูก หลานว่าให้ช่วยบรรพบุรุษของพวกมึงให้เกลี้ยงนรกสักที

วันนี้ที่เจ้าประกาศชื่อ ตายายขึ้นมากันมาก เหยียบไม่ถึงดิน ขี่คอกันมานัวเนีย

ที่เจ้าพูดตอนที่ตายายกำลังกินกันอยู่ ทุกวิญญาณได้ยินทั้ง นั้น พวกสูทำอะไร พวกสูแสดงละครกูก็เห็น ฮือๆ

เขาให้กูมาเป็นตัวแทน บอกให้คนที่อยู่ในที่นี้ ให้เข้าใจ กฏแห่งกรรม กฏแห่งกรรมมีจริงๆ พระกษิติครรภ์มีจริงๆ นรกมีจริงๆ ตอนนี้กูยังอยู่ข้างล่าง แต่เขาได้เมตตาให้กูได้มาบอกพวกมึงทั้งหลาย ให้สร้างบุญให้เร็ว ช่วยคนข้างล่างให้ขึ้น อย่าให้เขาอยู่ในกองไฟนรกเลย ไม่มีบุญก็เผาทุกวัน ไฟเผาทุกวัน เผาจนไม่มีชิ้นดีแล้ว ฮือๆ

วันนี้มากันแน่น เต็มไปหมด ฮือๆ กูดีใจ ลูกหลานกูไม่มา แต่พวกมึงใจดี ให้กูได้มากินข้าวกัน ฮือๆ

พระกษิติครรภ์โพธิสัตว์ท่านอนุญาต ท่านอยากจะช่วย วิญญาณเหมือนกัน แต่บางวิญญาณมันยังดื้อให้อภัยไม่ได้

วันนี้ ถึงแม้ลูกหลานกายเนื้อไม่ได้มาที่นี่…(งานวันส่งตายายจัดที่ไท่ชุนทุกปีมา แต่จัดงานหลังวันส่งตายายที่วัดสามวัน) แต่กูได้มา ฮือๆ เพราะมึงบอกลงไป มึงบอกว่าถึงไม่มีพี่น้อง ก็ให้ มากินได้

พระกษิติครรภ์โพธิสัตว์จึงอนุญาต มามากมายที่ดื้อก็ไม่ได้ ขึ้น ฮือๆ

เสร็จจากที่นี่แล้ว ท่านจะให้กลับไปข้างล่างอีกแหละ ฮือๆ

ในเทศกาลโปรดสามโลกนี้ คนที่เป็นกายเนื้อรับธรรม เปิดจุดแล้ว ตั้งใจบำเพ็ญ ชาติเดียวหลุดพ้นไปนิพพานได้ หลังจาก ตั้งใจบำเพ็ญ เมื่อถูกทดสอบก็ไม่ท้อแท้ถดถอย บรรพบุรุษที่อยู่ใน นรก ได้เลื่อนฐานะตื้นขึ้นมาเรื่อยๆ ตามลำดับแห่งขั้นการบำเพ็ญของลูกหลานกายเนื้อนั้น ไม่ว่าจะเป็นเทวดาบนสวรรค์ก็ได้รับผล เช่นเดียวกันจากการบำเพ็ญของลูกหลานกายเนื้อ!

สูอย่าโง่นักเลยลูกหลานเอ๋ย อย่าโง่ ได้ของดีแล้วรักษาไว้ให้ดี อย่าให้ไปจมปลักเหมือนกูนะลูกหลานเอ๋ย ฮือๆ

พระโพธิสัตว์กษิติครรภ์ให้กูมาบอก ฮือๆ ท่านบอกว่าสงสาร สัตว์นรกเหลือเกิน แต่เพราะทำความชั่วตอนที่มีชีวิตท่านก็ช่วย อะไรไม่ได้ เพราะตัวเราทำตัวเราเอง ท่านสงสารอยากจะช่วย แต่กฎแห่งกรรมก็ต้องทำตามกฎแห่งกรรม ฮือๆ

กูไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะอยู่ได้ไหม (พรุ่งนี้เป็นวันจัดชั้นเรียนสำนึกบาป 2 วัน คือวันที่ 10 และ 11 ตุลาคม 2545 ที่มูลนิธิฯ)

กูไม่มีสิทธิ์ขอ เพราะกูเป็นสัตว์นรก กูเป็นเปรต ฮือๆ

พระโพธิสัตว์กษิติครรภ์ ท่านให้มาบอกลูกหลานที่เป็น มนุษย์ วันนี้ได้สร้างบุญใหญ่ ช่วยคนพเนจรได้มากให้เขาได้มารับบุญ ได้กินข้าว ได้กินน้ำ แต่ละคนหิวโหย อดโซ หิวจนไส้กิ่วแล้ว

ตอนนี้สดชื่นกัน อิ่มกันทุกคนแล้วลูกเอ๋ย อิ่ม กูก็อิ่ม

ท่านบอกว่าอยู่นานไม่ได้ เพราะมีคนตายวิญญาณบาปมากเหลือเกิน ต้องลงไปตัดสินความวิญญาณบาป

ท่านบอกว่าต้องไปทำงานให้ไฟนรกเผาวิญญาณแล้ว ไม่มี โอกาสมากเท่าไหร่ที่จะมาโลกมนุษย์ วิญญาณบาปมากเหลือเกิน ยิ่งมากขึ้นทุกๆวัน ฮือๆ

กูต้องลงไปแล้ว ฮือๆ กูไม่มีลูกมีหลานมาสร้างบุญเหมือน พวกมึง กูอิจฉาคนอื่นที่เขามีลูกมีหลานมาฟังธรรม เขาได้แต่งตัว สวยๆ ได้นั่งเก้าอี้สวยๆ แต่กูไม่มี ฮือๆๆๆ