วิญญาณเจ้าพ่อเมืองชลจากมหาอเวจีนรก

430 Views

ใจมนุษย์บาปหนาหยาบสามานย์
ทำลายล้างผลาญชีพกันและกัน
กิเลสมารครอบงำก่อกรรมมหันต์
ทุกข์จาบัลย์คร่ำครวญทั่วโลกา

เสียงกรีดร้องโหยหวนของสัตว์นรก
ใต้พิภพคือจุดจบของคนชั่ว
น่าสังเวชต้องสังเวยเพราะมัวเมา
มืดสลัวนิรันดรอเวจี

พระโอวาท ท้าวอเวจียามาธิราช: บังอาจ! เราให้เจ้ามาเป็นประจักษ์หลักฐาน กำแหงยิ่งนัก เอาโต๊ะและเต้าผาวมา เราจะว่าความ…

ที่สาธุชนทั้งหลายเห็นนี่คือ วิญญาณบาปหนาจากมหานรกอเวจี! ซึ่งเราให้มาเป็นประจักษ์หลักฐานในวันนี้

เจ้าจงฟังคำเรา จงพูดเรื่องราวการทำบาปของตนเองให้สาธุชนทั้งหลายฟัง เล่าดีดี อย่าได้ผิดพุทธระเบียบเป็นอันขาด

วิญญาณบาป: กูชื่อบารมี! เป็นคนชลบุรีกูตายเมื่อสิบปีที่แล้ว พวกมึงรู้ไหมว่ากูตายอย่างไร? กูตายอย่างทรมาน กูเกลียดมัน กูจะฆ่ามัน! พวกมันฆ่ากูอย่างทรมานมันตัดหัวกู หั่นตัวกู หั่นแขนขากู แล้วพวกมันก็เอากูไปใส่เครื่องบดหมูบดจนละเอียด! แล้วพวกมันก็เอาเนื้อกูไปให้จระเข้กินเป็นจระเข้ที่กูเลี้ยงไว้! พวกมันเลว กูจะมาทวงพวกมัน พวกมึงก็เหมือนกันเลวเหมือนกู

กูไม่เคยเชื่อเลยว่าเรื่องบาปกรรมมีจริง…

กูไม่เชื่อเลย! กูทำมาหมดทุกอย่าง บาปกรรมที่ว่าเลวแค่ไหน กูก็ทำมาหมด! กูค้ายาเสพติด ตั้งแต่ยาบ้า เฮโรอีน ฮ่าๆๆๆ สมน้ำหน้า สมน้ำหน้าพวกมัน พวกมันโง่เอง โง่จนครอบครัวแตกแยก พ่อแม่ลูกทะเลาะเบาะแว้งกันเพราะยาเสพติด พวกมันโง่ โง่ ฮ่าๆๆๆ!

กูยังเปิดบ่อน เปิดซ่องเล็กซ่องใหญ่ ผู้หญิงสาวๆ มันถูกพวกกูหลอกเอาหมด มันถูกหลอกเพราะความโง่ของพวกมันเอง สุดท้ายมันก็ต้องตกเป็นเหยื่อกามารมณ์ ให้พวกผู้ชายที่มันบ้ากาม! แต่พวกมันก็ยังหน้าโง่ บางคนไม่ยอมก็ถูกข่มขืน ใครที่หนีก็ถูกฆ่าตาย กูให้สมุนกูฆ่ามันให้หมดเลย แล้วโยนลงบ่อจระเข้ พวกมึงระวังตัวให้ดี พวกผู้หญิงสาวๆ ผู้หญิงสวยๆ ระวังไว้ให้ดี! แล้วกูยังเปิดบ่อนการพนัน ไอ้พวกที่ชอบเล่นการพนัน พวกมันก็โง่เหมือนกัน ทรัพย์สินเงินทองที่พวกมันมี ก็หลงอยู่กับการพนันกับบ่อนที่พวกกูเปิดอยู่ พวกมึงโง่ทั้งนั้นแหละ ใช่ไหม? แล้วกูยังเลี้ยงบ่อจระเข้เอาเนื้อ เอาหนังจระเข้ไปขาย รู้ไหมว่าได้เงินดีมาก เอาหนังไปทำกระเป๋ารองเท้า ได้เงินเป็นแสนเป็นล้าน หนังมัน เนื้อมันก็อร่อยเหมาะกับไอ้พวกที่ชอบเปิบพิสดาร กูเลวไหม? อย่าคิดนะว่าพวกมึงจะรอด!

พวกมึงก็เลวเหมือนกับกูนั่นแหละ

สำนึกเหรอ… สำนึกได้ก็แค่ชั่วคราว สักพักก็กลับไปเลวอีก ฮ่าๆๆๆ ยายกูบอกว่า กูเป็นสัตว์นรกมาเกิด แต่กูไม่เชื่อ! กูไม่เคยทำบุญ กูเห็นพระสงฆ์ กูก็ว่ามันเป็นขอทาน ไม่มีจะกิน ขอชาวบ้านกิน พ่อแม่กูเป็นอัมพาต กูเห็นพ่อแม่กูเป็นอัมพาต ด้วยความที่กูเกลียดพ่อแม่ กูก็เลยเอายาพิษให้พ่อแม่กูกิน เพื่อไม่ให้เป็นภาระกูอีกต่อไป กูมันเลว! ฮือๆๆๆ สุดท้ายกูไม่คิดว่าชีวิตกูจะสั้นขนาดนี้ กูตายไปสิบปีที่แล้ว ตายตอนอายุ 53 ปี กูไม่เคยคิดเลยว่า กูตายไปแล้วจะตกนรก ต้องไปชดใช้กรรมที่สร้าง ฮือๆๆๆ ตอนนี้กูอยู่ในนรกที่ร้ายแรงที่สุด ที่เรียกว่า นรกอเวจี ตอนนี้กูรู้แล้วว่าบาปกรรมมีจริง

แต่ตอนนี้รู้สำนึกก็สายไปเสียแล้ว…

ตอนนี้ต้องไปรับโทษรับเวร พวกมึงก็เหมือนกัน พวกมึงก็กินกู! พวกมึงก็ฆ่ากู! กูเคยเกิดเป็นวัวเป็นควายชดใช้กรรม กูเคยเกิดเป็นตัวเหี้ย โดนคนเขาถลกหนังมากิน กูกลัว กูไม่อยากไปแล้ว

กูไม่อยากไปนรกแล้ว!

พวกมึงอย่าคิดว่านรกไม่มีจริง

กูไม่เคยรู้มาก่อนว่านรกมันมี มันน่ากลัวขนาดไหน ตอนที่มีชีวิตอยู่ กูสุขสบายทุกอย่าง ไม่เคยทุกข์ร้อนอะไร กูเป็นถึงเจ้าพ่อเมืองชล พวกมึงทุกคนก็ต้องฟังกูรู้ไหม ใครไม่ฟังกูมันต้องตาย ช่วยกูด้วย ช่วยด้วย! กูร้อน เจ็บ กูยอมแล้ว กูสำนึกแล้ว!

ท้าวอเวจีฯ: รีบพูดต่อ กล่าวความในใจเดี๋ยวนี้ เจ้าจงพูดต่อเดี๋ยวนี้ เสียงดังดัง!

วิญญาณ: ความแค้นนั้นไม่เคยสิ้นสุดในหัวใจ ตามทวงไปด้วยแรงแห่งกรรม เพราะชีวิตทุกข์ทรมานสะท้านสั่น บาปเวรกรรมนั้นไม่พ้นสักที

*อยากจะตามทวงเอาชีวี ให้ชำระความเคียดแค้นลงได้ เหตุเพราะเห็นกงจักรเป็นดอกไม้ ตกนรกไปต้องเจ็บเพียงนี้

**อยากจะพบพระธรรมต้องทำอย่างไร อยากจะรู้ใช้กรรมอีกนานเท่าไหร่ กว่าจะพบหนทาง รออีกนานเพื่อเริ่มต้นใหม่ หวังสำนึกไม่สายเกินไป เพื่อหมดเวรเสียที รู้สำนึกว่าความผิดบาปที่ได้ทำ คอยจองจำจองเวรเรื่อยมา

ขอชดใช้หนี้เวรกรรมด้วยหยาดน้ำตา ให้บัวพ้นน้ำโคลนตมสักที (*/**/**)

(เพลงคนบาปไม่พ้นนรก)

(ทำนอง: บัวไม่พ้นน้ำ)

ท้าวอเวจีฯ: ความในใจของเจ้าจบหรือยัง?

วิญญาณ: จบแล้ว

ท้าวอเวจีฯ: ดี ขุนพลวัวนำวิญญาณบาปกลับคืนสู่นรกอเวจี

วิญญาณ: กูไม่ไป กูไม่ไป!!!

ท้าวอเวจีฯ: ยังมีคนไม่เชื่อ! อย่าได้คิดว่านรกไม่มีจริงหารู้ไม่นรกมีอยู่บนโลกมนุษย์ตั้งนานแล้ว คนในปัจจุบันนี้เลวทรามสามานย์ พญายมทั้งสิบขุมรับไม่ไหว ต้องส่งไปยังแดนของเรา “มหาอเวจีนรก” มหาอเวจีนรกกว้างใหญ่ไพศาลยินดีต้อนรับ