Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/19/7439119/html/book/page.php:1) in /home/content/19/7439119/html/book/page.php on line 12
ครั้งที่ 17 สัมภาษณ์ผู้ได้ขึ้นสวรรค์ | หนังสือธรรมะ ::mindcyber

ครั้งที่ 17 สัมภาษณ์ผู้ได้ขึ้นสวรรค์

492 Views

พระจี้กงประทับทรง วันที่ 2 พฤษภาคม 2527

ธรรมทาน ชนะ ทานทั้งหลาย
ส่งผลให้ บรรพชน พบสวรรค์
ผู้หลงผิด ยึดมั่น กลับตัวทัน
วอนช่วยกัน พิมพ์ธรรมะ โปรดสัตว์เอย

พระจี้กง: ผู้ที่บริจาคทรัพย์พิมพ์หนังสือธรรมะ ตนเอง และบรรพบุรุษต่างก็ได้อานิสงส์ด้วยกัน ผู้ปฏิบัติงานเผยแผ่ ธรรมะในศาลเจ้าก็เช่นเดียวกัน ซึ่งสามารถช่วยบรรพบุรุษให้ พ้นทุกข์จากอบายภูมิ และเป็นการช่วยสลายวิบากกรรมของ ตนอีกด้วย ทว่าชาวโลกมักไม่ถือโอกาสอันหายากนี้สร้างบุญ กุศล ต่อเมื่อภัยวิบัติมาถึงตัว จึงไปวอนขอสะเดาะเคราะห์ต่อ พระต่อเจ้า ซึ่งก็สายเสียแล้ว แบบนี้เรียกว่า “ปกติไม่ไหว้ พระ กอดขาพระเม่อื จวนตัว”

ชิวเซิง: เปรียบเสมือนเวลาเจ็บป่วยเล็กน้อยไม่รักษา รอ จนป่วยหนักจึงคิดรักษา แต่สายเกินไปแล้วแบบนี้ใช่ไหมครับ?

พระจี้กง: ฮ่าฮ่า ใช่แล้ว ชาวโลกก็น่าเวทนาเช่นนี้แหละ อาตมาหวังใจว่าเมื่อหนังสือ “ท่องอเวจี” เล่มนี้ตีพิมพ์เสร็จ คงสามารถปลุกเร้าจิตอันดีงามของผู้คนให้ต่นื ตัว ด้วยการ สนับสนุนการพิมพ์ เพื่อบรรลุเป้าหมายของ “ประโยชน์ตน ประโยชน์ท่าน” ซ่งึ เพียงแต่บริจาคทรัพย์ช่วยการพิมพ์ หนังสือนี้อย่างจริงใจ ย่อมเป็นที่อนุโมทนาของสวรรค์เบื้องบน

ชิวเซิง: ผมเชื่อแน่ว่าคำเรียกร้องของท่านอาจารย์คง สามารถปลุกให้ผู้คนกระตือรือร้นในการสร้างกุศล ด้วยการ เสียสละทรัพย์ส่วนเกินของตน อันเป็นการช่วยผู้อื่นให้พ้น จากกองทุกข์

พระจี้กง: ฮ่าฮ่า การเมตตาเป็นจิตอันดีงาม จิตดีงาม คือจิตแท้ที่ทุกคนต่างมีอยู่แต่ดั้งเดิม ซึ่ง เป็นจิตที่สามารถ แยกแยะสิ่งดีส่งิ ชั่ว แต่ได้รับผลกระทบจากส่งิ แวดล้อมในกาล ต่อมา ดังนั้นบางคนจึงสามารถแยกดีแยกชั่ว บางคนก็สับสน แยกไม่ถูก สาเหตุใหญ่ก็คือได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมที่ไม่ดี และจากกุศลมากน้อยแห่งอดีตชาติ ดังนั้น ถ้าหากชาวโลกได้ อ่านคำสอนของปราชญ์โบราณมากสักหน่อย หนีห่างส่งิ ชั่ว ร้ายย่อมช่วยให้สามารถจำแนกว่าสิ่ง ใดดีสิ่ง ใดชั่ว

ชิวเซิง: กราบเรียนถามอาจารย์มีบางคนลุ่มหลงมัวเมา ตลอดวันไม่สามารถแยกดีแยกชั่วเป็น เพราะสาเหตุใดครับ?

พระจี้กง: เป็นเพราะถูกกิเลสตัณหาครอบงำไปชั่ว ขณะ ทำให้จิตอันดีงามถูกบดบัง ดังนั้นจึงยากที่จะเลือกแต่ สิ่งดีทิ้งสิ่งชั่ว ดังนั้นถ้าหากมีคนมาชี้แนะหลักธรรม อันเป็น สัจธรรมแห่งชีวิต หรือว่าเอาหนังสือธรรมะให้เขาอ่าน เมื่อ จิตอันดีงามได้ปรากฏขึ้นอีกครั้งหนึ่ง เขาก็จะพบกับหนทาง อันสว่างรุ่งโรจน์

ชิวเซิง: หมายความว่าผู้บำเพ็ญธรรมควรปฏิบัติการ อุทิศตน ดังที่กล่าวนี้

พระจี้กง: ถูกแล้ว เปรียบเสมือนเทียนไขที่ต้องเผา ผลาญตนเองตลอดเวลา เพื่อให้ความสว่างแก่ผู้อื่น ผู้บำเพ็ญ ธรรมจึงควรดำเนินไปตามจุดหมายนี้ เอาละ...ได้เวลาลิขิต หนังสือแล้ว รีบขึ้นบนดอกบัวเร็ว

ชิวเซิง: ผมนั่งเรียบร้อยแล้ว อาจารย์ไปได้แล้วครับ

พระจี้กง: นี่คือแดน “ยมสวรรค์”

ชิวเซิง: อาจารย์....ไฉนชื่อจึงแปลกเช่นนี้?

พระจี้กง: คือเป็นเขตแดนรอยต่อระหว่างเมืองยมและ เมืองมนุษย์ และยังเป็นทางแยกที่จะไปแดนสวรรค์และแดน นรกอีกด้วย

ชิวเซิง: อาจารย์....ที่กำลังมาเบื้องหน้านั่น เป็นพระ โพธิสัตว์กวนอิมนี่ครับ ดูเหมือนพาหญิงชราคนหนึ่งมาด้วย มิทราบว่าจะไปไหนกัน?

พระจี้กง: รีบคารวะพระโพธิสัตว์

ชิวเซิง: กระผมขอคารวะท่านพระโพธิสัตว์ครับ

พระโพธิสัตว์กวนอิม: เจริญพร ที่วันนี้ได้มีโอกาสพบ กัน ณ ที่นี้ ด้วยท่านจี้กงกับฉันได้นัดไว้ก่อนแล้ว เพื่อจะนำ เหตุการณ์สู่สวรรค์ของท่านยายคนนี้บันทึกลงในหนังสือ ให้ มนุษย์ได้ทราบถึงอานิสงส์แห่งการบำเพ็ญบุญกุศล

ชิวเซิง: เป็นพระมหากรุณาธิคุณอย่างยิ่งทีเดียวครับ งั้น กระผมก็จะขอสัมภาษณ์คุณยายเลย คุณยายครับ...ไฉนท่าน จึงได้รับการโปรดจากท่านพระโพธิสัตว์ครับ?

หญิงชรา: เนื่องจากลูกหลานของฉัน ล้วนแต่ฝักใฝ่ ธรรมะด้วยความศรัทธา ได้บำเพ็ญภาวนาและปฏิบัติงานให้ แก่ศาลเจ้าด้วยความเสียสละ และยังบริจาคทรัพย์ช่วยพิมพ์ หนังสือธรรมเป็นประจำ ทำให้ฉันได้เลื่อนขั้นจากวิญญาณใน เขตสามัญชนมาอยู่ในกลุ่มวิญญาณกุศล นับแต่นั้นฉันได้รับ ฟังพระธรรมอยู่เสมอ ทำให้จิตเกิดความสงบอย่างยิ่ง วันนี้จึง ได้รับการโปรดจากท่านพระโพธิสัตว์ โดยจะนำฉันไปบำเพ็ญ ภาวนาต่อยังสุขาวดีแดนสวรรค์ ขอให้ลูกของฉัน (นาย หลิน...) จงมีความวิริยะอดทนไม่ท้อถอย ต่อไปภายหน้าเมื่อ บุญบารมีเต็มบริบูรณ์ เราแม่ลูกคงได้พบหน้ากันอีก

ชิวเซิง: คุณยายวางใจเถิด ผมจะไปบอกให้ลูกชายของ ท่านทราบ ไม่ต้องเป็นกังวลโพธิสัตว์สู่แดนสุขาวดี โดยสุขพระจี้กง: อาตมาจะช่วพิเศษ (พระจี้กงได้เอาพัดโบกเอาละรบกวนท่านพระโพธิสัตชิวเซิง: กระผมขอส่งท่าหลิน ณ ที่นี้ด้วย

หญิงชรา: ขอบพระโปรดรับการคารวะจากฉันด้วพระจี้กง: นางหลินไม่โพธิสัตว์ไปเถิด ชิวเซิง...เนื่องจากอาตมายังมีเรื่องสำคัญต้อง ทำอีก จะส่งเธอกลับสำนักก่อน ชิวเซิง: ผมนั่งเรียบร้อยแล้ว อาจารย์กลับได้

พระจี้กง: ถึงสำนึกเซิ่งเทียนแล้ว ชิวเซิงลงจากดอกบัว วิญญาณกลับเข้าร่าง