ครั้งที่ 26 เที่ยวแดนขังต่อ

396 Views

“ปู่โสมเฝ้าทรัพย์”
องค์ชายสามนาจาแห่งฟ้าทักษิณ เสด็จลงประทับ
ทรงกลอนว่า
เกิดเป็นคนแสนจะยากควรถนอม
คอยเกลากล่อมจิตสำนึกสติรู้
ฆ่าตัวตายปัญญาเขลาอกตัญญู
บุพการีที่ยังอยู่สุดเสียใจ

อาจารย์:คืนนี้เที่ยวแดนขังหนึ่งต่อที่ควบคุมจิตญาณผีฆ่าตัวตายนั้น มีหน่วยพิเศษสังกัดอยู่หลายหน่วยงาน ประทานแพรฟ้าป้องกันตัว ออกเดินทาง

หยงปี่: คราวก่อนผ่านลานกว้าง มาตำหนักซิ่งหง ที่นี่ เป็นเรือนแถวยาวรูปเกือกม้า อาจารย์ครับ ที่นี่ใช่ไหมที่ท่าน ว่ามีหน่วยงานพิเศษขึ้นตรงต่อแดนขังหนึ่ง

อาจารย์: ถูกแล้ว ผ่านลานกว้างนี่ก็คือที่ตั้งตำหนักซิ่ง หงเรือนแถวเป็นรูปเกือกม้า ที่ปากทางออกเป็นตำหนักซิ่งหง เจ้ารู้ไหมว่าใช้สอยประโยชน์อะไร

หยงปี่: ศิษย์ปัญญาทึบเชิญอาจารย์ช่วยชี้แจ้งเถอะครับ

อาจารย์: ตำหนักซิ่งหง เป็นสถานที่ของเหล่านัก ปราชญ์แห่งขงจื้อใช้บรรยายความกตัญญู เรือนแถวรูปเกือก ม้านี้ขึ้นอยู่กับแดนขังหนึ่งแต่ละห้องล้วนฆ่าตัวตายด้วยความรักบ้าง ฆ่าตัวตายด้วยทรัพย์สมบัติบ้าง พวกนี้ต้องได้รับการอบรม ตอนนี้อาจารย์จะพาเจ้าเที่ยวชมแต่ละห้อง หากมีข้อสงสัยอะไรก็ถามมา (พูดจบทั้งสองก็เดินไปทางห้องขวามือ)

หยงปี่: โอโฮ! พอเห็นห้องเหล่านี้ คิดไม่ถึงเลยว่าห้อง จะลึกปานนั้น อาจารย์ครับ วิญญาณผีห้องนี้ตายโหงด้วย สาเหตุอะไรครับ ทำไมแต่ละคนหอบแต่ธนบัตรกองเบ้อเริ่ม แก้ว แหวนเงินทองอีกนับไม่ถ้วนที่เขาว่ากันว่าปู่โสมเฝ้าทรัพย์ คงจะเป็นเช่นนี้เอง

อาจารย์: นี่คือห้องทรัพย์สมบัติ คนพวกนี้ฆ่าตัวตาย เพราะทรัพย์สมบัติ ตอนมีชีวิตอยู่ปลงไม่ได้กับทรัพย์สมบัติ ตอนนี้ก็เลยให้พวกเขาอยู่กับธนบัตร ดูพวกเขาจะห่วงกังวล หรือไม่ เพื่อให้พวกเขาได้หวาดกลัวเข็ดหลาบ จะได้แก้ไขนิสัย อันเลวร้ายที่เห็นทรัพย์สมบัติเหมือนชีวิต

หยงปี่: อืม.....เป็นวิธีที่ดี ยี้.....ห้องที่สองทำไมเหม็น อย่างนี้ไม่มีคนอยู่เลย

อาจารย์: ไปที่ตำหนักซิ่งหง ฟังการบรรยายดีกว่า

หยงปี่: พวกเขาผลัดเปลี่ยนกันไปฟังกตัญญูกตเวทิตา ธรรมหรือแล้วห้องนี้ล่ะทำอะไร

อาจารย์: ใช่แล้ว แดนขังหนึ่งนี้มีตารางกำหนดเวลาให้ เหล่าวิญญาณผีไปเข้าชั้นเรียนฟังการบรรยาย วันนี้พอดีถึง เวรของชั้นความรัก

หยงปี่: ชั้นความรัก ก็ต้องเป็นพวกตายโหงที่ฆ่าตัว ตายเพราะความรัก น่าสงสาร แต่ก็น่านับถือเพื่อความรัก แม้แต่ชีวิตก็ยอมอุทิศให้ เมื่อมาอยู่ในสภาพเช่นนี้ ถ้าก่อนเกิด เรื่องได้ระมัดระวังตรึกตรองให้รอบคอบ ก็คงมีผลเพียงพอ ต่อความหวาดกลัวบ้างกระมัง แต่กำลังตกอยู่ในห้องแห่ง ความรัก แล้วกำลังผิดหวัง ถ้าหากสามารถมีโอกาสได้ล่วงรู้ ว่าเมืองตายโหงมีสถานที่เช่นนี้ ประตูใหญ่เปิดอยู่ทั้งสองบาน รอให้เขากระทบกระเทือนใจจนต้องปลิดชีวิตอันมีค่าลง

อาจารย์: ถูกแล้ว ถ้าหากมีโอกาสได้ล่วงรู้ว่าฆ่าตัว ตายเพราะความรักก็ต้องมารับทุกข์ที่นี่ ก็จะเป็นการลดอัตรา การตายที่อุทิศชีวิตเพื่อความรัก

หยงปี่: ก็คงเหลือค้างไว้แต่สถานที่อันเนื่องจากกลัว โทษจากการฆ่าตัวตายเท่านั้น อาจารย์ครับ คนพวกนี้ดู แปลกนะครับแต่ละคนขดตัวซ่อนอยู่ที่มุมห้อง อ๊ะ อ๊ะ ไม่เลวนี่ ที่นี่ก็มีห้องปรับอากาศด้วย กระแสความรักแผ่ซ่านกระทบ เข้ากระดูก

อาจารย์: การเปิดเครื่องปรับอากาศเจ้าคิดว่าเป็นการ เสพสุขหรือ ที่นี่คือห้องกลัวบาป เป็นการลงโทษโดยเฉพาะ ความชื้นของไอดิน จะรบกวนร่างของวิญญาณ ลองคิดดูพวก นี้มีชีวิตอยู่ทำทุกสิ่งที่เลวทราม บาปกรรมท่วมฟ้า พูดได้ว่า จิตสำนึกไม่มีเหลืออยู่เลย ชอบก่อกรรมทำเข็ญ จนกระทั่งจน ตรอกแล้วก็ยอมตาย เช่นพวกนักเลงที่ไม่กลัวฟ้าดิน อย่าง มากก็แค่ตาย เพราะฉะนั้นที่นี่ก็ให้ไอชื้นของดินรบกวนร่าง วิญญาณ ให้พวกเขาได้ลองลิ้มชิมรสชาติว่าน่ากลัวหรือไม่

หยงปี่: อ๋อ....เป็นอย่างนี้เอง วิธีนี้คงได้ผลต่อการอบรม

อาจารย์: เอาละคืนนี้ได้เวลาสมควร ข้าจะส่งเจ้ากลับ สถานธรรม....ถึงแล้ว ข้ากลับละ