ครั้งที่ 19 ผู้อำนวยการฝ่ายพลาธิการต่อ

380 Views

“วาจาเฉียบคมสอบความลับ
จากนี้ให้สั่งสอนด้วยความรัก”
องค์ชายสามนาจาแห่งฟ้าทักษิณ เสด็จลงประทับ
ทรงกลอนว่า
แพร่งพรายมติสวรรค์ช่วยชาวโลก
คลายหลงโลภสะดุ้งกลัวทำแต่ดี
บ้าระหํ่าต้องยึดจิตให้คงที่
โปรดทุกข์ผียมโลกแผ่กุศล

อาจารย์: คืนนี้ไปเยือนผู้อำนวยการฝ่ายพลาธิการ เมืองตายโหง ประทานแพรฟ้า เจ้าหลับตาลงเสีย ออกเดิน ทาง.....ถึงแล้ว ที่ทำการของผู้อำนวยการ ลืมตาได้

หยงปี่: โอ้โฮ! ยศถาบรรดาศักดิ์ของผู้อำนวยการก็ไม่ เบาเลย มีที่ทำการเป็นอาคารหลังใหญ่ด้วย

อาจารย์: การมีหน้าที่และอำนาจ ก็ต้องมีที่ทำการ แน่นอน เจ้านี่พูดพล่อย (พอดีมีเจ้าหน้าที่นำทาง ศิษย์ อาจารย์ติดตามเข้าไปในอาคาร) ภายหลังได้เข้าไปในห้อง ใหญ่ด้านในสุดซึ่งเป็นห้องรับแขกใหญ่ ที่หน้าประตูมีเจ้า หน้าที่คอยต้อนรับ....มิกล้ารับการต้อนรับจากท่านผู้อำนวย การ คืนนี้มารบกวนอีกแล้ว

ผู้อำนวยการ: ท่านเซียนซือเกรงใจไปแล้ว ท่าน อาจารย์และศิษย์ได้รับโองการให้แต่งหนังสือ ข้าพเจ้า ยอมรับความเหน็ดเหนื่อยขอเชิญรับนํ้าชาภายใน (เมื่อเข้าไป ในห้องแยกที่นั่งแขกและเจ้าบ้านแล้ว เจ้าหน้าที่ก็เสิร์ฟนํ้าชา)

หยงปี่: เรียนถามผู้อำนวยการ คำถามของศิษย์ไม่ ทราบว่าจะได้รับคำตอบที่สมบูรณ์หรือไม่

ผู้อำนวยการ: ได้! หากเธอติดใจจะถาม ทั้งยังเป็น คนทรงในการแต่งหนังสือ ข้าพเจ้าก็จะตอบด้วยความ ละเอียดละออการสร้างเมืองตายโหงนั้นได้สร้างขึ้นภายหลัง เมืองนรก เพราะในสมัยธรรมกาลยุคแรกที่มีมนุษย์ใหม่ ๆ ความดีความเลวยังไม่มีการแบ่งแยกอย่างเด่นชัด ต่อมาใน ภายหลังเมื่อมนุษย์ได้รับความทุกข์ก็ทำลายตนเองเพื่อให้ วิญญาณพ้นความทรมาน ถ้าพูดในสมัยนี้ก็คือการฆ่าตัวตาย วิญญาณผีก็จะถูกดำเนินการในเมืองนรก พอภายหลังธรรม กาลยุคแรก ใจคนนับวันก็โหดเหี้ยมขึ้นเรื่อย ๆ แรงกรรมรุมเร้าตัว เพราะเหตุปัจจัยนี้จึงได้สร้างเมืองตายโหง เพื่อจัดการ พวกชอบฆ่าตัวตายด้วย พอถึงยุคใกล้ ๆ นี้กฎแห่งกรรม ครอบงำ ทำให้เกิดเรื่องต่าง ๆ ขึ้น เมืองตายโหงในวันนี้ได้ แยกเป็นหลายแผนก ในเมืองแยกเป็นสองหน้าที่เป็นฝ่าย ธุรการและพลาธิการ ต่างคนต่างหน้าที่ ต่างควบคุมมาด้วยดี ตลอด ฝ่ายธุรการควบคุมพวกเอกสารแผนการ ฝ่าย พลาธิการก็ควบคุมวิญญาณผี แต่อำนาจสอบสวนขึ้นอยู่กับ ศาลสอบสวน จะมีอะไรไม่เรียบร้อยหรือ

หยงปี่: ขอบคุณ ท่านผู้อำนวยการที่ชี้แจงให้กระจ่าง ถ้าเช่นนั้นที่ศิษย์ได้เห็นเมื่อคราวที่แล้ว เจ้าหน้าที่ฝ่าย พลาธิการทำไมต้องลงโทษตนเอง จะพออธิบายได้ไหม ผู้อำนวยการ: สาเหตุเปน็ เพราะข้าพเจ้า สนใจอยู่กับคดี ผีฆาตกรรมรายหนึ่ง เพราะละเมิดกฎระเบียบ จึงเพิ่มการ ลงโทษ ประจวบกับท่านเทพหม่ากูได้มาตรวจพบเข้า ในวัน เดียวกันนั้นก็ได้รับคำสั่งจากฟ้าทักษิณ ให้ทางเมืองไปสำรวจ การอบรมและการปฏิบัติงาน และเนื่องจากเมืองตายโหงไม่ใช่ เมืองนรก จะไม่อาจกำหนดการลงโทษได้ หากพบว่ามีผีที่เลว ร้ายก็ได้แต่ลงบันทึกในเอกสาร เพื่อส่งให้ทางยมบาลพิจารณา ทางเมืองตายโหงมีจุดมุ่งหมายเพียงอบรมใหผู้ตายโหงได้หวาด กลัวเท่านั้น ด้วยเหตุนี้จึงมีคำสั่งให้กลับขึ้นไป ข้าพเจ้ายังได้รับ หน้าที่ควบคุมให้เป็นไปตามคำสั่งของฟ้าทักษิณด้วย

หยงปี่: ที่แท้เป็นเช่นนี้เอง ผมก็ว่าแล้ว เดี๋ยวนี้นะที่คุก บนโลกมนุษย์ก็ให้ความสนใจกับการให้การอบรมด้วย ความ รักท่านผู้อำนวยการพวกท่านยังให้การอบรมอย่างรุนแรง ก็ จะไม่ทันสมัยกลับเป็นถอยหลังเข้าคลองน่ะสิ

ผู้อำนวยการ: ท่านหยอกล้อน้อย ๆ หน่อย วิญญาณ ผีตายโหงนี้ส่วนใหญ่ตอนมีชีวิตอยู่โหดเหี้ยมทารุณ ไม่ใช่จะ พูดกันได้รู้เรื่อง หรือเพียงแต่พูด ๆ แล้วพวกเขาก็จะรู้สึก สำนึกผิดกันเสียเมื่อไร

หยงปี่: ยิ่งเป็นสภาพเช่นนี้ ยิ่งจะได้เห็นความสามารถ การทำงานที่สำเร็จได้ยาก เมื่อมาถึงมือท่านผู้อำนวยการ แล้วทำให้เขายอมจำนนได้ว่าง่าย แต่ถ้าท่านใช้การทำงาน ง่าย ๆ เรียบ ๆ แล้วสามารถสยบเขาได้ ก็จะเป็นการแสดงให้ เห็นความสามารถของผู้อำนวยการ และไม่เป็นการฝืนเบื้อง บนที่มอบภาระหนักให้ด้วยจริงไหม

ผู้อำนวยการ: ท่านชมเชยอย่างเปิดเผยแต่แอบตำหนิ หยงปี่เอ๋ย! ปากสั่งสมบุญนัก

หยงปี่: ศิษย์มีโทษ แต่ว่าตามคำสั่งฟ้าทักษิณ จิต สวรรค์มีความเมตตา ท่านผู้อำนวยการเองยังขอให้จิต สวรรค์มีคุณธรรมให้มีชีวิตอยู่ นับว่าเป็นโชคดีของวิญญาณผี ที่ตายโหง

ผู้อำนวยการ: ใจกรุณาดีนัก ข้าพเจ้ายินดียอมรับ จะ แก้ไขปรับปรุงให้เจริญขึ้น

อาจารย์: ศิษย์เอ๋ย! เจ้าดีแต่ปากพูด ไม่สำรวจตนเอง ว่าสามารถจะทำได้หรือไม่ แถมยังพูดมากไม่รู้จักละอายใจ บ้าง คืนนี้พอแค่นี้ หรือว่าเจ้าจะไม่คิดไปดูลูกสาวเล็ก ๆ ของ เจ้าแล้ว

หยงปี่: ครับ...อาจารย์ ยังงั้นก็รบกวนให้อาจารย์ช่วย ส่งกลับ สถานธรรมเถอะ ท่านผู้อำนวยการศิษย์ขอกราบลา

อาจารย์: เร็วเข้าเถอะ เอาล่ะ....ท่านผู้อำนวยการ เรา อาจารย์ศิษย์ขอลาก่อน รบกวนมากแล้ว ศิษย์รักหลับตา ถึง สถานธรรมแล้ว...ข้ากลับละ