Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/19/7439119/html/book/page.php:1) in /home/content/19/7439119/html/book/page.php on line 12
ครั้งที่ 18 ผู้อำนวยการฝ่ายพลาธิการ | หนังสือธรรมะ ::mindcyber

ครั้งที่ 18 ผู้อำนวยการฝ่ายพลาธิการ

420 Views

“ระหว่างทางพบเรื่องประหลาด
สอดแนมหาต้นตอ”
องค์ชายสามนาจาแห่งฟ้าทักษิณ เสด็จลงประทับ
ทรงกลอนว่า
ปฏิบัติหน้าที่งานหนักไม่น้อย
ใจไม่ถอยยอมรับเหนื่อยความแค้นลึก
ขอแต่เพียงวิญญาณผีรู้สำนึก
ทนรับฝึกปลอบประโลมแก่ชีวิต

อาจารย์: เมื่อครั้งก่อนได้ไปเยี่ยมเยือนผู้อำนวยการ ฝ่ายธุรการ คืนนี้จะไปเยี่ยมเยือนผู้อำนวยการฝ่ายพลาธิการ ต่อ เมืองตายโหงแบ่งการบริหารเป็นสองส่วนเด่นชัด ทำให้ ได้รู้สภาพของเมืองพอสังเขป ประทานแพรฟ้าป้องกันตัว หลับตาเสีย....ออกเดินทางได้

หยงปี่: อาจารย์ครับ “หนังสือเที่ยวเมืองตายโหง” แต่งมาถึงที่นี่เกือบจะ 20 ครั้งแล้ว ซึ่งส่วนใหญ่ก็เยี่ยม ญาติมิตรของท่านผู้อ่าน ทัศนียภาพโดยรอบกับรายละเอียด ภายในของเมืองตายโหงเยี่ยมชมยังกล่าวถึงน้อย อย่างนี้สิ่งที่ น่าดูของหนังสือเล่มนี้ก็ดูออกจะน้อยไปหน่อย

อาจารย์: พูดอย่างนี้ก็ว่าจดหมายที่สอบถามญาติมิตร ผู้วายชนม์มากเกินไปล่ะสิ ก็เจ้านั่นแหละที่โทษว่าน้อยเกินไป เมื่อครั้งก่อนขัดแย้งกันแบบนี้ใครจะรับไหว

หยงปี่: ไม่ขัดแย้งกันแม้แต่น้อย เป็นเรื่องจริงแต่จะขอ ช่วยทีหลัง ความหมายของศิษย์คือควรจะไปให้พบเห็นใน ทุกๆ ด้าน คิดถึงความสมบูรณ์แบบของหนังสือที่น่าจะทำ

อาจารย์: เจ้าคิดจะเอาปัญหาที่ปวดหัวนี้โยนมาให้ อาจารย์ใช่ไหม

หยงปี่: มิกล้าหรอกครับ เพียงแต่ปรึกษาดูเท่านั้น

อาจารย์: ถ้างั้นพวกเราอาจารย์ศิษย์ก็ขี่ลาร้องเพลง เดินไปดูไป!

หยงปี่: ใช่แล้ว เหมือนโป๊ยเซียนข้ามทะเล ต่างคนก็ ต่างแสดงอภินิหาร

อาจารย์: เอา พูดคำไหนคำนั้น ห้ามขี้เกียจนะ ถึงเวลา แล้วอย่าร้องให้ช่วย

หยงปี่: ช้าก่อน พวกพนักงานกำลังทำอะไรกันอยู่ กำลังวิ่งฝึกทหาร น่าสนุกจริงเหมือนคัดเลือกนักกีฬาประเภท ลู่และลาน

อาจารย์: ดีนะ! เรียกเจ้าหลับตา เจ้ากลับแอบดู ลง ไปขวางพวกเขา แล้วถามดูให้กระจ่างไปซิ

หยงปี่: ได้ครับ! (คิดจะเข้าไปขวางการวิ่งของหมู่แถว ใครจะรู้ว่าพวกพนักงานเหล่านั้นแต่ละคนก็ผ่านเขาไปโดยไม่ สนใจหยงปี่ได้แต่วิ่งตามหลังเขาไป)

อาจารย์: เจ้าก็เอาแต่เล่น วิ่งตามเขาไป ลืมเรื่องแต่ง หนังสืออาจารย์ไม่มีเวลา มัวสบายวิ่งตามเจ้านะ

หยงปี่: พวกเขาแปลกมาก ทำไมต้องวิ่งด้วย ศิษย์ไม่ เข้าใจเลย ไม่แน่อาจจะต้องเข้าไปหารายละเอียดในเมือง ตายโหง

อาจารย์: ได้ อาจารย์จะรอเจ้าอยู่ที่นี่

หยงปี่: ครับ แต่อาจารย์อย่าลืมรับผมกลับไป (พูดจบ ก็ออกแรงข้าวต้มเผ่นไปข้างหน้า วิ่งตามพนักงานคนข้างหลัง สุดไป)

พนักงาน: แย่แล้ว เมื่อคืนเดือนสารท วิสุทธิเทพเบื้อง บนตามหาผู้อำนวยการเพื่อมาดูงานทั้งเมือง เผอิญผู้อำนวย การกำลังจัดการวิญญาณผีที่ฝ่าฝืนอยู่ ทำไมบังเอิญอย่างนั้น ก็ไม่รู้ วิสุทธิเทพท่านนี้ก็คือ เทพหม่ากูแห่งสระทิพย์ เมื่อกลับ ไปรายงาน ก็มีคำสั่งจากฟ้าทักษิณลงมาว่า การควบคุมดูแล ของผู้อำนวยการฝ่ายพลาธิการไม่เหมาะสม ต้องมีใจรักการ อบรมสั่งสอน ไม่สามารถที่จะลงโทษตามอำเภอใจได้ ผู้ อำนวยการได้รับคำสั่งต้องตอบเรื่องนี้ ดังนั้นพนักงานฝ่าย พลาธิการทั้งเมืองจึงผลัดเปลี่ยนกันออกวิ่งเพื่อลงโทษตนเอง พวกเราเป็นผลัดที่สาม จะไม่วิ่งแบบอุทิศชีวิตหรอกหรือ

หยงปี่: อื้อ! วิ่งแบบมีคุณค่า แต่ทำไมจะเปลี่ยนสภาพ เช่นนี้ได้ รอประเดี๋ยวจะเรียนถามอาจารย์ (พอพูดจบ กำลัง คิดจะหันกลับไปหาอาจารย์ว่าอยู่ที่ไหน)

อาจารย์: ไม่ต้องหาแล้ว ให้อาจารย์ตามหาผู้อำนวย การฝ่ายพลาธิการให้เจ้า เพื่อขอคำชี้แจง

หยงปี่: ครับ ศิษย์ขอคารวะ....ว้าย! พระเจ้าช่วย ท่าน เป็นคนหรือผีกันแน่ (ที่แท้เป็นคนหรือเป็นผีก็ผิดหมด เขา กำลังพูดละเมอที่เห็นข้างหน้าเป็นจิตญาณของเทพ)

ผู้อำนวยการ: ฮะฮ้า! อย่ากลัว ถึงแม้หน้าตาข้าจะน่า กลัว แต่ใจของข้าดีนะ ไม่ทำอันตรายเจ้าหรอก

หยงปี่: ศิษย์ไร้มารยาทแล้ว แต่หน้าตาท่านผู้อำนวย การทำให้คนกลัว เอ! ศิษย์นึกออกแล้ว ในประวัติศาสตร์ชาติ จีนดูเหมือนจะมีบันทึกเหมือนท่านอยู่คนหนึ่ง

ผู้อำนวยการ: ถูกแล้ว ข้าก็คือเขา ปกครองเมือง ตายโหงมาแค่ 400 กว่าปีเท่านั้น ผู้อำนวยการคนก่อนเป็น ชาวอียิปต์ การจัดการของเขาก็แตกต่างกันไป ปัจจุบันข้าได้ เปลี่ยนแปลงใหม่แต่ยังไม่ประสบผลสำเร็จ

หยงปี่: นี่มันไม่สำคัญ ที่สำคัญคือศิษย์มีข้อสงสัย 3 จุด จุดที่ 1 ทำไมจึงต้องสร้างเมืองตายโหง จุดที่ 2 ทำไมจึง ต้องมี 2 ผู้อำนวยการ จุดที่ 3 ทำไมจึงทำให้พนักงานของ เมืองตายโหงต้องลงโทษตัวเอง

ผู้อำนวยการ:

จุดที่ 1 การสร้างเมืองตายโหงเป็นความกรุณาของ เบื้องบน ที่ต้องการขจัดมนุษย์ที่ยังมีอายุไม่ถึงอายุขัยต้องถูก ลงโทษในเมืองนรก ทั้งยังช่วยอบรมจิตวิญญาณให้ยอมรับ คติของบาปบุญคุณโทษ

จุดที่ 2 การมีผู้อำนวยการ 2 คน เพราะหน้าที่ไม่ เหมือนกัน ก็เหมือนยมบาลในเมืองนรกที่แบ่งเป็น 10 ขุม

หยงปี่: ไม่ถูก การสร้างเมืองตายโหงน่าจะไม่สำคัญ เอาเข้าอยู่ในขุมนรกก็ได้ ทำไมต้องสร้างเป็นเอกเทศ ตามที่ ท่านผู้อำนวยการกล่าวไว้ การตายโหงหาใช่มีเพียงมนุษยชาติ วิญญาณของพวกอื่นจะไม่มีตายโหงหรือ การแบ่งของ ขุมนรกก็ขึ้นอยู่กับอำนาจการสืบสวน การสอบสวนของเมือง ตายโหงก็ขึ้นอยู่กับศาลสอบสวน หากเป็นเช่นนี้ผู้อำนวยการ ทั้งบุ๋นและบู๊มีอำนาจอะไร

ผู้อำนวยการ: มีความคิดหลักแหลมดี วันนี้เวลานี้และ ที่นี่มิใช่สถานที่พูดคุยกัน

อาจารย์: พูดถูกแล้ว ศิษย์รัก วันนี้หยุดแค่นี้ คราว หน้าเราอาจารย์ศิษย์ค่อยนั่งฟังผู้อำนวยการอธิบายก็แล้วกัน ให้อาจารย์ส่งเจ้ากลับสถานธรรมเถอะ