ครั้งที่ 13 วิญญาณจมนํ้าตาย

371 Views

“เล่นนํ้าต้องระวัง
จะได้ไม่กลายเป็นผีนํ้า”
องค์ชายสามนาจาแห่งฟ้าทักษิณ เสด็จลงประทับ
ทรงกลอนว่า
ชีวิตอายุสั้นเหตุอันใด
อย่าโทษใครเคราะห์ร้ายตนสรรหา
จมนํ้าตายโหงหนีไม่พ้นนา
อย่าโกรธาแค้นไปก็สายแล้ว

อาจารย์: ความอบอ้าวในฤดูร้อนทำให้คนเล่นนํ้ามาก สนุกสนานกับคลื่น รื่นเริงไม่เบื่อ แต่คุณและโทษของนํ้า ก็ เหมือนนํ้าสามารถลอยเรือได้ก็สามารถคว่ำเรือได้ ผู้ที่ไม่รู้ วิสัยนํ้า ก็มักจะได้รับโทษ เหลือแต่ความแค้นใจตลอดปี

หยงปี่: ว่ายนํ้าในฤดูร้อน เป็นกิจกรรมนอกบ้านของ หลาย ๆ คนในแต่ละฤดูร้อนก็มักมีคนจมนํ้าตายไม่มากก็น้อย เกิดขึ้นเสมอ ถ้าหากเพราะว่ายนํ้าแล้วจมนํ้าตายต้องไปขังใน เมืองผีตายโหงนับว่าไม่มีค่างวดเสียจริง ๆ

อาจารย์: พูดเล่นน้อย ๆ หน่อย ประทานแพรฟ้า ป้องกันตัว หลับตาเสีย ไปกันเถอะ....เจ้าลืมตาได้ คืนนี้ อาจารย์จะพาเจ้าไปหลายแห่ง

หยงปี่: ครับ...ด้านหน้าทางซ้ายมือมีอาคารสะดุดตา อยู่ เป็นศาลสอบสวนกระมัง วันนี้เราแบกธรรมห้อตะบึง ไม่รู้ ว่าจะไปทางไหน

อาจารย์: ใช่เป็นศาลสอบสวน วันนี้จะไปหาพวก วิญญาณผีเพื่อคุยกับพวกเขา

หยงปี่: ศิษย์เห็นทางขวามือไม่ไกลนัก สภาพเหมือน สวนพักผ่อนใหญ่ มีคนแปลกมากมายกำลังว่ายนํ้าอยู่ (หยงปี่ ว่าแปลกเพราะพวกเขาเปียกปอนไปหมดทั้งผมและเสื้อผ้ามี นํ้าหยด พวกที่ว่ายนํ้าคือว่ายไม่หยุดโดยไม่มีจุดหมาย มือเท้า เหมือนเต้นรำ เหมือนปูตัวหนึ่งที่วิ่งบนหาดทราย แสดงอย่าง ร้อนรนเช่นนั้น)

อาจารย์: คนที่นี่มีหลายคนจมนํ้าตาย ในบรรดาคน เหล่านั้นไม่รู้จักวิสัยของนํ้าดี แต่มีคำกล่าวว่า เล่นไฟก็ตาย เพราะไฟ ว่ายนํ้าเก่งก็จมนํ้าตาย เป็นเพราะพวกเขาเชื่อมั่น ตนเองเกินไปจนปล่อยวางใจ

หยงปี่: เห็นท่าทางพวกเขาน่าหัวเราะ หน้าที่บวมและ ตัวที่บวมเป่งไม่มีท่าทางว่าจะกระดุกกระดิก ถ้ายังมีชีวิตอยู่ ก็ให้ความรู้สึกแข็งทื่อ ความรู้สึกของศิษย์ที่มองดู มีความ รู้สึกลึก ๆ ว่าการเคลื่อนไหวของพวกเขาได้ซ่อนความขมขื่น น่าเวทนาเอาไว้

อาจารย์: ความจริงคนที่ชอบเล่นนํ้า จะมีความ ปลอดภัยในนํ้าถ้าได้เพิ่มความระมัดระวัง ก็สามารถจะสกัด กั้นอันตรายที่จะเกิดขึ้นได้ ถึงแม้จะมีอันตรายมาก ถ้าได้ ป้องกันไว้หลายด้านก็จะหลบเลี่ยงได้ ก็สามารถจะลด อันตรายได้ เพราะฉะนั้นผู้จมนํ้าตายพูดได้เลยว่าสรรหาเอง ทำให้พวกเขาต้องตายโหงถูกคุมขังถูกลงโทษ จะไปโทษใครก็ ไม่ได้ (ตอนนี้มีเจ้าหน้าที่คุมเด็กหนุ่มคนหนึ่งมาที่เราสองคน ทำความเคารพแล้วก็ถอยห่างออกไป)

หยงปี่: ขอถามเจ้าว่า เจ้าเป็นใคร ทำไมจึงถูกขังใน เมืองตายโหง

วิญญาณผี: เรียกผมว่า เฮจินอัน จมนํ้าตายในเแม่นํ้า มีอายุแค่ 18 ปี เพราะฉะนั้นจึงถูกขังในเมืองตายโหง

หยงปี่: เจ้าเรียกพี่ชายให้ทำกงเต๊กไปให้ ไม่รู้ว่าได้รับ หรือเปล่า

วิญญาณผี: ผมขอขอบคุณพี่ชายมาก และความรัก ของครอบครัวได้รับอยู่ แต่ก็หยุดได้เพียงเล็กน้อย เพราะยัง ขาดอีกมากแต่ว่าผมก็ได้พบกับนํ้ามนต์ตั้งแต่แรกแล้ว ยิ่งเป็น พวกที่ไม่ค่อยเห็นด้วย เพราะฉะนั้น ผมนอกจากขอบคุณพวก เขาแล้วยิ่งขอให้พวกเขาอย่าได้สิ้นเปลืองเพราะผมเลย ผมมี โทษต้องยอมรับ ต้องรับทุกข์

หยงปี่: หาได้ยากที่เจ้าเข้าใจธรรมะ ทำไมเจ้าจึงไม่เล่า สาระสำคัญของศาลสอบสวน เพื่อเป็นคำตักเตือนชาวโลก โทษของตนเองตนก็รับเอง เจ้าก็สามารถถือโอกาสดีอันนี้แต่ง หนังสือ จะได้มีบุญเพื่อลดโทษ

วิญญาณผี: ขอบคุณที่ท่านชี้แนะ อายุขัยบนโลกของ ผมก็ไม่ยืนนัก มีชีวิตอยู่ได้ 47 ปี ตลอดชีวิตลำบาก แต่ชาตินี้ ต้องมีบุตรซึ่งมีเหตุสัมพันธ์เมื่อสามชาติก่อน น่าเสียดายเล่น นํ้าเผลอไปนิดเดียวเลยตายโหง แม้ไม่ต้องลำบากกับชีวิตที่ เหลือแต่ก็สูญเสียโอกาสในการสืบสกุล เพราะฉะนั้น ผมขอ เตือนชาวโลก ดูผมเป็นอุทาหรณ์ก่อนเล่นนํ้าต้องรู้วิสัยของนํ้าและสิ่งแวดล้อม อย่างเช่นว่า กระแสนํ้าไหลแรง มีนํ้าวน หรือไม่ที่ไหนลึกที่ไหนตื้น ต้องระมัดระวัง ก่อนลงนํ้าต้อง ทำตัวให้อุ่นก่อน พอลงนํ้าก็ไม่เล่นจนอันตราย ถ้าทำได้เช่นนี้ อย่างน้อยก็ลดอันตรายไปได้บ้าง วิธีที่ดีที่สุด ให้เล่นในสระ ว่ายนํ้าที่สมบูรณ์ อย่าไปอาบตามคลองหรือบึงเลย

อาจารย์: ข้าเสียดายเจ้า แต่ว่าข้ายินดีและปลอบ ประโลมเจ้าที่สามารถเข้าใจถึงเหตุผลอันนี้ คนที่จะเล่นนํ้า นอกจากที่เจ้ากล่าวมาแล้วข้างต้น อยู่ในนํ้าต้องสนใจพละ กำลังของตนอย่าได้สำแดงความเก่งกาจ ยิ่งอยู่ในนํ้าก็ไม่ สามารถแสดงอะไรให้ใครเห็นได้แล้ว ยิ่งทำให้เกิดสิ่งที่เรา คาดการณ์ไม่ถึงได้โดยง่าย เอาละคืนนี้หยุดเพียงแค่นี้ หลับตาเสีย อาจารย์จะพาเจ้ากลับสถานธรรม

หยงปี่: ส่งเสด็จท่านอาจารย์