ครั้งที่ 12 วิญญาณผีความรัก

412 Views

“ความรักทำให้คนอาวรณ์
สร้างกรรมมาไม่น่าสงสาร”
องค์ชายสามนาจาแห่งฟ้าทักษิณ เสด็จลงประทับ
ทรงกลอนว่า
รักเป็นพิษคิดแคลนในชีวิต
ที่ผ่านมาฟ้าลิขิตให้กลัดหนอง
โอ้ความรักผู้หลงใหลไม่อาจครอง
ประโยชน์ใดจองแค้นผูกเวรกรรม

อาจารย์: เมื่อสมัยโบราณมีนางเหมิงเจียนตามหาสามี นับหมื่นลี้ นางร้องไห้จนกำแพงเมืองจีนล้มไปส่วนหนึ่ง รักแท้ สะเทือนฟ้าดินได้ ทำให้ผีและเจ้าหลั่งนํ้าตา ในทางกลับกัน พวกชายที่เดียวดายและหญิงที่เคียดแค้น ความรักไม่สมหวัง จนดูแคลนชีวิต โดยเรียกอย่างสวยหรูว่า “มั่นคงในความรัก” อนิจจาชาวโลกไม่รู้ ความตายไม่ใช่จะเป็นวิธีแก้ปัญหาทุก อย่างได้ และก็ไม่ใช่ว่าปัญหาทั้งหมดจบลงด้วยความตายก็ หาไม่ กลับกันกับทิ้งปัญหามากมายให้ลำบากกับคนข้างหลังที่เกี่ยวข้อง มีคำกล่าวว่า การฆ่าตัวตายไม่ได้แสดงถึงความ กล้าหาญ แต่เป็น การกระทำของผู้อ่อนแอ

คืนนี้จะพาศิษย์ไปเที่ยวเมืองตายโหง สอบถามผู้ฆ่าตัว ตายเพราะความรัก ดูว่าเขาจะได้รับโทษทัณฑ์อะไรบ้าง และ สภาพปัจจุบันเป็นเช่นไรเพื่อให้ชาวโลกได้รู้แจ้ง ประทานแพร ฟ้าป้องกันตัว หลับตาเสีย ออกเดินทาง....ถึงแล้ว เจ้าลืมตา มองดูว่า ทัศนียภาพที่อยู่เป็นอย่างไร

หยงปี่: ครับผม ที่นี่ดูคล้ายโรงพยาบาลโรคจิต เมือง ตายโหงก็มีรังนกคุดคู้หรือ คืนนี้ศิษย์บินข้ามรักนกคุดคู้มา เป็นผู้แสดงนำฝ่ายชายหรือ

อาจารย์: สวยงามดี หากบินไม่ข้าม ตกลงไปในนั้นก็ แย่เลย

หยงปี่: ยังไงก็ไม่หรอกน่า อี๊!วิญญาณผีชายหญิงที่ขัง อยู่ที่นี่ ชายก็หล่อเหลา หญิงก็สวยงามน่ารักจัง! วัยท่สี วยงาม หน้าหยกเมื่อความหอมมลายก็เหมือนหยกที่ซีดเซียว พวก เขามีอาการเหมือนคนโรคจิตผมเผ้ารุงรัง นัยน์ตาเหม่อลอย ปากก็บ่นพึมพำ คนที่ผิดหวังในความรักก็มีสภาพเช่นนี้หรือ ถ้ารู้แต่แรกผมจะเอาเปลือกกล้วยหอมมาบ้าง มารักษาโรค ผิดหวังรักได้นะ

อาจารย์: โรคที่ผิดหวังในความรักเจ้ารักษาได้หรือ แม้แต่แพทย์เซียนฮั้วท้อกลับมาเกิดก็รักษาไม่หาย เพราะว่า สภาพอาการเช่นนี้ เป็นสภาพอาการก่อนตาย ถูกคุมขังใน เมืองตายโหงก็ให้ฟื้นคืนกลับ เพื่อให้พวกเขาได้ชิมรสความ ทุกข์ เจ้าอย่าเห็นว่าสภาพเช่นนี้ก็ไม่สำคัญอะไร พวกเขาไร้ สติเช่นนี้ กระทบกระเทือนจิตได้ง่าย เอาชาวโลกมายืนยัน ขณะที่พบกับการเจ็บปวด กำลังอยู่ในความคิด ตอนนั้นจะ ไม่รู้สึกอะไร แต่ตอนกลางคืนจะรู้สึกว่าอ่อนเพลียไปทั้งตัว เหมือนคนป่วยที่เริ่มหายใหม่ ๆ สติสตังไม่เคลื่อนไหว ดังนั้น พวกเขาก็ได้รับโทษอยู่เช่นนี้ พอรู้ตัวตื่นขึ้นมาสติจะถูก กระทบกระเทือนมาก

หยงปี่: อย่างนี้น่าสงสารมาก สติมึนชาคิดไม่ตก คน ดีๆ ไม่เป็นต้องมาทนรับกรรมในรังนกคุดคู้

อาจารย์: พวกเขาฟื้นขึ้นมารับทุกข์ แต่ละครั้งเมื่อตื่น ขึ้นมาจิตใจจะเจ็บปวด เพิ่มความกระทบกระเทือนให้มีสติ มากขึ้น น่าจะมีชีวิตอยู่ไม่น่าตาย รอคอยจนกว่าอายุขัยจะ หมดก็จะถูกส่งไปรับโทษฐานอกตัญญูในยมโลกอีก สภาพ การณ์เช่นนี้ ไม่รู้เมื่อไรจะได้เกิดมาเป็นคนอีก ตอนนี้ไปเยี่ยม ชมต่อ (พอดีมีฝ่ายธุรการมาข้างหน้าทำสัญญาณต้อนรับและ พาไป)

หยงปี่: อาจารย์ครับ! ทำไมไม่หาวิญญาณผีสักตน หนึ่งมาสอบถามความเป็นมา

อาจารย์: เพราะว่าขอบเขตของเมืองตายโหงไม่ใช่เล็ก ถ้าแต่ละครั้งเอาแค่ผีละตนก็ไม่อาจจะเที่ยวชมได้หมด เพราะ ฉะนั้นให้อาจารย์คัดเลือกเรื่องราวที่มีคุณค่าต่อการตักเตือน ค่อยสอบถามดู

หยงปี่: ก็ดีครับ.....เอ๊ะ! ข้างหน้ามีนางหนึ่งกำลัง ร้องไห้อยู่อาจารย์ครับให้ศิษย์ไต่ถามเธอดู

ธุรการ: ถ้าหากคุณหยงปี่ต้องการถามไถ่ ผมก็จะ เรียกมาให้ (ว่าแล้วก็กวักมือให้ผีผู้ควบคุมพานางเข้ามา)

หยงปี่: อาซ้ออย่าร้องไห้ ผมขอถามว่าทำไมท่านจึงถูก ขังในเมืองตายโหง (หยงปี่ถามพลางก็สำรวจใบหน้าของ หล่อน หล่อนมีรูปหน้าอ่อนหวาน หากแต่ที่หางคิ้วและสายตา มีลักษณะเจ้าชู้)

วิญญาณหญิง: เพราะฉันเป็นหนี้จากการเล่นการ พนันไว้ไม่น้อยยังไม่จ่ายให้ ถูกหลายคนบังคับมาที่เปลี่ยว ตอนนี้....อย่างนั้น...จนตาย

หยงปี่: อ๋อ ฉันเข้าใจแล้ว ถ้างั้นก็จะไม่ถามชื่อสกุล ของเธอ แต่จะถามเธอสักหน่อย เมื่อถูกขังในเมืองตายโหง แล้ว รู้สึกอย่างไร

วิญญาณหญิง: ฉันคิดถึงลูก กับคนที่บ้าน เมื่อครั้งมี ชีวิตอยู่ไม่ค่อยได้ดูแลพวกเขา แต่ว่าถ้าตอนนี้ได้เห็นเขาสัก ครั้งก็จะรู้สึกดีไม่น้อย

หยงปี่: แปลกนะ ตายแล้วก็ไม่เกี่ยวข้องกับโลกแล้ว ทำไมยังคิดถึงพวกเขา

ธุรการ: ให้ข้าพเจ้าอธิบาย คนตายแล้วไม่ว่าจะลงนรก หรือเมืองตายโหง ส่วนใหญ่ก็แยกขาดจากโลก นอกจาก วิญญาณดี ๆ หมายความว่าพวกเขาไม่มีความจำ นอกจาก ตอนรับโทษทัณฑ์เมื่อสติกระทบกระเทือนก็จะจำเรื่องที่แล้ว มาได้ ตอนนี้วิญญาณผีตนนี้ก็เป็นเช่นนั้น เธอกำลังรับโทษ จึง คิดถึงคนบนโลก

หยงปี่: ไม่ถูกมั้ง! หากวิญญาณผีไม่มีความจำ แต่ว่า คนตายแล้วทำไมจึงแสดงให้ญาติได้เห็นเล่า

ธุรการ: เหตุผลหรือ

ข้อ 1. เป็นวิญญาณผีไร้ญาติกับพวกผีสาง

ข้อ 2. ขณะวิญญาณผีรับโทษความคิดถึงก็จะเกิดขึ้น พวกเขากับญาติบนโลกมีสายเลือดสัมพันธ์กัน ดังนั้นคนใน โลกจึงถูกวิญญาณครอบงำ จึงมีความรู้สึกนี้เพราะกระแส ไฟฟ้าระหว่างยมโลกและโลกสัมผัสกันก็เกิดแสงขึ้นได้

หยงปี่: ขอบคุณที่อธิบาย หวังว่าชาวโลกได้ยินได้ฟัง แล้ว ก็จะสามารถเข้าใจได้

อาจารย์: ถ้าเช่นนั้น คืนนี้เที่ยวเพียงแค่นี้ เจ้าหลับตา อาจารย์จะพากลับสถานธรรม....ถึงแล้ว ข้ากลับ

หยงปี่: ขอส่งเสด็จอาจารย์