Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/19/7439119/html/book/page.php:1) in /home/content/19/7439119/html/book/page.php on line 12
ครั้งที่ 11 วิญญาณผีฆาตกรรม | หนังสือธรรมะ ::mindcyber

ครั้งที่ 11 วิญญาณผีฆาตกรรม

455 Views

“คนเลือดร้อนต้องห้ามต่อสู้
จะได้ไม่ตายโหงเสียใจเมื่อสาย”
องค์ชายสามนาจาแห่งฟ้าทักษิณ เสด็จลงประทับ
ทรงกลอนว่า
ฆาตกรรมบาปหยาบยากมลาย
แม้กฎหมายโทษก็หารุนแรงไม่
สภาพเลวร้ายต่อสู้กลอุบาย
ตราบชีพวายม้อยมอดทอดถอนใจ

อาจารย์: ปัจจุบันศีลธรรมเลวร้าย วางแผนกลอุบาย ทั้งมีดทั้งปืนดวนกันจนเป็นคดี ผีตายโหงไม่รู้จะเพิ่มพูนอีก เท่าไร

หยงปี่: ถูกแล้วครับ ศิษย์เคยเห็นบนท้องถนน ชักมีด ชักปืนต่อสู้กัน คนพวกนี้ไม่รู้ว่าบ้านเมืองมีขื่อมีแปหรือไม่ อาจารย์: เมื่อมีชีวิตก็หลงสำแดงความห้าวหาญ เลือด ร้อนพล่านทำสิ่งเลวร้าย โดยหาเกรงกลัวต่อกฎหมายและเบื้องบนไม่ ในที่สุดไม่ตายก็ติดคุก พวกนี้เหลือแต่สังขารผ่าน ไปวัน ๆ จนกว่าจะถูกฆาตกรรมตาย มีใครที่โหดร้ายแล้วมี บุญวาสนาบ้าง วันนี้อาจารย์จะพาเจ้าไปเที่ยวเมืองตายโหง แดนฆาตกรรม แล้วสอบถามวิญญาณผีที่ถูกฆาตกรรมตาย สักตนหนึ่ง ประทานแพรฟ้าปกป้องตัว หลับตาแล้วออกเดิน ทาง....ลืมตาได้แล้ว

หยงปี่: ที่นี่เหมือนเวทีกายกรรม โอ้! ตีกันดุเดือด อาจารย์ครับที่นี่เรียกว่าแดนฆาตกรรมตายใช่ไหม

อาจารย์: ถูกแล้ว ที่นี่คือเมืองผีตายโหงในแดน 4 แดน ขัง 2 เจ้าพูดว่าเหมือนเวทีกายกรรมก็ถูก เพราะพวกเขาตอน มีชีวิตอยู่มีพละกำลังสุดขีด มีเรื่องไปทุกที่ ก็ให้พวกเขาตีให้ สมความเจ็บปวด

หยงปี่: เป็นการสนองตอบทางด้านจิตใจ แต่ว่าพวก เขาตีกันไปเรื่อย ๆ จะมีความหมายอะไร

อาจารย์: พวกเขาไม่อนุญาตให้หยุด ให้ตีกันไปเรื่อย ๆ ไม่หยุดคนหนึ่งตีคนหนึ่ง ที่สุดก็ไม่รู้ว่าใครตีใคร หากหยุดตี พวกเจ้าหน้าที่ก็จะลากออกมาหวดด้วยแส้ นี่เป็นการลงโทษ พวกเขาให้ตีกันไม่ให้หยุด เพื่อให้พวกเขาเกรงกลัวการ ทะเลาะต่อยตีกัน เพื่อจะได้ลิ้มรสชาติของการเจ็บปวด เพื่อ ให้พวกเขาได้หวนคิดถึงความโหดร้ายที่กระทำต่อผู้อื่น มีสภาพจิตใจเช่นไร เอาละ! เจ้าหน้าที่นำวิญญาณผีมาให้ตน หนึ่ง เจ้าถามไถ่ดูเอง

หยงปี่: (คำนับขอบคุณเจ้าหน้าที่) ขอถามท่านหน่อย ว่ามีชื่อสกุลว่าอะไร ทำไมถูกขังในเมืองผีตายโหงนี่ สาระ สำคัญในห้องสอบสวนเป็นอย่างไร

วิญญาณผี: เรียกฉันว่า หวังซื่อเขียน เพราะถูกเขาฆ่า ตายใกล้ ๆ กับบ้าน อายุแค่ 23 ปี ที่จริงต้องมีอายุขัยถึง 66 ปี ตลอดชีวิตค่อนข้างมีโชคลาภ เพราะว่ารํ่ารวยตั้งแต่วัยหนุ่ม ไม่ได้คิดว่าจะตายใต้คมมีด ทั้งหมดมืดมนไปหมด

หยงปี่: เจ้าต้องขังในชั้น 2 แดน 2 สภาพภายในเป็น เช่นไร

วิญญาณผี: โอ้ย! น่ากลัวจัง ทั่วแดน 2 ก็มีแต่พวก อันธพาลหน้าตาถมึงทึงไปหมด หากไม่ระมัดระวังสักนิดก็ แย่เลย หากแต่ว่าในแต่ละวันออกไปที่ลานกว้างเพื่อออก กำลัง ก็คือที่ที่ท่านเห็นอยู่ที่นี่แหละคือต่อยตีกัน ร่างกายฉัน ก็บอบบางทนไม่ไหวจริง ๆ ครับ

หยงปี่: เฮ้! สนุกจริงนะ ต่อยตีกันเรียกว่าออกกำลัง กาย อื้ม! พวกท่านที่จริงก็น่าสงสาร เฮ้! ไม่ถูก ในห้องขังพวก เจ้าก็เกิดเรื่องกันไม่ใช่หรือ เจ้าหน้าที่เขาไม่ควบคุมหรือ

เจ้าหน้าที่: ท่านหยงปี่ จุดนี้ขอให้ผู้น้อยอธิบายเถอะ เพราะว่านิสัยพวกเขาโหดเหี้ยม เมื่อมีชีวิตอยู่ก็เป็นเช่นนี้ ตาย แล้วก็เหมือนกัน เพราะฉะนั้นพวกเราจึงว่างสบายปล่อยให้ พวกเขาเหมือนหมากัดกัน นี่เป็นการตอบสนอง แต่พวกเราก็ ระมัดระวังอยู่ โดยเฉพาะพวกโหดเหี้ยมจะเพิ่มโทษเป็นพิเศษ

หยงปี่: ที่แท้เป็นอย่างนี้ แต่ว่าพวกท่านจะเหมือนใน โลกมนุษย์ที่มีการลำเอียงไหม

อาจารย์: จุดนี้เจ้าวางใจได้ พวกเจ้าหน้าที่จะผ่านการ ตรวจสอบจากยมโลกแล้ว พวกเขามีความซื่อสัตย์จงรักภักดี กว่าพวกที่อยู่บนโลกมนุษย์ จึงจะมีคุณสมบัติเป็นเจ้าหน้าที่ ในเมืองตายโหง

หยงปี่: กระผมพูดจาไร้มารยาทแล้ว โปรดอภัยด้วย

อาจารย์: จุดมุ่งหมายของบทนี้ ชาวโลกควรเข้าใจ การเกิดเป็นมนุษย์ต้องถนอมรักร่างกายให้มีประโยชน์ ทำสิ่ง ที่มีความหมาย อย่าหลงสำแดงความเก่งเพราะเลือดร้อน เข้าสู่อันธพาล เมื่อตายโหงจะได้รับโทษทัณฑ์ตอบสนองที่นี่ ถึงตอนนั้นสำนึกได้ก็สายเสียแล้ว จบเพียงเท่านี้ก่อน อาจารย์ จะส่งเจ้ากลับสถานธรรม