ครั้งที่ 4 ศาลสอบสวน

389 Views

“รอยชีวิตหลบซ่อนยาก
ม่านโปร่งใสถ่ายทอดจริง”
องค์ชายสามนาจาแห่งฟ้าทักษิณ เสด็จลงประทับ
ทรงกลอนว่า
ร่องรอยแห่งชีวิตมีหลักฐาน
มีหรือจนอย่าพาลโทษศัตรู
ขอเตือนเจ้าเป็นคนต้องสำนึกรู้
ลองตายดูจะกลายเป็นวิญญาณแค้น

อาจารย์: วันนี้เข้าเมืองตายโหงไปนั่งฟังการชำระคดีที่ ศาลสอบสวน ชาวบ้านจะได้เข้าใจสภาพของเมืองตายโหง ประทานแพรฟ้าปกป้องตัว ศิษย์ข้าหลับตาเสีย ออกเดิน ทาง......ถึงแล้วเจ้าลืมตาได้

หยงปี่: ชาวโลกเปรียบเปรยเหมือนเหาะ ศิษยก็มีความ รู้สึกเหมือนอย่างที่ว่า หลับตาเแล้วลืมตาก็มาถึงด่านมอบขัง (ตอนนี้เห็นคนหนึ่งดูเหมือนพนักงานธุรการ ในมือถือสาร โองการฉบับหนึ่ง กำลังพูดกับอาจารย์)

ธุรการ: เจ้านายกระผมให้มาเรียนเชิญท่านอาจารย์ และศิษย์เข้าไปในศาลสอบสวน

อาจารย์: รบกวนท่านละ (เราศิษย์อาจารย์เดินตาม พนักงานธุรการผ่านแดนมอบขัง) เข้าไปยังเมืองตายโหง เมืองตายโหงที่เห็นสะดุดตานั้นคือ อาคารใหญ่สูงสามชั้น ทั้ง สองมุมของอาคารแกะสลักเป็นรูปหัวผี เหนือประตูมีหนังสือ เขียนไว้ว่า “ประตูตายโหง” ผ่านอาคารหลังนี้เข้าไปจะเห็น อาคารอีกหลังไม่รู้สูงเท่าไร ประตูกว้างไม่รู้กี่ฟุต ทั้งสองข้าง ของประตูมียามยืนเฝ้าอยู่ เหนือประตูเขียนว่า “เมือง ตายโหง” พอเดินเข้าเมืองแล้วจะแลเห็นลานกว้างใหญ่มาก ตรงกลางลานมีของอะไรก็ไม่รู้มากมาย ทั้งสี่ด้านล้อมรอบ ด้วยห้องเรียงรายไปรอบ ๆ ไม่รู้ว่ามีสักกี่ห้อง ด้านหลังของ ประตูเมืองมีอาคารสูงตระหง่าน ข้างบนเขียนหนังสือไว้ว่า “ศาลสอบสวน”

ธุรการ: ถึงศาลสอบสวนแล้ว เชิญอาจารย์และศิษย์ ตามกระผมมายังที่นั่งของแขก (เราถูกนำเข้ามาในศาล สอบสวน แลเห็นบัลลังก์รูปหัวเสืออยู่ตรงกลาง หลังบัลลังก์ มีเก้าอี้ตัวใหญ่ มีผู้พิพากษาหัวหน้าเสือเขี้ยวดุน่าเกรงขาม กำลังทำงานอยู่ หน้าบัลลังก์มีวิญญาณผีหมอบอยู่ ถัดด้าน หลังออกไป ก็มีผีเจ้าหน้าที่กำลังควบคุมเหล่าวิญญาณผี ร้ายกาจอยู่ ด้านซ้ายของบัลลังก์เสือมีผู้อาวุโสสามท่านที่ หน้าตาหมดจด รัศมีญาณเปล่งออกมาภายนอก เป็นเซียนผู้ อาวุโสที่เปี่ยมไปด้วยธรรม นั่งอยู่ทางด้านขวามือมีพนักงาน ธุรการสองคน ที่แต่งตัวเหมือนคนที่นำพาเรามา กำลังจด บันทึกอยู่ภายในศาลสอบสวน ไม่มีอะไรที่แปลก แต่ด้านที่มี บัลลังก์เสือนั้นมีลูกกลม ๆ จะเหมือนผลึกก็ไม่ใช่ จะว่าเป็น หินก็ไม่ใช่ตั้งอยู่ เจ้าวัตถุกลมที่โปร่งใสนี้ตั้งอยู่หน้ากระจก บานใหญ่บานหนึ่ง เราทั้งสองถูกเชิญให้ไปนั่งรวมกับผู้อาวุโส ทั้งสาม อาจารย์นั่งลงพลางก็พยักหน้ากับสามผู้อาวุโส)

หยงปี่: อ๋อ! ท่านผู้นี้คือท่านฮันเหวินกงใช่ไหม เมื่อ ก่อนไปเที่ยววังนํ้าผลึก ศิษย์โชคดีได้กราบรู้จักท่าน

อาจารย์: โปรดเงียบ ที่นี่เป็นโรงศาลห้ามเจี๊ยวจ๊าว หนึ่งในสามท่านเจ้าจำได้ที่เหลืออีกสองท่านคือ ท่านหลู่อิ๋ว และท่านซื้อเค่อฝ่า เพื่อเป็นการสอดส่องการสอบสวนของ เมืองตายโหงเบื้องบนได้ส่งวิสุทธิเทพมากำกับความยุติธรรม

หยงปี่: (เมื่อไหว้คารวะแต่ละท่านแล้ว ก็หันมาสนใจกับ การสอบสวน) ดังจะได้ถ่ายทอดขั้นตอนการทำงานทั้งหมด ดังนี้

แรกสุดพนักงานเอกสารจะลุกขึ้นรายงานว่า “คดีนี้ วิญญาณอูอาฮ้ง ชาวฮ่องกง เกิดปี (กะกะ) ตลอดชีวิตรํ่ารวย เมื่อย่างเข้าสู่วัยกลางคนจะได้รับราชการ น่าเสียดายเมื่อปี (กีบวก) ไปหลงรักหญิงสาวคนหนึ่ง เพื่อแสดงว่ารักจริง จึง แกล้งฆ่าตัวตายเพื่อเรียกร้องความรักจากคนสวย จากการ แกล้งตายกลายเป็นตายจริง เพราะกินยานอนหลับเกินขนาด แพทย์ช่วยเหลือไม่ทันเลยตาย เป็นคนที่รู้กตัญญู มีบุญมาก บาปน้อยเพียงคิดพลาดจึงเป็นผีตายโหง ทั้งหมดนี้เป็น เอกสารที่ส่งจากยมโลก ขอท่านโปรดพิจารณาด้วยความ ยุติธรรมด้วย เมื่อพนักงานธุรการอ่านจบลงแล้ว ผู้พิพากษา บนเก้าอี้เหนือบัลลังก์จึงกล่าวว่า อูอาฮ้งเจ้าสงสัยอะไรกับ เอกสารที่ส่งจากยมโลกไหม วิญญาณอูอาฮ้งที่หมอบอยู่ใต้ บัลลังก์ฟังแล้วก็ก้มศีรษะกราบลงไปแล้วพูดว่า ไม่สงสัย ขอ ให้ท่านกรุณาลงโทษแต่สถานเบาเถิด ผู้พิพากษากล่าวว่า ข้า ตัดสินการตายโหงโดยอิงตามอายุขัยของเจ้า ถ้าเจ้าไม่มีข้อ กังขา ขอให้เจ้าจงดูที่ม่านโปร่งใสเพื่อดูถ่ายทอดจริง พูดจบ วัตถุโปร่งใสนั้น ก็เปล่งลำแสงสว่างตรงไปบนบานกระจก ทันทีก็มีตัวหนังสือปรากฏออกมาเขียนว่า อูอาฮ้ง มีบุญและ ปัญญาไม่น้อย โชคลาภนับว่าเป็นผู้มั่งคั่งถึงแม้ตอนเป็นเด็กจะมีเคราะห์อยู่บ้าง แต่ภายหลังก็ปลอดภัยมาตลอด กำหนด ว่ามีภรรยา 1 คน มีบุตรชาย 2 บุตรสาว 2 จะเสวยสุขจนถึง อายุ 63 ปี หนังสือแถวล่างสุดเขียนว่าอายุ 35 ตายโหง ต้อง ถูกคุมขัง 28 ปี หลังจากตัวหนังสือบนบานกระจกหายไปแล้ว ผู้พิพากษาก็กล่าวว่า กำหนดโทษ 28 ปี เพราะหลงอารมณ์ จึงตายโหง ลงโทษให้ขังที่เมืองตายโหงในชั้นที่ 3 วิญญาณอู ถูกผีเจ้าหน้าที่พาออกไป ทั้งหมดนี้คือการสอบสวนคดีของ ศาลสอบสวน”

น่าเสียใจไม่คุ้มค่าเลย คนที่มีอนาคตดีกลับทำลายชีวิต ตนเองด้วยอารมณ์หลง (ขณะนั้นสามอาวุโสก็เห็นพ้องเป็น เสียงเดียว จากนั้นก็ผงกศีรษะให้กับผู้พิพากษา เป็นการ แสดงให้รู้ว่าการชำระคดียุติธรรม)

อาจารย์: พอแล้ว เจ้าหลับตาเสียอาจารย์จะพาเจ้า กลับสถานธรรม.....ถึงแล้ว ข้ากลับละ