Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/19/7439119/html/book/page.php:1) in /home/content/19/7439119/html/book/page.php on line 12
ครั้งที่ 3 แดนมอบขัง | หนังสือธรรมะ ::mindcyber

ครั้งที่ 3 แดนมอบขัง

431 Views

“วิญญาณผีถึงกำหนด
ภายในแดนมอบขังนํ้าตานอง”
องค์ชายสามนาจาแห่งฟ้าทักษิณ เสด็จลงประทับ
ทรงกลอนว่า
ค่ำคืนฝนพรำพรำเย็นชื่นฉ่ำ
ประทับยํ่าแต่งหนังสือจิตเริงร่า
วิญญาณผีตายโหงต้องรู้ว่า
การบำเพ็ญรอเวลารวมแสงญาณ

อาจารย์: วันนี้สถานธรรมของท่านมีงานเฉลิมฉลอง หนังสือวารสารครบรอบ 15 ปี หมู่วิสุทธิเทพต่างมาชุมนุมกัน ใหญ่ อักษรเรืองรองนับหมื่นฟุต ไอแห่งความยินดีแผ่กระจาย ต้องขอโทษอย่างมาก ที่ทำให้ศิษย์รักทั้งหลายต้องลำบากลำ บนจำเป็นต้องเหน็ดเหนื่อยแต่งหนังสือ แต่ถ้าศิษย์ทั้งหลาย ได้หวนคิดถึงบรรดาวิญญาณผีที่เมืองตายโหงนั่น ที่รอคอย เพื่อร่วมแต่งหนังสือด้วย เพื่อจะได้รับบุญกุศล จะได้รับการ ปลดปล่อยได้เร็วขึ้น ก็จะเป็นการปลอบประโลมให้คลายใจ

หยงปี่: อาจารย์ครับ! ท่านยกเรื่องขึ้นมาพูด ทำให้ศิษย์ มคี วามรูส้ กึ แปลก ๆ หวนคดิ ถงึ ตอนเร่มิ แตง่ หนังสอื มาตดิ ตอ่ กันหลายครั้งล้วนมีลมฝนอันขมขื่น นี่เป็นการบังเอิญหรือมี สาเหตุ ท่านอาจารย์! ท่านจะช่วยอธิบายสักหน่อยได้ไหม

อาจารย์: นั่นคือ การร้องสะอื้นไห้ของวิญญาณผี ตายโหง

หยงปี่: จริงหรืออาจารย์ อย่างอื่นกระมัง

อาจารย์: นี่คือปรากฏการณ์ความรู้สึกอย่างหนึ่ง มี เรื่องต้องมีเหตุ คำนี้สามารถยืนยันถึงปรากฏการณ์ที่ไม่ค่อย ปกติบางอย่าง ย่อมต้องมีเหตุภายในเกิดขึ้น พอแล้ว อย่าชัก ให้เสียเรื่อง ประทานแพรฟ้าให้ไว้ปกป้องตัว หลับตาเสีย ข้า จะออกเดินทาง.....ศิษย์ลืมตาขึ้นได้

หยงปี่: อุ้ย! ท่านเป็นใคร ยืนอยู่ข้างหน้าเราทำไม (พอหยงปี่ลืมตาขึ้นก็เห็นคนหนึ่งหน้าตาสุภาพยืนอยู่ข้างหน้า เราทั้งสองแล้วข้างหลังเขาคือด่านลงทะเบียนก็หยุดงานกัน ชั่วคราว)

อาจารย์: เจ้าเซ่อ! ที่เห็นข้างหน้าก็คือ หัวหน้านาย ทะเบียนรีบคารวะเสีย

นายทะเบียน: มิกล้า ได้ยินว่าท่านอาจารย์และศิษย์ ได้รับโองการให้มาแต่งหนังสือ “บันทึกเที่ยวเมืองตายโหง” นานแล้ว วันนี้พึ่งจะรู้จัก ได้ยินกิตติศัพท์มานานแล้ว โชคดียิ่ง กว่าอะไรอีก

หยงปี่: หัวหน้านายทะเบียนยกย่องไปแล้ว ศิษย์ละอาย ไม่กล้ารับ

อาจารย์: หัวหน้ามีงานยุ่งเชิญตามสบาย เราศิษย์ อาจารย์เดินผ่านด่านเอง

นายทะเบียน: นั่นก็เป็นการไร้มารยาทแล้ว ขอน้อม ส่งท่านทั้งสองผ่านด่าน

อาจารย์: มิกล้ารบกวน (ศิษย์กับอาจารย์เดินผ่านด่าน ลงทะเบียนผีเจ้าหน้าที่ยืนอยู่สองข้างกับเหล่าวิญญาณผี ต่าง เบิกตากว้างมองมายังเราทั้งสอง)

หยงปี่: อาจารย์ครับ! พวกผีเจ้าหน้าที่ และวิญญาณผี คงแปลกใจว่าศิษย์เป็นปุถุชนคนเป็น ๆ ทำไมจึงสามารถมา ถึงเมืองตายโหงได้

อาจารย์: คงไม่ผิด พวกวิญญาณผีมีทุกเผ่าพันธุ์ ไม่ เข้าใจถึงความแยบยลก็รู้สึกแปลกใจตื่นกลัวกัน

หยงปี่: ตลอดทางที่ผ่านมา ทำไมจึงรู้สึกเย็นยะเยือก ไอมันทึบ ๆ ระหว่างทางต้นไม้ใบหญ้าก็รู้สึกเหมือนตายซาก คงเป็นแบบจำเพาะกระมัง เมื่อก่อนศิษย์ก็เคยไปเมืองนรกมา แต่ก็ไม่รู้สึกแบบนี้มาก่อน

อาจารย์: ในเมืองนรกจะเต็มไปด้วยความร้ายกาจ แต่ ที่นี่ความรู้สึกจะเป็นแบบตายซากใช่หรือไม่

หยงปี่: ใช่แล้ว ท่านรู้ได้อย่างไร อ๋อ! ถูกแล้ว เมืองนรก มีแต่วิญญาณผีที่ดุร้ายกับโทษทัณฑ์ ที่ทุกขเวทนา เพราะ ฉะนั้นไอธาตุแห่งความร้ายกาจนั้นทึบแน่น เมืองตายโหงล้วน แต่เป็นวิญญาณผีที่อายุขัยในโลกยังไม่หมด จะมีไอธาตุแห่ง ความแค้น เหมือนตายซาก นี่เป็นความรู้สึกสัมผัสของคน ทำให้รู้สึกผิด ๆ

อาจารย์: พูดแบบนี้ก็ไม่ผิด ตอนนี้เจ้าดูที่เมืองตายโหงซิ

หยงปี่: โอ๋! อยู่ไกลอย่างนั้น! มองเห็นเงาดำตะคุ่ม ๆ เท่านั้น

อาจารย์: คราวหน้า เจ้าก็จะได้เข้าไปในเมืองแล้ว วัน นี้ไปที่แดนมอบขังเสียก่อน

หยงปี่: อาคารที่อยู่ไม่ไกลนัก ที่อยู่หน้าเมืองนั้นใช่หรือ ไม่

อาจารย์: ถูกแล้ว (สองเราเดินมุ่งไปข้างหน้าสู่อาคาร มีชายคาติดต่อกันเป็นพืด เป็นอาคารสีขาวที่กว้างและลึก ที่ ปากประตูทางเข้ามีเก้าอี้อยู่สองตัว แต่ละตัวมีชายที่ท่าทาง สุภาพวัยกลางคนกำลังก้มหน้าขีดเขียน บางครั้งก็เงยหน้าขึ้น ถามวิญญาณผีท่ยี ืนอยู่ข้างหน้า จากนั้นก็มีผีเจ้าหน้าท่คี วบคุม ให้เข้าไปในอาคารนัน้ และก็มีผีเจ้าหน้าท่หี ลายคนเดินออกมา และทักทายกับคนทำงานวัยกลางคนท่นี ั่งอยู่ท่เี ก้าอี้ แล้วก็เดิน มาทางท่เี ราเดินผ่านมา)

หยงปี่: อาจารย์ครับ! ศิษย์มีคำถามข้อหนึ่งจะเรียน ถาม ตั้งแต่ด่านลงทะเบียนจนถึงแดนมอบขังนี้ จะเห็นผีเจ้า หน้าที่มีอยู่ 2 ประเภท เป็นเจ้าหน้าที่รวบรวมหลักฐานจาก ยมโลกใช่หรือไม่ครับ

อาจารย์: ถูกต้อง เจ้าหน้าที่จากยมโลกจะส่งมอบ เอกสารของวิญญาณผี จากด่านลงทะเบียนถึงแดนมอบขัง หลังจากนั้นวิญญาณผีก็จะเข้าเมืองตายโหง จึงจะหมดหน้าที่

หยงปี่: ก็มีด่านลงทะเบียนแล้ว ทำไมต้องมีแดนมอบ ขังอีก งานของเขาส่วนใหญ่จะเหมือนกัน จะต่างกันก็เล็กน้อย ใช่ไหมครับ

อาจารย์: ไม่ผิด ด่านลงทะเบียนก็รับผิดชอบลง ทะเบียนว่าใครบ้างที่เข้าสู่เมืองตายโหง แต่แดนส่งมอบก็เอา เอกสารที่ส่งจากยมโลกพร้อมวิญญาณผี แล้วตระเตรียมให้ เป็นรูปคดีภายหลังจึงส่งเข้าไปในเมือง ไปอีกหน่วยงานหนึ่ง คือ ศาลสอบสวน ถ้าเปรียบเทียบขั้นตอนทั้งหมดกับเมือง มนุษย์ ด่านลงทะเบียนก็คือสถานีตำรวจที่ลงบันทึก แล้วก็จัด ทำเอกสารทั้งหมดเพื่อฝากขัง ก็คือแดนมอบขัง ห้องสอบสวน ก็คือศาลชำระคดี โดยเอาเอกสารที่ส่ง มาชำระเสียให้ เรียบร้อย แล้วตัดสินคดี เพื่อส่งเข้าเมืองจัดการคุมขังต่อไป

หยงปี่: ที่เมืองตายโหงยังมีศาลสอบสวน คิดไม่ถึงว่า เมืองตายโหงนี้จะมีที่ทำงานมากขนาดนี้ ถ้าอย่างนั้นเมือง ตายโหงมีเจ้าเมืองหรือไม่

อาจารย์: ไม่มี ผู้ควบคุมสูงสุดของเมืองตายโหงแบ่ง เป็นสองหน่วยงานคือ งานเอกสารและงานควบคุม ต่อไปก็ จะได้พบเห็นตามลำดับ คืนนี้เที่ยวถึงที่นี่ เจ้าหลับตาลงเสีย อาจารย์จะพากลับสถานธรรม....ถึงแล้ว ข้ากลับละ