Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/19/7439119/html/book/page.php:1) in /home/content/19/7439119/html/book/page.php on line 12
ตอนที่ 27 นำกรรมติดตัวออกจากอบาย มีหนทาง | หนังสือธรรมะ ::mindcyber

ตอนที่ 27 นำกรรมติดตัวออกจากอบาย มีหนทาง

46 Views

พุทธะจี้กง ประทับทิพย์ญาณ

  เป็นราชันย์เดิมที่นั้นเปี่ยมด้วยบุญวาสนา 

  กลับลุ่มหลงกามาประพฤติทรามทำตัวต่ำ   

  ราชาไม่ดีประชาชนเดือดร้อนทั่วเขตคาม

  ตำแหน่งสูงเป็นผู้นำกรรมยิ่งหนักโทษรุนแรง

        พุทธะจี้กง : เกิดมาเป็นคน อาจจะมีร่ำรวย สูงศักดิ์ ยากจน ต่ำต้อย แตกต่างกันไป ฐานะตำแหน่งสูงหรือต่ำอาจจะมีการแบ่งแยก แต่ในด้านของกฎหมายทุกๆคนต่างก็มีความเสมอภาคเท่าเทียมกัน ไม่ว่าจะเป็นขุนนาง มุขมนตรี ขุนพล โอรสสวรรค์ หรืออาณาประชาราษฎร์ ภายใต้กฎสวรรค์และกฎของยมโลกทุกคนต่างมีความเสมอภาคภายใต้กฎเดียวกัน ไม่แตกต่างกัน  ไม่ใช่ว่าอยู่บนโลกมนุษย์มีฐานะร่ำรวย  สูงศักดิ์  ยากจน  ต่ำต้อยแตกต่างกันแล้วจะได้รับสิทธิพิเศษที่แตกต่างกัน  ดังนั้นเกิดเป็นคนอยู่ในโลกมนุษย์  อย่าได้ก่อกรรมทำชั่วอันเป็นเหตุให้ต้องตกนรก  ทุกคนควรยึดมั่นอยู่ในศีลธรรมจรรยา  รักษาเกียรติศักดิ์ศรีแห่งพรหมจรรย์  มีจิตที่เที่ยงตรง  ปฏิบัติตามกฎ  อย่าได้มีพฤติกรรมที่ชั่วร้ายสกปรก  เกิดเป็นคนอยู่ในโลกนี้จะต้องมีพลังธรรมอันเที่ยงตรงจึงจะสามารถเดินไปได้ทั่วหล้า  ถ้าหากเมื่อไหร่ที่สูญเสียพลังธรรมอันเที่ยงตรงไปแล้ว  พฤติกรรมของคนก็จะเอนเอียงไปในทางที่ชั่วร้าย  โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่มีตำแหน่งระดับสูง มีอำนาจอยู่ในมือ จะต้องยิ่งระมัดระวังคำพูดและการกระทำของตัวเองว่าสอดคล้องกับทางสายกลางหรือไม่  ชาวโลกพึงรู้ว่า  คนที่มีอำนาจมาก คนที่มีตำแหน่งสูงศักดิ์ทั้งหลายที่ชอบมั่วโลกีย์มักมากในกามตัณหา นับแต่อดีตโบราณมามีจำนวนไม่น้อย  ที่เรียกว่า  มีตำแหน่งเมื่อไหร่ก็ก่อบาปหนักขึ้นเมื่อนั้น ก็เป็นเช่นนี้  ควรรู้ว่า อันดับหนึ่งของบาปกรรมทั้งปวงก็คือกามตัณหา ตั้งแต่อดีตโบราณมา กษัตริย์ เสนา รวมทั้งเหล่าขุนนางชั้นผู้ใหญ่ รับผู้หญิงเข้ามาเป็นสนม นางบำเรอ หรืออนุภรรยา  ลุ่มหลงมัวเมาในสาวงามจนลืมงานราชการ  ทำให้ประเทศชาติตกต่ำอ่อนแอ  แม้แต่พ่ายแพ้ถูกทำลาย  คนที่มีตำแหน่งสูงจะต้องมีกายใจที่เที่ยงตรง  อย่าได้หมกมุ่นมัวเมาในเรื่องกามตัณหา ไม่เช่นนั้นวันหนึ่งพญายมกวักมือเรียก  จะมาสำนึกเสียใจภายหลังก็สายไปเสียแล้ว  หากไม่รู้จักสำนึกขอขมากรรมอย่างลึกซึ้ง  ไม่เปลี่ยนแปลงแก้ไขตัวเองใหม่  ไม่ยืนหยัดมุ่งมั่นพากเพียร  ในที่สุดวันหนึ่งก็จะต้องมีส่วนร่วมในนรกอเวจี  เอาล่ะ!  ศิษย์เราจงออกจากร่าง

        ชิวเซิง : ศิษย์คารวะพระอาจารย์

        พุทธะจี้กง : ไม่ต้องมากพิธี  รีบขึ้นบัลลังก์บัวเถอะ

        ชิวเซิง : (ช่วงระหว่างทาง มีอากาศเย็นเกิดขึ้นติดต่อกันถี่ๆ  ชั่วพริบตาเดียวก็ลงมาถึงที่หมาย)

        พุทธะจี้กง : ท่านเซียนกวนมารอแล้ว  ศิษย์เรา รีบเข้าไปแสดงคารวะ

        ชิวเซิง : ผู้น้อยคารวะท่านเซียนกวนและท่านขุนพลทั้งสอง

        เซียนกวน : ท่านเมธีไม่ต้องมากพิธี  คารวะท่านพุทธะจี้กง

        พุทธะจี้กง : ไม่ต้องมากพิธี

        เซียนกวน : เชิญตามเราเข้าไปด้านใน

        ชิวเซิง : (บนประตูคุกแขวนแผ่นป้ายที่สร้างขึ้นจากหินแกรนิต สลักว่า “อเวจีหลอมหยก คุกที่ 96”  ภายในคุกเห็นเพียงพื้นที่โล่งกว้าง  มีวัตถุที่เป็นโลหะเหล็กปลิวว่อน  รูปร่างลักษณะของมันยากที่จะอธิบายได้   โลหะเหล็กเหล่านี้จู่โจมเข้าใส่วิญญาณบาปอย่างรวดเร็ว  บ้างก็หัวขาด  บ้างก็ท้องแตก  บ้างก็ปากเบี้ยวสั่นไม่หยุด  มือของบางคนมีสภาพกลายเป็นปลาหมึก  ขากลายเป็นกบ  และมีจำนวนไม่น้อยที่มีแขนห้อยเลยเข่าคล้ายชะนี  ร่างกายถูกตัดแบ่งออกเป็นส่วนๆแต่ยังคงเชื่อมต่อกัน  อีกด้านหนึ่งมีพัดเหล็กขนาดใหญ่เท่าล้อรถ เมื่อใบพัดขยับก็ปล่อยลูกไฟออกมา  ลูกไฟตามโจมตีวิญญาณบาปไม่หยุด  ร่างของวิญญาณบาปถูกลูกไฟโจมตีเข้าอย่างจังจนร่างทะลุ  บ้างโดนปากและจมูก  บ้างโดนหัวใจและปอด  บ้างโดนตับและกระเพาะ  บ้างโดนมือและเท้า  บ้างโดนหัว โดนใบหน้า แต่ละที่ๆโดนไม่มีที่ไหนที่จะไม่ไหม้เละและเป็นหนอง เมื่อหนองแตกหนองก็ไหลพุ่งออกไปรอบด้าน  แล้วหนองทั้งหมดก็กลายเป็นหนอนแมลงวันขนาดใหญ่ที่สูงดั่งเขาพระสุเมรุ  หนอนอ้าปากกว้างหนึ่งโยชน์ สามารถกลืนกินวิญญาณบาปได้นับร้อย  หนอนยืดลิ้นออกมาประมาณสี่เมตรสามารถตวัดเอาวิญญาณบาปเข้าปากได้หลายสิบ  ฟันของหนอนก็สามารถแขวนวิญญาณบาปได้เป็นร้อย  สิ่งที่มีขนาดใหญ่โตมหึมาขนาดนี้ แต่ไหนแต่ไรมาไม่เคยเห็นมาก่อน  วันนี้โชคดีที่ได้เห็นสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ที่หาดูได้ยากเช่นนี้  มีควันพิษกลุ่มหนึ่งส่งกลิ่นกระจายออกมาจากภายในตัวของหนอน  กลิ่นเหม็นไม่น่าดม  หลังจากนั้นไม่นานก็มีลมพัดมาช้าๆทำให้สามารถมองเห็นสภาพในคุกได้อย่างชัดเจน  บรรยากาศพิษที่ส่งกลิ่นเหม็นก่อนหน้านี้ก็ไม่มีแล้ว  หลังจากที่วิญญาณบาปโดนบรรยากาศพิษก็ส่งเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งทำให้คนรู้สึกกลัว  วิญญาณบาปหัวเราะจนน้ำลายไหลออกมาจากปาก ทำให้คนรู้สึกขยะแขยงไม่กล้าเข้าใกล้  กลางเวหามีเต่าไฟบินมา แลบลิ้นแผลบๆเลียที่อวัยวะเพศของวิญญาณบาป  ยังมีนกกะรางหัวขวานจิกที่จมูกของวิญญาณบาป  มีไก่งวงจิกกินหัวใจของวิญญาณบาป  มีจิงโจ้เข้ามาแล้วใช้กำปั้นชกที่หัวของวิญญาณบาป  ชกจนมันสมองไหลออกมาจึงหยุดชก  มีลิงอยู่ฝูงหนึ่งไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรกันอยู่   มองๆดู ที่แท้แล้วพวกลิงกำลังดึง “กล้วยหอม” ของวิญญาณบาปออกมา  น่ากลัวจริงๆ  ครอบครัวลิงกินกล้วย  กินกันจนสุดปลายผลกล้วย  ไม่รู้ว่าใครกำลังกิน “กล้วยหอม” ของใครอยู่  เป็นสภาพเหตุการณ์ที่แปลกประหลาดเป็นอย่างยิ่ง  ออกจะคาดคิดไม่ถึงอยู่สักหน่อย)  ท่านเซียนกวนครับ  ที่จริงแล้ววิญญาณบาปเหล่านี้เป็นคนประเภทไหนหรือครับ?

        เซียนกวน : วิญญาณบาปที่อยู่ที่นี่ตอนสมัยที่มีชีวิตอยู่ เป็นขุนนางข้าราชการ  แต่ไม่รู้จักรักใคร่เมตตาประชาชน  ไม่รู้จักรักทะนุถนอมชีวิตของผู้อื่น  กลับชอบกดขี่ข่มเหงเข่นฆ่าทำร้ายประชาชน  วิญญาณบาปเหล่านี้ตอนที่มีชีวิตอยู่เมื่อพบหญิงสาวสามัญชนที่รูปร่างหน้าตาดีสามารถเชิดชูทำเมียได้ ก็จะบีบบังคับให้แต่งงานด้วย  ยิ่งไปกว่านั้นบางทีอาจจะใช้อำนาจเข้ายึดครอง  ตลอดทั้งวันหมกมุ่นลุ่มหลงอยู่ในกามตัณหา ไม่รู้จักรักทะนุถนอมร่างกายของตัวเอง  หลังจากรับการลงโทษในนรกขุมต่างๆแล้ว  จึงเข้าสู่คุกนี้

        ชิวเซิง : เพราะอะไรถึงต้องลงโทษด้วยโลหะเหล็ก?

        เซียนกวน : ที่วิญญาณบาปต้องถูกลงโทษเช่นนี้  เป็นเพราะตอนสมัยที่มีชีวิตอยู่ใช้อิทธิพลอำนาจและกำลังป่าเถื่อนบังคับให้ผู้หญิงร่วมเพศแล้วไม่รู้จักสำนึกผิด

        ชิวเซิง : แล้วหนอนแมลงวันมีเหตุปัจจัยเช่นไร?

        เซียนกวน : หนอนแมลงวันคือสัตว์ที่อยู่ในสถานที่ๆสกปรก  สาเหตุเกิดจากบาปกรรมบันดาล  เพราะตอนสมัยที่มีชีวิตอยู่ชอบไปสถานที่ลามกอนาจาร  คนที่ไม่รู้จักควบคุมตัวเองก็จะต้องรับความทุกข์ทรมานจากหนอนแมลงวัน

        ชิวเซิง : แล้วเต่าไฟมีมูลเหตุอย่างไร?

        เซียนกวน : เต่าไฟนั้นแปรสภาพมาจากองคชาตของวิญญาณบาป เพราะที่ปลายขององคชาตเรียกอีกอย่างว่าหัวเต่า  หัวนี้เลียหัวนั้น จะต้องควบคุมหัวเล็กไม่ให้ดื้อและยอมเชื่อฟัง

        ชิวเซิง : แล้วฝูงลิงคืออย่างไร?

        เซียนกวน : ลิงชอบกินกล้วยหอม  แล้วตอนที่วิญญาณบาปมีชีวิตอยู่ก็ชอบใช้องคชาตของตัวเองไปทำเรื่องลามกบ่อยๆ  เพราะชอบทำเรื่องลามก  เมื่อมาถึงที่นี่  ลิงเห็นองคชาตของวิญญาณบาปแดงๆคล้ายกล้วยหอม  ดังนั้นพวกมันจึงเข้าไปดึงองคชาตของวิญญาณบาปออกมาปอกเปลือกถลกหนัง

        เซียนกวน : ขุนพลทั้งสองไปนำตัว “ชังอี้หวัง” แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตกมาสัมภาษณ์ซิ

        ขุนพล : (ทันใดนั้นก็ควบคุมตัวนักโทษมาคนหนึ่ง หน้าตาสกปรกเปรอะเปื้อนและมีรูปร่างที่แปลกประหลาด  มือและเท้าของนักโทษบิดเป็นเกลียว) รายงานท่านเซียนกวน  นำตัววิญญาณบาปมาถึงแล้วครับ

        เซียนกวน : วิญญาณบาปจงฟังให้ดี!  คืนนี้มีแขกผู้มีเกียรติมาเยี่ยมชมคุก  หากไม่เล่าตามความเป็นจริงระวังจะถูกลงโทษ

        วิญญาณบาป : ข้าจะเล่า  อย่าตีข้าอีกเลย!

        ชิวเซิง : ท่านคือใคร?

        วิญญาณบาป : ข้าคือ “ชังอี้หวัง” เป็นกษัตริย์แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก  คิดไม่ถึงเลย  ตอนที่มีชีวิตอยู่มีความสง่างามน่าเกรงขามเป็นยิ่งนัก  ตายแล้วกลับต้องมาอยู่ที่นี่  มืดมนไม่มีแสงตะวัน  แถมยังทุกข์ทรมานจนพูดไม่ออก

        ชิวเซิง : ไม่ทราบว่าเพราะเหตุใดท่านจึงตกสู่นรกอเวจีแห่งนี้?

        วิญญาณบาป : หวนคิดถึงอดีตตอนสมัยที่ยังมีชีวิตอยู่ เป็นเพราะหมกมุ่นในกามตัณหา ไม่รู้จักควบคุมตัวเอง ไม่สนใจเรื่องงานราชกิจ สุดท้ายถูกขับไล่  ต้องออกไปร่อนเร่พเนจร  ขอทานตามท้องถนน  ต่อมาก็ป่วยตาย  มาถึงนรกถูกพญายมตัดสินลงโทษในนรกขุมต่างๆ  ตอนนี้ถูกย้ายมารับโทษที่นี่ ยิ่งทุกข์ทรมานมาก  รีบช่วยข้าที!

        พุทธะจี้กง : หากรู้ก่อนตั้งแต่แรกว่าจะเป็นแบบนี้ไหนเลยจะทำเรื่องแบบนั้น!  พึงรู้ว่าความชั่วทั้งปวงกามตัณหามาเป็นอันดับหนึ่ง คนที่ประพฤติผิดในกามไม่เพียงเป็นการทำร้ายร่างกายของตัวเอง ทำให้สุขภาพร่างกายอ่อนแอมีโรคมาก  ยังส่งผลกระทบเกี่ยวพันถึงชะตาชีวิต  นอกจากนี้ยังพัวพันไปถึงดวงชะตาของครอบครัว  เป็นอุปสรรคขัดขวางต่ออาชีพการงานอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้  โดยเฉพาะอย่างยิ่งความผิดปกติที่เกิดขึ้นกับร่างกาย มากมายจนหยิบยกตัวอย่างขึ้นมากล่าวไม่หวาดไม่ไหว  ดังนั้นต้องระมัดระวังเรื่องกามทุกขณะจะปล่อยปละละเลยไม่ได้แม้แต่เสี้ยววินาที

        ชิวเซิง : พระอาจารย์ครับ  จะทำอย่างไรให้เวไนย์ในนรกอเวจีหลุดพ้นจากความทุกข์ ได้รับความสุข?

        พุทธะจี้กง : ถ้าหากว่ายังมีชีวิตอยู่ ก็สามารถใช้จิตที่มีความศรัทธาจริงใจกราบสำนึกขอขมากรรม  นับจากนี้ไปตลอดชีวิตไม่ทำผิดซ้ำอีก  ก็ยังคงหลีกเลี่ยงความทุกข์ในอเวจีได้  หากตอนนี้ตายไปแล้ว จะต้องมีพลังมหาปณิธานอันยิ่งใหญ่ของเซียนพุทธะจึงจะสามารถฉุดช่วยได้ และหากเวไนย์ทั้งหลายที่ได้รับความทุกข์ทรมาน สามารถระลึกสวดท่องนามของเซียนพุทธะได้ ก็จะสามารถหลุดพ้นจากทุคติภูมิไปเกิดในสุคติภูมิได้

        ชิวเซิง : ตอนนี้จะฉุดช่วยอย่างไร?

        พุทธะจี้กง : ศิษย์เรา เจ้าสามารถสอนให้เขาสวดท่องพุทธนามของพระศรีอาริยเมตไตรยได้  ทั้งนี้เขาจะได้นำกรรมไปเกิด แต่ว่าจะต้องมีจิตที่ศรัทธาจริงใจนะ

        ชิวเซิง : ชังอี้หวัง ตั้งใจฟังให้ดี ตอนนี้เราจะสอนวิธีให้ท่านพ้นทุกข์ ท่านจงจดจำไว้ในใจ  ให้ท่านใช้จิตศรัทธาจริงใจสำนึกขอขมาบาปกรรมในอดีตที่ผ่านมา  จากนี้เป็นต้นไปไม่ทำผิดซ้ำอีก

        วิญญาณบาป : ข้าขอสาบานด้วยความจริงใจ  สำนึกขอขมาบาปกรรมในครั้งอดีต  บัดนี้เป็นต้นไปจะไม่ทำผิดซ้ำ  ถึงแม้เวลาจะผ่านไปร้อยพันโกฏิกัปขอสาบานว่าจะไม่ละเมิดฝ่าฝืน  ได้โปรดถ่ายทอดวจีธรรมอันวิสุทธิ์ให้แก่ข้าด้วย

        ชิวเซิง : ตอนนี้ให้ใช้ความศรัทธาจริงใจสวดพุทธนามว่า “นะโม หมีเล่อฝอ”  ในอดีตกัปที่เนิ่นนานมา ขณะนั้นพระศรีอาริยเมตไตรยได้สำเร็จเป็นพุทธะแล้ว  แต่ด้วยมหาปณิธานอันเมตตาปรารถนาที่จะฉุดช่วยเวไนย์ออกจากทะเลทุกข์ จึงหวนกลับมาขับเคลื่อนนาวาธรรมใหม่อีกครั้งโดยสำแดงรูปกายแห่งโพธิสัตว์ปกโปรดฉุดช่วยเวไนย์  บัดนี้ได้รับการพยากรณ์จากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าว่าในอนาคตจะเป็นที่พึ่งพิงอันยิ่งใหญ่ของเหล่าเวไนย์ในยุคท้ายปลายพระสัทธรรม  ด้วยเหตุนี้ เวไนย์ทั้งหลายในอดีต  ปัจจุบัน  และอนาคต  เวไนย์ทั้งหลายที่สมควรฉุดช่วย  ที่กำลังฉุดช่วย  และที่ยังไม่ได้รับการฉุดช่วย  เวไนย์ทั้งหลายที่ไปเกิดแล้ว  ที่กำลังไปเกิด  และที่ยังไม่ได้ไปเกิด  จึงควรยึดมั่นศรัทธาในพุทธนามของพระศรีอาริยเมตไตรย  สวดท่องพุทธนามของพระศรีอาริยเมตไตรย  และโดยเฉพาะอย่างยิ่งควรตั้งปณิธานบังเกิดความมุ่งมั่นไปเกิดยังแดนวิสุทธิภูมิของพระศรีอาริยเมตไตรย  หากใครยังไม่รู้จักหนทางนี้ พึงป่าวประกาศออกไป ให้ทุกคนนำกรรมติดตัวไปบำเพ็ญมรรคผล แล้วลงสู่แดนชมพูทวีปพร้อมกัน  ได้ร่วมประจักษ์ในสัมมาสัมโพธิ ได้ร่วมงานชุมนุมหลงฮว๋าพร้อมหน้ากัน

        วิญญาณบาป : (สงบจิตลงแล้วสวดพุทธนาม “นะโม หมีเล่อฝอ” หลังจากที่สวดพุทธนามอยู่หลายคำ กลางเวหาก็ปรากฏดอกบัวขาวอันเป็นมงคลเปล่งรัศมีสาดส่องไปทั่ว แสงรัศมีช่วยเยียวยารักษาวิญญาณบาปทั้งหลาย  อวัยวะต่างๆในร่างกายหวนกลับคืนสู่ตำแหน่งเดิม พระศรีอาริยเมตไตรยอยู่ท่ามกลางรัศมีอันสว่างไสวโชติช่วงกล่าวว่า “สาธุ! ปกโปรดเวไนย์  ทุกคนต่างมีภาระหน้าที่  ความคิดบริสุทธิ์เที่ยงตรง สามารถบรรลุถึงผลสำเร็จอันยิ่งใหญ่”  ทันใดนั้นพระศรีอาริยเมตไตรยก็ใช้นิ้ววัชระเปล่งรัศมีประทานพร  ในที่สุดชังอี้หวังก็ตามเสียงพุทธนามขึ้นบันไดเมฆออกไป)

        เซียนกวน : วันนี้เราได้เปิดหูเปิดตา ชังอี้หวังนำกรรมไปเกิด ไม่คาดคิดว่าจะเป็นภาพที่มหัศจรรย์เช่นนี้

        ชิวเซิง : ผู้น้อยเองก็แทบช็อก  คิดไม่ถึงเลยว่าสวดพุทธนามหลายคำจะเกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดเช่นนี้

        พุทธะจี้กง : คืนนี้ดึกแล้ว  กลับกันเถอะ

        ชิวเซิง : ขอบคุณท่านเซียนกวนและท่านขุนพลทั้งสองที่ช่วยเหลือ

        เซียนกวน : น้อมส่งท่านพุทธะจี้กงและท่านเมธี

        พุทธะจี้กง : ถึงสำนักก่งเหิงถังแล้ว  วิญญาณจงกลับเข้าร่าง

        ชิวเซิง : ศิษย์น้อมส่งพระอาจารย์