Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/19/7439119/html/book/page.php:1) in /home/content/19/7439119/html/book/page.php on line 12
มุ่งมั่นตั้งใจจริง | หนังสือธรรมะ ::mindcyber

มุ่งมั่นตั้งใจจริง

360 Views

             เฉินซิงถั่น เป็นผู้ช่วยนายอำเภออยู่ในมณฑล ฝู่โจว ตอนหนุ่มๆ ก่อนที่จะสอบเข้ารับราชการเขากับเพื่อนๆนักศึกษาที่มาจากอำเภอ ซีหู กำลังจะพากันไปกินเลี้ยงที่ร้านอาหารในเมือง เมื่อมาถึงหน้าร้านอาหารขณะที่ทุกคนกำลังจะเดินเข้าประตู เฉินซิงถั่น เห็นชายคนหนึ่งใช้ไม้ตีวัวไม่หยุดแต่ไม่ว่าจะตีเท่าไรวัวก็ไม่ยอมไป เขาจึงเดินเข้าไปดูใกล้ๆ ก็เห็นวัวตัวนั้นสองแก้มเปียกชุ่ม น้ำตาร่วงร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ตลอดเวลา มันคงรู้ว่าจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน 

            นักศึกษาหนุ่ม เฉินซิงถั่น ยืนนิ่งด้วยความสงสารสักครู่เมื่อคิดขึ้นได้เขาจึงเอ่ยถามชายเจ้าของวัวให้รู้ว่า จะต้องใช้เงินสักเท่าไรเพื่อซื้อวัวตัวนั้น ครั้นตกลงราคากันเรียบร้อยแล้วเฉินซิงถั่น จึงเกินกลับมาคุยกับเพื่อนๆที่รอเขาอยู่ว่า “ที่พวกเราเตรียมตัวมากินเลี้ยงในวันนี้ มีเงินกันคนละเท่าไร ข้าพเจ้าอยากขอเรี่ยรายรวบรวมจากทุกคนเพื่อนำไปซื้อวัวที่กำลังจะถูกส่งไปฆ่า หวังว่าเพื่อนๆ ทั้งหลายจะร่วมจิตร่วมใจกันสร้างความดีสักครั้งหนึ่งจะดีไหม ไม่รู้ว่าทุกท่านจะคิดอย่างไร”   เพื่อนนักศึกษาคนหนึ่งได้แสดงความคิดเห็นว่า “ไม่เห็นด้วย ถ้าทำเช่นนี้เราก็อดใช้เงินซิ”  อีกคนหนึ่งก็กล่าวว่า   “มันเป็นเรื่องของวัว พวกเราเพียงแต่จะมากินเลี้ยงกันเท่านั้นไม่น่าจะไปเกี่ยวข้องเลย”   ส่วนคนที่เหลือก็สนับสนุนว่า “ใช่แล้ว..ใช่แล้ว  ถ้าเอาเงินทั้งหมดไปซื้อวัววันนี้เราก็อดเลี้ยงสังสรรค์กันนะซี” 

            เฉินซิงถั่น นักศึกษาหนุ่มผู้มีจิตใจเมตตา ได้ยินเพื่อนๆ พูดเช่นนั้นแล้วเขาก็ยังไม่ละความพยายามที่จะเชิญชวนให้ทุกคนช่วยกันซื้อวัวให้จงได้ นักศึกษาหนุ่มจึงเสนอขึ้นว่า  “สำหรับเรื่องกินเลี้ยงไม่ต้องเป็นห่วง ข้าพเจ้ามีความยินดีขอเชิญทุกท่านไปทานอาหารที่บ้านของข้าพเจ้าแทน รับรองว่าจะไม่ทำให้ทุกคนต้องผิดหวังเลย หวังว่าเพื่อนๆ คงจะให้เกียรติและรับน้ำใจของข้าพเจ้าไว้ด้วย”   ถึงขั้นนี้แล้วเพื่อนๆ ทุกคนก็ไม่รู้จะโต้แย้งอย่างไร จึงตกลงยอนยอมตามที่ เฉินซิงถั่น ขอร้อง 

            พวกเขาทุกคนช่วยกันนำวัวที่ซื้อมาได้ ไปปล่อยที่วัดใหญ่แห่งหนึ่งพร้อมกับถวายเงินที่เหลือแก่พระสงฆ์ผู้ให้การดูแล เช้าวันรุ่งขึ้น เฉินซิงถั่น ได้เล่าให้ภรรยาฟังถึงเรื่องราวการเรี่ยรายเงินจากเพื่อนและคำสัญญาที่จะเลี้ยงทดแทนพวกเขาทุกคน แต่ในบ้านไม่มีเงินพอขณะที่กำลังคิดหาวิธีกันอยู่ภรรยาของ เฉินซิงถั่น จึงลุกขึ้นกล่าวว่า “เกิดเป็นคนต้องมีสัจจะ คำที่พูดออกไปแล้วต้องทำให้ได้”  และแล้วทั้งสองก็ช่วยกันขนทรัพย์สินเสี้อผ้ารวมทั้งของใช้ที่มีอยู่ไปจำนำทั้งหมด สร้างความพออกพอใจแก่เพื่อนๆทุกคนตามคำสัญญาที่ให้ไว้ อีกหนึ่งปีต่อมา หลังจากวันขึ้นปีใหม่ผ่านพ้นไป เฉินซิงถั่น ได้ไปสอบแข่งขันเข้ารับราชการผลการสอบของเขาเป็นที่น่าพอใจแก่ทุกฝ่าย นักศึกษาผู้มีน้ำใจดีงามจึงได้ดำรงตำแหน่งเป็นถึงผู้ตรวจราชการแผ่นดิน   คนที่มีความมุ่งมั่นตั้งใจจริงที่จะช่วยเหลือชีวิตผู้อื่นอย่างไม่ย่อท้อ ย่อมนำมาซึ่งวาสนาบารมีและความเจริญรุ่งเรืองแก่ชีวิตตนนี่คือ...ผลแห่งเมตตาจิต