Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/19/7439119/html/book/page.php:1) in /home/content/19/7439119/html/book/page.php on line 12
สื่อกันด้วยใจ | หนังสือธรรมะ ::mindcyber

สื่อกันด้วยใจ

411 Views

              ในปลายสมัยราชวงศ์ชิง ประเทศจีนเกิดศึกสงครามใหญ่บ้านเมืองวุ่นวายระส่ำระส่ายไปทั่วทุกหนแห่งเวลานั้นมีผู้ยัญชาการทหารท่านหนึ่ง แซ่ถัง นามว่า อี้อัน ได้รับคำสั่งให้ยกกำลังโดยทางเรือไปช่วย กองทหารของท่านฉี่ซู่เหยิน หลังจากเสร็จสิ้นภาระ กิจเรียบร้อยแล้ว ระหว่างที่ท่านถังอี้อัน ยืนอยู่บนเรือเพื่อเดินทางกลับ จิตใจของท่านห่วงใยคิดถึงน้องชาย ซึ่งเป็นทหารประจำการอยู่ที่เซี้ยเหมิน

            ขณะนั้นเองมีชาวประมง 4 คนจับตะพาบยักษ์มาได้ตัวหนึ่งท่านผู้บัญชาการทหารเห็นแล้วก็รู้สึกสงสารเมื่อเจรจาไต่ถามเพื่อขอซื้อไปปล่อย แต่ชาวประมงเรียกร้องราคาสูงลิบลิ่ว ท่านจึงปรึกษากับภรรยาว่าจะซื้อดีหรือไม่ คุณนายผู้เป็นภรรยาก็ไม่อยากซื้อเพราะราคาแพงเหลือเกิน ขณะที่ทั้งสองกำลังจะปฏิเสธอยู่ๆตะพาบน้ำยักษ์ตัวนั้นก็มีน้ำตาไหลออกมาไม่หยุด ภรรยาของท่านผู้บัญชาการเห็นแล้วก็รู้สึกเวทนาสงสารจับใจ จึงตัดสินใจซื้อตามราคาที่ถูกเรียกร้อง    

            ท่านถังอี้อัน และภรรยาให้คนช่วยกันอุ้มตะพาบน้ำยักษ์ไปที่ข้างเรือขณะนั้นเองท่านได้พูดขึ้นว่า “ตัวเจ้าถึงแม้จะเกิดเป็นสัตว์แต่ก็มีชีวิตจิตใจ ฉันห่วงใยชีวิตเจ้าเช่นเดียวกับที่เฝ้าห่วงใยชีวิตน้องชายของฉันเอง ด้วยกระแสของจิตใจที่เหมือนกันและเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันคงจะช่วยให้น้องชายซึ่งอยุ่ห่างไกลกันคนละฟากฝั่งทะเล สามารถล่วงรู้ถึงความห่วงใยคิดถึงที่ฉันมีต่อเขาได้”  เมื่อกล่าวจบ ท่านผู้บัญชาการก็ปล่อยตะพาบน้ำยักษ์ลงทะเลไปตะพาบยักษ์ตัวนั้นพอว่ายไปได้นิดหน่อยก็หันกกลับมามองดธสองสามีภรรยาผู้มีเมตตาครั้งแล้วครั้งเล่า ราวกับจะขอบคุณแล้วขอบคุณอีกก่อนที่จะดำลงสู่ใต้ทะเล

            หลังจากนั้นผ่านไปหนึ่งเดือนเต็มท่านผู้บัญชาการทหารถังอี้อัน ก็ได้รับจดหมายจากจ้องชายของท่านเขียนมาถึงว่า เขาสบายดีอย่าได้วิตกกังวลไปเลย จดหมายฉบับนั้นน้องชายของท่านเขียนเมื่อเดือน 9 วันที่ 8 ในปีรัชกาลราชวงศ์ชิง ซึ่งวันนั้นเป็นวันเดียวกันกับที่ท่านถังอี้อัน ปล่อยตะพาบยักษ์ลงทะเล  มันน่าคิดว่า  ในสมัยโบราณใช้

            นกพิราบเพื่อส่งข่าวสารให้แก่กัน  แต่ระยะทางอันยาวไกลและอุปสรรคต่างๆ มากมายจึงเป็นการยากที่ข่างสารจะไปถึงแต่สำหรับ “ใจ” ที่สื่อถึงกันนั้นไม่มีสิ่งใดจะมาขวางกั้นได้เลย