Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/19/7439119/html/book/page.php:1) in /home/content/19/7439119/html/book/page.php on line 12
ผลกรรมจากอดีต | หนังสือธรรมะ ::mindcyber

ผลกรรมจากอดีต

371 Views

             ชายชราแซ่  ฉวี่  ใคร ๆ  เรียกเข้าว่า  เหลาฉวี่   ทำงานเป็นคนรับใช้ในบ้านสกุลเกา  ลุงฉวี่เป็นคนซื่อสัตย์ขยันและประหยัดจากคุณสมษัติที่ดีเหล่านี้จึงเป็นที่ไว้วางใจของเจ้าของบ้าน  ลุงฉวี่  ได้รับหน้าที่พ่อบ้านคอยดูแลความเรียบร้อย   ทุกอย่างในบ้านสกุลเกา   คนรับใช้มุกคนต่างก็เคารพรักและเชื่อฟังเขาเป็นอย่างดี

                วันหนึ่งสายมากแล้วเกือบเที่ยงวัน  ลุงฉวี่ก็ยังไม่ออกจากห้องคนในบ้านจึงไปเคาะประตูเรียกอยู่นาน  ลุงฉวี่ถึงจะมาเปิด  ท่าทางของเขาอิดโรยอ่อนเพลียเหมือนไม่ได้หลับไม่ได้นอน   ครั้นสอบถามดูลุงฉวี่จึงเล่าให้มุกคนฟังว่า    “เมื่อ 30  ปีก่อนโน้นสมัยมี่ลุงยังหนุ่ม ๆ  อายุแค่ 20 ปีตอนนั้นอยู่ที่ตำบล  ตงกวน  ลุงเปิดร้านขายบะหมี่ใส่ปลาไหล   กิจการดีมากลูกค้าพากันมาอุดหนุนจนแน่นร้านลุงต้องฆ่าปลาไหลวันละหลายสิบกิโล ทุก ๆ วัน ติดต่อกันมาเกือบ30  ปี  ไม่เคยขาด  สามารถเก็บสะสมเงินได้หลายหมื่นชั่งเลยที่เดียว

                ในช่วงนั้น   น้ำมันยางสำหลับทาเครื่องสานราคาลดลงมากลุงเห็นเป็นโอกาสเหมาะจึงนำเงินที่สะสมทั้งหมดไปซื้อเพื่อหวังจะเกร็งกำไร   แต่ไม่นึกเลยว่าจะเกิดไฟไหม้น้ำมันยางที่ซื้อตุนไว้ถูกไฟเผาวอดวายไม่มีเหลือ   เงินทองทรัพย์สินที่เป็นทุนละลายหายไปในกองไฟจนหมดสิ้นลุงสิ้นเนื้อประดาตัวจึงอออกร่อนแร่หางานทำมาเรื่อยจนในที่สุดได้เข้ามาอยู่ในบ้านสกุล  เกา   ทำงานเป็นลูกจ้างสามารถอยู่อย่างสงบสุขได้

                จนกระทั้งเมื่อคืนนี้เอง   ลุงฝันว่า  ปลาไหลมากมายเหลือเกินเข้ามาขอชีวิต   ในจำนวนนั้นมีตัวใหญ่ 2 ตัวแววตาของมันเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้นทั้งสองตัวตรงรี่เข้ามาแย่งกันกัดที่ขาของลุง   พอสะดุ้งตกใจตื่นขึ้นมาก็พบว่าที่ขาทั้งสองมีแต่รอยฟันเล็ก ๆ และช้ำบวม   เจ็บทรมานจนนอนไม่หลับจนกระทั้งสายมากแล้วจะลุกลงจากเตียงก็ไม่สามารถยืนขึ้นได้มันปวดเหลือเกิน”คนรับใช้ได้รายงานให้คุณชาย  เกา  เจ้าของบ้านทราบท่านจึงได้มาเยื่ยม ดูอาการที่ห้อง   เมื่อเห็นขาของลุงฉวี่บวมมาก  ก็ให้นำยาอย่างดีมาทารักษาและสั่งให้หยุดงานพักผ่อนไม่นานอาการปวดบวมก็ค่อย ๆ  หายไป

                แต่อีกไม่นานต่อมามีอยู่วันหนึ่งลุงฉวี่หายเงียบไปทั้งวัน   ไม่ออกจากห้องเลยไม่ว่าจะเรียกอย่างไรประตูก็ไม่เปิด คุณชายเกาจึงให้คนในบ้านปีนขึ้นไปส่องดูทางช่องลม   ก็เห็นลุงฉวี่นอนหายใจเขม่วๆ  อยู่บนเตียงไม่ขยับเขยื้อน คุณชายเกาจึงสั่งให้งัดประตูเข้าไปช่วยเมื่อลุงฉวี่พบหน้าเจ้าของบ้าน   ผู้ให้ความอนุเคราะห์ตนมาตลอด   ชายชราผู้น่าสงสารก็น้ำตานองหน้าระล่ำระลักพูดขึ้นว่า  “เมื่อคืนบ่าวฝันว่าปลาไหลสองตัวเดิมมันกลับมารุมกัด    คราวนี้มันกัดจนถึงกระดูกเจ็บปวดยิ่งกว่าเก่าเห็นทีบ่าวคงจะไม่รอดแน่แล้ว” 

                เจ้าของบ้านผู้มีน้ำใจฟังแล้วรู้สึกเวทนายิ่งนัก  จึงปลอบโยนให้กำลังใจว่า   “เหลา  ฉวี่  ลุงคงไม่เป็นอะไรมากหรอกทายาไม่กี่วันก็หายทำใจดี ๆ  ไว้”    แต่ครั้งนี้แม้จะใช้ยาดีแค่ไหนก็ไม่ได้ผลขาของลุง ฉวี่  บวมและเริ่มเน่าจนเห็นกระดูก   หลังจากนั้นไม่กี่วันลุง  ฉวี่  พ่อบ้านสกุลเกาก็ตายจากไป

                ช่างน่าอนาถแท้.....กรรมหนอกรรมไม่มี่คำว่า   “สูญหาย”    30ปี  ก่อนทำย่างไรไว้ 30ปี  ต่อมาก็ยังต้องรับผล    พระอริยะเจ้าทั้งหลายจึงกล่าวว่า   “ทุกสิ่งที่เราทำลงไปแล้ว  ไม่ว่าดีหรือเลว  เราจะต้องเป็นผู้รับผลของมันอย่างแน่นอน.........ไม่ช้าก็เร็ว