Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/19/7439119/html/book/page.php:1) in /home/content/19/7439119/html/book/page.php on line 12
กรรมของคนชอบกิน | หนังสือธรรมะ ::mindcyber

กรรมของคนชอบกิน

399 Views

             ในรัชสมัยของพระจักรพรรดิ  เฉียน หลง  ที่มณฑล  เห่อ ไป๋  นายอำเภอคนหนึ่งได้สูญเสียลูกสาวเพียงคนเดียวของเขาไปเนื่องจากอาการป่วยที่เกิดขึ้นอย่างกระทันหัน   อีกหลายปีต่อมา  ระหว่างที่ภรรยาของนายอำเภอกำลังนอนหลับพักผ่อนอยู่ในเรือน  นางก็ได้ฝันเห็นลูกสาวที่ตายไปแล้วถูกมัดมือมัดเท้ากำลังจะถูกฆ่า  เธอร้องเรียกแม่ให้ช่วยจนสุดเสียง

                ภรรยาของนายอำเภอสะดุ้งตกใจตื่นขึ้น  มันเป็นเวลาเดียวกันกับที่ได้ยินเสียงดังโครมครามอยู่ข้างๆ เรือ  นางจึงสั่งให้คนออกไปดู สักครู่คนรับใช้ก็กลับเข้ามารายงานว่า  “ลูกเรือลำที่อยู่ข้างๆ กำลังจะช่วยกันฆ่าหมู”  ทันทีที่ภรรยาของนายอำเภอทราบเรื่องจึงรีบตามออกไปดูก็พบว่ามีชายสองคนกำลังช่วยกันจึบหมูตัวหนึ่งให้นอนลง  เท้าหน้าและเท้าหลังของมันถูกมัดด้วยเชือกจนแน่น  เสียงร้องของหมูที่กำลังจะถูกฆ่ามันช่างเสียดแทงหัวใจของนางเสียเหลือเกินทำให้นางหวลนึกถึงเรื่องความฝัน

                ภรรยาของนายอำเภอรีบร้องตะโกนออกไป  เพื่อให้คนแจวเรือหยุดการกระทำของพวกเขา  แต่อนิจจามันช้าไปเพียงเสี้ยววินาทีชายแจวเรือคนหนึ่งแทงมีดแหลมยาวอันคมกริบ  ลงไปที่คอหมูตัวนั้นจนทิดด้าม  หมูซึ่งถูกมัดดิ้นชักกระตุกๆ เลือดพุ่งกระฉูดขาดใจตายไปอย่างเจ็บปวดทรมาน  ภรรยาของนาย อำเภอเห็นภาพที่น่าสยดสยองนั้นแล้วก็ถึงกับเข่าอ่อน  ทรุดตัวลงร้องไห้โฮ  ทั้งนี้เพราะนางรู้ดีว่า  ลูกสาวของนางที่ตายไปต้องไปเกิดเป็นหมูตัวนั้นอย่างแน่นอน  ภรรยาของนายอำเภอเศร้าโศกเสียใจมากที่ช่วยอะไรไม่ได้เลยทำได้ก็แต่เพียงขอซื้อหมูที่ตายแล้วไปฝังเสีย   

                บรรดาคนรับใช้ในบ้าน  พากันวิพากวิจารณ์เรื่องที่เกิดขึ้นหญิงรับใช้คนหนึ่งได้พูดขึ้นว่า “คุณหนูบุตรสาวของนายอำเภออายุสั้นเหลือเกิน  เพียงแค่อายุ 16 ปีก็เป็นไข้ตายจากไป  แต่ตอนยังมีชีวิตอยู่ พ่อแม่รักมากตามใจทุกอย่าง  คุณหนูเธอชอบกินเนื้อไก่ที่สุด  ถ้ามื้อไหนกับข้าวไม่มีเนื้อไก่ก็จะไม่ยอมกินข้าวเลย  แต่ละปีฉันคิดดูแล้วต้องฆ่าไก่ให้เธอกินไม่น้อยกว่า 800 ตัวขึ้นไป”    

                พระพุทธองค์จึงทรงตรัสไว้ว่า  “คนที่หมกมุ่นอยู่แต่  การฆ่า ตายไปแล้วต้องไปรับผลกรรม  อยู่ในนรกภูมิอย่างทุกข์ทรมาน  เมื่อพ้นโทษขึ้นมาแล้วก็ยังต้องไปเกิดเป็นสัตว์เดรัจฉานต่างๆ  และถูกเขาฆ่าตายจนนับไม่ถ้วน  ติดหนี้เลือด.....ใช้ด้วยเลือด
ติดหนี้ชีวิต.......ใช้ด้วยชีวิต   ร้อยชาติ  พันชาติ  ไม่หมดเวรสิ้นกรรมสักที”