Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/19/7439119/html/book/page.php:1) in /home/content/19/7439119/html/book/page.php on line 12
สวนปล่อยสัตว์ | หนังสือธรรมะ ::mindcyber

สวนปล่อยสัตว์

203 Views

ในช่วงปลายของรัชสมัยราชวงศ์   ซุ้ย   มีพระภิกษุสงฆ์  รูปหนึ่งนามว่า “  เทียน  ไถ  จุง  จู่  ซือ”   ท่านเป็นพระผู้มีศีลาจารวัตรที่งดงามและเพรียบพร้อมไปด้วยภูมิปัญญาอันสูงส่งแม้องค์จักรพรรดิ์ก็ทรงเลื่อมใสศรัทธาท่านมาก    แต่เดิมก่อนหน้านั้น  จิตใจของผู้คนล้วนโหดเหี้ยม  ชอบทั้งกินทั้งฆ่าสัตว์เป็นอาหาร  พระอาจารย์ผู้เปี่ยมด้วยเมตตาจิตได้พร่ำเทศนาอบรมสั่งสอน   ให้คนทั้งหลายได้รู้ถึงบาปบุญคุณโทษและหยุดฆ่าสัตว์ตัดชีวิต   ให้คนทั้งหลาย          ได้รู้ถึงบาปบุญคุณโทษและหยุดฆ่าสัตว์ตัดชีวิต   ท่านจึงนำพาบรรดาสานุศิษย์ทั้งหลายให้ร่วมใจกันสละทรัพย์สินเงินทอง  นำไปซื้อที่ดินเป็นอาณาบริเวณกว้าถึง  400  นา  พร้อมกับร่วมแรงกัน

          ปลูกพันธุ์ไม้  ต้นไม้ให้ร่มรื่นสุขสบายงดงามดังเนรมิต  และนี่ก็คือ “ สวนปล่อยสัตว์”   อันเป็นที่ซึ่งบรรดาผู้ใจบุญทั้งหลายพากันนำสัตว์มากมายมาปล่อยนั้นเอง   แม้ในสมัยราชวงศ์  หมิง  พระอาจารย์  เหลียน  ฉือ  ต้าซือ  ผู้เลื่องลือก็เคยมาเยือนสวนแห่งนี้

          องค์พระจักรพรรดิแห่งราชวงศ์   ซุ้ย   ขณะนั้นได้ทรงพระราชทานป้ายอาญาสิทธิ์  มาตั้งประดิษฐานไว้เพื่อประกาศให้เป็นเขตอภัยทาน   ห้ามมิให้ผู้ใดทำอันตรายต่อสัตว์ทุกชนิดในสวน    นับจากนั้นเรื่อยมา  รัชทายาททุกพระองค์เมื่อได้ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์  ก็ทรงถือเป็นพระราชประเพณีที่ต้องเสด็จมาปล่อยสัตว์ในสวนแห่งนี้    จนกระทั่งล่วงเข้าสู่สมัยของราชวงศ์   ถัง   ก็ได้นำเอาไปเป็นแบบอย่างที่ดี  มีการออกเป็นพระราชกำหนด  ให้แต่ละหัวเมืองสร้างสวนสำหรับปล่อยสัตว์ขึ้น   ผู้ที่อยากมีอายุยืนมักพากันมาปล่อยสัตว์ในสวนที่ทางราชการสร้างขึ้น     

          ตามระเบียงศาลาในสวนปล่อยสัตว์แต่ละแห่งเต็มไปด้วยภาพประกอบคำกลอน   เขียนบรรยายหลักธรรมสอนให้คนทั้งหลายละเว้นจากการฆ่าสัตว์   ในอดีตทุกคนต่างยกย่องสรรเสริญในความมีจิตเมตตากรุณาที่กว้างใหญ่  ผู้บำเพ็ญธรรมทั้งหลายล้วนรักใคร่เอ็นดูสัตว์   และต้องการให้คนรุ่นหลังปฏิบัติตาม  มีนักบุญและสาธุชนมากมายหลายท่านที่ปฏิบัติเช่นนี้น่าเสียดายที่เวลาผ่านไป.....ท่านเหล่านั้นได้ตายจากไปหมดแล้ว

          อนิจจา.....สวนปล่อยสัตว์ในอดีต  ทุกวันนี้กลายเป็นเพียงสวนสาธารณะให้คนเดินเล่นเท่านั้น   สิ่งที่ดีงามในอดีต  ไม่หลงเหลือให้เห็นแสงแห่งเมตตาธรรมในใจคนดับวูบลง   ไม่ว่าสัตว์อะไร  ก็จับมาฆ่ากินเป็น ๆ นกปลาที่เคยอยู่อย่างอิสระ  ใครอยากจับก็จับใครอยากฆ่าก็ฆ่า  ทั้งวันทั้งคืนไม่เคยงดเว้น     

          เวลานี้ไม่ว่าที่ไหนก็มีการแข่งขันกัน  ยิงนก  ตกปลา  ล้าสัตว์เห็นการเข่นฆ่าทำลายชีวิตผู้อื่นเป็นเกมกีฬา  ช่างน่าเอน็จอนาถใจเหลือเกิน.....ทำไมคนทุกวันนี้กลับกลายเป็นแบบนี้?