Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/19/7439119/html/book/page.php:1) in /home/content/19/7439119/html/book/page.php on line 12
ขอแรงสัตว์ใหญ่ช่วยสัตว์เล็ก | หนังสือธรรมะ ::mindcyber

ขอแรงสัตว์ใหญ่ช่วยสัตว์เล็ก

172 Views

           ในสมัยพุทธกาล   ครั้งที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังดำรงพระชนม์อยู่   พระองค์ได้ทรงเทศนาสั่งสอนถึงเรื่องกฎแห่งกรรมอย่างลึกซึ้ง  นำพาให้ทั้งมนุษย์และสรรพสัตว์ใหญ่น้อยหยุดเข่นฆ่า  เลิกเบียดเบียนซึ่งกันและกัน   พุทธบริษัททั้งหลายต่างหันมาอนุเคราห์เกื่อกูลต่อเวไนยสัตว์ด้วยความมีเมตตา    ดังมีเรื่องราวปรากฏจารึกไว้ในพระสูตรบทหนึ่งว่า        

           ในกาลที่สมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้าอรหันต์สัมมาสัมพุทธเจ้าศากยมุนีได้อุบัติแล้ว  ณ  ชมพูทวีป  คราวนั้นบัณฑิตหนุ่มผู้หนึ่งได้เดินทางไปคบเห็นแอ่งน้ำซึ่งกำลังจะเหือดแห้งเนื่องจากถูกแสงตะวันอันร้อนแรงแผดเผา  ปูปลา  กุ้ง  หอย  นับหมื่นชีวิตดิ้นรนกระเสือกกระสนรอคอยความตายอย่างสิ้นหวัง    

           บัณฑิตหนุ่มผู้มีใจเปี่ยมด้วยเมตตารู้สึกเวทนายิ่งนักจึงรีบกลับไปขอยืมถุงบรรจุน้ำจากพ่อค้าในเมืองแล้วเข้าเฝ้าพระราชาเพื่อกราลทูลขอยืมช้างจากพระองค์  ครั้นพระราชาผู้เป็นใหญ่ทรงทราบถึงกุศลเจตนานั้นแล้ว  ก็มีพระทัยปลาบปลื้มปิติยินดียิ่งนัก   พร้อมทั้งพระราชทานช้างจำนวน  20  เชือก  แก่บัณฑิตหนุ่มนั้น   ชาวเมืองที่เห็นขบวนช้างบรรทุกถุงน้ำผ่านมา   พอทราบเรื่องก็มีใจออกติดตามไปด้วย   ครั้นถึงยังจุดหมายจึงช่วยกันขนถุงน้ำเทลงในแอ่งจนเต็มเปี่ยม  สรรพสัตว์นับพันนับหมื่นจึงได้ฟื้นคืนชีวิต  บรรดาฝูงมัจฉา  ปู   กุ้ง   หอย  ฯลฯ   ต่างแหวกว่ายในสายน้ำกันอย่างร่าเริง

           ครั้นใกล้ตะวันเย็น  ณ  ริมแอ่งน้ำ  ขณะนั้นเองเป็นเวลาที่องค์สมเด็จพระบรมศาสดาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้เสด็จมาถึง   บัณฑิตหนุ่มและสาธุชนพุทธบริษัทจึงพร้อมใจกันกราบอาราธนาทูลขอพระองค์   ให้แสดงพระธรรมเทศนาเพื่อยังศรัทธาปสาทาให้เกิดแก่เวไนยสัตว์ทั้งหลาย

           สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็ทรงมีพระเมตตาแสดงพระธรรมเทศนา  พรรณนาถึงอานิสงส์แห่งเมตตาจิตโดยลึกซึ้งแยบยลยิ่ง  เมื่อถึงที่สุดแห่งพระธรรมเทศนาแล้ว   มหาชนทั้งหลายต่างก็บังเกิดความปิติอิ่มเอิบขึ้นในดวงใจไม่ได้ผิดแผกจากฝูงปลาซึ่งเข้ามาร่วมชุมนุมสดับฟังอยู่ด้วยอย่างใกล้ชิด  “ ด้วยพลานุภาพแห่งสัจจธรรมซึ่งองค์พระบรมศาสดาแสดงแล้วเป็นที่น่าอัศจรรย์   บรรดาวิญญูชนผู้มีจิตอันประณีตอ่อนโยนทั้งหลาย   ก็บังเกิดความรู้แจ้งในหลักสัจจธรรม   แม้เหล่าฝูงสัตว์ทั้งหลายที่ได้ยินพระธรรมอันแช่มชื่นนั้นแล้ว  เมื่อหมดสิ้นอายุขัยก็ได้ไปเกิดอยู่ในสุคติภพโดยถ้วนหน้า”