Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/19/7439119/html/book/page.php:1) in /home/content/19/7439119/html/book/page.php on line 12
ดวงใจแม่กวาง | หนังสือธรรมะ ::mindcyber

ดวงใจแม่กวาง

468 Views

           ในรัชสมัย   จิ่ง   ฉาว    นายทหารหนุ่มชาวมณฑล   ยู้หนัน   นามว่า   สี่  เจิ่น  จิง  เป็นคนมีนิสัยชอบล่าสัตว์   วันหนึ่ง สี่  เจิ่น  จิง   ขึ้นไปล่าสัตว์บนภูเขาสามารถยิงลูกกวางตัวเล็ก ๆ ได้ตัวหนึ่ง    ขณะที่เขากำลังจะเข้าไปเอา   ก็มีแม่กวางตัวหนึ่งวิ่งอย่างสุดชีวิตตรงเข้ามาหาลูกกวางน้อยทันที  มันค่อย ๆ ใช้ลิ้นเลียบาดแผลที่ถูกธนูปักคาอยู่   ด้วยความระทมใจ    สักครู่เดียวแม่กวางก็ล้มลงขาดใจตาย         ทหารหนุ่มนักล่าได้แบกเอากวางทั้งแม่และลูกกลับไปด้วยความฉงนสงสัย   ไม่เข้าใจในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเลย

           ครั้นถึงบ้าน  สี่  เจิ่น  จิง  จึงจัดแจงเตรียมชำแหละเนื้อกวางไปทำอาหาร   ทันทีที่ผ่าหน้าอกแม่กวาง   หนุ่มนักล่าก็ต้องตกตะลึงที่เห็นลำไส้ของมันขาดเป็นท่อนเล็กท่อนน้อย   ส่วนตับก็แตกสลายเละไปหมด  ภาพที่ปรากฏต่อหน้ามันช่างน่าเวทนา    จนไม่อาจหาคำพรรณนาได้    นายทหารหนุ่มร้องไห้ฟูมฟายพร่ำรำพันแต่ว่า  “ไม่น่าทำเลย ........ไม่น่าทำเลยจริง ๆ”    ด้วยความเศร้าโศกเสียใจอย่างสุดซึ้งเขาหักคันธนูกระชากสายจนขาดสะบั้น แล้วตั้งปณิธานอย่างแน่วแน่ว่า “นับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปตลอดชีวิต   เราจะไม่ล่าสัตว์”  ไม่ว่าสัตว์อะไรก็ตาม  ต่างก็เกิดมาบนโลกด้วยความรักความผูกพันกันระหว่างแม่ลูก   ถึงคราวที่ชีวิตใดชีวิตหนึ่งต้องถูกพรากให้ตายจากกันไป   มันเป็นเรื่องน่าเศร้าสลดเพียงใด     

           ดูเอาเถิด........ดวงใจของแม่กวางที่รักลูกจนไม่ยอมหนีเอาตัวรอด   ต้องเห็นภาพลูกน้อยถูกฆ่าตายไปต่อหน้าความเจ็บปวดทุกข์ระทมใจสุดอาลัยอาวรณ์      มันช่างมากมายท่วมท้นขนาดไหนกัน   ถึงกับทำให้ภายในของแม่กวางต้องแหลาสลายจนสิ้นใจตายตามลูกไป   สำหรับคนที่มีหัวใจแล้วในโลกนี้ยังจะมีเรื่องเศร้าใจไปกว่านี้อีกไหม ?   ทหารหนุ่ม  สี่  เจิ่น  จิง   ได้รับราชการต่อมาจนกระทั่งได้เป็นนายเภอ    จนกระทั่งปลายรัชสมัย   จิ่ง  ฉาว   บ้านเมืองวุ่นวายยุ่งเหยิง  นายเภอ   สี่  เจิ่น  จิง    จึงลาออกจากราชการแล้วเดินทางติดตามท่านนักพรตอู่เมิ่ง   เพื่อฝึกฝนปฏิบัติธรรม

           ท่าน  สี่  เจิ่น  จิง   บำเพ็ญธรรมอยู่บนภูเขาด้วยความตั้งใจจนกระทั่งอีก  ๒  ปีต่อมา  บนเทือกเขา  ซีซานมณฑล  หง  โจว  ท่านก็ได้สำเร็จธรรมรู้แจ้งในสรรพสิ่ง  แล้วจึงออกจาริกเผยแพร่หลักธรรมฉุดช่วยสาธุชน   และสั่งสอนอบรมคนชั่วให้กลับตัว

           แม้ว่าท่านได้ล่วงลับดับขันธ์ไปแล้ว   แต่ชื่อเสียงเกียรติคุณและบุญญาภินิหารที่คอยให้ความช่วยเหลือแก่เวไนยสัตว์ผู้ทุกข์ยากกลับยิ่งเลื่องลือระบือไกล   จวบจนถึงรัชสมัยราชวงศ์  ซ้ง  ท่าน  สี่  เจิ่น  จิง  ได้รับการยกย่องสถาปนาขึ้นเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์มีพระนามว่า  
 “เมี่ยวจี้เจิ่นจิง”