4.แม่เลี้ยง ลูกเลี้ยง

143 Views

         สมัยราชวงศ์โจว จื่อเชียนกำพร้ามารดาแต่ เด็กบิดามีภรรยาใหม่ มีบุตรด้วยกัน 2 คน แม่เลี้ยง เกลียดชังจื่อเชียนมาก มักหาเรื่องดุด่าเฆี่ยนตีอยู่ เสมอ

         วันหนึ่งในฤดูหนาว บิดาใช้ให้จื่อเชียนเข็นรถ ม้าออกไปข้างนอกเพื่อจะไปธุระ ขณะที่จื่อเชียน กำลังเข็นรถม้า เชือกบังเหียนที่บังคับม้าหลุดจาก มือ เมื่อบิดาตรวจดูเสื้อผ้าของจื่อเชียน ก็รู้ว่าเสื้อ กันหนาวของบุตรภายในบุด้วยนุ่นเทียม ครั้นไป ตรวจดูเสื้อผ้าของลูกอีกสอง คนปรากฏว่าภายใน บุด้วยนุ่นอย่างดี บิดาโมโหสุดขีด คิดจะขับไล่นาง ไปจากบ้าน จื่อเชียนรีบคุกเข่าพูดว่า “พ่ออย่าไล่ แม่ไปนะครับ  ถ้าแม่อยู่ผมหนาวคนเดียวเท่านั้น ถ้าแม่ไปเราสามคนต้องลำบากไร้คนดูแล” นาง ได้ฟังคำของลูกเลี้ยง รู้สึกตื้นตันใจมาก ได้สำนึก ผิดตั้งแต่นั้นมา นางก็รักเอ็นดูจื่อเชียนเสมอบุตร ของตน