Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/19/7439119/html/book/page.php:1) in /home/content/19/7439119/html/book/page.php on line 12
ขุมที่ 4 ตอน พบปะท่านยมบาลโหงวกัวอ๊วง | หนังสือธรรมะ ::mindcyber

ขุมที่ 4 ตอน พบปะท่านยมบาลโหงวกัวอ๊วง

201 Views

วันเสาร์ที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2520

ท่านอรหันต์จี้กงเสด็จลงตรัสเป็นกลอนความว่า: 

ชีวิตคน           เหมือนขี่ม้า     ชมโคมไฟ
เวลาผ่านไป    อย่างรีบเร่ง    ไม่กลับย้อน
รูปนามใหม่     จิตวิสุทธิ์         ประภัสสร
ครบวงจร         เริ่มดิถี            ใคร่เหาะเหิน

           อรหันต์จี้กง: ปีเก่าผ่านไปแล้ว ตั้งแต่วันที่ 15 เดือน 8 ปีมะโรงสำนักเซี้ยเฮี้ยงตึ้งได้รับเทวโองการ ให้แต่งหนังสือ “เที่ยวเมืองนรก” พริบตานั้นเวลาได้ผ่านไปแล้วครึ่งปี ชีวิตคนอุปมาเหมือนโคมไฟมีภาพต่างๆ หมุนวิ่งอยู่ตลอดเวลา วิ่งหมุนไปโดยไม่หยุดยั้ง เวลาบินหายไปทุกขณะ คนเราจะมีโอกาสได้พบวัน “หง่วนเซียว” (วันเพ็ญเดือนอ้าย) สักกี่ครั้ง? รู้สึกอายุขัยเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ที่เห็นอยู่ต่อหน้าล้วนเป็นพวกเด็กทั้งหลายมือถือโคมหยอกล้อวิ่งเล่นกัน ยกกระจกขึ้นส่องหน้าตัวเองเห็นหัวหงอกหน้าคล้ำ หากไม่บำเพ็ญตนโดยเร็วจะคอยเวลาใดเล่า ภายในอุ้งกลางแห่งหัวใจของฉันมียาทิพย์เม็ดหนึ่งสถิตอยู่แต่รอจนครบรอบปีใหม่  ขณะที่ทุกสิ่งทุกอย่างในพิภพเปลี่ยนสภาพใหม่หมด  ผลสุกขั้วหล่นจะได้สลัดเปลือกทิ้งบินขึ้นสู่สวรรค์ แผนชีวิตเริ่มขึ้นเมื่อฤดูใบไม้ผลิ  เวลาอันมีค่าในชีวิตคนอยู่ที่วัยเยาว์  ถนอมรักเวลาหวงแหนชีวิต  ตั้งใจแน่วแน่จะไม่หวั่นต่อยักษ์มาร แสงสว่างมองเห็นอยู่เบื้องหน้าแล้ว ก้าวตรงไปเถิด ขออวยพรให้ดำเนินไปด้วยความสวัสดีมีชัย ปราศจากอุปสรรคใดๆ ทั้งสิ้น วันนี้เตรียมท่องนรก  เจ้าหยางเซิงจงรวบรวมสติกำลังให้สมบูรณ์
           หยางเซิง: ขอแสดงความยินดีในการร่ำรวย!

           อรหันต์จี้กง: ยินดีด้วย  ยินดีด้วย!  แต่ว่าเราผู้เป็นอาจารย์ของเจ้านี้ไม่คิดถึงความร่ำรวยมีเงิน  ฉันมีเงินทองเต็มบ้านอยู่แล้ว  เพียงแต่คิดจะมีลูกแก้วลูกขวัญโดยเร็วเท่านั้น
           หยางเซิง: ผู้อยู่ในบรรพชิตยังคิดจะมีบุตรโดยเร็ว  จะไม่ทำให้เสื่อมเสียแก่วินัยสงฆ์หรือ?

           อรหันต์จี้กง: เจ้านะเข้าใจผิดเสียแล้วละ  ความคิดฉันนั้นคืออยากให้สวรรค์ท่านโปรดคลอดบุตรที่สูงศักดิ์มีปัญญาปราดเปรื่องมากๆ  และคลอดพวกที่ฉลาดแกมโกงให้น้อยลง  แล้วโลกนี้จะได้สงบสุข  ข้าฯ ก็จะได้สุขสบายเลย  ไม่ต้องมาท่องลุยในโลกอันเต็มไปด้วยฝุ่นกิเลส (คือโลกที่สกปรก) เพื่อกอบกู้ชักจูง (คำพระท่านว่าโปรดเวไนยสัตว์) มวลชนโดยที่ต้องทุ่มเทซึ่งกำลังน้ำใจทั้งหลาย
           หยางเซิง: ท่านอาจารย์พูดได้วิเศษมาก  แต่มนุษย์ในปัจจุบันนี้ที่ว่าอยากมีบุตรที่สูงศักดิ์โดยเร็วนั้น  หมายถึงว่าต้องการบุตรที่คลอดออกมาแล้ว ต่อไปจะได้ร่ำรวยใหญ่โตรวยทางอุบาทว์ ดังนั้นจึงขอแสดงความยินดีที่มีบุตรสูงศักดิ์โดยเร็ว ไม่เหมือนกับคำว่า “ยินดีที่ร่ำรวย” ชาวโลกชอบจะรับฟังมากกว่า

           อรหันต์จี้กง: ที่หาเงินเก่งก็ใช่ว่าล้วนเป็นบุตรที่สูงศักดิ์เสียหมดก็หาไม่  ยังมีหญิงชั่วอีกมากนะ! ฮา! ฮา! พูดเพลินไปเลย “เวรปาก”  ขอประทานโทษๆ เราเตรียมท่องนรกแล้ว เจ้าจงรีบขึ้นดอกบัวเร็ว
           หยางเซิง: ไฉนดอกบัวช่อนี้ในปีนี้จึงเพิ่มความใหญ่โตขึ้นเล่าครับ?

           อรหันต์จี้กง: หน้าที่งานหนักและหนทางก็ไกลด้วย  ช่อบัวจึงเบิกบานเปล่งขึ้น จงเคร่งธรรมปฏิบัติงาน ที่นั่งดอกบัวของเจ้ามีสัญลักษณ์บ่งบอกว่ามีความก้าวหน้าขึ้น 
           หยางเซิง: มิได้! รู้สึกตัวเองว่ายังมีเวรบาปอยู่มาก ไฉนจึงมีบัวอาสน์นั่งได้เล่า?

           อรหันต์จี้กง: ดอกบัวเกิดจากโคลนตม  “รักตนถนอมตัว” ก็จะไม่มีวันผิดได้ รีบขึ้นดอกบัวเร็ว  วันนี้เราจะท่องนรกขุมที่ 4 กันละ
           หยางเซิง: กระผมนั่งเรียบร้อยแล้ว  เชิญท่านอาจารย์เริ่มเดินทางได้.....

           อรหันต์จี้กง: วันนี้เกิดมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์มาดลใจ จึงอ่านกลอนปลอบเตือนชาวโลกบทหนึ่งดังต่อไปนี้ ;
           ถามชาวโลกว้าวุ่นอะไร? วุ่นเรื่องปากท้องอยู่ร่ำไป! 
           ถามชาวโลกว่าอยากอะไร? อยากได้ชื่อเสียงทรัพย์สินจึงต้องระทมไป! 
           ถามชาวโลกว่าหลงอะไร? หลงเรื่องความรักร่างกายซูบผอมไป! 
           ถามชาวโลกว่าคิดอะไร? ล้วนถูกความโลภปั่นหัวไป! 
           ถามชาวโลกว่าทำอะไร? เรื่องชั่วร้ายผิดศีลไม่ควร(ทำ)ไป! 
           ถามชาวโลกว่าได้อะไร? วุ่นวายจนตัวตายก็มิได้อะไรไป! 
           ถามชาวโลกว่าใคร่อะไร? ลูกเมียโดนมั่วแค้นไป! 
           ถามชาวโลกว่าคอยอะไร? จงกลับเนื้อกลับตัวมุ่งธรรมไป! 
           ถามชาวโลกว่าสร้างอะไร? ออกจากตรมบ่เปื้อนท่องเที่ยวสบายไป! 
           ถามชาวโลกว่าเที่ยวอะไร? เราโดยสารกันในกอปรเมตตาธรรมสุขกายสบายใจ! 
           ถึงแล้ว รีบลงจากดอกบัวเร็ว “นรกขุมที่ 4” ได้ปรากฏต่อหน้าเราแล้ว

           หยางเซิง: อ้อ! ขุมที่ 4 ปรากฏอยู่เบื้องหน้าจริง ๆ แฮะ 
           อรหันต์จี้กง: โหงวกัวอ๊วง และเทวทูตทั้งหลายได้ออกจากปราสาทแล้ว เราเข้าไปแสดงความเคารพเถิด

           หยางเซิง: ขอแสดงความเคารพต่อท่านโหงวกัวอ๊วง และเทวทูตทั้งหลาย กระผมผู้ซึ่งเป็นศิษย์สำนักเซี้ยเฮี้ยงตึ้ง เมืองไถ่ตง ได้รับเทวโองการแต่งหนังสือ วันนี้โดยการนำของท่านอาจารย์รู้สึกมีบุญวาสนา ที่ได้มายังปราสาทของท่าน ขอได้โปรดให้การแนะนำชี้แจงด้วยเถิด
           โหงวกัวอ๊วง: มิต้อง รีบลุกขึ้นเถิด ปีใหม่ก็เริ่มละเลงพู่กันมาบากบั่นพากเพียรถึงปานฉะนี้ มุ่งสู่ใต้บาดาลเพื่อการแต่งหนังสือศิษยานุศิษย์ทั้งหลายของสำนักเซี้ยเฮี้ยงตึ้งมีน้ำใจน่าสรรเสริญยิ่งนัก เชิญท่านอาจารย์และหยางเซิงตามข้าพเจ้าเข้าไปนั่งพักในปราสาทสักครู่ เพื่อสังสรรค์สนทนากันบ้าง

           หยางเซิง: ขอขอบคุณท่านยมบาลที่ให้การต้อนรับอย่างดีเป็นที่ยิ่ง
           โหงวกัวอ๊วง: เชิญนั่ง เชิญนั่ง นายทหารรีบเสิร์ฟน้ำอมฤตด่วน

           หยางเซิง: ขอบคุณท่านยมบาลมาก 
           อรหันต์จี้กง: เป็นโชคลาภวาสนาของเจ้าหยางเซิงแล้ว ท่านโหงวกัวอ๊วงประทานน้ำอมฤตที่ท่านใช้ดื่มเป็นส่วนตัวนั้นให้เจ้า นับเป็นสิ่งประเสริฐสุดแห่งหมู่เทพเทวดา เมื่อเจ้าดื่มแล้วสามารถจะเพิ่มพูนสติปัญญาขึ้นได้อีก

           โหงวกัวอ๊วง: ท่านอาจารย์และหยางเซิงมิต้องเกรงใจรีบดื่มเสีย
           หยางเซิง: รสชาติหอมหวาน ชื่นอกชื่นใจ ความรู้สึกที่เยือกเย็น และอบอุ่นรวมอยู่ในตัว ขอขอบคุณท่านยมบาลที่ประทานให้กระผมจะพยายามสุดความสามารถ เพื่อทำหน้าที่แต่งหนังสือให้สำเร็จลุล่วงไป

           โหงวกัวอ๊วง: มิต้องเกรงใจ น้ำอมฤตนี้ “พระแม่แห่งสระศักดิ์สิทธิ์” ประทานให้ยมบาลทั้ง 10 ขุมได้รับกันทั้งหมด ดื่มแล้วสามารถเพิ่มพลังแห่งดวงกมลให้ช่วงโชติรุ่งโรจน์ขึ้น ถ้าเป็นตุลาการแดนนรกจะดื่มน้ำอมฤต ภูตผีปีศาจก็จะดื่มแต่น้ำชาเท่านั้น เนื่องจากตำแหน่งหน้าที่และผลบุญต่างกันนั่นเอง การเลี้ยงดูกำนัลจึงแตกต่างกันด้วยประการเช่นนี้
           หยางเซิง: ขุมของท่านทำการชำระตัดสินลงโทษพวกวิญญาณโทษนั้นมีสภาพการณ์เช่นไรครับ?

           โหงวกัวอ๊วง: ข้าพเจ้าก็คุมสิบหกนรกน้อยเช่นกัน นอกนั้นยังมีคุกนรกที่สร้างเพิ่มขึ้นใหม่ เพื่อป้องกันโทษที่ชาวมนุษย์กระทำขึ้นแบบพิสดารตามกาลเวลาสมัยใหม่ คุกนรกก็แยกชั้นรับหน้าที่กัน ต่างคนต่างมีหน้าที่รับผิดชอบ บรรดาที่ประพฤติชั่วทำบาปในแดนมนุษย์ เมื่อตายลงแล้วเข้ามาจากประตูผีขึ้นบนหอกระจก (กรรม) วิเศษส่องร่างเดิมปรากฏออกมาหลักฐานที่ทำผิดพร้อมมูลแล้ว ต้องดูว่าโทษที่ทำไว้นั้นขึ้นกับความปกครองของขุมไหน ก็ส่งมอบให้แต่ละขุมรับไปจัดการ ขณะนี้ข้าพเจ้าจะชำระคดีเรื่องหนึ่ง เชิญท่านทั้งสองตามข้าพเจ้าขึ้นนั่งบัลลังก์สังเกตการณ์เถิด
           หยางเซิง: ขอรับกระผม ยมบาลหัวควายหน้าม้าสองนายคุมวิญญาณโทษชายตนหนึ่งอยู่หน้าโต๊ะ ท่วงทีท่าทางคล้ายพวกผู้อำนวยการหรือประธานกรรมการ หน้าตาเปล่งปลั่งราศีดีหัวเถิกอยู่บ้างแล้ว มิทราบว่าทำผิดด้วยโทษอันใด มีอาการแสดงออกด้วยความหวาดกลัวสั่นเทา

           โหงวกัวอ๊วง: วิญญาณโทษตนนี้ สมองปราดเปรื่องตอนมีชีวิตอยู่เป็นพ่อค้ายาแผนปัจจุบัน ต่อมาคิดหาเงินโดยทางมิชอบ เพราะเหตุว่าตนมีความรู้ความชำนาญเรื่องยาพอสมควร เลยทำยาปลอมออกจำหน่ายปองร้ายให้โทษชาวบ้านมากมาย วันนี้หมดอายุขัยแล้ว โดนยมทูตคุมตัวมาพิจารณาโทษ
           อรหันต์จี้กง: เนื่องจากหมดเวลาลงแล้ว ข้าฯ ว่าเจ้าหยางเซิงเตรียมกลับสำนักเถิด วันหน้าค่อยมาสัมภาษณ์ที่คุกนรกนี้กันใหม่ก็แล้วกัน ขอแสดงความเสียใจต่อท่านโหงวกัวอ๊วงเป็นอย่างมากโปรดให้อภัยด้วย

           โหงวกัวอ๊วง: ที่ไหนได้ นายทหารและเทวทูตทั้งหลายตั้งแถวนมัสการส่งท่านอาจารย์กลับ
           อรหันต์จี้กง: เจ้าหยางเซิงรีบออกจากปราสาทเร็ว เตรียมกลับสำนัก

           หยางเซิง: ขอขอบคุณท่านยมบาลและเทวทูตที่ได้ให้เกียรติต้อนรับลาก่อนละครับ
           อรหันต์จี้กง: เจ้ารีบขึ้นนั่งบนดอกบัวเร็ว เตรียมกลับสำนัก 

           หยางเซิง: ขอรับคำบัญชา กระผมได้นั่งลงเรียบร้อยแล้ว เชิญอาจารย์ท่านเริ่มเดินทางได้…..
           อรหันต์จี้กง: ถึงสำนักเซี้ยเฮี้ยงตึ้งแล้ว
           หยางเซิงลงจากดอกบัว วิญญาณกลับเข้าสู่ร่างดังเดิ